null Beeld

Death at a Funeral

Met upper middle-class Engelsen die zich al dan niet na een verkeerd gevallen brandy uitgebreid staan te misdragen, valt altijd te lachen, zal Muppet-man Frank Oz hebben gedacht, die speciaal naar zijn Britse heimat terugkeerde om deze farce te draaien over een begrafenis die op hilarisch bedoelde wijze uit de hand loopt.

Marc Van Springel

'Death At A Funeral', meteen ook Oz' eerste ensemblekomedie sinds 'The Muppets Take Manhattan', is een familieklucht volgens het beproefde recept: breng een verzameling uiteenlopende karakters bijeen, die elkaar ook nog eens allemaal hartgrondig haten, en laat ze vervolgens gezellig tegen elkaar opbotsen.

Alle stereotypen die je in deze omstandigheden verwacht zijn van de partij: de koudbloedige femme fatale en haar afgewezen minnaar, het rivaliserende broederpaar met één loser en één spectaculair in het leven geslaagde streber, de wacky zwager, ja zelfs de incontinente oude nonkel werd per rolstoel aangevoerd.

Het probleem is dat niet alle subplots even goed werken (alleen écht geslaagd is de knetterende spanning tussen de broers Daniel en Robert, fraai vertolkt door Matthew 'Pride & Prejudice' Macfadyen en Rupert Graves), dat het script net iets te gemakkelijk de flauwe grappen aan elkaar rijgt en dat Oz, de man die de stem van Miss Piggy en Fozzy Bear deed tot hij er zélf wellicht een weinig kierewiet van werd, dan maar naar de grove middelen grijpt: één van de aanwezigen heeft per ongeluk drugs geslikt en belandt - het kan de beste overkomen - in zijn nakie in de dakgoot, het lijk eindigt uiteraard op de grond en - toen begon het toch een beetje naar wanhoop te ruiken - de oude nonkel mag zijn komische nut bewijzen in een scatologische scène waar zelfs de gebroeders Farrelly twee keer over zouden nadenken. Om het daarna natuurlijk tóch gewoon te doen.

Oz had wellicht een zwarte komedie voor ogen die ergens het midden houdt tussen de silly Britishness van pakweg 'Four Weddings' en de grove slapstick van 'There's Something About Mary', maar blijft helaas steken bij een geforceerde klucht die nog net zou werken in een Antwerps theater met enkele tweederangs BV's op de planken en een bus von Kopf bis Fuß op lachen, gieren en brullen ingestelde VTM-kijkers in de zaal. Fozzy Bear was stukken grappiger.

Extra's: Geen.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234