null Beeld

Death Grips - Government Plates

Vergeet alle rappers die zichzelf Jezus wanen, en fuck hun geraaskal over kunst en mode, hun kalfslederen joggingbroeken en hun bloedmooie trofeewijfjes. Vergeet ook alle rockgroepen waarvan de leden alleen in het diepst van hun gedachten pitbulls zijn, terwijl ze in werkelijkheid slechts snuffelen aan beschimmelde rock-’n-rolldromen.

Vergeet ook de brallerige cokesnuivers uit de EDM, halftalenten die zich op 15.000 meter hoogte – in een geleasete privéjet – het hoofd breken over hoe ze kunnen opklimmen in de populariteitspoll van DJ Magazine. Throw yo’ motherfuckin’ hands in the air, y’all? Nee, bedankt: we houden er ééntje voor onze infernaal geeuwende mond en zetten daarna ‘Government Plates’ van Death Grips op, de opvolger van het vorig jaar verschenen ‘No Love Deep Web’ (die met de roze lul op de cover).

Death Grips: een kruising tussen een hiphopcrew, een arrogant kunstcollectief en een stelletje voortvluchtige punkrockers, alsook een virtueel experimenteel laboratorium dat gespecialiseerd is in het aanmaken van tegengif voor opkomende vlagen van paranoia en angst – veroorzaakt door langdurige blootstelling aan de informatiemaalstroom. Geen idee of hun muziek geboren is uit verveling, woede dan wel onvervulde paardrift, feit is dat ze noodzaak ademt, en wel uit al haar poriën.

Een glas breekt, en ‘You Might Think He Loves You for Your Money But I Know What He Really Loves You for It’s Your New ­Leopard Skin Pillbox Hat’ – zoek de knipoog naar ene B. Dylan – schiet in gang: MC Ride, een getatoeëerde spierbundel met de kale karpatenkop van Stefan Burnett erop vastgeschroefd, roept iets dat klinkt als ‘It’s so fucking dark in here / Come, come, fuck apart in here’ – de isoleercel of het kraakpand waarin hij staat te lallen, denkt u er zo bij. Ook in ‘Anny Bonny’ en ‘Two Heavens’ is het al dood, verderf en hoe eraan te ontsnappen wat de klok slaat. Burnett bezweert hardop het leger schimmen en demonen dat ’m belaagt, en het resultaat laat zich nog het best met twee Engelse woorden omschrijven: scary shit.

Het elektronische lawaai waarmee drummer Zach Hill en samplesadist Andy Morin de afwisselend loodzware en dan weer vederlichte brokken cryptische straatpoëzie aanjagen, is samengesteld uit scherven electro, hiphop en noise – denk een kwartseconde aan Suicide, Wolf Eyes, Man Parrish en Anti Pop Consortium en staar vervolgens weer in de breed grijnzende eigen smoel van Death Grips. Ze verdienen het. Hadden we u al verteld dat de groep ‘Government Plates’ gewoon downloadgewijs weggeeft op het internet? Yeezus, man.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234