Deze week bij Humo: Michael Van Peel overleeft weer een jaar

Sinds 2005 staat Michael Van Peel als comedian op de planken, sinds 2009 overleeft hij: vijf eindejaarsconferences heeft hij al op zijn naam staan, nummer zes is in de maak. Vanaf eind november trekt hij de theaterzalen in met ‘Van Peel overleeft 2014’, deze week zit ‘Van Peel overleeft 2013’ bij Humo, en tussendoor laat hij de kleine clubs en cafés niet links liggen.

In 2007 won Michael op de Culture Comedy Award zowel de publieks- als de juryprijs, sinds 2009 oogst hij lof voor zijn eindejaarsshows ‘Van Peel overleeft’. Over een dikke twee maanden is het de beurt aan ‘Van Peel overleeft 2014’. Om de lachspieren los te gooien zit de dvd van zijn vorige show volgende week bij Humo.

HUMO Waar heb je voor het allereerst als comedian op de planken gestaan?

Michael Van Peel «In Café Buster, intussen heet het Cabron, aan de Grote Markt in Antwerpen. Waar de stand-upcomedy hier in België begonnen is, zij het niet met mij (lacht). Mijn eerste zes minuten comedy, in 2005, dankzij Nigel Williams. Hij organiseerde een workshop. Ik weet nog wat er op de folder stond: auditie voor mensen zonder talent of ervaring. Dat klonk als mijn ding (lacht). En: ik vond dat waanzinnig fijn. Dat eerste optreden was ook meteen keigoed, in mijn hoofd alleszins. Je staat daar als jezelf hè, je hebt nog niks om te faken en bent dus superbreekbaar en superecht. Heel erg in the moment. Mijn tweede optreden suckte als de beesten (lacht).»

HUMO Weet je nog waar die eerste zes minuten over gingen?

Van Peel «De wegomleggingen en de wegenwerken in Antwerpen, toen al. De werf van de eeuw. Wat ik het leukste vond was niet noodzakelijk dat er gelachen werd, maar dat de mensen het eens waren met wat er gezegd werd. ‘Ja godverdomme! Ja! Revolutie! Naar het stadhuis!’ Macht hè, het volksmennergevoel.»

HUMO Naast je activiteiten als comedian schrijf je ook columns voor De Morgen, maar in tegenstelling tot nogal wat collega’s verschijn je slechts sporadisch op tv. Niet jouw ding?

Van Peel «Ik probeer het alleen te doen als het iets oplevert voor mijn comedy, promotioneel dan wel inhoudelijk. En dat is opletten, want de twee zijn niet altijd complementair. Voor iemand als de Geub (Philippe Geubels, red.) werkt het perfect, maar – en ik neem een willekeurig voorbeeld – kijk naar wat Begijn Le Bleu is overkomen met die YouTube-hit uit ‘Foute vrienden’. Ze hadden hem ingeschreven voor de audities van de Nederlandse versie van ‘So You Think You Can Dance’: dat filmpje was hilarisch, ik heb mij kapot gelachen, maar hij zit nu met het probleem dat er mensen naar zijn zaalshows komen om hem te zien dansen, en niet om hem comedy te horen brengen. Dus als ik nee zeg tegen dingen op tv, is dat omdat ik in de eerste plaats als comedian gezien wil worden.»

HUMO Je doet binnenkort ook weer een try-out in café The Joker, zowat de tweede huiskamer van de Vlaamse comedian. Weet je – bij benadering – hoe vaak je er al hebt gespeeld?

Van Peel «Nee, maar mijn boekhouder wist me onlangs wel te vertellen aan hoeveel optredens ik in totaal zit: ik ben er nog vier verwijderd van mijn duizendste. Maar wat The Joker betreft: Buster was eerst, maar The Joker is crucialer geweest voor de ontwikkeling van de comedy in Vlaanderen. De scène, de groep, de cohesie, de band die we hebben, samen over comedy lullen… The Joker is waar er geëxperimenteerd wordt. Met een essentiële rol voor programmator Fokke van der Meulen, een Nederlander. (Met een Hollands accent) ‘We doen volgende week een Robin Williams-tribute, jij speelt.’ Los het maar op, hè. Of tien jaar na 9/11: ‘We doen een Twin Towers-tribute dit weekend.’ Of een ‘Aristocrats’-avond. Ken je die documentaire? Zalig, moet je zeker zien. Het gaat over een running joke onder comedians backstage. Kort samengevat: de ‘Aristocrats’-grap begint en eindigt telkens hetzelfde, en het is de bedoeling om ze onderweg zo filthy, vuil en degoutant mogelijk te maken. ‘A guy walks into a talent office…’: zo gaat ze van start. En dan begint het echt (lacht). Het signaal om helemaal loos te gaan. Over kak eten, dode foetussen... Enfin, geen mop om in de theaterzalen te brengen. Ze eindigt met de talent agent die vraagt: ‘What are you gonna call it?’ Waarop de comedian: ‘The Aristocrats.’ Dat is de punchline, al de rest is improvisatie. Fokke van der Meulen heeft er een eigen versie van verzonnen, samen met Adriaan Van den Hoof, als ik me niet vergis: (weer Hollands accent) ‘Er komt een man bij de hoeren met een kip onder zijn arm…’ En take-off (lacht). Het eindigt met de kip die vraagt: ‘En wie gaat dat betalen?’ Daar hebben we in The Joker ook eens een avond mee gevuld, voor collega’s en intimi, en vrienden die het aankunnen. Er staan op YouTube een paar hilarische versies van de ‘Aristocrats/kip’-mop. Die van Wim Helsen is ontegensprekelijk de geniaalste.»

HUMO Je zit aan duizend optredens, zei je daarnet. Een quote waarmee Bill Hicks ooit een show begon, schiet me voor de geest: ‘Bear with me while…’

Van Peel (onderbreekt) «I’ve been on the road doing comedy for ten years now, so bear with me while I plaster on a fake smile and plough through this shit one more time.’ Fantastische quote. Ik moet er nog altijd aan denken als ik in een kleedkamer kom in the middle of nowhere.»

HUMO Wat dat betreft: ‘10 oktober: scouts Ruisbroek’, las ik in je concertkalender. Wordt dat leuk?

Van Peel «Dat is de dag voor ‘parochiezaal Zwevegem’ (lacht). We zullen wel zien, hè. Wat ik in ieder geval cool vind, is dat het alle kanten op kan. Het blijft ruig. En als de vraag is of ik weleens wat tegenkom: ja hoor. Je moet blijven passeren in wat ‘het kleine circuit’ wordt genoemd. Daar is de stand-up begonnen, en daar hoort de stand-up thuis: op een bak bier in een café. Het is goed om af en toe naar je roots terug te gaan. Met Alex Agnew heb ik eens in een zaaltje op het Kiel gespeeld, op uitnodiging van een vriendin die jeugdwerkster is. Het zat er afgeladen vol – de ene helft bakfietsmensen, de andere Afrikanen, mensen van het Kiel zelf. Niet het meest evidente publiek, en zeker niet het monochroom blanke publiek dat je in de culturele centra tegenkomt. Enfin, het was fantastisch, maar het was wel wérken. Ook voor Agnew. Die Marokkanen roepen gewoon terug, hè, die zitten niet braaf in hun pennenzak te kijken zoals de Vlamingen, zeker niet als je over extremisme of de islam begint. En je gaat jezelf niet censureren omdat die gasten in de zaal zitten, want dan ben je... een debiel. Het was een comedy-boksmatch – ruig, een sport, terug zoals vroeger.

»Maar soms lukt het gewoon niet. Ik ben ooit ergens aangekomen waar de geluidsinstallatie uit zo’n oude soundmixbak bestond, ik weet niet of je je die dingen nog herinnert? Een geluidsdoos met een cassettespeler en een verschrikkelijk modderig geluid, ik heb ze nog weten gebruikt worden in de lessen Frans. Enfin, aan die bak, waardoor de mensen mij dus sowieso nauwelijks verstonden, hing een oranje plastieken microfoon met een snoer van 70 centimeter. Ik had twee opties: op mijn knieën gaan zitten of dat ding het hele optreden lang onder mijn arm houden. Ik heb er me doorheen geworsteld, maar goed was het niet. Of die keer dat ik op een braderie stond voor allemaal frettende, zuipende en lallende mensen, en links voor het podium iemand die ballonnen stond op te blazen voor de kinderen. De organisator, die volgens mij ook niet goed wist wie of wat hij geboekt had, heeft de microfoon zelfs nog overgenomen en het publiek toegesproken: ‘Hallo! Mensen! Kunnen we even naar de spreker luisteren, alstublieft?’ De spreker. Lachen hoor, maar niet zoals je het je had voorgesteld. Soit, het hoort er allemaal bij. (Haalt de schouders op) Timmeren aan die weg, hè.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234