Dichtbij een doorbraak in Hollywood: regisseur Felix van Groeningen, monteur Nico Leunen en cameraman Ruben Impens over 'Beautiful Boy'

‘Ik kom terug,’ zei Felix van Groeningen vastbesloten toen hij met ‘The Broken Circle Breakdown’ net naast een Oscar greep. En kijk, vier jaar later heeft hij met ‘Beautiful Boy’, dat het waargebeurde verhaal vertelt van een vader en zijn drugsverslaafde zoon, opnieuw goud in handen: de film won vorige week al op de Hollywood Film Awards, de eerste filmprijzen van het seizoen.

'In al mijn films onderzoek ik eigenlijk hetzelfde: hoe families werken, en hoe mensen zich verliezen in drank en drugs'

Al bijna vijftien jaar vormen ze het opvallendste trio van de Vlaamse film. Regisseur Felix van Groeningen (41), cameraman Ruben Impens (47), die als director of photography Felix’ ideeën in beelden vertaalt, en monteur Nico Leunen (44), die alle opnames achteraf tot een geheel smeedt. Ze werkten voor het eerst samen voor Van Groeningens debuut ‘Steve + Sky’ uit 2004, oogstten vijf jaar later lof op het filmfestival van Cannes voor ‘De helaasheid der dingen’ en braken in 2012 door in de VS toen ‘The Broken Circle Breakdown’ voor een Oscar werd genomineerd. Met ‘Beautiful Boy’ maken ze nu ook samen hun debuut in Hollywood, al ging dat niet zonder slag of stoot.

Nico Leunen «Het is Felix’ idee om ons hier samen te brengen. Hij maakt er allang een punt van ons driemanschap in de verf te willen zetten.

»Voor deze film heeft hij wel flink moeten onderhandelen voor het zover was. In eerste instantie zei de studio: ‘Het is óf Ruben óf Nico.’»

Felix Van Groeningen «Klopt. Ze zeiden tegen de producent: ‘Jullie brengen al een regisseur binnen met een eigen visie. Als die dan ook nog eens zijn eigen clubje meebrengt, hebben we helemaal geen inbreng meer.’ Eigenlijk wilden ze vooral Ruben niet.»

Ruben Impens «Juist. Ik herinner me dat gesprek. Een director of photography bereidt de film mee voor hè, en tegen de tijd dat de studio het gevoel heeft dat het niet marcheert, zit je zo diep mee in het proces dat ze je eigenlijk niet meer kunnen ontslaan.»

Leunen «Terwijl je een monteur kunt wegsturen wanneer je wilt. Daarom heb ik toen tegen Felix gezegd: ‘Pak Ruben maar en dan zien we wel.’ Maar Felix wou niet kiezen. ‘Ik ga ervoor vechten,’ zei hij.

»Het is heel uitzonderlijk hoor, dat het is gelukt. Ik ken niet één buitenlandse filmmaker die voor het eerst naar daar gaat en die én zijn director of photography én zijn monteur mag meenemen.»

HUMO Op tafel kloppen en je zin eisen ligt toch niet echt in jouw aard, Felix?

Van Groeningen «Nee, maar dat heb ik daar wel moeten leren. Kijk, het was niet zo dat ik alleen maar even een bestaand verhaal kwam verfilmen. Het is weliswaar gebaseerd op een boek, maar ik schreef het scenario zelf, het is helemaal míjn film. Ik ben wel iemand die tot op het laatste moment twijfelt en het scenario blijft overhoophalen en herschrijven. Dat zijn ze daar niet gewend. Ze hebben me gaandeweg moeten leren vertrouwen. De producenten begrepen dat op den duur wel, maar ze zeiden: ‘Toon je twijfels in godsnaam niet aan de studio. Zij financieren de film, bij hen moet je laten uitschijnen dat je exact weet wat je gaat doen.’ Belachelijk eigenlijk. Zij weten natuurlijk ook dat iets creëren altijd chaotisch verloopt, maar toch proberen ze te doen alsof het een soort wiskunde is. Maar goed, ik heb het spel daar leren spelen en uiteindelijk ook mijn eisen leren stellen.»

HUMO De producent was niemand minder dan Brad Pitt.

Van Groeningen «Brad Pitts bedrijf, ja: Plan B. Zij kopen verhalen en scenario’s, zorgen voor de creatieve kant in het verhaal en zoeken ook studio’s om de films te financieren. ‘Beautiful Boy’ is bij Amazon gemaakt. Het plan is eerst ontwikkeld bij een andere studio, maar die heeft plots afgehaakt. Dat gebeurt constant in Amerika, dat er twee jaar aan een film gewerkt wordt en dat opeens alles wordt afgeblazen.»

HUMO Was je toen niet in paniek?

Van Groeningen «Tuurlijk! Ik was al in L.A. Steve Carell (die David Sheff, de vader van de drugsverslaafde Nic speelt) was al gecast. We hadden een datum waarop we konden beginnen te draaien. Alles was opeens heel snel gegaan, dus ik was meteen op het vliegtuig gesprongen, maar toen ik aankwam, was het eerste wat ik hoorde: ‘Het gaat niet door.’ Ik heb dan een week lang alle studio’s afgelopen om de film te pitchen – samen met de producenten, die gelukkig veel kalmer bleven dan ik. Zij wisten zeker dat Amazon het wel zou doen, omdat ze kennelijk grote fans van mij zijn.»

Impens «Ik was mee en vond het allemaal heel bevreemdend. In België doe je er jaren over om goedkeuring en fondsen te krijgen. Als je in de VS een acteur vindt die vrij is en een studio die meteen geld op tafel wil smijten, kun je bij wijze van spreken de volgende dag beginnen.»

Van Groeningen «Ja. Het is allemaal heel spannend, maar ook heel verwarrend. Ik heb in die periode ook wel even getwijfeld: wil ik dit wel? »

Impens «De ene week vol twijfel en onzekerheid zitten omdat alles werd afgeblazen en de week daarna plots horen: ‘Nu moet je beginnen en er helemaal voor gáán!’ Ik vond dat niet simpel. In de Europese traditie krijg je de vraag: ‘Hou je over anderhalf jaar vier maanden vrij.’ En dan werk je naar dat moment toe. In de VS zit je soms weken in onzekerheid of er wel werk zal komen en dan ineens moet je springen.

»Mijn Amerikaanse agent heeft me nu gevraagd mijn agenda niet twee jaar op voorhand vol te boeken. Het idee dat je altijd klaar moet staan: ik weet nog niet of ik dat wel tof vind.»

HUMO Iedereen zegt dat jij uitmunt in alle mensen op de set psychologisch zo goed te begeleiden dat ze allemaal hun beste zelf zijn.

Impens «Mja, voor ‘Beautiful Boy’ ben ik onbetaald drie weken eerder naar L.A. gegaan om de crew samen te stellen en om te praten met collega’s die vertrouwd zijn met het Amerikaanse systeem. Ik wilde koste wat het kost voorkomen dat een slechte sfeer op de set de film zou beïnvloeden.»

HUMO Dat is wel superlief.

Leunen «Dat is ook in zijn eigen belang, hè. Hij is op de set een soort bedrijfsleider.»

Van Groeningen (tegen Ruben) «Maar het was wel tof. Je hebt je echt volledig gesmeten.»

'Toen ik 17 was, heb ik echt op een kruispunt gestaan. Wat Nic meemaakt, had mij toen ook kunnen overkomen' Felix van Groeningen


Miljoen voor muziek

HUMO De kritieken op ‘Beautiful Boy’ zijn allemaal jubelend. De enige valse noot gaat over het repetitieve van de film.

Van Groeningen «Ja. Telkens als Nic afgekickt is, hervalt hij weer. Het dilemma was: hoeveel terugvallen kan dit verhaal verdragen? Maar de repetitieve vorm van de film heb ik natuurlijk juist gekozen omdát die herhaling zo karakteristiek is aan het leven van een drugsverslaafde.

»Het was de bedoeling dat Nico de film zou monteren, maar door omstandigheden is dat eerst niet gelukt. Ik heb dan een periode met een Amerikaanse monteur gewerkt, maar liet Nico ook de versies zien. Op een gegeven moment was het voor mij duidelijk dat het echt niet goed zou komen met de film als Nico niet kwam monteren.»

HUMO Nico wordt altijd opgebeld als er een film gered moet worden. Zelfs Ryan Gosling wist je te vinden toen hij ‘Lost River’ maar niet gemonteerd kreeg.

Leunen «Ja. Het is wel een beetje vermoeiend dat dat nu mijn reputatie is, en dat ik tegenwoordig meestal gevraagd word als fixer: de man die binnenkomt met zijn reparatiekoffertje, dat – klik, klik – opendoet, en de klus even komt klaren.»

Impens «Is het niet ook fijn om, als het grove werk al gedaan is, zo even de eervolle laatste hand te komen leggen?»

HUMO Ja, volgens mij hou je best wel van die rol.

Van Groeningen «Het is goed voor zijn niet bestaande ego.» (Algehele hilariteit)

HUMO Ik herinner me dat je een tattoo hebt over je niet bestaande ego.

Leunen «Ja. Feed the soul, starve the ego.»

HUMO Is hij daar goed in?

Van Groeningen «Hij probeert (lacht).»

Leunen «De grootste vijand van een monteur is zijn ego. Als je een groot ego hebt, probeer je van een film je eigen ding te maken en dat is natuurlijk het laatste wat je moet doen. Je moet de droom van de regisseur realiseren, niet die van jezelf.

»Ik zou zulke films als die van Felix nooit maken.»

Van Groeningen «Soms werkt Nico heel hard aan een opbouw van het verhaal waarvoor hij zelf iets begint te voelen. Maar als ik het dan niet ook voel, zelfs al kan ik niet uitleggen waarom niet, moet Nico zijn plan toch opzijzetten. En dat doet hij dan supergoed.»

Leunen «Soms begrijp ik niet onmiddellijk waarom mijn aanpak niet zou werken, maar ik weet intussen dat ik na een week wel zal begrijpen waar Felix naartoe wil. Bij de eerste twee films die we samen maakten, lag dat moeilijker. Felix gaf opmerkingen en die moest ik dan eerst een paar keer herkauwen. Dan sprak ik twee dagen niet tegen hem, was ik die informatie aan het verwerken: wat wil hij nu eigenlijk? En dan werd Felix ongerust en ontplofte het weleens.»

HUMO Toen Felix je vroeg om naar L.A. te komen, heb je dat meteen gedaan.

Leunen «Ja. Ik kon het niet meer aanzien op den duur. Ik zag wat er moest gebeuren aan de montages die ik binnenkreeg, merkte dat Felix ongelukkig was, voelde dat het maar niet lukte en dacht: ik moet dat gewoon even gaan doen.»

Van Groeningen «Nico kan waanzinnig jongleren met structuur. Hij ziet verhaallijnen die niemand ziet. Ik heb zes maanden lang alle mogelijke structuren uitgeprobeerd, tot Nico kwam en zei: ‘Je moet openen met de scène waarin de vader een arts vraagt hoe een verslaving werkt – een man die zijn zoon koste wat het kost wil begrijpen.’ Ik wist al die tijd maar niet hoe ik mijn verhaal moest beginnen, en Nico maakte dat plots glashelder.»

Leunen «Doorheen het verhaal van Nic kon nu het verhaal lopen van de vader, die junks gaat opzoeken en zelfs meth gaat proberen om de verslaving van zijn zoon te kunnen vatten en hem beter te kunnen helpen.

»Ik denk dat niemand zo streng is voor Felix als ik. Nu spreekt mijn ego misschien weer, maar ik durf tegen hem te zeggen: ‘Wat je nu geschreven hebt, lijkt nergens op.’ Ik durf dat omdat ik weet dat Felix dan niet zijn kop zal laten hangen, maar denkt: als Nico zó tegen me spreekt, moet ik toch eens gaan nadenken.»

HUMO Was het spannend om met zo’n groot budget te mogen werken?

Van Groeningen «Je hebt wel een groot budget, maar even weinig marge, want als je bijvoorbeeld, zoals wij, twee honden op de set wilt, kost dat daar meteen honderdduizend dollar.

»Nu, op het einde hadden we een miljoen over. Dat moest, de studio dekt zich daarmee in tegen onverwachte kosten – een extra scène die gedraaid moet worden, bijvoorbeeld. Maar dat was allemaal niet nodig, dus hebben wij dat miljoen aan muziek besteed.»

HUMO De hele film wordt gedragen door bestaande nummers die de sfeer fenomenaal pakken.

Leunen «In eerste instantie zat er natuurlijk ‘Beautiful Boy’ van John Lennon in, en ook ‘Territorial Pissings’ van Nirvana. Daar kwam ‘Heart of Gold’ van Neil Young nog bij. Drie liedjes waar een half miljoen naartoe ging. Daarnaast was er een score voor de film geschreven, met violen enzo. Ik vond die helemaal niks.»

Van Groeningen «Nico heeft al heel snel gezegd: ‘Je moet radicaal durven zijn. Gooi die score eruit.’

»Nu lijkt het zo logisch dat we bestaande muziek gebruiken dat iedereen denkt dat het zo is bedacht.»

HUMO Dat dacht ik ook.

Leunen «Omdat de blijvende band tussen de vader en de zoon hun gemeenschappelijke interesse voor muziek is. Nics vader is een journalist die voor Rolling Stone schrijft, en Nic luistert natuurlijk naar Bowie en Nirvana omdat zijn vader die cd’s in zijn kast heeft staan. Die connectie is het weefsel van de film.»

Van Groeningen «Ik zag dat niet meer, had de scène waarin ze in Nics studentenkamer samen cd’s aan het uitzoeken zijn er gewoon uitgeknipt.»

Leunen «Toen ik dat zag, zei ik: ‘Jij kalf!’

»Het was natuurlijk wel de max dat we die muziek gewoon konden bestellen. Hoe vaak kom je dat tegen dat je kunt zeggen: ‘Ik heb een ideetje, maar het gaat wel een miljoen kosten.’»

'Ik heb mijn papa verloren in 2003, en op één of andere manier hebben al mijn films daarmee te maken' Felix van Groeningen


Vluchten in de roes

HUMO Wat vond Brad Pitt eigenlijk van ‘Beautiful Boy’? Vond hij ’m even goed als ‘The Broken Circle Breakdown’? Die vond hij geweldig, toch?

Van Groeningen «Ja, absoluut. Maar de vergelijking heeft hij niet gemaakt. Nadat hij de film had gezien, zijn we samen gaan lunchen en hij heeft zijn eten niet aangeraakt. Hij was echt niet goed van de film, was aan het wenen toen hij de zaal uitkwam.»

HUMO Had hij dan geen spijt dat hij niet, zoals voorzien was, de rol van de vader had gespeeld?

Van Groeningen «Daar is niet over gesproken.»

HUMO Waarom is dat eigenlijk niet doorgegaan?

Van Groeningen «Om te beginnen heeft hij nooit écht toegezegd. Het was iets dat altijd hangende was. En op het moment dat het scenario af was en de financiering rond, en het echt moest gaan gebeuren, zat hij in een enorme huwelijkscrisis. Daarom was hij niet beschikbaar en heeft hij gezegd: ‘Ik wil niet dat de film omwille van mij niet gemaakt kan worden.’ Hij heeft toen zijn goedkeuring gegeven om iemand anders te zoeken.»

HUMO Wel jammer.

Leunen «Of een zegen.»

Van Groeningen «Bwa. Het was super geweest als hij David had gespeeld, maar het zou de film beïnvloeden en de aandacht wegtrekken van Timothée (Chalamet, die Nic speelt, red.). Maar ik vind Brad wel een fantastisch acteur.»

HUMO Timothée Chalamet is ook heel bijzonder. Wist je tijdends de casting direct: dit is ’m?

Impens «Ik was meteen verkocht. Ik wist: dit gaat spannend worden.»

Van Groeningen «Hij had zich enorm goed voorbereid, maakte me vanaf het begin duidelijk hoe hij zich in zijn personage had verdiept en hoe graag hij Nic wilde spelen. Maar we hebben wel onze tijd genomen om hem te laten groeien, en dat deed hij.»

'Uitgaan en in een roes verkeren is plezant, maar je wordt altijd weer wakker uit je roes en dan ziet de wereld er zo donker uit'

HUMO Waarom wou je het verhaal van Nic absoluut vertellen?

Van Groeningen «Vanwege die vader-zoonrelatie. Ik heb mijn papa verloren in 2003, en op één of andere manier hebben al mijn films daarmee te maken. Geen enkele van mijn films zou ik gemaakt hebben als dat niet gebeurd was. Ik ben in elke film wel aan het onderzoeken hoe families werken, en hoe mensen zich verliezen in drank en drugs. Ik heb daar ook ervaring mee. Ik begrijp waarom iemand de roes opzoekt. Maar niet waarom ze daar zo ver in gaan, daar ben ik juist heel bang voor. Je weet dat ik een tijdlang heel veel uitging. Het was in de periode dat mijn vader de Charlatan had. Ik zat daar ook veel, organiseerde zelf feestjes en vond dat allemaal heel belangrijk.»

HUMO Wat zo beklemmend is in ‘Beautiful Boy’ is dat er geen bijzondere reden is waarom Nic meth begint te nemen. Hij is een jongen met veel talent, en eigenlijk gaat het goed met hem.

Leunen «‘Drugs verzachten gewoon de stomme alledaagse werkelijkheid,’ zegt Nic. ‘Wat is er dan zo stom aan die alledaagse werkelijkheid?’ vraag zijn vader dan. Hij probeert steeds maar te begrijpen waarom zijn zoon niet zonder die meth kan.»

Impens «Ik denk dat er een dunne lijn is tussen het leven aanvaarden in al zijn absurditeit en je laten gaan en denken: fuck it! Ik snap heel goed dat je niet in de goot moet leven om te willen ontsnappen aan de realiteit.»

HUMO Nic vindt de sociale omgang moeilijk en merkt dat als hij high is, hij meer op zijn gemak is tussen mensen.

Van Groeningen «Toen ik zo veel uitging – ik was 17 – heb ik echt op een kruispunt gestaan. Ik denk dat wat Nic meemaakt, mij toen ook had kunnen overkomen, mocht ik een beetje malchance hebben gehad, of minder mijn draai had gevonden, of slechte genen had gehad – dan zéker.

»Ik heb op een bepaald moment echt ingezien: ‘Ik móét dingen maken!’ Als ik creëer, zie ik licht aan het eind van de tunnel. Uitgaan en in een roes verkeren is plezant, maar je wordt altijd weer wakker uit je roes en dan ziet de wereld er zo donker uit. Dan kun je wel weer opnieuw vluchten, maar als je weet dat er iets hogers – of diepers – is dan de roes, dan doe je dat niet meer. Dat licht aan het einde van de tunnel, dat ik zag als ik door een camera keek, heeft mij gered. Nic vindt dat licht maar niet.»

HUMO Jij bent wel een man van extremen. Je gaat in alles wat je doet tot het uiterste. Ik weet nog dat je begon met lopen en niet meer te houden was.

Leunen «De gemiddelde mens begint eerst te joggen, Felix liep al vrij snel een marathon.»

HUMO In L.A. ben je beginnen te surfen.

Van Groeningen «Een jongensdroom die werkelijkheid werd.»

HUMO En je ging weer all the way?

Van Groeningen «Ik ging elke dag, ja, en surfte dan zeker twee uur. Ik doe het graag, maar zal nooit een pro worden. Het was een fijne manier om mensen te leren kennen. De echte Nic surft ook fanatiek. We zijn goeie vrienden geworden.»

HUMO Het is een wonder dat Nic erbovenop is gekomen.

Van Groeningen «Echt een wonder. Hij is zijn arm bijna kwijtgeraakt, en is twee keer aan de dood ontsnapt. Hij moet een ijzeren gestel hebben.»

''Ik denk dat niemand zo streng is voor Felix als ik. Ik durf tegen hem te zeggen: 'Wat je nu geschreven hebt, lijkt nergens op' Nico Leunen (links)


Bijna onpasselijk

HUMO De beklemmendste scène vind ik die waarin de vader aanvaardt dat hij niets kan doen, dat zijn zoon zelf voor het leven zal moeten kiezen, of niet. Hij stopt met zichzelf de schuld te geven en vraagt zich ook niet meer af: waarom? Ik wel.

Leunen «Dat is zo bizar, hè. Als het een zwart kind uit een getto zou zijn, zou iedereen zeggen: ‘Natúúrlijk raakt die aan drugs verslaafd.’ Maar bij een blanke jongen van goede afkomst, is iedereen druk bezig te gissen naar het waarom. Als je daarnaar op zoek gaat in deze film, kom je bedrogen uit. Is het omdat zijn ouders gescheiden zijn? Is het omdat hij artistieke aanleg heeft? Is het om zich af te zetten tegen zijn goede afkomst? Neen. Het is het allemaal, en tegelijk niets van dat alles.»

HUMO De flashback van hoe hij als peuter alleen het vliegtuig moet nemen om zijn moeder te zien lijkt toch veelzeggend.

Leunen «Maar ook dát hoeft niet de reden te zijn.»

HUMO Felix, jij bent heel vrij opgevoed en kreeg ook al op jonge leeftijd veel verantwoordelijkheid.

Van Groeningen «Ik vind alles aan het verhaal herkenbaar: het is een hele liefdevolle familie; er wordt heel makkelijk over dingen gepraat; ze zijn artistiek en kunstig, liberaal; het is een nieuw samengesteld gezin; hij moet over en weer reizen tussen zijn ouders; hij komt in aanraking met drugs. Toen ik het las, dacht ik constant: dit had mij kunnen overkomen.

»Wat me vooral is bijgebleven van het boek – en dat laat ik ook in de film gebeuren – is dat het op het einde wel op een magische manier goed komt met Nic, en dat zijn moeder en vader dan ook weer even samen zijn. Dat gaf voor mij een epische dimensie aan het verhaal. De ouders hebben hem elk in hun eentje proberen te redden, maar het is pas als ze samenkomen dat Nic op één of andere manier de kracht vindt om eruit te raken.»

'Als we ouders worden, geloven we altijd dat wij het wél goed gaan doen. Maar wij zullen het natuurlijk ook wel verkloten'

Leunen «Ik heb je in de scenariofase nog ingefluisterd dat ze dan seks moesten hebben, dat ze in het allesverterende verdriet over hun zoon ook elkaar terugvinden.»

Van Groeningen «Om maar even te zeggen dat niet ál Nico’s ideeën goed zijn (lacht).»

HUMO Je bent net vader geworden van een zoon, Rufus. Heeft het verhaal jou niet bang gemaakt dat je opvoeden eigenlijk nooit goed kunt doen?

Van Groeningen «Het gekke is dat als we ouders worden, we altijd geloven dat wij het wél goed gaan doen. Maar wij zullen het natuurlijk ook wel verkloten. Nu, door deze film te maken – en daarmee bewust te beleven hoe dingen mis kunnen gaan – heb ik het gevoel dat ik ook wel voorbereid ben, dat ik weet: het traject dat ik moet afleggen, kan er ook zó uitzien. En als dat zo is, dan moet ik me daaraan overgeven. Misschien hoop ik met mijn films van alles te bezweren.

»Weet je, Rufus was een paar weken oud toen hij in mijn armen lag te slapen terwijl ik naar de Rode Duivels keek. Bij de eerste goal sprong iedereen gillend op. Rufus schrok wakker en begon keihard te wenen. Ik begon zelf ook te wenen, van woede. Ik was zo kwaad op mezelf omdat ik het gevoel had dat ik hem niet genoeg had beschermd.»

Leunen «Maar hij lag in je armen. Hij voelde de beschermende armen van zijn vader. Het wordt pas troosteloos als die armen er niet zijn.»

Van Groeningen «Ik stond er echt van versteld hoe fysiek die reactie was.»

Leunen «Wonderlijk dat je dat zegt. Als jij een film maakt, wil je een fysieke ervaring teweegbrengen bij je publiek. En daar slaag je zo goed in dat mensen er bijna onpasselijk van worden. Meestal kunnen alleen gebeurtenissen met je kinderen of je geliefde zo intens zijn dat ze zulke lichamelijke reacties veroorzaken. Dat jij met cinema hetzelfde losmaakt bij mensen is gewoon het ultieme.»

HUMO Het is waar, Felix. En het is je weer gelukt.

‘Beautiful Boy’ speelt vanaf 21 november in de zalen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234