null Beeld

Dimitri Verhulst: 'Steel mijn boeken!'

Sinds de zomer van vorig jaar heeft Dimitri Verhulst twee romans (‘Het leven gezien van beneden’ en ‘Spoo Pee Doo’) én een dichtbundel (‘Stoppen met roken in 87 gedichten’) gepubliceerd. Toch onderbreekt hij zijn ‘Godverdomse dagen op een godverdomse bol’-tournee niet om op de beurs al dat nieuwe werk te komen signeren.


Lees hier alles over Humo op de Boekenbeurs

'De literatuurbijlagen in de meeste kranten zijn te dun om een haring in te rollen'

Dimitri Verhulst «De laatste jaren vertoonde ik me steeds minder op de Boekenbeurs, en dit jaar zie je me daar helemaal niet. Ik word er overvallen door schaamte. Ik voel me belachelijk achter zo’n tafeltje, wachtend op iemand die me om een handtekening vraagt.

»Ik snap het niet, dat signeergedoe. Wat heb je nu in hemelsnaam aan een handtekening? Of aan een selfie? Amuseer jullie op de Boekenbeurs, lang leve de Boekenbeurs, maar ik ga thuis een beetje schrijven.»

HUMO En knarsetanden over de teloorgang van de maatschappelijke status van de schrijver?

Verhulst «Het is niet omdat je een schrijver bent, dat je daarom ook een groothandelaar in meningen moet zijn. Dat misverstand is te lang onder ons geweest, en ik ben blij dat het stilaan verdwijnt. Het maatschappelijke debat hoort toe aan de héle maatschappij, niet aan de mensen die sowieso al een podium hebben. Het gros van onze auteurs heeft nog nooit een job gehad en kan in die zin als wereldvreemd worden beschouwd. Ik ben blij met de sociale media, waar ik al eens een mening verneem van mensen die ’s morgens een boterhammendoos moeten maken en een thermos koffie hebben te vullen.»

HUMO Het gerucht wil dat mensen met én zonder thermos zich tegenwoordig vaker met tv-series onledig houden dan met romans.

Verhulst «Die indruk heb ik ook, en ik begrijp het volledig: er zit veel kwaliteit tussen. Maar ik zie dat allerminst als een bedreiging voor de literatuur. Een tv-serie ís ook literatuur. Waarom zou een theatertekst wel gezien worden als het werk van een letterkundige en een scenario niet? In die zin lijkt het me volkomen valabel de Nobelprijs Literatuur aan een scenarist te geven, al krulden de tenen van Harry Mulisch destijds al toen die prijs naar Dario Fo ging.

»Laat ons ook niet vergeten dat film op dit moment op een golf van vernieuwing zit, terwijl de literatuur toch voornamelijk door herkauwers wordt bedreven. Er is geen James Joyce op dit moment, geen Louis Paul Boon; het kader van de roman lijkt vast te liggen en geen mens die er een deuk in durft te slaan. Terwijl de vernieuwing in de film – vooral op technisch vlak – vandaag ongemeen boeiend is. Daar staat tegenover dat een film ook snel veroudert. Ik lees liever boeken van vijftig jaar geleden dan dat ik films bekijk uit die periode.»

HUMO Zullen we over tien jaar nog romans lezen?

Verhulst «Ik alvast wel – als ik nog leef uiteraard. En ook poëzie zal ik nog lezen. Literatuur is nooit van de massa geweest. Toen ik op school zat, waren we met twee die op de nieuwe Charles Palliser zaten te wachten. Twee per klas. Dat is, besef ik nu, ongelofelijk veel. En misschien vonden wij literatuur destijds ook wel best rock-’n-roll, precies omdat niet iedereen het deed. Herman de Coninck verkocht van zijn bekendste bundel bij leven 2.400 exemplaren, van de nieuwste bundel van Nobelprijswinnares Wislawa Szymborska werden er in haar eigenste Polen 500 verkocht: wat moet ik daar nog aan toevoegen?

»Ik zie wel een verschuiving in de interesse voor de literatuur. De oude culturele elite zélf haakt af. De literaire recensies in damesbladen zijn vaak grondiger dan in de traditionele kwaliteitskranten, de interviews met auteurs soms zeer goed, en bovendien hebben ze een groter bereik. De literatuurbijlagen in de meeste kranten zijn te dun om een haring in te rollen. Naar aanleiding van het verschijnen van mijn laatste dichtbundel werd ik niet geïnterviewd door radio Klara, maar wel door Gert Verhulst op zijn boot. Dat is wat het is. En misschien moet ik het een uitstekende evolutie vinden.»

HUMO Lees je zelf veel?

Verhulst «Ik heb geen boekenkast die naam waardig. Er hijgen hoop en al tweehonderd boeken in mijn nek terwijl ik zit te schrijven. Die heb ik weliswaar allemaal gelezen, vaak herlezen. En er is één plankje gevuld met de boeken die spoedig gelezen zullen worden. Ik heb een hernia en verhuis regelmatig: dan ga je boeken in je hoofd bewaren. Ze zitten daar goed, en zolang ik gespaard blijf van dementie komt er weinig stof op.

»Maar omdat u het vraagt: ik heb sinds begin september 3.000 romanpagina’s gelezen. Dat is veel, voor mijn doen. Het gaat met golven. Soms ben ik een bingelezer, soms lees ik alleen de letters op een pot choco.»

HUMO Tot slot een vraag van de Boekenbeurspolitie: heb je weleens een boek gestolen?

Verhulst «Uiteraard heb ik in mijn jonge jaren boeken gestolen, ik heb er zelfs een essay aan gewijd: ‘Boekendiefstal is een zegen voor de middenstand’. Er was ooit een boekhandelaar in Marseille, een vijftiental jaar geleden, die zijn zaak sloot omdat zijn inventaris op het eind van het jaar perfect klopte, wat betekende dat er dat jaar geen enkel boek uit zijn zaak was ontvreemd. Dáárdoor stak bij hem pas het cultuurpessimisme de kop op. Wat niet gestolen wordt, is niet gewenst. De sigarettenindustrie springt een gat in de lucht bij ieder gestolen pakje, want dat betekent dat ze er een verslaafde bij hebben.

»Als ik mocht kiezen, dan bevonden mijn romans zich in de top 10-lijstjes met de vaakst gestolen boeken.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234