Dirk en Katrien, de ouders van de nieuwe Anderlecht-ster Leander Dendoncker: 'Van ons mocht hij ook varkens houden'

Natuurlijk: er waren de doelpunten van Lukasz Teodorczyk, en Youri Tielemans versierde een recordtransfer naar AS Monaco. Maar wat te zeggen van Leander Dendoncker (22), de marathon man die het afgelopen seizoen bij landskampioen Anderlecht helemaal door het plafond schoot? In het West-Vlaamse Passendale kreunen zijn ouders onder de aandacht die hen plots overspoelt. ‘Hij heeft zijn verdriet en heimwee altijd voor ons verborgen. Om ons geen pijn te doen.’

'Veel mensen snappen niet dat je een kind kunt hebben bij Anderlecht en bij Club Brugge. Maar wij steunen onze kínderen, niet die clubs'

‘Mensen komen van over de hele wereld hier naartoe, en wij zijn er nog nooit geweest,’ zeggen Katrien Wallican en Dirk Dendoncker, de ouders van Leander. Vanaf het terras van hun varkensboerderij hebben ze een adembenemend uitzicht op Tyne Cot Cemetery, de grootste Britse militaire begraafplaats op het Europese vasteland.

KATRIEN Wallican «Er was hier eens een Nieuw-Zeelandse filmploeg op bezoek voor een reportage over geesten uit de Eerste Wereldoorlog. Ze vroegen of wij daar veel last van hadden. Onze jongens – Leander was zes – hebben een week lang geen oog dichtgedaan. Hier zitten enorm veel lijken onder de grond. Telkens als we een stal bijbouwden, vonden we skeletten – soms zelfs benen die nog in de bottines zaten – of koffers vol munitie.»

HUMO Spannend.

DIRK Dendoncker «Vind je? Oorlog en dode mensen, al die gruwel? Onze jongens waren daar niet in geïnteresseerd. Gamen, ja, en altijd maar voetballen. (Wijst op een veldje naast het ouderlijke huis) Daar is Leander voetballer geworden.»

Wallican «Vroeger voetbalden ze op het asfalt van de boerderij, maar we hadden constant kapotte ruiten. Omdat Dirk het beu was, heeft hij dat stukje land ingezaaid. Iedereen verklaarde ons gek: ‘Dat is een hele kar maïs die je kwijt bent!’ Nu zeggen ze dat niet meer (lacht).»

HUMO Twee jaar geleden zei Leander in Humo: ‘Ik ben in een heel zachte omgeving opgegroeid.’

Wallican «Wij zijn een hecht gezin. In onze living hebben we een zetel waar je met véértien in kunt: de bedoeling was dat iedereen kon liggen. De zaterdagavonden waren chipsavonden, en dan was het de gewoonte om knusjes bij elkaar te kruipen.»

Dendoncker «Leander organiseerde vaak een spelletjesavond, of een quiz. Hij kon dat goed. Dat zijn momenten om te koesteren. Wij hebben veel tijd in onze kinderen gestoken.»

HUMO Welke invloed heeft de boerderij op hen gehad?

Dendoncker «Ze hebben gezien dat je moet werken om iets te bereiken in het leven. Het komt niet uit de lucht gevallen.»

Wallican «Sinds twee jaar gaat het weer beter, maar de vijf jaar ervoor waren archislecht voor de varkenshouderij. Leander zal nooit gaan zweven. Een kind dat opgroeit op een appartement in de stad: welke voeling heeft dat met de realiteit? Wij waren altijd vroeg uit de veren, onze kinderen moesten zelf hun bed opmaken. Of ze gingen om 7 uur ’s morgens prei planten, bij een boer aan de andere kant van het dorp. Leander deed dat graag. Wie het eerst zijn rij had afgewerkt, kreeg een halve euro per uur meer dan de anderen. De boerin zei vaak tegen mij: ‘Wat is Leander toch een rappe werker: hij is altijd de eerste!’ Hier maakte hij weleens een stal schoon, of hij verhokte de biggetjes. Maar niet vaak: hij was al van zijn 14de thuis weg, hè.»

Dendoncker «Naar de grootstad. Dat was onze grootste zorg: de cultuurshock.»

Wallican «Standard, Genk, Brugge, Rijsel: ze zijn hier allemaal geweest. Maar Leander heeft zelf beslist.»

Dendoncker «Hij mocht naar een testtraining op Anderlecht, met Romelu Lukaku, onder leiding van Charly Musonda. Romelu is na die training op Jean Kindermans (hoofd opleidingen bij Anderlecht, red.) afgestapt: ‘Die moet je zeker halen!’ Leander kwam uit de kleedkamer en zei: ‘Ik ga naar Anderlecht.’ Wij keken elkaar aan, maar we hebben zijn beslissing gerespecteerd.»

'Leander heeft onze blik op de wereld verruimd. Door met al die ouders langs de kant te staan, komen we in contact met culturen die we niet kennen'

HUMO Het ouderhart bloedde.

Dendoncker «Op dat moment besef je dat nog niet, je bent vooral trots. Pas als je hem de eerste keer voor een week in Brussel afzet, denk je op de terugtocht: ‘Waar zijn we aan begonnen?’»

Wallican «De eerste drie weken hebben we niet geslapen. We stootten elkaar aan: ‘Slaap je?’ – ‘Nee.’»

Dendoncker «Hij had heimwee, maar dat heeft hij voor ons weggestopt. Om ons geen pijn te doen.»

Wallican «Soms lees ik nog dingen die ik niet wist. Dan moet ik een traan wegpinken: ‘Maar jongen toch, waarom heb je dat nooit gezegd? Wij zagen zijn verdriet niet, wel zijn heimwee. Als we hem afzetten, zei hij altijd: ‘Ik wil mee terug naar Passendale.’»

Dendoncker «Of het nu sneeuwde of vroor: hij bleef ons buiten staan uitzwaaien tot we uit het zicht verdwenen waren. Dan rijd je ook naar huis met een traan in je oog, hoor.»

HUMO In datzelfde Humo-interview zei hij dat hij geregeld in bed lag te huilen. ‘Hadden mijn ouders mij zo gezien, dan waren ze mij onmiddellijk komen halen.’

Dendoncker «Túúrlijk was ik hem gaan halen! Ik had gezegd: ‘Kom jongen, ’t is over en uit.’ Ik wilde hem niet laten afzien.»

Wallican «Maar we wisten het niet. Omdat hij ons spaarde.»

Dendoncker «In zijn achterhoofd wist hij: ‘Ik heb zelf die keuze gemaakt.’ Hij was vastbesloten om er iets van te maken. Maar hij was een moederskindje.»

Wallican «Als je me nu zou vragen welke van mijn drie kinderen ik naar Brussel zou sturen, was Leander de laatste geweest. Hij ging niet graag naar school, en als een kindje hem mee naar Bellewaerde uitnodigde, bleef hij liever thuis bij mama en papa. Dát kind dan moeten achterlaten in het multiculturele Brussel…»

Dendoncker «Misschien staat hij juist daardoor waar hij nu staat.»

HUMO Nog een uitspraak van hem: ‘Ik heb in Brussel een ruimere blik gekregen.’

Dendoncker «Zijn ogen zijn opengegaan.»

Wallican «In Roeselare zat er één zwart meisje en één Turk op de hele school. In Brussel was hij de enige Vlaming.»

HUMO Heeft zijn keuze ook júllie kijk op de wereld veranderd?

Wallican «Tuurlijk. Door met al die ouders langs de kant te staan, kom je in contact met culturen die je niet kent. Wat weten wij hier in West-Vlaanderen van de gewoontes van Afrikaanse mensen? Van moslims? Niets.»

Dendoncker «Het heeft ons verrijkt, zeker weten. Als je de hele week op de boerderij werkt, dan weet je niets van de wereld. Wij kijken enorm uit naar de weekends. Niet alleen voor het voetbal, maar ook voor de mensen.»

'We hebben hem nooit gepusht. Van ons mocht hij ook varkens houden.'

HUMO Hielden jullie er rekening mee dat het ook niets kon worden met de carrière van Leander?

Dendoncker «Tuurlijk, maar we hebben hem wel de kans gegeven. Dat kon hij ons alvast nooit verwijten. Leander mocht van mij net zo goed varkens houden, wij hebben hem nooit gepusht. »

Wallican «Toen Leander op Anderlecht zijn eerste contract moest tekenen, belde Jean Kindermans ons op: ‘Met hoeveel komen jullie?’ ‘Met twee, waarom?’ ‘En géén manager?’ Ze hadden dat nog nooit meegemaakt.»

HUMO Kindermans noemt jullie ‘modelouders’.

Dendoncker «Geld is voor ons nooit een drijfveer geweest. Voor ouders die het niet breed hebben, is het dat misschien wel, uit noodzaak. Het is lastig daarover te oordelen: vaak ken je de achtergronden niet.»

HUMO Hij noemt jou ook wel ‘overbekommerd’.

Dendoncker «Dan bedoelt hij waarschijnlijk dat ik enorm kan discussiëren over het spel.»

HUMO Leander was een nummer 10. Bij Anderlecht hebben ze jou ervan moeten overtuigen dat hij het op die positie niet zou maken in de top.

Dendoncker (lachje) «Dat zou ik toch niet durven te zeggen. Heb je zijn wedstrijd tegen Manchester gezien? En zijn doelpunt tegen Club Brugge: dat is toch de infiltratie van een 10?»

Wallican «Zijn goal tegen Zulte Waregem vond ik nog het beste bewijs. Hoe hij daar de keeper misleidt: hoeveel spitsen zouden zo koel blijven?»

Dendoncker «Maar dat hij bij de Rode Duivels achteraan speelt: ik heb daar geen probleem mee.»

Wallican «Ik vind Leander geen centrale verdediger: hij is een spelverdeler. Na twintig jaar kan ik best een aardig woordje meepraten, hoor (lacht).»

HUMO Allicht: jij groeide op in het voetbal.

Wallican «Als kind ben ik altijd met mijn papa naar het voetbal geweest. Ik had een neef, Luc Espeel, die voorzitter was van KSV Roeselare. Mijn mama is daar nog kwaad om geweest, dat ik als meisje naar het voetbal ging, en mijn broer niet: ‘Op wat trekt dat nu?’ Misschien hebben mijn jongens het dus wel van mij. Wie zegt dat het altijd van de papa moet komen? (lacht)»

Dendoncker «Ik kan een beetje voetballen, maar ik moest van mijn ouders thuis in het bedrijf werken. Daar heb ik wel spijt van.»

Wallican «Op een landbouwbedrijf mocht je vroeger geen hobby’s hebben. De hobby was: werken. Die mentaliteit heerst hier nog altijd: ‘Allee, een boer die zijn kinderen laat voetballen.’ Mensen vinden dat raar: je rijdt toch niet rond met je kinderen?»

Dendoncker «In het landbouwersmilieu zegt men nogal gauw: ‘Werk maar, het zal meer opbrengen.’ Wij vonden sociale contacten belangrijk voor onze kinderen.»


Zwarte vlek

HUMO Jullie jongste zoon Lars is 16 en heeft onlangs zijn eerste contract bij Club Brugge getekend. Ook hij is een verdedigende middenvelder, én groot.

Dendoncker «Lars had andere hobby’s. Voetbal was niet zijn passie, hij bouwde liever kampen met zijn vrienden. Pas bij de U8 van Club Brugge is dat veranderd. Tijdens een evaluatiegesprek, in de loges van Club Brugge, zei de trainer: ‘Kijk eens, Lars – en hij wees naar het eerste plein – ik geloof dat jij dat kunt halen.’ Toen heeft hij een klik gemaakt. Hij is er nu maniakaal mee bezig.»

Wallican «Ik heb niet graag dat ze mijn kinderen met elkaar vergelijken. Lars leeft met de druk ‘de broer van’ te zijn. Dat heeft Leander nooit gekend. Hij heeft ons wel altijd op het hart gedrukt: ‘Let erop dat Lars niet meemaakt wat ik heb meegemaakt.’ Hij noemt het ‘de zwarte vlek in mijn hoofd’, doelend op de vele momenten van eenzaamheid in Brussel. Leander heeft twee jaar bij een gastgezin gewoond, en is daarna op appartement gegaan, samen met Dennis Praet en Michaël Heylen. Achteraf bekeken vond ik dat niet zo’n goed idee, voor een kind van 16, maar we hadden daar geen zeggenschap in. ‘We hebben de verstandigste samengezet,’ zeiden ze ons bij Anderlecht. En vanaf zijn 18de woonde hij helemáál alleen. Dat was – zegt hij – verschrikkelijk in het begin. Maar ook dat heeft hij pas veel later opgebiecht.»

'Onze zoon leest geen kranten, geen Facebook en geen Instagram. Misschien is dat wel zijn sterke punt'

Dendoncker «In het begin hadden we de afspraak dat we elke woensdag zouden afkomen. Maar 130 kilometer heen en 130 kilometer terug, en dan de volgende ochtend weer vroeg uit de veren moeten: dat hou je niet vol.»

Wallican «Lars is pas vanaf het eerste middelbaar op internaat gegaan. Elke woensdagavond pikken we hem op en gaan we samen iets eten. Een uurtje, meer niet. Vroeger zei hij: ‘Het is niet nodig dat je komt.’ Dat zegt hij nooit meer.»

Dendoncker «Hij heeft daar deugd van. Leander heeft dat gemist.»

Wallican «Lars is opener van karakter, je voelt sneller aan als er iets is. Leander is enorm gesloten, nu nog.»

HUMO In interviews komt hij net zelfverzekerd over.

Wallican «De mensen vragen vaak of hij mediatraining heeft gekregen, maar dat is niet zo. Het heeft – denk ik – met zijn intelligentie te maken. Hij is altijd een goeie student geweest. Maar als hij ergens mee zit, zal je ’t eruit moeten sléúren. Bij Lars zie ik het direct, en hij zal het ook meteen toegeven.»

HUMO Hoe verzoen je Anderlecht en Club Brugge in een en hetzelfde gezin? Jij bent een Anderlecht-supporter, Dirk.

Dendoncker «Ja, maar ik zie graag voetbal: ik ben ook een Barcelona-supporter. Veel mensen snappen niet dat je een kind kunt hebben bij Anderlecht en één bij Club Brugge. Maar wij steunen onze kínderen, niet die clubs.»

Wallican «Leander was als kind een Brugge-fan. En Andres, de oudste, was een Anderlecht-fan. Daar kwam ruzie van. Tot ik heb gezegd: ‘Gaan jullie nu alsjeblieft allebei voor dezelfde ploeg supporteren?’ Leander heeft toegegeven: ‘Dan word ik ook maar Anderlecht-fan.’ Toen Leander later effectief voor Anderlecht speelde en Lars voor Club Brugge, is daar nooit nog een onvertogen woord over gevallen.»

Dendoncker «Anderlecht is later nog achter Lars aangegaan, maar hij amuseerde zich in Brugge: ‘Ik blijf,’ zei hij.»

HUMO Kindermans plaagt jullie daar nog altijd mee: ‘Verkeerde keuze,’ zegt hij.

Dendoncker «Na de wedstrijd tegen Club Brugge stuurde hij een berichtje naar Leander: ‘Proficiat met je match, jammer dat we je broer niet hebben kunnen overtuigen.’»

HUMO Was er rivaliteit tussen de broers thuis?

Dendoncker «Niet veel. Leander was wel altijd doodserieus: hij speelde op dat veldje alsof zijn leven ervan afhing.»

Wallican «Als hij met Roeselare had gespeeld, vloog zijn tas bij thuiskomst in de hoek en was hij weg: naar dat veldje. Weer voor een paar uur. ‘Allee,’ dacht ik dan, ‘is hij nu nog niet versleten?’ (lacht)»

Dendoncker «Hij loopt en loopt en is nooit moe. Ik ben er zeker van: als hij het had gewild, was Leander een topcoureur geweest. Zó’n atleet! Zie het landschap hier: lastig, hè. Tien jaar geleden was ik nog in goede conditie, ik wilde mij niet laten doen, maar hij fietste mij er los af.»

Wallican «Op loopwedstrijden met school stond ik vaak aan de kant toe te kijken. Niemand wist dat ik Leanders moeder was. Elke keer was ’t hetzelfde liedje: ‘Die van Passendale doen weer mee, wij maken geen schijn van kans.’ Leander sprintte er van bij de start vandoor.»

HUMO Andres is 25. Welke rol speelt hij?

Dendoncker «Leander kijkt enorm naar hem op. Zonder blessures had Andres het zeker ook tot de tweede klasse geschopt. Van jaloezie is hoegenaamd geen sprake: met hun drieën hebben ze een WhatsApp-groep. Als Leander thuiskomt, zal zijn eerste vraag altijd zijn: ‘Hoe is ’t met broere?’»

Wallican «Andres heeft sportmanagement gestudeerd, het is zijn droom om in een voetbalclub te werken. Hij had al de kans om naar KV Oostende te gaan, maar dat kwam te vroeg: hij voetbalt zelf nog. Hij heeft wel vier maanden stage gedaan op Anderlecht. Hij overnachtte toen bij Leander. Weer thuis zei hij: ‘Ik zou het niet kunnen, zo alleen zijn.’»

'Het is zoals de vader van Dennis Praet zegt: '5 procent genieten en 95 procent afzien.''

HUMO Begrijpen jullie dat het Leander is gelukt?

Dendoncker «Ja, omdat hij altijd dat doel voor ogen had: profvoetballer worden.»

Wallican «Misschien heeft hij daarom nooit over zijn verdriet gesproken. Omdat hij dacht: ‘Als ik het zeg, komen ze mij halen en dan is het afgelopen met mijn droom.’»

HUMO Welke prijs hebben júllie betaald voor die droom?

Dendoncker «Ons sociaal leven is erbij ingeschoten.»

Wallican «We hebben veel vrienden verloren. Feestjes in het weekend moesten we vaak afzeggen wegens het voetbal. Mensen verzetten dat niet, hè.»

Dendoncker «We hebben door het voetbal wel andere vrienden bij gekregen.»

Wallican «Ik noem dat kennissen. Het voetbal is een trechter: in het begin ben je met velen, op het eind schiet je nog met een paar over. Van elke club waar de jongens hebben gespeeld, houden we misschien één koppel over met wie we nog contact hebben.»

HUMO Is het dat allemaal waard geweest?

Dendoncker «Voor je kinderen doe je alles.

»Elke zaterdag stonden we om 4 uur op. We probeerden tegen vrijdagavond al zoveel mogelijk werk gedaan te hebben. (Tot zijn vrouw) En je papa heeft tien jaar lang mee rondgereden. Zonder hem was het nooit gelukt. Hij heeft een auto versleten voor het voetbal van de jongens.»

Wallican «Doordat ze alle drie voetbalden, deelden we ons op. We waren altijd apart onderweg. Toen we ooit eens samen naar Brugge gingen kijken, trokken de andere ouders zúlke ogen: ‘Zijn jullie dan geen gescheiden koppel?’»


Verjaardagsfeestje

HUMO Welk beeld hebben jullie van de voetbalwereld?

Dendoncker «Het is geen mooie wereld.»

Wallican «Er lopen veel fake mensen rond. Weet je nog, vorig jaar op het Gala van de Gouden Schoen? (Dirk schatert het uit) Echt, niet normaal.»

Dendoncker «Op Leander heeft het allemaal geen vat. Hij komt thuis en kan het voetbal zó van zich afzetten. Hij leest geen kranten, geen Facebook, geen Instagram. Misschien is dat wel zijn sterke punt.»

Wallican «Ik mag van hem nooit een zin beginnen met ‘ik heb gelezen dat’. Dan wordt hij kwaad (lacht).»

Dendoncker «Op dat vlak voedt hij óns op.»

Wallican «Leander was altijd al slim. Zonder het voetbal had hij gemakkelijk zijn ASO afgemaakt, maar de combinatie werd te zwaar. Hij is dan overgestapt op pr en toerisme. Daar had hij het iets te gemakkelijk, maar hij had twee uur Spaans en dat is hij nadien blijven studeren. Als we hem bezochten op zijn appartement, lagen zijn Spaanse werkwoordvervoegingen altijd op tafel. En op Anderlecht zit hij altijd met de Spaanssprekende spelers aan tafel. Hij spreekt het ondertussen vloeiend. Kijk, hij heeft me zonet een berichtje gestuurd: ‘Mama, zoek me eens een cursus psychologie.’ Dat herinner ik me ook: psychologie heeft hem altijd geboeid.»

HUMO Van Spanje gesproken: één van zijn trainers bij Anderlecht vergeleek hem ooit met Sergio Busquets van Barcelona.

Dendoncker «Dat is zijn idool, samen met Messi. Bij de jeugd noemden ze hem al ‘Busquets’ – ze spelen op dezelfde positie, hè. Maar Leander loopt wel meer (lacht).»

HUMO Hebben jullie hem zien veranderen?

Wallican «Het laatste halfjaar nog het meest.»

Dendoncker «Hij is volwassen geworden, ook op het veld.»

Wallican «Je ziet dat hij goed in zijn vel zit.»

HUMO Zijn jullie voorbereid op een nieuwe stap?

Dendoncker «Leander is voorbereid, wij niet. Wij gaan volgen (lacht).»

Wallican «Waar zal het zijn? Over de plas? Duitsland? Spanje?»

HUMO Marc Degryse waarschuwde Anderlecht al om Leander niet het jaar te veel te laten blijven, zoals Dennis Praet. Praat je daarover met Herman Praet, Dennis’ vader? Jullie horen elkaar wekelijks.

Dendoncker «Zodra je zoon een profcontract tekent, verandert het contact met de andere ouders. Ik heb altijd respect gehad voor Herman. Na de match waarop Leander doorbrak, feliciteerde hij ons, stelde zich voor en zei: ‘Ik weet wat jullie hebben meegemaakt. Als je vragen hebt: kom maar af.’ Dat is ook belangrijk: dat je elkaar steunt en ervaringen uitwisselt. Kijk, hij heeft me net gebeld. Straks bel ik hem terug.»

HUMO Er komt vast veel op jullie af.

Wallican «Té veel, op dit ogenblik. Er gaat bijna geen dag voorbij of er belt een journalist. Ik word daar gek van.»

Dendoncker «Ik ben soms beschaamd als ik hoor wat de mensen roepen. Ik doe me vaak voor als scout, met een papiertje in mijn handen. Mochten ze weten dat Leander mijn zoon is, ik zou er niet levend uitkomen.»

Wallican «Je ziet op het voetbal alle lagen van de bevolking. Wat je daar allemaal ziet en hoort! En dan verwachten ze dat hun kind als het 16 is, gemanierd is. Ik begrijp dat niet. Gelukkig kan het ook anders: ik ken heel veel Brugge-supporters die geen fan zijn van Anderlecht, maar wel van Leander. Dat vind ik tof.»

Dendoncker «Daarom gaan wij zo graag mee naar het buitenland. Je zit er gewoon tussen de supporters van de tegenstander en drinkt samen een pint. In België zouden ze elkaar bij wijze van spreken doodslaan.»

HUMO Je zou haast wensen dat Leander niet zo goed was geweest.

Dendoncker «Het is zoals Herman Praet soms zegt: ‘Het is 5 procent genieten, en 95 procent afzien.’»

Wallican «De percentages kloppen misschien niet helemaal, maar zo is het wel.»

Dendoncker «Genieten doe je wanneer je zoon scoort tegen Manchester. Die momenten koester je. ’t Is raar om te zeggen, maar Leander speelt meestal goed tegen de grote ploegen. Ook Europees. Omdat hij rijper is geworden, en volwassen speelt. Wij gaan heel graag naar de Europese confrontaties: ik voel dan geen stress. Hij speelt toch goed.»

Wallican «Als moeder beleef ik het toch anders: meer met mijn hart. Bij Dirk is het meer met zijn hoofd.»

Dendoncker «Mijn hart ziet daar ook van af, hoor, Katrien (lacht).»

Wallican «Met Lars heb ik het nu nog meer dan met Leander. Onlangs speelde hij in de nationale ploeg voor het eerst als centrale verdediger. Hij had dat nog nooit gedaan. Ik heb geen moment genoten. Die scouts zitten daar allemaal met hun boekje. Dan ben je bang: ‘Wat als mijn kind iets verkeerds doet?’ Tot diezelfde scouts je komen zeggen: ‘Uw zoon heeft het schitterend gedaan!’»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234