Diverse artiesten - WXAXRXP – 30 Years of WARP

In veel muziekgenres ging het ooit van swingend en fris naar experimenteel en tegendraads.

Punk trok van The Stooges naar Black Flag, hardrock van Black Sabbath naar Napalm Death. De reggae van The Wailers veranderde in de dub van Lee Perry. Van de feestjazz in de periode van de drooglegging wandel je niet één-twee-drie naar de freejazz van Ornette Coleman. Wij hebben net – met veel dank aan reisbureau De Tijdskromme – een trip achter de rug naar aanleiding van dertig jaar WARP-records: tien (!) ep’s in één klap, tien verschillende elektronica-units, telkens vier livesongs voor op de radio. De oudste ep is een John Peel-sessie van LFO, het eerste duo dat bleeps in plaats van beats maakte. Eén track danst even vlot weg als hun classic ‘LFO’, een andere komt uit een horrorfilm. De piepste ‘WXAXRXP’-opname is van 2019 en van Mount Kimbie, een elektronisch duo dat tegenwoordig klinkt als een postpunkgroepje uit 1981.

WARP doet meestal in intelligent dance music (IDM) of, iets eleganter, in bleep-’n-bass. Maar hoe leg je het label uit aan wie naar Fleetwood Mac of Ariana Grande is geweest en net op VRT.nu ‘De twaalf’ heeft zitten bingewatchen? Misschien hebben ook zij ooit een keer ‘Everything in Its Right Place’ en ‘Idioteque’ uit ‘Kid A’ van Radiohead gehoord. Thom Yorke beweerde in 2000 even emotioneel te worden van rock als van het soort electro dat via rave-anthems en Amen-breaks tot bij het knettergekste van Aphex Twin en het moeilijkste van Autechre was beland. ‘Kid A’ was toen overigens voor iedereen wennen.

Niet alle tien de opnames (die ook apart te koop zijn) zijn even straf. Seefeel shoegazet immer dezelfde sonarcirkels bij elkaar. Van de nieuwe lichting wil Kelly Morans piano-plingploing maar niet binnenkomen. Wel uitstekend: Flying Lotus in 2010, te gast bij Gilles Peterson, met ‘Cosmogramma’ onder de arm. Vier songs, en toch heb je na afloop een heel FlyLo-concert achter de kiezen.

Aphex Twin brengt ons altijd van (^_^) naar (;_;), en daarna terug naar (^_^). Maar deze tracks komen uit 1995, en dat is een héél goed Aphex-jaar. Als u bijvoorbeeld denkt dat u het qua kapotte kickdrums allemaal hebt gehoord, onderga dan eens ‘P-String’.

De allermooiste nooit eerder gehoorde song is ‘XYZ’ van Boards of Canada. 1998. ‘Music Has the Right to Children’ was er al. De rest moest nog komen.

Trouwens, loopt dit label af en toe nog voorop? Jazeker, bijvoorbeeld in de opname van 2018 van Oneohtrix Point Never, die al zijn als nagels op een krijtbord krassende machines tot gruis heeft gedroomd, en ruimte vrijmaakt voor scheve synths en bizar gemompel boven een geigerteller. Maar check op de WARP-website ook de twee uur durende concertfilm van Aphex Twin eerder dit jaar in Londen. Die vormgeving! En wat er allemaal getoond wordt! Zo ongeveer zullen veel films en streams van concerten er binnenkort uitzien.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234