Divock Origi, de joker van Wolfsburg en de Rode Duivels: 'Opeens was ik een wereldster. Daar wist ik geen raad mee'

Divock Origi werd drie jaar geleden de jongste Belgische debutant én doelpuntenmaker aller tijden op de eindronde van een WK. Sindsdien verliep de carrière van de nog altijd maar 22-jarige Limburger met ups en downs: van Lille ging het naar Liverpool, en deze zomer naar Wolfsburg. Daar hoopt hij zich weer in de gunst van bondscoach Roberto Martínez te spelen. ‘Ik heb naar mezelf gekeken en me afgevraagd: wie ben ik, wat wil ik, en wat moet ik doen om mijn doel te bereiken?’

'Mijn concurrenten bij de Rode Duivels gaan met alle aandacht lopen, maar ik focus op mezelf. Ik geloof nog altijd dat het beste nog moet komen'

Zijn bijdrage aan de Belgische kwalificatie voor het WK volgend jaar in Rusland is minimaal: Origi kwam niet één minuut in actie. Nochtans zag het er goed uit bij het aantreden van Roberto Martínez als opvolger van Marc Wilmots: in zijn eerste interland als bondscoach van de Rode Duivels – een oefeninterland in het Koning Boudewijnstadion tegen Spanje – koos de Spanjaard voor Origi als diepe spits. Het werden Origi’s eerste én laatste minuten. In de dertien interlands die daarna volgden, tot die tegen Mexico van afgelopen vrijdag, werd Origi zelfs geen invalbeurt meer gegund.

Divock Origi «Telkens als er een interland op het programma stond, kwam ik minder aan spelen toe bij mijn club en waren de andere spitsen wél in vorm. Nu, ik geloof dat alles gebeurt met een reden, en dat iedereen zijn kans krijgt wanneer hij die verdient. Ik maak me geen zorgen: ik heb tijd en ik kom er wel. Of het nu over drie maanden of over zes jaar is: ik heb geleerd om me niet onder druk te laten zetten.»

HUMO Je transfer naar Wolfsburg, dat jou huurt van Liverpool, kan niet los worden gezien van het WK: je moest spelen om je selectiekansen gaaf te houden.

Origi «Natuurlijk, maar het belangrijkste was toch dat ik een nieuwe stap in mijn ontwikkeling zette. De laatste zeven wedstrijden vorig seizoen bij Liverpool stond ik in de basis. Ik speelde goed, maar zoals bij elke grote club is ook bij Liverpool de concurrentie groot. Ik voelde dat ik dit seizoen vaker dan me lief was naast de ploeg zou vallen. Ik sprak erover met de coach (Jürgen Klopp, red.), maar hij kon me niets beloven: ik kon vijf weken op een rij spelen en dan een maand niet geselecteerd worden. Maar ik heb stabiliteit nodig als ik wil blijven evolueren. Hij ging akkoord met mijn vertrek, en toen kwam Wolfsburg aankloppen.»

HUMO Heb je je situatie ook met Roberto Martínez besproken?

Origi «Heel kort. De laatste dag van de transferperiode speelden we een interland tegen Gibraltar. Ik zat niet in de selectie omdat mijn transfer in de maak was. Automatisch kwam het tot een gesprek: hij zei me dat hij me zou steunen, welke keuze ik ook maakte.»

HUMO Hoe kijk je terug op die twee jaar bij Liverpool?

Origi «Positief, ondanks de ups en downs. Ik was een tijdlang eerste spits, andere keren zat ik niet eens in de selectie. Ik heb gezien wat het is om bij een grote club te spelen, wat grote spelers ervoor doen en laten, en wat verwachtingen met mensen kunnen doen. Ik heb zóveel geleerd, en dat op zo’n jonge leeftijd. Daar ben ik dankbaar om.

»Bij Wolfsburg is het weer aanpassen: een andere club, een andere competitie, een andere taal ook. We speelden al in diverse opstellingen, en er kwam al vroeg een nieuwe trainer. Maar stilaan vind ik mijn draai, en ik begin nu ook te scoren.»

HUMO Je prestaties in de Bundesliga blijven niettemin onderbelicht. De Premier League, waar je concurrenten Romelu Lukaku, Christian Benteke en Michy Batshuayi spelen, gaat met alle aandacht lopen.

Origi «Dat is zo, maar ik focus op mezelf. Ik geloof nog altijd dat het beste nog moet komen. Als je ziet wat ik al heb bereikt, dan bewijst dat toch dat ik een doorbijter ben. Maar ik geloof ook dat ik nog een hele weg af te leggen heb.»

HUMO Op 22 juni 2014 veranderde je leven: je viel in tegen Rusland en werd daarmee de jongste Belgische debutant én doelpuntenmaker op een WK.

Origi «Dat was een topmoment! Als ik er nog maar aan terugdenk, moet ik al glimlachen. Mijn vader zat in de tribunes, ik hoorde achteraf dat de koning overeind sprong bij mijn doelpunt, ik zag de blijdschap bij de trainer en de andere spelers, en in België stond het hele land op z’n kop. Het is iets wat ik zal kunnen doorvertellen aan mijn kleinkinderen.»

HUMO In je eerste wedstrijd als prof bij het Franse Lille – je was 17 – scoorde je ook meteen.

Origi «Die nacht heb ik niet geslapen, zo onbeschrijflijk blij was ik. Van toen ik 5 was, had ik daarvan gedroomd. Dertien jaar wachten, en plots was het zover! Een jaar later mocht ik mee naar het WK, en op slag veranderde álles. Bij Lille had ik pas mijn tweede seizoen – mijn eerste volledige – in de eerste ploeg achter de rug. Ik was niet eens een basisspeler. De meeste voetballers bouwen hun carrière geleidelijk op, maar bij mij ging het in één keer heel snel. Plots hadden mensen ook andere verwachtingen van mij. Dat was ik niet gewend, en dan ga je nadenken: ‘Wat kan ik bijsturen zodat alles rond mij stabiel blijft?’ Dat heeft tijd nodig. In de psychologie zegt men dat grote veranderingen veel stress veroorzaken. Maar als je erdoor komt, kun je een heel grote stap voorwaarts zetten. Het moeilijkste voor mij was: beseffen dat ik geen normale jongen meer was. Voortaan zou iedereen me met een vergrootglas bekijken. Ik had één groot geluk: dat ik een sterke, evenwichtige familie rond mij heb. Ik heb geleerd de mensen in mijn omgeving meer te vertrouwen.»

HUMO Had je het moeilijk met je veranderde status?

Origi «Zeker. Ik was 19 en er veranderde zoveel in zo’n korte tijd: mensen gingen me na vier, vijf wedstrijden op zo’n toernooi anders bekijken, terwijl ik echt niet veel beter was geworden. Maar opeens ben je zogezegd een wereldster. Daar wist ik geen raad mee, ik moest mezelf afschermen. Ik heb naar mezelf gekeken en me afgevraagd: wie ben ik, wat wil ik, en wat moet ik doen om mijn doel te bereiken? Ik mocht me niet laten afleiden door wat de mensen zeiden. Dat was het moeilijkste.»

HUMO Hoe kwam je tot dat inzicht?

Origi «Door bij mezelf te rade te gaan. Ik heb al vroeg geleerd om matuur te zijn. Op het internaat in Lille heb ik veel jongeren kapot zien gaan aan meisjes en uitgaan. Ik ben daar altijd heel bang voor geweest. Daarom ook ben ik in Kortrijk gaan wonen: ik wilde gefocust blijven. Ik ben verre van perfect, en ik heb ook fouten gemaakt, maar het is belangrijk om altijd je doel voor ogen te houden.»

HUMO Wat is jouw doel?

Origi «Als mens de best mogelijke versie van mezelf zijn. Een voetbalcarrière houdt op als je 35, 36 bent. Maar wie je bent als persoon, hoe je mensen behandelt, hoe je hart is diep vanbinnen: daar gaat het om. Mijn geloof helpt me daarbij: het leven van Jezus is een grote inspiratiebron. Maar ook op het veld wil ik naar de top, en daarvoor moet je de juiste gewoonten creëren. Ik heb een grote staf rond mij: iemand die mijn matchen analyseert, een spitsentrainer, een physical trainer, een mental coach en een kok. Allemaal ter beschikking gesteld door de club, en ik kan naar eigen goeddunken een beroep op hen doen.»

HUMO Veel afleiding is er niet in Wolfsburg. Dat valt mee.

Origi «Voor entertainment moet je hier inderdaad niet zijn (lacht). De hele stad hangt af van de Volkswagen-fabriek. Meestal zit ik gewoon thuis – voorlopig is dat nog dit hotel – en dan vul ik mijn tijd zo zinvol mogelijk in. Ik analyseer mijn loopacties, ik ga naar de gym of soms naar de pool (wijst naar het buitenzwembad in de rivier de Aller, met uitzicht op de schoorstenen van de Volkswagen-fabriek, red.). Voorts lees ik veel, niet alleen in de Bijbel, maar ook in boeken over psychologie. Ik heb humane wetenschappen gestudeerd, en ook al heb ik die studie niet afgemaakt, het mentale aspect heeft me altijd erg geïnteresseerd. Ik hou ook erg van de TED Talks, evenementen waarop mensen een kwartier spreken over iets waar ze expert in zijn.»

HUMO Ben je vatbaar voor verlokkingen?

Origi «Iederéén is vatbaar voor verlokkingen. Ik heb het geluk dat ik een vader heb die zelf prof is geweest (Mike Origi, ex-speler van onder andere KRC Genk, red.), en dat mijn geloof me helpt om de juiste prioriteiten te stellen. Zonder doel in het leven ben je zó de weg kwijt. Uitgaan, meisjes, gokken: ik wil dat niet. Ik wil een stabiel gezin, met vrouw en kinderen. En ik wil herinnerd worden als iemand die ook buiten het voetbal veel heeft gedaan voor de mensen.»

'Ik luister naar mijn ouders: dat zit erg ingebakken in de Afrikaanse cultuur. Met hen spreek ik Swahili'


Profiteurs

HUMO Je vader stond na zijn carrière aan de band bij Ford Genk, en schoolde zich na zijn ontslag om tot magazijnier. Hoe voelt het om je ouders als 22-jarige financieel al voorbijgestoken te hebben?

Origi «Zo bekijk ik het niet. Er gaat veel geld om in het voetbal, maar ik gebruik het om mijn familie en mijn naasten te helpen, ook in Kenia. Ik kan het me veroorloven om met vrienden naar New York te vliegen, maar het meest geniet ik als ik mijn zus kan helpen door haar naar een cursus te sturen.»

HUMO In Anfield, de wijk waarnaar het mythische stadion van Liverpool is genoemd, is de armoede schrijnend. Zíe je dat nog?

Origi «Armoede bestaat. Als voetballer kun je dat niet oplossen, maar je kunt wel veel terugdoen. Door je best te doen op het veld geef je veel mensen plezier. Dat is al heel mooi.

»Weet je, ik ben iemand met een groot hart. Ik help graag mensen en kan me makkelijk in iemand verplaatsen. Dat heeft soms een keerzijde: mensen profiteren van jou, en je kunt ook te veel hooi op je vork nemen. Mijn mama waarschuwt me geregeld: ‘Let op, Divock, mensen helpen mag, maar je moet ook aan jezelf denken.’»

HUMO Je bent al vaak verhuisd: Wolfsburg is de achtste plek waar je woont. Wat betekent thuis voor jou?

Origi «Waar mijn familie is – mijn vader en moeder, en mijn zussen. Maar als je me naar een plek vraagt, dan zeg ik: Limburg. Het grootste deel van mijn leven heb ik in Houthalen doorgebracht, en als voetballer in Genk. Mijn ouders wonen er nog altijd, en ik heb er veel vrienden. Als ik in Houthalen kom, voel ik me meteen weer thuis.»

HUMO Wat is je vroegste herinnering?

Origi (denkt na) «Vreemd genoeg is dat er één uit Kenia. Ik heb een heel grote familie: mama heeft één broer, papa vijf broers en zes zussen, en heel veel neven en nichten. Ik herinner me dat we met alle kinderen samen op straat speelden. Van kleins af aan gingen we elk jaar tijdens de grote vakantie twee maanden naar Kenia. Vooral met mijn mama dan, want mijn papa voetbalde en ging vaak op andere ogenblikken, wanneer hij voor de nationale ploeg moest spelen.»

HUMO Je vader komt uit een voetballersgeslacht: drie van zijn broers speelden net als hij voor de Keniaanse nationale ploeg.

Origi «Ik weet dat ze allemaal gepassioneerd zijn door het voetbal, op één broer na, die in Amerika woont. Ik heb ook een neef die voetbalt: hij is keeper van Lillestrøm, in Noorwegen. Mijn opa was niet zo’n groot voorstander van dat voetballen, zegt mijn vader. Hij had liever dat zijn kinderen studeerden: zonder diploma zouden ze het in zijn ogen nooit maken. Maar mijn vader heeft doorgezet, en hij heeft zijn passie aan mij doorgegeven.

»Ik heb nog geregeld contact met mijn familie in Kenia. Ik ben trouwens van plan om binnenkort terug te gaan, de laatste keer dateert van toen ik 15 was. Door het voetbal lukte het vaak niet: je wil na een zwaar seizoen ’s zomers toch wat rusten, en door transferbeslommeringen, het WK en het EK waren de omstandigheden de laatste jaren niet altijd optimaal. Maar ik mis Kenia: het is een heel mooi land, en zeker nu ik ouder ben, wil ik er meer van zien. Ik ben een geboren en getogen Belg, en zo voel ik me ook. Ik heb gekozen voor de Belgische nationale ploeg, niet voor de Keniaanse. Maar mijn roots liggen in Kenia. Met mijn zussen spreek ik Nederlands, de taal waarmee we zijn opgegroeid in België, maar met mijn ouders spreek ik Swahili. En we eten thuis Afrikaanse kost. Noem me gerust een mix van twee culturen.»

HUMO Heb je ooit met racisme te maken gehad?

Origi «In mijn jeugd wel, ja. Ik kreeg vaak racistische opmerkingen naar het hoofd geslingerd door gefrustreerde ouders. Ik herinner me een wedstrijd in Roeselare waarin ik twee keer had gescoord, maar ik stapte huilend van het veld door die beledigingen. Je voelt je machteloos, want je kunt je niet verweren – dat heb ik nooit gedaan, misschien omdat ik twee zussen heb, en geen broers. Sinds ik prof ben, is het nog weinig voorgevallen. Je leert er ook beter mee om te gaan, maar leuk is het nooit.»

HUMO Hielp de multiculturaliteit bij de Rode Duivels je toen je er uit het niets bij kwam op het vorige WK?

Origi «Het zijn allemaal heel normale, chille jongens: ik voelde me er direct thuis. Ik voelde ook sterk de opwinding om er een groots toernooi van te maken. Er is een grote samenhang en diep respect voor elkaar in de groep. Ik zou zelfs zeggen: ik voel heel veel líéfde.»

'Ik herinner me een jeugdwedstrijd in Roeselare waarin ik twee keer had gescoord, maar ik stapte huilend van het veld door de racistische beledigingen'


Legende in Kenia

HUMO Weet je waarom je ouders in 1992 naar België zijn gekomen?

Origi «Mijn vader had een aanbieding van Oostende gekregen, en heeft hier een mooie voetbalcarrière uitgebouwd. Mijn moeder is hem na een tijdje gevolgd, samen met mijn oudste zus, Natasha, die nog in Kenia is geboren. We hadden het naar onze zin in België en we zijn gebleven, omdat mijn ouders dachten dat we hier meer kansen zouden hebben.»

HUMO Afrikanen die een voetbalcarrière in Europa najagen, doen dat vaak om de armoede in hun thuisland te ontvluchten.

Origi «Bij mijn weten had mijn vader het goed thuis. Ze waren niet rijk, maar ook niet arm. Hij is gewoon zijn passie gevolgd. Hij was de eerste Keniaan die het als voetbalprof heeft gemaakt in Europa. Daar is men hem nog altijd dankbaar voor: hij is erg geliefd in Kenia. Ik denk dat ik weet waarom: zijn discipline is fenomenaal, én hij is een man van principes. Mijn vader is altijd eerlijk en rechtuit. Iemand met een warm hart ook, hoewel hij misschien een beetje gesloten is: hij zal niet veel zeggen. Maar hij zal altijd correct met je zijn. Voor mij is hij een voorbeeld.»

HUMO Wat herinner jij je van zijn carrière?

Origi «Aan de titel met KRC Genk heb ik maar heel vage herinneringen, ik was 4 jaar. De tijd dat hij voor Heusden-Zolder speelde (van 2002 tot 2004, red.), herinner ik me beter. Ik ging toen geregeld kijken, en ik zag hem thuis ook altijd extra trainen: met gewichten, of touwtjespringen. Papa was een echte prof, ik heb al vroeg gezien wat ik moest doen om er zelf één te worden.»

HUMO Hij heeft je als kind vaak moeten afremmen, zegt hij.

Origi (lacht) «Mijn vader is altijd heel realistisch geweest. Als tiener wilde ik het liefst heel dure schoenen, van 300 of 400 euro, maar dan zei hij: ‘Als je later ooit een contract hebt met Nike, kun je vragen wat je wilt. Nu krijg je goedkopere.’ Als hij iets verbood, zat er altijd een bedoeling achter.»

HUMO Hij liet je eerst bij twee kleine clubjes in Limburg voetballen. Pas op je 10de mocht je naar Genk.

Origi «Als het van mij afhing, was ik al veel vroeger gegaan. Maar hij wilde dat ik me amuseerde, en aangezien ik geen rebel ben, heb ik me daarbij neergelegd. Ik ben iemand die luistert naar zijn ouders: dat zit erg ingebakken in de Afrikaanse cultuur. Ik zal weleens gezegd hebben dat ik het er niet mee eens was, maar altijd op een respectvolle manier.»


Hazard achterna

HUMO Je vertrok als 15-jarige naar Lille, terwijl je in Genk bij de beste opleidingsclub van het land zat. Niemand had het zien aankomen.

Origi «Ik had een topseizoen achter de rug bij de U15, en ik kon kiezen uit verschillende clubs in heel Europa. In Lille raakte ik meteen onder de indruk van de academie: 8 miljoen euro budget, alleen al voor de jeugd! Daar kan zelfs Genk niet aan tippen. Ze hadden een sportief plan voor mij, en ik zag er Eden Hazard doorgroeien. Het kón dus. Mijn vader zei: ‘Jij mag kiezen.’ Dat heb ik gedaan.»

HUMO Omdat je nog geen 16 was, keurde de UEFA, de Europese voetbalfederatie, je internationale transfer niet goed en mocht je een jaar lang geen wedstrijden spelen. Je vader zei daarover: ‘Wij voelden ons bedrogen en wilden vertrekken.’

Origi «Van een topjaar in Genk rolde ik in een jaar zonder wedstrijden. Een heel moeilijke periode was dat. Er gingen zoveel emoties door mij heen dat ik zelfs een terugkeer naar Genk overwoog. Ook op school was het zwaar, vooral door de taal: ik sprak geen woord Frans. Er waren dagen dat ik op mijn kamer zat en dacht: ‘Hoe moet het hier verder?’ Zelfs mijn vader raakte gefrustreerd, maar hij herpakte zich, en ik met hem: ‘We hebben hier getekend om in de eerste ploeg te raken: doorbijten!’»

HUMO Diezelfde zomer vertrokken ook Yannick Carrasco en Dennis Praet uit Genk.

Origi «Je moest onze speelplaats van de Topsportschool eens zien, wie daar nog allemaal rondliep: Kevin De Bruyne, Anthony Limbombe, Thibaut Courtois, Koen Casteels...»

HUMO Terwijl jij wegkwijnde op je kamertje in Lille, werd Genk landskampioen met al dat opkomend talent, onder wie ook nog Jelle Vossen en Marvin Ogunjimi.

Origi «Kevin en Thibaut waren ouder, maar toen ik Anthony zag debuteren en Dennis dichter bij de eerste ploeg zag komen, heb ik me weleens afgevraagd of ik wel de juiste beslissing had genomen. Geduld is dan het beste antwoord.»

HUMO Laat dat nu niet je grootste kwaliteit zijn.

Origi (lacht) «Ik heb geléérd om geduldig te zijn. Na drie jaar op het internaat ging ik alleen wonen op een appartement in Kortrijk. Ik had mijn vrijheid nodig. Ik stapte ook over naar een privéschool, maar ik heb mijn middelbare school niet afgemaakt: ik speelde al geregeld met de eerste ploeg, en toen ik mijn examens moest afleggen, kwam het wereldkampioenschap er onverwachts tussen. Daarna ging het snel: diezelfde zomer tekende ik voor Liverpool.»

HUMO In een interview uit 1998 werd je vader naar zijn favoriete club gevraagd. Weet je wat hij antwoordde?

Origi «Liverpool? Mijn vader zag toen al veel wedstrijden van de Premier League. Hij had het altijd over John Barnes en die ene spits, Ian Rush. Als hij één club goed kende, dan wel Liverpool.»

HUMO Hoe zou je jullie relatie omschrijven?

Origi «Puur. Echt. Hard. Rechtuit.»

HUMO Toch zei je oudste zus eens over jou: ‘Als hij praat, is het meestal met mama.’

Origi «Mama kent me vanbinnen en vanbuiten. Ik moet nog maar ‘Hallo’ zeggen aan de telefoon, of ze weet al hoe ik me voel. Zij heeft nooit haar eigen mama gekend en is opgegroeid bij haar oma, het eerste vrouwelijke nieuwsanker in Kenia. Net als mijn vader heeft ze het thuis nooit slecht gehad. Ze heeft zelfs in Amerika gestudeerd, aan een high school in Massachusetts.

»Mama is heel extravert en sociaal, een entertainer die grappen maakt en van fashion en architectuur houdt. Papa is meer de man van structuur en discipline. Sober en streng, maar goudeerlijk en met een groot hart. Hoe vaak heb ik niet horen zeggen: ‘Divock is te hevig, die heeft veel te veel energie!’ Niemand wilde op mij passen, een drama. Maar rond mijn 10de ben ik rustiger geworden, meer gesloten zelfs. Ik zal nooit veel praten, een beetje zoals mijn papa. Als ik me uitdruk, is het met mode: op dat vlak ben ik heel expressief, al van jongs af: ik was 10 en koos zelf mijn outfit, met passende kleuren. Dat heb ik van mijn mama.»

HUMO Je pakt er ook graag mee uit op Instagram, en met succes: je hebt bijna 900.000 volgers.

Origi «Mooi, hè? Ik heb de opkomst van de sociale media van dichtbij meegemaakt. Het is een manier om te laten zien wie Divock is, om mensen te inspireren ook. Vroeger kon dat alleen via kranten of magazines, nu doe je het zelf. Natuurlijk komt het voetbal op de eerste plaats, maar ik heb toch al mooie projecten in mijn hoofd. Binnenkort komt er een documentaire uit over mijn vader ter gelegenheid van zijn 50ste verjaardag. Ik kreeg vaak de vraag hoe mijn relatie met hem is. In die documentaire laat ik dat zien.»

HUMO Hoe belangrijk is muziek voor jou?

Origi «Ik heb een artistieke kant. Hiphop, rap, jazz. Piano. Kunst. Ik vind het mooi hoe mensen zich daarmee kunnen uitdrukken. In Liverpool volgde ik twee keer per week pianolessen aan de School of Arts. Ik zoek nu een leraar in Wolfsburg en ik ben van plan om mijn piano te laten overbrengen. Ik wil me ook via muziek leren uitdrukken. Ik heb interessante ideeën, en ik zie wel wat in een toekomst als producer. Ook de zakelijke kant boeit me.»

HUMO Heb je muzikale idolen?

Origi «Michael Jackson. Het enige wat mij als kind kalm kon houden, was een videocassette van hem. Was ik weer eens niet in te tomen, dan speelde mijn mama die af. Michael Jackson was de rust zelve in het dagelijkse leven, maar een monster op het podium. Iemand boordevol passie, die ook veel gevoel stak in zijn performances. Daar herken ik mezelf in: ik steek veel energie in het voetbal, maar naast het veld zou je niet zeggen dat ik dezelfde jongen ben.»

HUMO Je weet toch wie er uit Liverpool afkomstig zijn?

Origi «The Beatles. Ik ken ze wel, hoor: ik heb een film over hen gezien (lacht). Het is nauwelijks nog voor te stellen hoe groot zij toen waren. En dat op zo’n jonge leeftijd: heel inspirerend.»

HUMO Mooi hoe jij je nu al laat begeesteren door zoveel dingen naast het voetbal.

Origi «Ik probeer me te ontwikkelen, niet alleen als voetballer, maar ook als Divock. De dag dat mijn carrière erop zit, zal ik heel dankbaar zijn om wat het voetbal mij heeft gebracht. Maar daarna volgt er – hopelijk – nog een lang leven. Voorlopig zie ik de samenhang nog niet, maar het zijn allemaal dingen die mij interesseren. Dus, wie weet: misschien wordt het wel iets.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234