null Beeld

DJ Shadow - The Mountain Will Fall

In november 1996 kochten wij een kaartje voor DJ Shadows roetsjbaan ‘Endtroducing’. En daarna nog eentje en nog eentje. Om te weten welke extreem goeie vibes toen precies door ons heen gingen, moeten we vandaag veel opzoeken. Neem nu ‘The Number Song’: wordt onderaan bijeengehouden door een flard ‘Orion’ van Metallica. Er zitten dríé drumbreaks in: één uit een soulsingletje dat klassiek van snit is, één uit een song die ‘Sweet Coffee Pot’ heet, en één uit ‘Get Ready’ van Rare Earth in de versie van een stel Japanners. Maar vooral: als die speurtocht erop zit, wordt de magie er niet minder om. Wij draaiden zonet zomaar een glas water uit de kraan met nog meer funk in de vingers dan anders.

Na dat werelddebuut volgen nog mooie momenten, maar ze zijn meer één vloeiende beweging, er is al eens een gewone hiphopsong (met echte raps) te horen, elders kruipt Josh Davis, zoals onze schaduwvriend van zichzelf heet, genres in die anderen vóór hem hebben uitgevonden. Het randje is er een beetje af, maar dat mag. We zijn altijd blij als hij er opnieuw is, omdat we met een paar goeie tracks per plaat tevreden zijn. Op ‘The Mountain Will Fall’ staan er ons inziens vijf.

‘Depth Charge’ is een goeie Morricone-western die van binnen uit begint te trommelen, en als iemand aanbelt schitterend uit elkaar spat. ‘Mambo’ is iets met quick, quick en slow, roept ‘remember, the rhythm is mambo’, en doet denken aan het turntablisme van Coldcut. In ‘Nobody Speak’ verdelen El-P en Killer Mike van Run The Jewels keurig de woorden, en dreigen ze zo hard dat het even duurde voor wij doorhadden dat het om te lachen was. Shadow bouwt ondertussen een toren met gitaar, blazer, en in strofe drie komt er een half lunapark bij. Knap!

‘Ghost Town’ zit vol drops uit het boekje en dubstep aan de ondertussen verdwenen grens met drum-’n-bass, maar wriemelt en zoemt ook. Er zit een gedempte specht in de mix, en de pianowatervallen en de knipplak met de vocale samples zijn heel even de gedroomde upgrade van ‘Endtroducing’.

‘Ashes to Oceans’ hebben we vijf keer na mekaar aangeklikt, begint als filmsoundtrack met binnenrollende golven, het pianootje had van Nils Frahm kunnen zijn. Handgeklap loopt over in een staande bas uit een goeie jazzplaat, er zijn oude klanken in de stijl van Shadows eigen ‘What Does Your Soul Look Like’, de nieuwe geluiden zijn op hun mooist aan het eind, als Matthew Halsall zijn zachte trompet bovenhaalt.

DJ Shadow. Il a déjà donné. Hail to the sampling thief!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234