Dockland: Boudewijn. Naar het hart van de koning.

Op 1 augustus 1993 verkeerde ons land in shock: het bericht dat koning Boudewijnde avond voordien in zijn Spaanse vakantievilla overleden was aan een hartstilstand, werd door velen op ongeloof onthaald.

Het was algemeen bekend dat de 62-jarige koning al enkele hartoperaties achter de rug had, maar had hij tien dagen eerder niet gezond en wel deelgenomen aan de feestelijkheden rond de nationale feestdag? Dat Boudewijn geliefd was, werd in de week na zijn dood nogmaals bevestigd: honderdduizenden Belgen trotseerden de hitte en trokken naar Brussel om hem een laatste groet te brengen. Deze zomer is dat exact twintig jaar geleden: een uitgelezen moment om de man achter de koning te ontdekken, in de vierdelige docureeks 'Boudewijn. Naar het hart van de koning.'

Jan Antonissen «Samen met de andere documentairemakers, Hendrik Luyten en Peter Boeckx, hebben we gekozen voor een vierdelige karakterstudie aan de hand van interviews met onder meer Jean-Luc Dehaene en Willy Claes. Elke aflevering draait rond een thema dat de koning typeert.

»Zo focust deel één op Boudewijns bijnaam, 'Le roi triste'. De kiem van die somberheid ligt in zijn kindertijd: hij verloor zijn moeder in een auto-ongeval toen hij vijf was.

»Kort daarna brak de Tweede Wereldoorlog uit, waarin zijn vader, Leopold III, capituleerde - tot grote woede van regering en bevolking. Leopold III spendeerde vijf jaar met z'n gezin in vrijwillige ballingschap in Zwitserland, en om een burgeroorlog te vermijden, heeft hij bij z'n terugkeer de troon afgestaan aan z'n zoon.

»De twee woonden toen trouwens nog onder hetzelfde dak: tussen 1950 en 1960 regeerde Boudewijn overdag over het land, maar moest hij 's avonds luisteren naar zijn vader – een bijna shakespeareaanse toestand! De regering heeft Boudewijn er uiteindelijk toe gedwongen z'n vader uit het paleis te zetten, omdat er op den duur sprake was van een diarchie in plaats van een monarchie.

»Door de Koningskwestie heeft Boudewijn dus tegen wil en dank vadermoord gepleegd. Leopold is in Argenteuil gaan wonen, en volgens één van onze interviewees was de stemming altijd ijselijk wanneer Boudewijn op bezoek kwam. Naar verluidt zette Leopold de tv aan, om toch maar geen ruzie te hoeven maken met zijn zoon.»

HUMO De tweede aflevering focust op de vermeende betrokkenheid van Boudewijn in enkele Congolese moordzaken.

Antonissen «In de voormalige kolonie heeft Boudewijn het gedachtegoed van zijn voorvaders voortgezet. Zo was hij op de hoogte van een moordcomplot tegen de eerste Congolese premier Patrice Lumumba, maar heeft hij daar enkel akte van genomen. Hetzelfde met de moord op de Burundese premier Louis Rwagasore: Boudewijn heeft toen hemel en aarde bewogen om diens moordenaar, Jean Kageorgis, gratie te verlenen. Dat is wel mislukt, maar je kunt je toch afvragen hoe hij zich dat heeft kunnen permitteren.»

HUMO In 1990 zag men het ook door de vingers dat hij de abortuswet weigerde te ondertekenen ­- onderwerp van de derde aflevering.

Antonissen «Daarvoor moeten we in de richting van zijn adviseur kardinaal Suenenskijken. Die heeft hem aan Fabiola geholpen: zijn Ierse assistente had in een visioen gezien dat Fabiola de geknipte vrouw voor Boudewijn was. De liefde tussen het koningspaar is pas met de jaren gegroeid, maar Boudewijn was Suenens enorm dankbaar, en volgde hem in diens charismatische beweging. Daardoor is Boudewijn in zijn laatste jaren radicaler voor het geloof gaan leven – wat aan bod komt in het laatste deel.

»Suenens laat optekenen dat Boudewijn al 'bij leven een heilige wilde zijn' en zich daarom ging bekommeren om de marginalen in onze maatschappij. Toen journalist Chris De Stoop zijn boek over de mensenhandel, 'Ze zijn zo lief, meneer', uitbracht, heeft Boudewijn zich achter hem geschaard en die prostituees gecontacteerd – er is er zelfs één komen praten op zijn begrafenis.»

HUMO Wat vond je de merkwaardigste getuigenis over de koning?

Antonissen «Toen De Stoop Boudewijn ontmoette, kwam de journalist met een pleister op het hoofd in het paleis aan – het gevolg van een nachtje zwaar stappen. Maar volgens Boudewijn was die pleister er omdat 'Satan het goede had willen vernietigen.' Enneuh,De Stoop was niet de enige die ons zulke anekdotes vertelde.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234