null Beeld

Dockland: President te koop

Op zes november weten we of de huidige Amerikaanse president ook de volgende wordt: krijgt Barack Obama er nog eens vier jaar bij, of gaat zijn Republikeinse rivaal Mitt Romney met het hoogste ambt aan de haal? Eén ding is alvast zeker: de voorbije maanden zijn er weer miljarden dollars gespendeerd aan reclamefilmpjes die de kiezers moeten overhalen vooral niet op de ánder te stemmen.

Katrien Depecker

Vorige maand alleen al werd er 181 miljoen dollar ingezameld om Obama’s campagne te financieren - een historisch record. Auteur en ex-reclameman Guillaume Van der Stighelen trok naar de VS in een poging de mechanismen achter de presidentiële campagne bloot te leggen. Het resultaat is te zien in het documentaire tweeluik ‘President te koop’.

Guillaume Van der Stighelen «Ik ben vooral verrast door de onhandigheid waarmee de campagne gevoerd wordt: men doet maar wat. De campagnemakers hebben geld te veel en bombarderen de mensen met filmpjes. In vaktermen heet dat carpet bombing: boef, smijt het maar op televisie!

»In Boston hebben we de politiek strateeg ontmoet die alle filmpjes voor Romney maakt. Hij vertelde me dat op het kantoor van de Republikeinen vijftig mensen vierentwintig uur op vierentwintig naar alle televisieoptredens van de Democraten zitten te kijken, in de hoop iemand uit het andere kamp te betrappen op een domme uitspraak die ze kunnen gebruiken in een negatief spotje.

»Hetzelfde bij de Democraten, trouwens. En dat gaat heel snel. Denk maar aan Romneys flater over de ‘47 procent’: de Amerikanen die sowieso op Obama stemmen omdat ze afhankelijk zijn van de overheid, en waar hij dus geen rekening mee moet houden. Die uitspraak ging binnen de kortste keren de wereld rond.

»Zowel Romney als Obama steken dus enorm veel geld in het zwartmaken van de ander. Er wordt quasi niks geïnvesteerd in reclame voor henzelf - filmpjes waarin het gaat over hun eigen goeie ideeën.»

HUMO En dat mag zomaar, de ander in diskrediet brengen?

Van der Stighelen «Ja, dankzij het fameuze First Amendment, dat de freedom of speech impliceert. Terwijl je in merkreclame niet mag liegen, mag dat in politieke reclame wél. En die spots mogen wettelijk niet geweigerd worden door een televisienetwerk.

»We zijn gaan praten met Kathleen Jamieson, professor communicatie en auteur van ‘The Obama Victory’. Ze heeft de website FactCheck.org opgericht, waarop ze de feitelijke accuratesse van de presidentiële campagne onderzoekt. Zo hebben de Democraten een spot waarin ze Romney linken met de dood van een arbeidersvrouw: haar man werkte vroeger in een staalfabriek die door Romneys bedrijf Bain Capital gesloten werd.

»Daardoor verloor de hele familie hun ziekteverzekering en kon de man niet betalen voor de kankerbehandeling van z’n vrouw. En de Republikeinen van hun kant gebruiken alle armoede- en werkloosheidscijfers die voorhanden zijn, om zogezegd te bewijzen dat Obama geen goede president is.»

HUMO Terwijl onlangs in het nieuws kwam dat de werkloosheidscijfers voor het eerst sinds januari 2009 onder de acht procent liggen. Houden kiezers daar geen rekening mee?

Van der Stighelen «Toch wel. Vooral in de swing states, de staten waar het nog alle kanten uit kan, kan dat soort zaken het verschil maken. Als uit het eerste presidentiële debat blijkt dat Romney toch niet zo harteloos is als de Democraten ons wilden doen geloven, dan speelt dat natuurlijk in zijn voordeel – hij kan nu bijvoorbeeld op veel meer sympathie rekenen in Ohio. En als de cijfers zwart op wit bewijzen dat Obama de Amerikanen helemaal niet economisch naar de afgrond leidt, dan blijkt het Republikeinse verhaal weer niet te kloppen.

»Het viel me op dat de gewone man in de straat erg politiek onderlegd is. Ze praten niet over hoeveel Romney is afgevallen of over wie met wiens vrouw naar bed is geweest, maar over de toekomst van Amerika. Iedereen schaamt zich dan ook dood voor die spots, zelfs voor die van hun eigen partij.»

HUMO Tot slot: wie wordt volgens jou de nieuwe president?

Van der Stighelen «Als je enkel kijkt naar de campagne, dan hebben Romneys strategen het verpest. Zijn kaarten lagen goed: de Amerikanen zijn allang niet meer zo enthousiast over Obama als vier jaar geleden. Maar ze hebben de grote fout gemaakt om hem te proberen af te schilderen als iemand die ook aardig is – uit onderzoek bleek dat zestig procent van het volk weleens een pint zou willen gaan drinken met Obama, terwijl Romney het met nog geen dertig procent moest doen. Ze hadden moeten duidelijk maken dat de Amerikanen helemaal geen beste vriend nodig hebben, maar wel iemand die het land kan redden.

»Verder is het moeilijk te voorspellen, omdat veel afhangt van de omstandigheden. Zal er vóór zes november nog een terreuraanslag zijn? Wat gaat de Dow Jones doen? Wie zal er nog een flater begaan? Zal Obama zich herpakken in de debatten? ’t Is heel spannend.»

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234