null Beeld

Docu: Carnotstraat 17

Ooit was het een statig, majestueus gebouw dat één van de grootste, chicste en modernste bioscoopzalen van het land herbergde; nu is het een groezelig, vervallen appartementencomplex, met een schimmige evangelische kerk in wat eens Ciné Rubens was.

Noud Jansen

Klara Van Es, die eerder al de mooie documentaire ‘Verdwaald in het geheugenpaleis’ afleverde, schildert in ‘Carnotstraat 17’ het portret van drie migrantengezinnen die in het vlak aan het Antwerpse Centraal Station gelegen pand wonen, en in één moeite door ook van de klanten van een naburige Afrikaanse kapperszaak en van enkele stamgasten van het tegenovergelegen café ‘In de stad Aalst’. Vanavond te zien op Canvas, woensdag in verkorte versie op NPO 2.

'Klara Van Es: 'Telkens als ik voorbij de Carnotstraat 17 wandelde en omhoogkeek naar die prachtige gevel, vroeg ik me af welke verhalen erachter verborgen zaten.'

Klara Van Es «Ik woon zelf in Berchem, maar ik kom al heel lang regelmatig voorbij de Carnotstraat nummer 17 gewandeld. En telkens als ik omhoogkeek naar die prachtige gevel, vroeg ik me af welke verhalen erachter verborgen zaten. Toen ik me op een gegeven moment begon te interesseren voor het migratiedebat, is de puzzel in elkaar gevallen. Want ja: aan de gevel van dat pand in de Carnotstraat hingen behoorlijk wat schotelantennes, dus het kon niet anders of er woonden veel migranten. Ik dacht dus: ‘Laat ik eens proberen of ik in dit pand een film over het thema migratie kan draaien, waarin ik voor één keer de migranten zélf aan het woord laat.’

»Nadat ik de toestemming had gekregen van de eigenaar, ben ik dus op de stoep gaan staan wachten tot er mensen naar binnen gingen: ik vroeg dan beleefd of ik mee mocht, en ik stelde mezelf en mijn filmproject voor. Zo heb ik gaandeweg een aantal van de bewoners leren kennen. Vrij goed zelfs, omdat ik voor hen het aanspreekpunt werd voor alles wat Belgisch was. Ik vertaalde een brief van de stad die ze niet begrepen, ik gaf Nederlandse les, ik ging bemiddelen bij elektriciteitsmaatschappijen, ik ging mee naar ziekenhuizen, noem maar op. Voor een Roemeense familie die in de film zou zitten, heb ik drie jaar lang het onderste uit de kan gehaald – ik heb zelfs hun kindergeld in orde gebracht. Regelmatig vroeg de moeder van het gezin me ook rechtstreeks om geld: ‘Klara, ik vraag het niet graag, maar heb jij misschien tien euro voor mij? Ik betaal het je zeker terug.’ Enfin, toen we al even aan het filmen waren, zijn ze ineens afgehaakt. Ik had hen op dat moment echt wel een draai rond hun oren willen geven.

»Maar dan kwam de Armeense familie in beeld: Ara en Vera, en hun twee kinderen. Ara had op dat moment net een verblijfsvergunning gekregen, maar eens we goed en wel aan het filmen waren, werd die ingetrokken, en was zijn gezin opnieuw een gezin zonder papieren. De vraag wierp zich op: kun je het wel maken om een illegaal gezin zo in the picture te zetten? Ik heb het met Ara doorgesproken, en ook met zijn advocaat, maar hij wou absoluut in de film blijven, ook omdat hij er behoefte aan had om zijn verhaal een keer te kunnen doen. Tien jaar frustratie moest eruit.

»Uiteindelijk heb ik vijf jaar lang aan deze film gewerkt, en in die vijf jaar ben ik minstens één keer per week bij de personages langsgegaan. Hopelijk is het resultaat er ook naar.»

HUMO Hebt u Ciné Rubens eigenlijk nog gekend?

Van Es «Ja. Ciné Rubens heeft tot halverwege de jaren 90 bestaan, dus iedere Antwerpenaar van een zekere leeftijd, mezelf inbegrepen, is daar nog ooit naar de film geweest. Ik heb overigens verscheidene pogingen gedaan om ook in de voormalige bioscoopzaal te mogen filmen, maar ik botste steevast op een ‘njet’ van de hoofden van The Universal Church of the Kingdom of God. Twee jaar lang voor niks iedere zondag naar de mis gegaan!»


Bekijk de trailer:

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234