null Beeld

Docu: Het uur van de wolf - Ai Weiwei: Never Sorry

De openingsscène van 'Het uur van de wolf', vanavond op Nederland 2, is simpel – een kat staat twijfelend voor een gesloten deur, om die vervolgens doodleuk zelf open te springen – maar sluit naadloos aan bij het onderwerp van de documentaire: de Chinese kunstenaar-dissident Ai Weiwei.

Redactie

Niet alleen staat die bekend als kattenvriend (check op het internet de vele foto's van hem omringd door allerlei poezeligs), hij heeft voor zichzelf ook een weg naar buiten gevonden, uit het keurslijf van het strenge Chinese regime. Dat slaagt er maar niet in de omstreden kunstenaar monddood te maken: hij blijft vrolijk twitteren en skypen met de buitenwereld. Hoe dat zo kan toont de piepjonge Amerikaanse Alison Klayman in 'Ai Weiwei: Never Sorry'.

- Hoe bent u als documentairemaakster met een zo goed als blanco cv zo dicht bij Weiwei geraakt?

Alison Klayman «Een kwestie van stom toeval, eigenlijk. Na mijn studies was ik heel impulsief naar China getrokken, met het vage idee 'iets in de journalistiek' te doen. Dat bleek helaas makkelijker gezegd dan gedaan. Tot mijn huisgenote, die curator was bij een Chinees museum, met een idee op de proppen kwam. Zij werkte aan een fototentoonstelling van Ai Weiwei en wou dat proces in een documentaire vastleggen. Ik had toch geen werk, dus een maand aan die reportage werken leek me wel fijn.

»Uiteindelijk is die ene maand drie jaar geworden. Toen ik Weiwei begon te filmen, had ik meteen door dat er veel meer in zijn verhaal zat. Dus ben ik hem blijven volgen, tot ik ongeveer tweehonderd tapes met materiaal had. Zelfs Ai Weiwei stond ervan verbaasd: hij is het gewend om zijn leven minutieus te documenteren, maar aan mijn berg video's kon hij niet tippen (lacht).»

- Heeft de Chinese overheid u nooit proberen te boycotten?

Klayman «Het filmen van dag tot dag viel eigenlijk goed mee. Ik stond als nieuwbakken journaliste ook niet meteen op hun zwarte lijst, hè. Maar ik heb me wel vaak zorgen gemaakt over mijn Chinese collega's: voor hen was het veel riskanter om aan zo'n project mee te werken.

»Ik wilde met mijn documentaire ook niet zozeer op het 'probleem' China focussen, dan wel op iemand die het lef heeft om ermee om te gaan. Ja, het regime in China is repressief, maar er zijn ook mensen die door de barsten van dat bewind heen weten te kruipen, zoals Ai Weiwei. Ook het beeld van hem als de dissidente kunstenaar wilde ik nuanceren. Als artiest is Weiwei eigenlijk relatief ongevaarlijk voor China. Zelfs die beruchte foto waarop hij zijn middelvinger toont op het Tiananmenplein, veroorzaakte er weinig deining. Pas toen-ie op het internet de wantoestanden in zijn land begon aan te klagen, kreeg hij problemen.»

- Met als triest hoogtepunt zijn huisarrest in 2011, meteen ook het eindpunt van uw documentaire.

Klayman (zucht) «Geen vrolijke noot om op te eindigen, ik weet het. Mijn enige hoop is dat ik ooit nog een vervolgdocumentaire kan maken, die wel een happy end heeft.»

Trailer:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234