Docu: Het Uur van de Wolf

Voor een man die in ballingschap leeft, net negenenzeventig is geworden en zijn eerste film draaide in 1955, is Roman Polanski nog altijd een kwieke regisseur.

‘The Ghost Writer’ is van 2010, in 2011 filmde hij ‘Carnage’ terwijl hij onder huisarrest stond, en op de afgelopen editie van Cannes kwam hij alweer aandraven met ‘A Therapy’, een kortfilm met Ben Kingsley en Helena Bonham-Carter.

Vanavond zet Nederland 2 's mans werklust en imposante oeuvre in de bloemetjes met de documentaire ‘Roman Polanski: A Film Memoir’. Om u voor te bereiden geven we u graag zijn vier beste films mee.

Repulsion (1965)

Seksuele obsessie, psychologisch isolement en paranoïde waanzin: ‘Repulsion’ is geen film om op te zetten als het net uit is met uw lief. Polanski trekt de kijker genadeloos mee in de totale mentale breakdown van zijn hoofdpersonage, gespeeld door een geweldige Catherine Deneuve, en leverde al heel vroeg in zijn carrière een eerste hoogtepunt af. Verwacht geen nette psychologische verklaringen, wel een film die zélf steeds meer afglijdt in het bizarre. Later zou ‘Repulsion’ nog invloedrijk blijken - zie onder andere ‘Black Swan’ van Darren Aronofsky.

Rosemary’s Baby (1968)

Waanzin doet het altijd goed in Polanski’s films: ook ‘Rosemary’s Baby’ gaat over een vrouw (Mia Farrow) die tijdens haar zwangerschap begint te flippen in haar grootstedelijke appartement. ‘Rosemary’s Baby’ is psychologische horror van de bovenste plank: vandaag bezit de film misschien niet meer de shock value van weleer, maar de drukkende atmosfeer en de spaarzame sets gaan écht op je gemoed werken. Heel erg Hitchcock, en gekruid met een welkome portie zwarte humor. Na 'Rosemary's Baby' zou Polanski overigens nog cynischer worden: niet lang na de opnames werd zijn vrouw Sharon Tate vermoord door de Manson-familie.

Chinatown (1974)

Allicht Polanski’s bekendste film – misschien ook wel zijn beste – met Jack Nicholson in één van zijn allerbeste rollen. Deze gitzwarte policier hangt een weinig verheffend beeld op van het Los Angeles uit de jaren dertig – geweld! corruptie! incest! – en een happy end hoef je dan ook niet te verwachten. Zowel de atmosfeer als de aangehaalde thema’s zijn loodzwaar, maar het loont potverdorie de moeite. Die kerel die op een bepaald moment Nicholsons neus schendt, is overigens Polanski zélf: één van de opvallendste cameo’s uit de filmgeschiedenis.

The Ghost Writer (2010)

Alweer twee jaar oud, deze ‘The Ghost Writer’, maar wij zijn er nog altijd niet goed van: die ijzingwekkende proloog! Dat kille buitenverblijf van Pierce Brosnan! Dat voortdurende ‘er staat iets te gebeuren'-sfeertje, terwijl er helemaal niks gebeurt! Al Polanski’s stokpaardjes – isolatie, paranoia, fatalisme – zijn aanwezig in één van de spannendste films van de laatste jaren. 'The Ghost Writer' is een politieke veeg uit de pan, maar vooral ook een superieure suspensethriller met een puike – naamloze – Ewan McGregor in de hoofdrol.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234