null Beeld

Docu: How Chaplin Became the Tramp (La naissance de Charlot)

Over Charlie Chaplin valt veel te vertellen – over zijn filmklassiekers, zijn productiemaatschappij United Artists, zijn vier vrouwen en elf kinderen… – maar voor uw en ons gemak zullen we het bij het begin houden.

Bij het typetje, met andere woorden, dat hem wereldberoemd en onsterfelijk maakte: de zwerver met het snorretje, de bolhoed en de wandelstok. Zelf beschreef Chaplin zijn creatie zo: ‘Hij is veelzijdig: hij kan een zwerver zijn, een gentleman, een dichter, een dromer of een eenzaat, maar hij hoopt áltijd op romantiek en avontuur.

Hij zal je proberen te overtuigen dat hij een wetenschapper is, een muzikant, een hertog of een polospeler, maar hij voelt zich niet te kwaad om sigarettenpeuken van de straat te rapen of snoep af te pakken van een baby. En wanneer de gelegenheid zich daartoe leent, zal hij weleens een dame tegen haar achterste schoppen – maar alleen als hij héél kwaad is.’

De liefhebbers – en dat zou iedereen moeten zijn – kunnen vanavond terecht bij de Franse documentaire ‘La naissance de Charlot’. Daarin spitten regisseurs Serge Bromberg en Eric Lange uit hoe Charles Spencer Chaplin het van onbekende musichallperformer tot ’s werelds bekendste superster schopte via dat ene stuntelige mannetje. Om op te warmen, zijn hier al wat weetjes over Chaplins eerste – aandoenlijk stuntelige – stappen in Hollywood.

• Toen Chaplin in 1913 in de filmbusiness stapte, was dat niet omdat hij het medium zo speciaal vond. Integendeel, over de films van Keystone, de maatschappij waarbij hij voor een jaar tekende voor het in die tijd stevige salaris van 150 dollar per week, was hij ‘niet verschrikkelijk enthousiast’. Maar hij vond het wel uitstekende publiciteit: ‘Een jaar meedraaien in dat circus en ik zou kunnen terugkeren naar de vaudeville als een internationale ster.’

• Chaplins eerste film – in drie dagen gedraaid en ironisch genoeg ‘Making a Living’ getiteld – was meteen een desastreuze ervaring: hij kwam van het theater en wist niet goed hoe montage werkte, schrok ervan dat scènes niet in chronologische volgorde werden opgenomen, en kon er niet tegen dat snelheid altijd voorrang kreeg op enige uitdieping van personages of verhaal. Chaplin: ‘De gemonteerde versie was verschrikkelijk! Een gedrocht! De monteur had de schaar gezet in al mijn goeie momenten.’

• Komedies die in de jaren 10 standaard van de band kwamen gerold, waren niet bepaald de intelligent gelaagde, stiekem kritische klassiekers waarvoor Chaplin later bekend zou worden. De chase movie kwam het meest voor: een film van tien à vijftien minuten, waarin iemand achtervolgd werd, niet zelden door een hond of een politieagent. Komediegoeroe van die tijd en aanvankelijke baas van Chaplin Mack Sennett stelde het zo: ‘Een script hebben we niet. We doen maar wat tot we op natuurlijke wijze bij de achtervolging uitkomen: ’t is toch dáárrond dat onze films draaien.’ Chaplin vond dat maar niks.

• De film waarin Chaplin voor het eerst zijn typetje van the Tramp bovenhaalde, was verwarrend genoeg níét ‘The Tramp’ (uit 1915), maar wel ‘Mabel’s Strange Predicament’ (uit 1914, precies honderd jaar geleden). Het was puur toeval dat hij in die productie terechtkwam. Sennett had nog iemand nodig om in de achtergrond voorbij te lopen en dacht aan Chaplin. Hij zei ’m: ‘Doe iets grappigs aan. Om het even wat.’ Daarover schreef Chaplin in zijn autobiografie: ‘Ik wist niet goed wat ik moest aantrekken. Mijn kostuum in ‘Making a Living’ vond ik maar lelijk. Ik liep langs de kostumering en dacht: ik maak van m’n outfit één grote contradictie. Baggy broek, strakke jas, kleine hoed, grote schoenen. Omdat ik een oudere man moest spelen en zelf nog jong was, plakte ik een klein snorretje op: niet te groot, zodat je mijn mimiek nog kon zien. Tegen de tijd dat ik de set opwandelde was the Tramp geboren.’

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234