null Beeld

Docu: Johnny Cash: American Rebel

Dertien jaar na zijn overlijden is Johnny Cash nog lang niet dood. Niet in onze huiskamer, althans: onlangs nog een hele zondagmiddag zoekgemaakt met ‘Live at San Quentin’, en vanavond blijven we ondanks de geheide kater wakker voor ‘Johnny Cash: American Rebel’, de ‘definitieve’ Cash-documentaire volgens iedereen die het kan weten. John Carter Cash bijvoorbeeld, de enige zoon van Johnny en zijn June.

Noud Jansen

'Mijn vader (foto) was iemand die zijn zwakheden en zijn innerlijke demonen open en bloot op tafel kon leggen, zonder daarbij zijn waardigheid te verliezen.' John Carter Cash

John Carter Cash «Ik heb indertijd zeer genoten van ‘Walk the Line’ (uit 2005, red.): zonder het liefdesverhaal waar het in die film over gaat, zou ik er niet zijn geweest. Maar in ‘American Rebel’ gaat het over veel meer dan enkel de liefde tussen Johnny en June: mijn vader komt er in ál zijn facetten in aan bod. Wat bijvoorbeeld heel duidelijk aan de oppervlakte komt, is dat hij zeker niet de koele, duistere figuur was die veel mensen in hem zien. Integendeel: hij was eerder het lichtvoetige type – altijd in voor een geintje.

»En wat ‘American Rebel’ ook heel goed laat zien – vandaar ook de titel – is de rebelse, eigengereide geest van mijn vader. Een voorbeeld: meerdere keren in zijn leven heeft hij zijn carrière op het spel gezet door gevoelige kwesties aan te snijden – kwesties waar geen enkele van zijn collega’s zijn vingers aan wilde verbranden. Zo nam hij halverwege de jaren 60 de plaat ‘Bitter Tears’ op, waarop hij het had over de Native Americans, en hoe zij in Amerika niet het respect kregen dat ze verdienden. En toen hij in 1972 door president Nixon in het Witte Huis werd uitgenodigd en Nixon hem vroeg of-ie geen zin had om ‘Welfare Cadillac’ of ‘Okie from Muskogee’ te zingen, antwoordde hij simpelweg: ‘Nee, meneer. Dat zijn niet mijn nummers’.

»Sowieso denk ik dat er niet veel mensen zijn die zich op dezelfde toon met de president van de Verenigde Staten kunnen onderhouden als met een caissière in de supermarkt. Mijn vader kon dat wel: nooit gedroeg hij zich als een kameleon, en toch werd hij door iedereen geaccepteerd die met hem sprak. Ook was hij iemand die zijn zwakheden en zijn innerlijke demonen open en bloot op tafel kon leggen, zonder daarbij zijn waardigheid te verliezen. Meer zelfs: hij werd geprezen om zijn eerlijkheid. Weinig artiesten zijn daartoe in staat, denk ik – wie anders dan mijn vader zou zich zo fragiel en broos aan de wereld hebben getoond als in de videoclip van ‘Hurt’?»

- ‘American Rebel’ gaat niet voorbij aan het decennialange drugsgebruik van uw vader.

Cash (knikt) «Niet meer dan normaal: mijn vader heeft praktisch gedurende heel zijn leven een drugsprobleem gehad. Want algemeen mag dan wel worden aangenomen dat hij in 1968 gered werd door mijn moeder, en dat het sindsdien alleen maar rozengeur en maneschijn was, maar dat beeld klopt niet: ook in de jaren 70, 80 en 90 is mijn vader drugs blijven gebruiken, en zeker ook tijdens de laatste jaren van zijn leven. ‘Eens verslaafd, altijd verslaafd’: dat heeft hij aan den lijve ondervonden. Maar mijn vader heeft zich altijd sterk gehouden, en zich keer op keer kunnen herpakken. Ook na de dood van mijn moeder, die des te pijnlijker was omdat ze een week vóór haar sterven nog gezond en wel was. Haar te zien sterven, was het zwaarste dat mijn vader ooit heeft moeten doorstaan. Want ook al hadden ze hun ups en downs, June en Johnny waren gemaakt voor elkaar, en op het einde van hun leven waren ze nog verliefder op elkaar dan ooit tevoren. Maar ik herinner me dat mijn vader zich na de begrafenis, op weg terug naar huis, naar mij toe draaide en zei: ‘Ik moet terug de studio in, en deze pijn recht in de ogen kijken’. Hij ís terug de studio ingegaan, zo zat hij nu eenmaal in elkaar. En vier maanden later was hij dood.»


Bekijk de trailer:

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234