Docu: Marwencol

In april 1943 werd kapitein Mark 'Hogie' Hogencamp, een piloot van het Amerikaanse leger, neergehaald tijdens een routinevlucht boven België. Nadat hij zichzelf uit zijn brandende vliegtuig had bevrijd, kwam hij terecht in Marwencol, een klein dorpje dat kort voordien ten prooi was gevallen aan de nazi's.

Marwencol leek op het eerste gezicht verlaten - Hogencamp vond er alleen de talloze lijken van mannelijke soldaten - maar dat was schijn: toen de vrouwelijke inwoners zagen dat er een Amerikaan door het dorp liep, kwamen ze uit hun schuilplaatsen tevoorschijn.

De kapitein werd onthaald als een held en een redder. Hij kreeg in Marwencol zijn eigen bar: Hogancamp's Catfight Club akaThe Ruined Stocking. Tot zover het fictieve verhaal.

En dan het waargebeurde verhaal: in april 2000 werd Mark Hogancamp, een gescheiden alcoholist die troosteloze shifts van tien uur draaide in een plaatselijk restaurant, in Kingston, New York in elkaar geslagen door vijf tieners. Net buiten een bar.

Hogancamp was er erg aan toe: na negen dagen in een coma te hebben gelegen, werd hij wakker met ernstige fysieke en mentale schade - hij moest opnieuw leren stappen en schrijven - en heel weinig herinneringen aan het leven dat hij voordien had geleid. Geld had hij ook al niet, dus werden, zoals dat in de Verenigde Staten gaat, de revalidatie en therapie al snel stopgezet.

Hogie was op zichzelf aangewezen, maar hij ontdekte zijn eigen vorm van therapie: hij bedacht Marwencol, een fictief Belgisch dorp uit de Tweede Wereldoorlog, bevolkt door Barbie- en G.I. Joe-poppen - de naam van het plaatsje is een samentrekking van 'Mark', 'Wendy'en 'Colleen', twee vriendinnen van Hogencamp.

In de achtertuin van zijn trailer beleeft zijn alter ego, de onverschrokken piloot, de meest fantastische avonturen. Na een tijdje begint Hogencamp die ook vast te leggen op foto.

'Ik heb Marks foto's voor het eerst gezien in een tijdschrift,' zegt Jeff Malmberg. Malmberg, een aspirerend filmmaker, vond bij Hogencamp het verhaal waar hij naar zocht voor zijn eerste documentaire.

'Marwencol', het resultaat van vier jaar intensieve samenwerking tussen regisseur en artiest, lange gesprekken en kilometers pellicule,werd bij het verschijnen in 2010 overal lovend onthaald en stapelde de ene prijs op de andere, onder andere in Docville 2011, het Internationaal Documentaire Filmfestival.

Nu in Leuven editie 2012 van dat festival van start is gegaan, kunt u de winnaar van vorig jaar zondagavond nog eens bekijken op Canvas.

Marwencol in de buitenwereld

Op de website marwencol.com kunt u de avonturen van Captain Mark Hogencamp nalezen - van typische male fantasiesin het door vrouwen geregeerde dorp tot gruwelijke oorlogsverhalen, romantische trouwpartijen en een ferme schep sciencefiction.

Ze gaan vergezeld van geweldige foto's, die laten zien hoe minutieus de schepper van dit kleine universum te werk is gegaan: echt bier in piepkleine glaasjes, met modder bespatte dwergjeeps, tastbare kogelwonden met rode stift.

Maar hoe zit het ondertussen met de echte Hogie? De publicatie van zijn foto's, de daarop volgende tentoonstellingen en het succes van de film hebben hem uit Marwencol gehaald en weer in de realiteit gedropt - die hij sinds de aanval in 2000 zorgvuldig had vermeden.

De verantwoordelijke voor zijn terugkeer naar de bewoonde wereld is David Naugle, een lokale fotograaf die Hogencamp op een goeie dag, nu zes jaar geleden, tegenkwam op straat: 'De eerste keer dat ik Mark zag, liep hij in W.O. II-uniform over de straat, terwijl hij een kleine jeep, gevuld met tot de tanden bewapende Barbies, voorttrok aan een touwtje.

Een paar dagen later stuurde hij me een hele stapel foto's op. Ik vond ze zo geweldig dat ik ze aan de redactie van het kunsttijdschrift Esopus heb overgemaakt.'

De daaropvolgende gebeurtenissen - de ontdekking, de vernissages, de interviews - vormen de ruggengraat van de film: regisseur Malmberg ontmoette Hogencamp voor het eerst kort voor de eerste tentoonstelling van zijn werk.

'Toen ik jaren later op zoek was naar een structuur voor mijn documentaire, gaf een vriend me de raad om trouw te blijven aan mijn eigen ervaring: hoe had ik Mark ontmoet? Hoe had ik hem stukje bij beetje leren kennen? Het publiek moest met Mark precies dezelfde reis kunnen maken als ik.'

Malmberg voegde er nog een eigen, gouden zet aan toe: hij liet Hogencamp zélf het hele verhaal vertellen.


De buitenwereld in Marwencol

De mensen die Hogencamp sinds zijn ontdekking ontmoet heeft, hebben elk ook een alter ego in de straten van Marwencol rondlopen - ze zijn er vereeuwigd als stoere soldaat of femme fatale.Ook de avonturen in het dorp hebben vaak hun wortels in de echte wereld, met dit verschil: in Marwencol is Hogencamp een winnaar.

Een vriend verwoordt het als volgt: 'Er is altijd wel iets gaande in Marwencol. Ik heb deelgenomen aan ettelijke veldslagen - en we hebben er nog maar heel weinig verloren.'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234