null Beeld

Docu: Song from the Forest

Canvas heeft vanavond kaviaar op het menu staan in de vorm van ‘Song from the Forest’, een wonderlijke documentaire over een blanke Amerikaan uit New Jersey, Louis Sarno, die halverwege de jaren 80 dermate in de ban raakte van een exotisch nummer op de radio dat hij een reis ondernam naar de bron ervan, en terechtkwam bij een primitieve pygmeeënstam in Centraal-Afrika. Hij besloot te blijven, leerde de taal, huwde een lokale vrouw met wie hij een zoon kreeg, en werd pygmee onder de pygmeeën, zij het een wat langer en blanker exemplaar dan gemiddeld. Niet te missen.

'Toen zijn zoon ernstig ziek was, had Louis beloofd om hem ooit de plek te laten zien waar zijn vader vandaan kwam.'

Michael Obert (de Duitse maker van de docu) «In 2009 bevond ik me in Congo om er aan een politiek artikel te werken voor een Duits tijdschrift, toen ik een verhaal opving over een blanke Amerikaan die al vijfentwintig jaar lang diep in het regenwoud zou wonen bij een pygmeeënstam van jager-verzamelaars. Ik zei meteen: ‘Die vent moet ik zien te vinden!’ Ik heb dus eerst mijn artikel afgewerkt, en daarna heb ik twee Bayaka gezocht – Bayaka is de correcte term voor het pejoratieve ‘pygmee’ – die mij door het regenwoud naar het dorp van de Amerikaan wilden begeleiden.

»Zo gezegd, zo gedaan: twee uur lang hebben we ons een weg gebaand door de jungle, tot we een open plek bereikten met een twintigtal primitieve hutjes. Van alle kanten kwamen er roepende Bayaka op ons af met gezichtstatoeages en vlijmscherp gevijlde tanden, en met speren in hun vuisten: behoorlijk angstaanjagend allemaal. Maar opeens, net als in een Hollywoodfilm, stopte het geroep en weken de Bayaka uiteen, en ik zag een blanke vent uit het kreupelhout tevoorschijn komen, blootsvoets en zonder T-shirt, met in iedere arm een naakte Bayakababy. Hij gaf de baby’s aan hun respectieve moeders, kwam op mij afgestapt, kruiste de armen en vroeg: ‘Wie ben je, en wat kom je hier in godsnaam doen?’ Ik wist op dat moment niks beters te verzinnen dan zijn hand stevig vast te pakken: als geoefende reiziger heb ik dat al wel vaker gedaan in bedreigende situaties. En het werkte: het ijs was in één keer gebroken. ‘Kom binnen,’ zei hij, waarna we in zijn hut urenlang met elkaar hebben zitten praten: over de Lower East Side in de jaren 80, over de Ramones, over Heidegger, over bush meat, over God. De volgende ochtend zei hij: ‘Kom mee, we gaan nog een stuk dieper het regenwoud in om te jagen.’ Vier dagen en nachten ben ik vervolgens mee op pad geweest – de tijd van mijn leven – voordat we afscheid namen.

undefined

null Beeld

'Jim Jarmusch is een goede vriend van Louis. Ze houden contact via e-mail.'

»En toen gebeurde er iets absurds: hij gaf me zijn e-mailadres (lacht). Midden in de jungle, met in de verste verte geen elektriciteit te bekennen. Bleek dat hij om de twee weken naar een onderzoeksstation in de buurt trok om zijn mails te checken: zo bleef hij in contact met zijn oude moeder, zijn broers en zijn goeie vriend Jim Jarmusch, de regisseur. En kijk: vijf maanden later kreeg ik een mail van Louis, waarin hij schreef dat zijn moeder een vliegticket voor hem had geregeld, en dat hij dan en dan in New York zou landen: of ik geen zin had om nog eens af te spreken? Zo ben ik dan op eigen houtje naar Amerika gevlogen, waar ik Louis pas echt goed heb leren kennen. Opmerkelijk was dat hij het in Amerika bijna constant over zijn zoon had, Samedi – ik wist op dat moment nog van geen zoon. Hij vertelde me dat Samedi als baby ernstig ziek was geweest, en dat hij toen had beloofd om, mocht-ie het overleven, hem ooit de plek te laten zien waar zijn vader vandaan kwam. Die belofte is hij nagekomen, en wat meer is: ik heb alles mogen filmen.»


Bekijk enkele scènes:

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234