null Beeld

Docu: The Ghosts in Our Machine

Weinig dat ons méér smaakt dan een sappige paardensteak (saignant) met champignonsaus: lekker! Maar dat wil nog niet zeggen dat wij het beest dat zijn leven heeft gegeven ter meerdere eer en glorie van onze buikomtrek op voorhand graag even in de ogen kijken.

vvp

En laat dat nu nét zijn wat de documentaire ‘The Ghosts in Our Machine’ wel doet: vleeseters en andere bontdragers confronteren met de soms misselijkmakende wijze waarop dieren worden behandeld en de ambigue manier waarop wij daar allemaal mee omgaan. (Waarom zien we huisdieren bijvoorbeeld graag, maar denken we geen twee keer na over hun soortgenoten op ons bord?) Dat levert soms pedante, maar misschien ook wel broodnodige inzichten op in de dierenindustrie.

Regisseuse Liz Marshall volgde voor ‘The Ghosts in Our Machine’ een jaar lang activiste en fotografe Jo-Anne McArthur. Haar artistieke en morele missie: dieren voorstellen als individuen in plaats van producten, en zodoende de geesten in onze consumptiemachine een gezicht geven.

Jo-Anne McArthur «Maar het zíjn ook individuen! En ze hébben een gezicht! Dat is niet iets wat ik erbij verzin voor mijn fotoreportages, hè (lacht).

»Kijk: het is zeker nuttig om een kot in een boerderij te tonen waar 5.000 kalkoenen opeen zitten gepropt en vetgemest worden – van die situaties moet je bewustgemaakt worden. Maar het is al even belangrijk om die éne kalkoen eruit te lichten: specifiek leed valt namelijk veel makkelijker te begrijpen – en heeft veel meer emotionele impact – dan de enorme schaal waarop het vaak wordt gepresenteerd.»

- Wettelijk gezien hebben dieren amper enige bescherming.

McArthur «Klopt. Voor de wet zijn dieren niets meer dan eigendom; daarom kunnen ze ook zo makkelijk gebruikt worden bij wetenschappelijk onderzoek of in de kledingindustrie. Ze hebben geen legale status: zo is het wettelijk niet toegestaan om dieren te mishandelen, maar vaak enkel omdat dat gezien wordt als het beschadigen van andermans eigendom.

»Terwijl: dieren zijn bewuste wezens, ze voelen pijn, angst, verbondenheid… Ze hebben een zenuwstelsel, waardoor ze plezier opzoeken, reageren op impulsen, en pijn proberen te vermijden – ze léven, kortom. Activisten zoals ik ijveren er dan ook voor om dieren te erkennen als de bewuste wezens die ze zijn en ze een plaats te geven in het rechtssysteem.»

- Uw foto’s zijn schrijnend, maar niet zozeer grafisch.

McArthur «Dat is de bedoeling! Ik wil niemand choqueren of afschrikken: ik wil gewoon dat mensen zich verplaatsen in de huid van het dier, sympathie voelen, mééleven. En tegelijk: dat ze zich bewust worden van het feit dat ze méé schuldig zijn aan het leed dat de dieren wordt aangedaan, en dat ze er iets aan gaan doen. Ik hoop dat de film kijkers op z’n minst eens doet nadenken, want de meeste mensen staan doorgaans amper stil bij deze problematiek.»

- U bent – uiteraard – veganiste: hoelang al?

McArthur «Al sinds april 2003, en ik vind het héérlijk. Ik ben er toevallig mee begonnen: ik kreeg een stageplaats aangeboden waarvoor ik veganistisch moest eten, uit respect voor de dieren waarmee ik zou werken. Ik dacht: ‘Beetje extreem, maar oké, na de stage eet ik wel weer gewoon vegetarisch.’ Maar na die ene dag voelde ik me zó goed en zó trots dat ik geen enkel levend wezen had gekwetst, dat ik ermee doorging.

»Weet je wat ik sindsdien geleerd heb? Een dieet op basis van planten is niet extreem; elk jaar miljarden dieren afslachten voor je eigen gemak en al doende de planeet brutaal verkrachten, dát is extreem.»


Bekijk de trailer

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234