Docureeks: Stephen Fry in Central America

Zeven jaar nadat hij per zwarte Londense taxi alle vijftig de Verenigde Staten heeft doorkruist voor de terecht populaire reeks ‘Stephen Fry in America’, is het beschermde Britse monument Stephen Fry – binnenkort overigens ex-presentator van ‘QI’ – andermaal de Grote Plas overgevlogen om een reisprogramma in te blikken.

‘Stephen Fry in Central America’ heet het, en zoals die titel al enigszins doet vermoeden, gaat de reis doorheen ‘de achtertuin van Uncle Sam’: Midden-Amerika. Niet opnieuw in een zwarte taxi, evenwel: Fry verplaatst zich dit keer in een gele schoolbus.

'Die twee lijfwachten waren geen overbodige luxe'

'Op het einde van de reis heb ik onze bus een welgemeende kus gegeven.'

Stephen Fry (58) «Zelf wilde ik eigenlijk het liefst opnieuw mijn ouwe, trouwe taxi van stal halen, maar de makers vonden dat niet zo’n goed idee. Midden-Amerika is immers een betrekkelijk onveilige regio, en het is aangewezen om er niet al te veel aandacht te trekken – dat zou kidnappers op ideeën kunnen brengen. ’t Was dus zaak om zo onopvallend mogelijk te reizen, en in Midden-Amerika is er weinig onopvallender dan de klassieke gele Noord-Amerikaanse schoolbus. Die bussen doen jarenlang dienst in de Verenigde Staten, en wanneer ze drie- à vierhonderdduizend mijl op de teller hebben, worden ze voor een prikje verkocht aan Midden-Amerikaanse landen – je ziet ze daar overal rondrijden. Ik twijfelde er aanvankelijk wel een beetje aan of dat oude lor wel al die bergen op zou raken, maar onze bus heeft zich perfect van z’n taak gekweten – op het einde van de reis heb ik ’m een welgemeende kus gegeven.»

- Hoe is de reis geweest?

Fry «Het was uitermate boeiend. Om maar enkele van de vele hoogtepunten te noemen: ik heb met zeekoeien gezwommen, ik heb een gastrol gespeeld in een Mexicaanse soap genaamd ‘Een Italiaans meisje vindt een echtgenoot’, en ik ben via een tokkelbaan over de Koperkloof geroetsjt aan maar liefst 130 kilometer per uur. Niks voor mij, dat laatste, en ik prijs me gelukkig dat mijn doodskreten overstemd werden door het gesnerp van de wielen en de remmen van die vervloekte baan (lacht).»

- U zei daarnet iets over onveiligheid.

Fry «Dat is één van de grootste nadelen aan Midden-Amerika, inderdaad. In Tegucigalpa, de hoofdstad van Honduras, had ik constant twee lijfwachten ter beschikking, en dat was echt geen overbodige luxe. En in Guatemala-Stad, waar gemiddeld honderd doden per week vallen als gevolg van bendegeweld, ben ik op nachtelijke patrouille gegaan met Jorge, een hartchirurg. Hij vertelde me dat hij al meermaals had meegemaakt dat hij een pas neergeschoten persoon aan het verzorgen was, toen de schutter terugkeerde om de klus af te maken. Eén keer, vertelde hij me, werd er zelfs een granaat in een ambulance gegooid. Als ik al niet nerveus was, dan was ik het na dat weetje heel zeker.

»Maar goed, zo gaat het er gelukkig niet overal aan toe in Midden-Amerika. Met name Costa Rica mag gelden als een lichtend baken voor de hele regio. Dat komt in hoofdzaak omdat na een coup in 1944 het land zijn leger heeft opgeheven – het geld dat anders aan wapens en aan de uitbouw van een zee- en luchtmacht zou zijn besteed, is in plaats daarvan naar onderwijs en gezondheidszorg gegaan. En nu is Costa Rica met afstand het welvarendste land van Midden-Amerika, en is de algemene tevredenheid van de inwoners – zo je zoiets al kunt meten – er zeer hoog. Ik zou bij dezen dan ook van de gelegenheid gebruik willen maken om voor eenmans-toeristische dienst te spelen, en uw lezers uit volle borst toe te roepen: bezoek dat land! U zult er zeker geen spijt van krijgen.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234