null Beeld

Donny Hathaway - Never My Love – The Anthology

‘To be young, gifted and black!’ Dat was de slogan waarmee de zwarte gemeenschap zich in de constitutioneel racistische Verenigde Staten van de jaren zestig probeerde op te peppen. Het is ook een song van Nina Simone, maar hij werd het lijflied van de grote, onterecht vergeten Donny Hathaway.

‘Never my love – The Anthology’ is een box met vier cd’s – het beste van Hathaways studiowerk, plus een cd met onuitgegeven songs, en een live-cd. Hathaways sound is een potente maar altijd subtiele cocktail van gelijke delen soul, gospel, funk en blues – rootsy, met blazers en strijkers die vaak buiten de lijntjes kleuren, maar toch perfect klinken.

Hathaway zong fenomenaal (ook zijn falset – hij was niet voor niets een jeugdheld en rolmodel van Prince), zijn ebbenhouten stembanden waren the real deal, iets waar whities jaren vergeefs op jaagden – de enigen die nog in die categorie zingen, zijn Angie Stone en Alicia Keys. Maar hij was ook briljant op orgel en piano. Hathaway was een begenadigd vertolker van andermans parels, zoals ‘A Song for You’ van Leon Russell, Ray Charles’ ‘I Believe to My Soul’ (ook gecoverd door Van Morrison), en Al Koopers ‘I Love You More Than You’ll Ever Know’. Alleen Lennons ‘Jealous Guy’ valt wat uit de toon. Maar de echte mokerhamers zijn z’n eigen songs en grooves, in de eerste plaats het onverwoestbare ‘The Ghetto’, indertijd door dove debielen van víér platenfirma’s afgewezen, en hier in drie versies van respectievelijk drie, vier en vijftien minuten, naargelang je stemming van het moment en je uithoudingsvermogen. En ook het onofficiële volkslied ‘Someday We’ll All Be Free’ maakt z’n ambitie moeiteloos waar.

Oké, in de sfeer van die tijdgeest – tussen flowerpower en rassenrellen in – bezondigt Hathaway zich vaak aan knuffelwoordjes (‘mama’, ‘baby’, ‘oh Lord’, ‘sweet Jesus’: het vliegt je allemaal om de oren), maar da’s dan ook het enige minpunt op vier uur passionele, intense, pure soul. Zijn invloed is groot. Van Stevie Wonder is bekend dat hij constant naar Donny Hathaway luisterde. Recenter zijn D’Angelo en John Legend fans. En een lange rij hiphoppers, waaronder Beastie Boys, Wu-Tang Clan en Dr. Dre, sampelden zijn werk.

Eén van de laatste tracks die Donny Hathaway opnam heet ‘A Lot of Soul’ – het understatement van de eeuw. In 1979 viel/sprong hij van het balkon van zijn hotelkamer, amper 33 jaar oud. Young, gifted and dead. Doodzonde. Maar speel deze box luid, en hij staat naast je. Wie mij niet gelooft, verwijs ik graag naar Amy Winehouse, die in ‘Rehab’ zong: ‘There’s nothing you can teach me that I can’t learn from Mr. Hathaway.’

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234