null Beeld

Dossier Kindercriminaliteit

Elk jaar zakken er naar schatting 2.000 af naar onze contreien: kinderen en jongeren die moederziel alleen op de vlucht zijn voor de armoede van het Marokkaanse Rifgebergte, voor het geweld in conflictgebieden of voor de ellende van de Roma-getto's van Oost-Europa. 'Niet-begeleide minderjarigen' noemt men ze in het vakjargon. Door hun jonge leeftijd vormen ze een makkelijke prooi voor malafide sujetten, die hen binnenlokken in het criminele wereldje van prostitutie, drugshandel, georganiseerde bedelarij en rondtrekkende dievenbendes.

fl/rw


Een fragment uit de reportage

In Charleroi pakken politiespeurders elk jaar zowat twintig niet-begeleide minderjarigen op voor drugshandel. Bijna allemaal zijn het jonge Marokkanen die hier illegaal verblijven. 'De jongste was amper twaalf,' zegt hoofdinspecteur Fabrice Vanderest. Hij transporteerde drugs voor een volwassene: toen we die ondervroegen, beweerde hij het kind niet te kennen.'

Volgens Vanderest worden ze rechtstreeks gerekruteerd in Marokkaanse dorpjes, door criminele bendes die hen voorspiegelen dat er in België geld met hopen te rapen valt. Velen van hen zijn afkomstig uit de streek van Nador, in het noorden van Marokko, in het oostelijke deel van het Rifgebergte. Ze worden door smokkelaars clandestien Spanje binnengeloodst via Gibraltar en Algeciras.

Fabrice Vanderest «Zodra de kinderen in Spanje zijn aangekomen, laten ze hun identiteitspapieren verdwijnen of vernietigen ze ze. Het gebeurt ook dat de criminele organisatie de papieren achter de hand houdt, om er nadien de familie in het thuisland mee af te persen.

»Sommige kinderen krijgen een Spaanse verblijfvergunning, waardoor ze zich makkelijker kunnen verplaatsen van het ene Schengen-land naar het andere. In elk geval hebben ze nooit Marokkaanse documenten op zak wanneer we hen oppakken. Ze beweren ook steevast dat ze uit Algerije komen, om ons om een dwaalspoor te zetten.»

Eenmaal in onze contreien aangekomen ontpoppen de jongeren zich als dealers in hasj, heroïne en cocaïne - naar het schijnt met een goede prijs-kwaliteitverhouding. Vanderest geeft ruiterlijk toe dat de aanpak van deze niet-begeleide minderjarigen de autoriteiten kopzorgen bezorgt.

Vanderest «De bestaande procedures zijn niet aangepast aan jongeren die de criminaliteit niet willen of kunnen verlaten. Omdat ze weigeren mee te werken met justitie - uit angst voor represailles, of simpelweg omdat hun familie overleeft op de inkomsten van hun dealerspraktijken - worden ze niet erkend als slachtoffers van mensenhandel. Het parket wil niks met hen te maken hebben. De gesloten jeugdcentra zitten sowieso vol en zijn bovendien voorbehouden voor Belgische boefjes.

»Van de dienst Voogdij moeten we ze naar het asielcentrum van Neder-Over-Heembeek sturen, maar daar hebben we ze nog maar net afgeleverd of ze staan alweer op straat.

»Omdat ze nog minderjarig zijn kunnen we hen een voogd toewijzen, maar dat heeft weinig zin: zodra ze kunnen, laten ze die voogd voor wat hij is en keren ze terug naar hun handeltje. Zolang dat spelletje blijft duren, is er maar één winnaar: de mensenhandelaar die de kinderen voor zijn kar spant.»

U leest het volledige artikel op dinsdag 13 juli in Humo 3645/28.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234