Dossier Ontrouw: tot de daad ons scheidt

Als een huwelijk kapotgaat door overspel, kiezen we als maatschappij meestal de kant van de trouwe partner. Wie vreemdgaat, is schuldig en moet betalen bij een scheiding. Vandaag in aflevering drie van onze reeks Ontrouw: twee slachtoffers over hun leed.


Meer ontrouw »

'Mijn man is gelukkig bij die andere vrouw, en daar ben ik blij om'

Alex is 39 en gescheiden. Elke relatie die hij heeft gehad, is mislukt. Drie partners waren hem ontrouw en eentje ging er met zijn geld vandoor.

ALEX «Ik leerde mijn vrouw kennen in een discotheek in Lier, op mijn twintigste. Een jaar later waren we getrouwd. We kregen samen twee zoontjes. Het was grote liefde, maar ik was vaak weg van huis. In het begin omdat ik nog in Duitsland werkte als beroepsmilitair, later omdat ik in het buitenland werkte. Daar ben ik mee gestopt toen ik merkte dat mijn kinderen me niet meer herkenden.

»Mijn vrouw had alles wat ze wilde, op financieel vlak toch. Want ik werkte zeven dagen op zeven: in de week als zelfstandige en in het weekend als arbeider. We hadden het goed. Eigenlijk is het fout beginnen te gaan toen mijn moeder stierf en een paar maanden later mijn vrouw haar vader verloor. Datzelfde jaar overleed ook mijn grootvader. We zaten allebei met leed en verdriet, maar we konden niet met elkaar praten. Zo zijn we langzaam uit elkaar gegroeid.

»Op een avond kwam ik thuis van het werk. Mijn vrouw was aan het huilen. ‘Wat is er?’ vroeg ik. Ze wilde het niet meteen zeggen, maar ik heb het toch uit haar kunnen sleuren. Ze had net een telefoontje gehad van haar minnaar, die het uitmaakte. Ze had al een jaar een relatie met mijn beste vriend. Ik ben in mijn auto gesprongen en heb vier uur doelloos rondgereden. Om na te denken over wat ik moest doen. Ik heb hem gebeld – ik kan zijn naam niet meer uitspreken, want dat hoofdstuk heb ik afgesloten. Ik stelde hem de vraag: ‘Wat verwacht je nu dat ik doe? Moet ik je op je gezicht komen slaan? Dat lost toch niets op.’ Uit wat hij vertelde, kon ik opmaken dat hij mijn vrouw had uitgekozen om mee vreemd te gaan uit wraak op zijn vrouw, omdat zij hem ontrouw was geweest. Zo simpel was dat: oog om oog, tand om tand.»

HUMO Waarom was je vrouw vreemdgegaan?

ALEX «Omdat ik constant aan het werken was. Mijn vrouw vond dat ze te weinig aandacht kreeg. Dat klopte wel, maar als compensatie kocht ik veel dingen voor haar. Ik ging werken om haar te laten genieten van het leven. Dat was mijn manier om te tonen dat ik haar graag zag.

»Toen ik thuiskwam, vertelde mijn echtgenote dat ze verder wilde met mij, en ik was bereid haar een tweede kans te geven. Tien jaar huwelijk geef je niet zomaar op – we hadden ook twee kinderen samen, ik wilde hen een scheiding besparen. Ze beloofde dat ze me niet meer zou bedriegen.

»Maar een half jaar later begon het spelletje opnieuw. Mijn zoontjes lieten zich toevallig ontvallen dat er soms ‘een man op bezoek kwam’. Een man die ik niet kende en die niet tot onze vriendenkring behoorde: dat was vreemd. Ik was het vorige incident nog niet vergeten en dan krijg je sneller argwaan. Ik vroeg het aan een vriendin die mijn vrouw en ik allebei kenden, en die, zo vertelden mijn kinderen,'er ook soms was als die man er was'. De vriendin vertelde dat hij een collega was van mijn vrouw. Dat vond ik helemaal vreemd, een collega die zomaar op bezoek komt. Ik vertrouwde het niet, en ben naar het werk van mijn echtgenote gegaan.»

HUMO Je ging naar het werk van je vrouw? Om de confrontatie aan te gaan met haar collega?

ALEX «Ik ging naar haar bazin. Ik ben niet op mijn mondje gevallen. ‘Klopt het dat die persoon hier werkt?’ vroeg ik eerst onschuldig. ‘Ja, inderdaad.’ ‘En vindt u dat normaal, dat die man mijn vrouw thuis komt bezoeken?’ Uiteindelijk moest ze toegeven dat mijn vrouw een relatie had met die collega. Dezelfde week ben ik verhuisd naar een studio.

»In het begin waren we overeengekomen om te scheiden met onderlinge toestemming. Zij zou de kinderen krijgen en de meubels, en ik zou alle schulden op mij nemen. Maar op het laatst ging ze niet akkoord met de alimentatie, ze vond dat ze meer geld moest krijgen. Intussen werkte ze niet meer en stempelde ze. Ze was een rijk leven gewend, met mij. Als ze een mantelpakje van 40.000 frank wilde kopen, kon dat. Nu moest ze het met minder stellen. Maar ze loog tegen me. Ze vertelde bijvoorbeeld dat ze haar stempelgeld niet had gekregen, en of ik alsjeblieft kon helpen. Terwijl ik van de bankdirecteur wist dat haar stempelgeld wel gestort was.

»Toch miste ik haar en de kinderen. We probeerden nog een tijdje ons te verzoenen. We vrijden nog samen en alles leek even weer goed te gaan. Maar toen begon ze eisen te stellen. Zij wilde dat ik stopte met mijn werk als arbeider in het weekend. Dat wilde ik niet, want een arbeider krijgt een beter pensioen dan een zelfstandige. Ik wilde wel stoppen in de week, als zelfstandige. Maar dat wilde zij niet, omdat dat het meeste geld opbracht. Uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt om niet verder te gaan op haar voorwaarden.

»Een paar dagen nadien heeft zij zichzelf van kant proberen te maken, met pillen en alcohol. Mijn oudste zoon, die toen acht jaar was, heeft haar gevonden en mij opgebeld. Ik heb de ambulance gebeld, ik heb haar leven gered. Soms denk ik dat ik dat beter niet had gedaan... Toen ik haar ging bezoeken in het ziekenhuis, mocht ik haar niet zien. Ze beweerde dat ik haar had verkracht. Om medelijden op te wekken van de dokters, denk ik. Een andere verklaring heb ik niet.

»Vanaf toen werd het een echte vechtscheiding. Zij slaagde erin de spaarboekjes van onze zoontjes leeg te maken. Die stonden op hun naam, maar zij was voogd. Op dat moment heb ik beslist dat ik voor alles wilde gaan, inclusief de kinderen. Ik heb twee advocaten in dienst genomen en ik ben met haar dokter gaan praten. Zo is ze drie maanden naar een instelling moeten gaan. De kinderen werden mij tijdelijk toegewezen.»

HUMO Je werkte nog zeven op zeven. Lukte dat, met twee kinderen om op te voeden?

ALEX «Ik moést hard werken, om mijn advocaten te kunnen betalen. Ik nam een au pair-meisje in dienst. Ze woonde bij ons in, deed het huishouden en zorgde voor de kinderen. Op een zaterdagochtend – ik was toen net vertrokken naar mijn werk in de fabriek want ik had een vroege shift – stond de politie aan de deur, met een deurwaarder en een slotenmaker. Om míj te betrappen op overspel. Met dat au pair-meisje. Maar ik was niet thuis, en bovendien was er helemaal niets tussen ons. Toch had ik het geluk dat ze bij mij stond ingeschreven – ze had ook haar eigen kamer – want anders was er juridisch misschien wel sprake van overspel. Het was de wereld op zijn kop. Mijn vrouw was mij ontrouw geweest, niet andersom!

»Alles samen heeft de scheiding twee jaar geduurd. Nadat ze uit de instelling kwam, kreeg zij van de rechter toch de kinderen toegewezen.»


Betrapt

ALEX «Een jaar lang was er geen enkele vrouw in mijn leven, tot ik iemand leerde kennen die ongelukkig getrouwd was. Ze was twaalf jaar ouder dan ik en had drie kinderen. We zijn een relatie begonnen, en ik heb haar geholpen met haar scheiding – ook een vechtscheiding. Ik werd haar minnaar.

»Op een avond bleef ik bij haar slapen. ’s Ochtends vroeg werd er op de deur gebonkt. Het was de politie, met een deurwaarder en een slotenmaker, om een betrapping te doen. Terwijl zij de deur opendeed, had ik mijn broek al aangetrokken. Ik wilde weglopen of me verstoppen, maar ik was te laat, ze hadden me gezien. Het had geen zin om te ontkennen. We moesten tekenen dat we betrapt waren. Uiteindelijk heeft de rechter dat overspel tenietgedaan. Wegens verdriet, omwille van alles wat haar man haar had aangedaan. Ze had een goede advocaat, zo krijg je veel gedaan.

»Toch vergaf mijn vriendin me het niet, dat we betrapt waren. Ze had de avond voordien een voorgevoel gehad dat er iets slecht zou gebeuren. Ze had mij nog gevraagd om thuis te gaan slapen, maar dat wilde ik niet.

»Ik was gelukkig met haar, het maakte me ook niet uit dat ze twaalf jaar ouder was. Het ging goed tussen ons, en tussen mij en haar kinderen. Een van haar dochters kom ik nu soms nog tegen in het uitgaansleven. Het was de tweede keer in mijn leven dat ik dacht dat ik mijn ware had gevonden. Niet dus, want ze leerde een andere man kennen, die vier jaar jonger was dan ik. Ze heeft het dan uitgemaakt met mij. We waren toen twee jaar samen.»


Je tweede tegenslag in de liefde

ALEX «De jaren nadien ben ik bewust alleen gebleven. Behoefte aan seks had ik niet. One-night stands, dat is niets voor mij. Ik kan niet vrijen met iemand op wie ik niet verliefd ben. Ik ging uit in discotheken om me te amuseren. Daar heb ik een nieuwe vrouw leren kennen, die een café had en in de schulden zat. We begonnen een relatie, en ik heb die schulden op mij genomen. In ruil zou ik de helft van het café krijgen. Maar toen de zaak opnieuw goed draaide, heeft ze die achter mijn rug verkocht en is ze er vandoor gegaan met het geld. Ik heb haar nooit meer gezien. Ik begon langzaam aan vrouwen te haten.»

HUMO Was dat vrouwenhaat of vrouwenangst?

ALEX «Haat en angst tegelijk. Ik had wel vriendinnen, maar liefde zat er niet in. Ik geloof ook dat de vriendschap verdwijnt, als je iets met je vriendinnen begint. Dus bleef ik alleen. Ik nam helemaal geen initiatief meer op liefdesvlak. Ik had me wel ingeschreven op een dating site, maar dat was gewoon om vriendschap te zoeken.

»Op een avond ging ik naar een meeting, een bijeenkomst van die site. Ik heb daar één mooie vrouw zien zitten, maar ik durfde niets tegen haar te zeggen. Een paar dagen later sprak zij mij online aan. Ik wilde niet de eerste stap zetten, uit angst om weer gekwetst te worden. Maar goed, ik stemde toe haar te ontmoeten. Het klikte meteen toen we elkaar in het echt ontmoetten. Zij werkte dicht in de buurt waar ik woonde, dus bracht ze al snel de meeste tijd bij mij door.

»Ik was gek op haar. Ik was bereid alles voor haar te doen, inclusief naar Spanje verhuizen omdat zij daar wilde gaan wonen. Haar moeder woonde daar ook, de helft van het jaar. ‘Als het moet, volg ik je tot op de Noordpool’, heb ik haar gezegd. Ik verkocht mijn bedrijf, dat ik intussen had opgebouwd.»

HUMO Was dat geen grote stap, je zaak verkopen om bij je geliefde te zijn?

ALEX «Ik had intussen nagedacht over mijn huwelijk. Eigenlijk had ik altijd al mijn goesting gedaan en ik wilde het deze keer anders doen. Het was nog nooit gelukt, dus dacht ik dat het op deze manier misschien wel goed zou gaan: als ik de volgzame, de brave in de relatie werd. Spanje was ook geweldig. Mijn vriendin had meteen werk, en ik na drie maanden ook. Het leven is er goedkoper. We hadden alles om gelukkig te zijn. Soms vlogen we voor een paar dagen naar België, gewoon om naar een voetbalmatch te gaan kijken, of voor een concert van Clouseau. Dat was super. Ze was de ware voor mij, meer dan mij ex-vrouw ooit was geweest, veel meer dan die andere relaties die ik had gehad. We konden vanaf het begin heel goed babbelen. Dat is belangrijk, want als je dat niet kan vanaf het eerste moment, kom je later toch in de problemen. Als je oud bent en de rest niet meer gaat.»


Maar...

ALEX «Het is dus niet gelukt (lachje). Het is fout gegaan toen ze alleen naar België terugging, om haar grootmoeder en vrienden te bezoeken. Eenmaal weer thuis in Spanje was ze veranderd. Ze zei dat ze België miste, dat de gevoelens weg waren en dat ze een tijdje bij haar moeder zou gaan logeren. Ze wilde meer tijd voor zichzelf. Ze bleef wel thuis komen, om op de computer te surfen, of om spelletjes te spelen na haar werk. We aten ook nog samen. Alleen ging ze ’s avonds bij haar moeder slapen. Vanaf toen hadden we ook geen seks meer. Ik hoopte dat ze wel na verloop van tijd zou bijdraaien.

»Maar als ze thuis was, was ze constant aan het chatten op MSN-messenger, dat maakte me wantrouwig. Ik heb toen in het chatprogramma de optie ‘bewaar logs’ aangeklikt. Zo kon ik de gesprekken volgen die ze voerde en kwam ik te weten dat ze met iemand aan het praten was die ik niet kende, en dat ze foto’s naar hem stuurde.»

HUMO Dus je werd weer bedrogen?

ALEX «Ja, maar ik was pas zeker toen er vrienden van ons op bezoek waren. Mijn lief had de laatste avond dat ze daar waren te veel gedronken en tegen een van hen haar mond voorbijgepraat. Die vriendin heeft mij ingelicht.»

HUMO Heb je haar meteen aangesproken op haar ontrouw?

ALEX «Ik heb die avond eerst een ‘plezante’ mail gestuurd naar haar nieuw lief vanop MSN-messenger. Om hem te bedanken dat hij mijn relatie kapot had gemaakt. De dag nadien heb ik haar ermee geconfronteerd en heeft ze alles aan mij opgebiecht. De man met wie ze aan het chatten was, was haar eerste liefde. Hij had haar via het internet teruggevonden, en ze had hem opgezocht toen ze in België was geweest. Ze wilde honderd procent voor hem gaan, omdat de oude gevoelens waren teruggekomen. Ze had het niet durven zeggen, omdat ik zoveel voor haar had opgegeven.

»Ik besloot terug naar België te verhuizen, ik had niets meer te zoeken in Spanje. Mijn oudste zoon woonde bij mij – op zijn twaalfde koos hij voor mij – en hij wilde ook terug naar zijn vrienden.

»Toen ik in België aankwam, had ik niets meer. De eerste maand konden we nog bij vrienden logeren, tot ze ons vriendelijk vroegen iets anders te zoeken. In Spanje hadden mijn vriendin en ik net een nieuwe auto gekocht, een paard... Ik moest het hotel voor mijn honden betalen, die waren achtergebleven. Toen moest ik ze laten overkomen en ze hier nog eens een maand in een hondenhotel onderbrengen.

»Ik heb weken in een opvangtehuis voor daklozen gelogeerd. Dat kostte 23 euro per nacht. Mijn zoon kon gelukkig nog wel bij vrienden terecht.

(schamper) »Mijn ex-vriendin had het gemakkelijk, zij kon meteen bij haar oud lief intrekken. Ik ben praktisch van nul opnieuw moeten beginnen. Want ik had een paar jaar voordien mijn zaak opgegeven, toen ik voor haar had gekozen.»

HUMO Hoe zit het nu met je geloof in de liefde?

ALEX «Dat heb ik nog. Maar als ik nu nog voor een vrouw ga, moet alles in orde zijn. Ik doe niets meer tegen mijn zin. Ik ben wie ik ben en ik doe wat ik wil. Ik plooi voor niemand meer. Als ik nog iemand leer kennen, gaan we elkaar vrijheid geven. Maar ik moet haar wel kunnen vertrouwen. Trouw staat helemaal bovenaan mijn lijstje.»

HUMO Hoe kan je ooit zeker zijn?

ALEX «Dat kan. En anders blijf ik maar alleen. Ik let op hoe mensen zich gedragen. Sommige vrouwen staan te flirten in discotheken. Ze dansen heel uitdagend, maar als puntje bij paaltje komt, zijn ze weg. Als ik zulke vrouwen bezig zie, hoop ik altijd dat ze bij mij komen dansen. Dan boor ik ze de grond in, gewoon met mijn ogen. Ik zeg zonder een woord te wisselen: ‘Niet met mij.’ Als een vrouw denkt dat ze me kan krijgen door me jaloers te maken door met een ander te flirten, haak ik af. Dan begin ik er zelfs niet aan.»

HUMO Kan je de vrouwen ooit vergeven?

ALEX «Nee. Mijn ex-vrouw haat ik nog altijd. Zij heeft me 20.000 euro gekost. De tweede raakte me niet zo. Maar de derde is met 17.500 euro gaan lopen. Dit laatste grapje, met de hele verhuis en het opnieuw beginnen, heeft me ook weer 16.000 euro lichter gemaakt. Ik hou mijn geldbeugel vanaf nu dicht.

»Ik ben harder geworden. Mijn eisen liggen hoger. Ik word niet meer snel verliefd, om mezelf te beschermen. Ik heb mijn hart al vier keer opengezet en ik heb elke keer het deksel op mijn neus gekregen. Ik wil die pijn niet meer voelen. En niemand krijgt van mij nog een tweede kans.»

Linda’s man pleegde de laatste vijf jaar van hun 12-jarig huwelijk overspel met zijn eerste jeugdlief. Met medeweten van zijn vrouw, die tevergeefs de strijd aanging met de andere vrouw.

LINDA (52) «We waren zeven jaar getrouwd en ik voelde dat er iets scheelde, maar ik wist niet wat. Achteraf bekeken waren er veel hints, maar ik wilde gewoon niet zien dat mijn man vreemdging. Paul wilde bijvoorbeeld altijd als eerste naar de post gaan kijken. Soms leek het alsof hij niet wilde dat ik bij hem was, als hij een brief aan het schrijven was. Of hij sprong verschrikt op als ik thuiskwam. Andere keren was hij juist heel attent, waarschijnlijk omdat hij zich schuldig voelde.

»Ik weet zijn zorgelijkheid en ongelukkige momenten aan zijn veeleisende job. Paul was bedrijfsleider: er was altijd wel een probleempje met het personeel en de druk van de aandeelhouders woog op hem. Als de aandelen hoog stonden, ging het goed. Gingen ze omlaag, dan voelde hij zich slecht. Dat mijn man geen kinderen wilde, paste ook in dat verhaal. Paul had daar gewoon geen tijd voor, hij was dag en nacht bezig met het bedrijf.»

HUMO Wanneer begon je iets te vermoeden?

LINDA «Dat ging in stapjes. Ik weet nog dat ik op een dag in het bos aan het joggen was. Het waaide heel hard. Ik struikelde over een tak en viel. Juist op dat moment riep ik uit: ‘Hij heeft een ander!’ Waarom ik dat dacht, kan ik nog altijd niet precies zeggen. Het was alsof alle kleine details die niet klopten in ons leven, zo verklaard konden worden. Maar dat was niet meer dan een gevoel, ik had geen echte, concrete aanwijzingen.

»Door mijn val had ik mijn linkervoet gebroken. Toch slaagde ik erin met de auto naar het bedrijf van mijn echtgenoot te rijden, door met een stok de ontkoppelingspedaal te bedienen. Toen ik daar aankwam, liet hij alles vallen om me te verzorgen. Hij was heel attent. Ik dacht: kijk nu hoe lief, Paul zou nooit vreemdgaan. Hij houdt van me. Ik ontkende het ook voor mezelf.»

HUMO Waren er andere tekens? Hadden jullie nog een normaal seksleven?

LINDA «We vrijden nog altijd samen, ja. Behalve als het slecht ging op Paul zijn werk. Toen we iemand in de familie verloren, stond ons seksleven ook op een lager pitje. Maar dat vind ik niet abnormaal. Die gedachte van in het bos heb ik dus meteen weer weggeduwd. We deden ook nog van alles samen. We gingen samen naar de schrijfcursus. Paul kon heel mooi schrijven.

»Het onderwerp is pas een jaar later ter sprake gekomen, toen ik hem confronteerde met zijn gedrag. Het leek alsof hij soms ruzie zocht. Hij was opnieuw beginnen te roken en was vaak geagiteerd. Ik vroeg hoe dat kwam. Toen heeft hij het me opgebiecht. Paul zei niet letterlijk dat hij vreemdging, alleen dat hij zijn jeugdliefde nog zag. Ik heb daar toen amper op gereageerd. Nog zo’n teken dat ik het niet wilde zien. Ik wilde een verklaring voor zijn gedrag, maar toen ik die eindelijk kreeg, wilde ik ze niet horen. Die avond hebben we er zelfs niet meer over gepraat.»

HUMO Ben je niet boos geworden?

LINDA «Wat voor zin zou dat hebben gehad? Voor mij was dit een fait-divers. Hoogstens een hindernis waar we samen sterker uit zouden komen. Ik dacht dat het zou overgaan. Iedereen voelt zich wel eens aangetrokken tot een ander, maar daarvoor zet je je huwelijk nog niet op het spel. Ik was ervan overtuigd dat het wel zou overwaaien en dat Paul uiteindelijk voor mij zou kiezen.

»Ik heb hem bewust ruimte en rust gegund, ik hoopte dat het zo in orde zou komen. Zoals in die preek die ze af en toe in huwelijksmissen gebruiken. Als je zand in je hand hebt en je knijpt, dan valt het door je vingers. Dan ben je het kwijt. Als ik Paul opeiste, zou ik hem zeker verliezen.»

HUMO Maar het is toch niet normaal, dat je man overspel pleegt?

LINDA «Tja, zo zie je maar hoe je midden in zo’n situatie kan zitten en er blind voor blijven. Ik klampte me vast aan onze mooie momenten samen. Dan dacht ik altijd: zie je wel, het komt goed. Paul vertelde me ook dat hij van me hield. Hij meende dat ook, alleen was hij ook verliefd op die andere vrouw. Pas toen we op vakantie zouden gaan, zag ik in hoe ernstig de situatie was. We hadden plannen om naar Frankrijk te trekken, maar mijn man vertelde me niets concreet, over waar we zouden logeren of zo. Toen ik hem daarnaar vroeg, vertelde hij dat hij zonder mij op reis wilde. Om alleen te zijn. Dat kon ik niet aanvaarden. Uiteindelijk kon ik hem ompraten om toch samen te gaan. Misschien heeft hij uit schuldgevoel toegegeven.

»We waren op vakantie en hadden juist heel mooi gevrijd, heel creatief. Ik vond dat een teken dat hij van me hield, anders bedrijf je de liefde niet zo intens. Maar toen ik hem vroeg: ‘En, hoe zit je gevoel, voor ons tweeën?’ antwoordde hij heel eerlijk. ‘Nee, Linda’tje. Niet alleen voor ons tweeën.’ Paul maakte me deze keer heel duidelijk dat hij haar niet zou opgeven. (zucht) Niet lang nadien heb ik gevraagd om haar te ontmoeten.»

HUMO Wat een gruwelijk idee, om de minnares van je man in levende lijve te zien.

LINDA «Ik wilde vooral zien hoe mijn man en zij op elkaar zouden reageren. Paul wilde me daarin tegemoetkomen. Hij heeft haar opgebeld en op een avond is ze dan langsgekomen. Paul zat op het ene puntje van de bank, zij aan de andere kant. Ik zat op een stoel en stelde af en toe een vraag. Hoe het bij haar thuis dan in elkaar zat, bijvoorbeeld. Want zij was getrouwd en had kinderen. Ze vertelde dat haar man ‘ook iemand had’. Ik zag hoe ze naar elkaar keken, dat zij veel voor hem betekende. Ik voelde me heel ongemakkelijk worden en veel is er ook niet meer gezegd geweest. Ik denk dat ze maar een kwartier of een half uur bij ons is geweest – ik vroeg haar om te vertrekken. Paul zei achteraf dat ik wat agressief had gedaan tegen haar, ik vond dat ik kordaat was geweest.»

HUMO Dacht je na die ontmoeting nog altijd dat je kon ‘winnen’ van haar?

LINDA «Ik heb dat nog gehoopt. Ik hield de tactiek van haar te verzwijgen – als je dat zo kan noemen – ook aan. Ze kwam maar af en toe ter sprake. Ik controleerde hem ook niet bewust, maar ik kon het soms niet laten om als ik thuiskwam aan de motorkap van zijn auto te voelen. Of die nog warm was, en of dat dan betekende dat hij naar haar was geweest.»

HUMO Had je mensen met wie je over je probleem praatte?

LINDA «Ik heb er meer dan een jaar met niemand over gesproken. Ik had één goede vriend aan wie ik de situatie thuis uiteindelijk toch heb verteld. Een Engelsman die verliefd op me was. Hij hielp me met bijles en we konden heel goed praten. Murray en Paul konden het heel goed vinden samen. Paul wist dat Murray verliefd op me was. Hij vond dat helemaal niet erg, hij wilde zelfs dat ik inging op zijn avances. Ik herinner me een gesprek dat we met ons drieën hadden. We zaten aan een ronde tafel en zij tweeën probeerden te me te overtuigen dat een huwelijk niet altijd ‘op de klassieke manier’ in elkaar moet zitten.»

HUMO Je man en je verliefde vriend probeerden je een open huwelijk aan te praten?

LINDA «Ja, maar dat ging er bij mij echt niet in. Ik ben katholiek opgevoed en dat botste met hoe ik een huwelijk zag.

»Ik had Murray heel graag, hij was een goede vriend en deed heel veel voor me. Ik had ook gevoelens voor hem, maar ik wilde daar niets mee doen. Op een avond kwam ik van Murray en beefde ik helemaal. Ik had een heel sterke fysieke aantrekking gevoeld. Ik vertelde tegen Paul dat ik daar niet goed van was en dat er niets was gebeurd. Mijn man was blij dat ik dat had meegemaakt.‘Zo weet je hoe het voelt’, zei hij. Om van twee mensen tegelijk te houden.»

HUMO Waarom ging je man niet bij jou weg?

LINDA «Paul hield nog van me – hij houdt nu trouwens nog altijd van me. Hij wilde me niet kwetsen. Maar hij hield ook van die andere vrouw. Hij kon niet kiezen.»

HUMO Hoe komt het dat jij dan niet vertrok?

LINDA «Omdat ik van hem hield en omdat ik bleef hopen dat hij voor mij zou kiezen. Het heeft lang geduurd voor ik inzag dat het zo niet verder kon. Maar uiteindelijk hebben we toch beslist om uit elkaar te gaan. We waren twaalf jaar getrouwd. Ik wilde natuurlijk niet echt scheiden, maar ik wilde ook geen driehoeksverhouding. En hij wilde zijn jeugdliefde niet opgeven. Uit elkaar gaan was de enige oplossing: Toen we nog samenwoonden en wisten dat ons huwelijk eigenlijk al voorgoed voorbij was, was het helemaal een vreemde periode. Hij vroeg dan soms of het goed was dat hij naar haar zou gaan. Ik stemde daarmee in, als het maar voor een paar uur was. Langer hield ik het niet uit.

»Een keer kon ik me niet meer beheersen, toen werd het me allemaal te veel. We stonden in de keuken en ik heb toen flessen bier kapot staan gooien. Met als resultaat een barst in de vloer. ‘Ga je dan afreageren in de garage, Linda’tje’, zei Paul doodkalm. ‘Daar kan het geen kwaad.’ Hij was daar niet boos om.

»Maar een week later gaf ik mijn man dan weer een adresje van een hotel, waar hij haar mee naartoe kon nemen. Waar niemand hen zou kennen. Want ik was wel bezorgd om mijn omgeving en wat mensen zouden denken als ze hem met iemand anders zagen.»

HUMO Maakte dat nog iets uit, wat mensen dachten?

LINDA «Ik heb me geschaamd, ook toen ik wist dat het bijna gedaan was en we nog samenwoonden. Bijna niemand was op de hoogte van hoe het bij ons thuis zat. Toen ik mijn ouders vertelde dat we zouden scheiden, vroeg mijn moeder of ík iemand anders had. Dat deed pijn. Ik begreep haar wel. Ik had altijd wel wat ‘aantrek’ gehad van mannen – niettegenstaande dat ik als 26-jarig katholiek meisje als maagd in het huwelijk was getreden. Vergeleken bij mijn zussen die altijd in het donkerblauw gekleed gingen, was ik een extravagant type. ‘Híj heeft iemand anders. Ben je nu content?’ heb ik geroepen. Ik wilde hem tot het laatste beschermen.

»Na onze scheiding is Pauls minnares ook bij haar man weggegaan en is ze met Paul getrouwd.»

HUMO Heb je nooit wraak gevoeld?

LINDA «Ik heb daar tegen gevochten. Maar ik heb haar nooit willen zwartmaken. Ik heb haar ontmoet, ik denk dat ze een heel sterke vrouw is. Na de scheiding waren er mensen die wisten dat hij iemand anders had. Om mij te troosten zeiden ze dan iets als: ‘Ach, jij bent veel beter’ of ‘Ik zou jou nooit verlaten om haar.’ Wel goed bedoeld, maar ik wist dat zij niet gewoon een of andere vulgaire of ordinaire vrouw was. Wraak leidt trouwens tot niets. Ik wilde mijn energie daar niet in stoppen. Ik had mijn handen vol met te rouwen en met hoe ik mijn leven verder moest leiden.

»Mijn gewezen man heeft me altijd goed behandeld – ik praat trouwens nooit over mijn ‘ex’, dat vind ik lelijk klinken. We zijn gescheiden met onderlinge toestemming en we hebben nooit ruzie gemaakt over wie wat zou krijgen. Samen kwamen we overeen dat ik de eerste twee jaar 35.000 frank per maand zou krijgen, nadien zou dat 25.000 frank worden. Maar na twee jaar leerde ik iemand anders kennen bij wie ik niet hoefde te gaan werken. Toen heb ik tegen Paul gezegd dat ik zijn geld niet meer nodig had. Na een paar maanden was mijn nieuwe relatie afgelopen en heeft hij me toch weer geholpen. Maar alleen tot dat ik er weer bovenop was.»

HUMO Niet alle vrouwen zijn zo mild als hun man is vreemdgegaan.

LINDA «Ik heb nooit spijt gehad dat ik met Paul ben getrouwd, als je dat bedoelt. Hij was mijn ware liefde, ik vind hem nog altijd een prachtige man en een groot deel van ons huwelijk was goed.

»Anderen hebben het me dikwijls kwalijk genomen, dat ik dat allemaal heb toegestaan. Ik had begrip voor de situatie van mijn man, maar dat betekent niet dat ik goedkeurde wat hij had gedaan: een belangrijk verschil dat niet iedereen kan zien. Dat mijn man opnieuw verliefd werd op zijn jeugdliefde, dat is voor mij niet de echte ontrouw. Wel dat hij het een tijdlang verzwegen heeft. Je moet daarover kunnen praten. Ik heb daar zelf ook schuld aan, ik wilde het niet zien.»

HUMO Ben je er nu echt overheen?

LINDA «Ik denk dat een scheiding altijd een litteken achterlaat. Ik heb lang gerouwd – ik ben ook in therapie geweest. Dat heeft me heel veel geholpen. Maar we zijn veertien jaar verder, ik kan al enkele jaren zeggen dat ik gelukkig ben voor mijn gewezen man. Paul is nu gelukkig en dat geeft mij een goed gevoel.

»Als je de negatieve dingen die je meemaakt, kan veranderen in iets positiefs sta je al heel ver. De scheiding wás er, daar kon ik toch niets meer aan veranderen. Ik heb me wel heel hard moeten aanpassen om op mijn eigen benen te staan. Financieel en emotioneel. De afgelopen jaren heb ik een eigen loopbaan opgebouwd in de thuisverpleging. Daarmee ben ik pas begonnen na mijn scheiding. Ik heb een appartement gekocht en sinds kort rij ik met de motor. Zelf gekocht, en ik heb ook rijlessen gevolgd. Het geeft een goed gevoel, om voor jezelf te kunnen zorgen. Dan ben je fier op jezelf.»

HUMO Heb je behalve die ene man twee jaar na de scheiding nog andere betekenisvolle relaties gehad?

LINDA «Nee. Ik heb wel waardevolle vriendschappen. Ik kan snel verliefd worden, maar ik wil me niet zomaar geven aan een man. Ook niet fysiek. Dat geeft een leeg gevoel, achteraf. Ik heb ook gemerkt dat de mannen van mijn leeftijd vooral op losse contacten uit zijn. Carpe diem, noemen zij dat dan. Ik leef ook van dag tot dag, maar ik vul dat niet in met seks. Dat is nog altijd niets voor mij (lacht).»

HUMO Zie je de Engelsman nog?

LINDA «Af en toe ga ik naar Engeland om hem te zien. Ik geniet daarvan, maar dat blijft bij een speciale vriendschap, niets meer. Ik zie geen toekomst met hem.»

HUMO Denk je dat je nog een tweede ware liefde zal tegenkomen?

LINDA «Ik hoop van wel. Ik ben niet echt op zoek. En echte liefde is toch iets wat je overkomt, of niet.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234