'Dwangers' op Vier

Jan Mulder gewond na val van balkon’: het was een krantenkop die ons eerder dit jaar diep deed fronsen, en dan vooral omdat het balkon waarvan Mulder z’n sierduik gemaakt had in Thailand stond. Mulder zou daar zijn voor de opnames van ‘een realityprogramma op VIER’, luidde het. En warempel: de geruchten bleken waar.

Eerst: ‘Dwangers’ is een lelijke titel, één van het soort dat je in de dagen van VT4 weleens over je scherm kon zien flitsen. Geldt ook voor de begingeneriek die die titel de huiskamer injoeg. Als je bij een realityreeks over mensen met dwanggedachten Rihanna zinnen laat mekkeren over ‘the voices inside my head’, afgerond met ‘You think I’m crazy, yeah’ voelt dat een beetje goedkoop aan, en dat voor je ook nog maar één neurose opgevoerd hebt. Toepasselijk was het wel, maar dat is een sonore scheet laten op de begrafenis van iemand die bij leven trompet speelde ook – je hoeft het daarom nog niet te doen.

Maar de aanhouder wint, en in dit geval was de prijs Jan Mulder. Mulder, dezer dagen sowieso voorzien van een alomtegenwoordigheid die doorgaans enkel deïteiten toegedicht wordt, kondigde zijn rol in ‘Dwangers’ aan met veel zin voor dramatiek: ‘Ik ben de vlieg op de muur, de luis in de pels’. Al snel werd duidelijk waarom uitgerekend hij – niet langer uitsluitend, maar toch nog altijd vooral voetbalanalist – een schare mensen met dwanggedachten zou vergezellen naar Thailand: Jan Mulder zegt wat hij denkt, en kan zelfs op stilaan gezegende leeftijd nog altijd een jongensachtige verwondering vertonen op dat gelooide gezicht van ‘m. Toen hij een man voor zich kreeg wiens hoofd krampachtig zinnen vermaalde om na te tellen hoeveel letters er in elk woord gaan, kon hij het niet nalaten de stakker te testen. ‘Tuinmeubelenindustrie’ werd correct op 21 letters geschat, en Mulder lachte de lach van een man die net een konijn uit een hoed had zien trekken: ‘Dat is fantastisch!’ Fluwelen handschoenen behoren ook in ‘Dwangers’ net zomin tot de garderobe van Jan Mulder als een kanten billenbroekje.

Het overgrote deel van de eerste aflevering ging terecht op aan het voorstellen van ‘mijn dwangers’, zoals Mulder ze zelf noemde. Naast de man die op straffe van een onzichtbaar onheil letters turfde, waren er ook een paar fraaie staaltjes van smetvrees voorhanden. Eén van hen zou tijdens de zeventien uur durende vliegreis naar Thailand niet één keer naar het toilet gaan, en noemde het idee om zich in een zwembad te begeven als één van haar voornaamste nachtmerries. ‘Dus we mogen je er niet voor de grap ingooien?’, vroeg Mulder, en je voelde aan je kleine teen dat hij het maar half zo grappend bedoelde als het klonk. Maar je vergaf het hem, omdat Jan Mulder nu eenmaal met meer dingen wegkomt dan de doorsnee sterveling – omdat hij het wel altijd méént, en omdat het idee dat al wat hij zegt later te zien zal zijn in een keurig afgewerkt programmaatje niet in hem opkomt. Zijn diepste overpeinzingen bij al dat innerlijk leed dat hij van dichtbij meemaakte, kwamen er ook net uit terwijl hij in Thailand aan het middageten zat: je denkt er graag bij dat de cameraploeg dan maar in allerijl hun materiaal uit de hotelkamer gaat halen en begint te draaien, want je wilt het niet missen wanneer Mulder dan eens besluit z’n mening te geven – ook al zit hij dan tussendoor te smakken.

Voorlopig lijkt Jan Mulder in ‘Dwangers’ nog een aanwinst, maar de echte waarde van de eerste aflevering lag onmiskenbaar in de portretten die van het groepje onfortuinlijke reisgenoten gemaakt werden. Een vrouw die met moeite vier uur slaap per nacht haalde omdat de trap naar de slaapkamer in het diepste heur gedachten een onoverkomelijk obstakel geworden was, een mountainbiker die uit vrees voor allerlei onreins angstvallig plassen en modder meed: je kon erom lachen, maar dan wel erg onkies – het medeleven lag doorgaans makkelijker voor het grijpen dan het gieren, en net daar werd de voornaamste kloof met het oude VT4 geslagen. Zoals de dwanger zei na eerst tien keer z'n deurlijst aangeraakt te hebben voor hij naar buiten kon: 'afkloppen'.


Quote

'Het is een geweldig schilderijtje. zo'n mens. Alleen is het niet leuk voor het schilderij zelf.' - Alzo sprak Jan Mulder.


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234