null Beeld

E van Eels verscherpt de focus

Er ligt alweer een nieuwe plaat van Eels voor ons klaar, terwijl wij nog volop aan het kniezwengelen waren op het vorig jaar uitgebrachte ‘Wonderful, Glorious’. Een ingetogen, zachte, persoonlijke plaat is het geworden, waaruit we met z’n allen levenslesjes mogen trekken. Ze heet niet voor niets ‘The Cautionary Tales Of Mark Oliver Everett’. Voor wie recent uit een lange coma is ontwaakt: Mark Oliver Everett is de echte naam van E.

Jürgen Beckers

undefined

Het was een bevalling met complicaties, maar door een tegenslagje meer of minder laat E zich al lang niet meer uit het lood slaan.

HUMO Neem je tijdens de opnames van zo’n moeilijke plaat weleens even vrijaf om – ik zeg maar wat – naar de zoo of de film te gaan?

E «Nee, als ik aan een plaat aan het werken ben, ben ik aan een plaat aan het werken. Ik heb geen enkel probleem met obsessief gedrag (lacht)

HUMO De plaat heet ‘The Cautionary Tales Of Mark Oliver Everett’. Denk je dat de mensen echt lessen gaan trekken uit je verhalen?

E «Dat hoop ik, zeker. Het zou leuk zijn mochten ze de fouten die ik heb gemaakt alvast kunnen vermijden, zodat ze zich kunnen concentreren op hun eigen fouten (lacht)

HUMO Heb jij ooit levenslessen getrokken uit een plaat of een ander kunstwerk?

E «Hmm, interessante vraag. (denkt na) Hoeveel films zijn er niet cautionary tales? In Hollywood: bijna allemaal. ‘Misdaad loont niet’. ‘Loontje komt om zijn boontje’. ‘Bedriegers lopen tegen de lamp’. Je ziet zo’n film en denkt: ‘Hmm, dan maar beter geen crimineel worden’. Dat gezegd zijnde is deze plaat vooral: ik die zichzelf zegt van de eigen fouten te leren.»

HUMO Ben jij iemand die geneigd is zich twee keer aan dezelfde steen te stoten?

E «Op sommige gebieden. De dingen des levens. Ik doe mijn best, maar shit happens

HUMO Heb je alle clips en films gezien waarin je muziek is gebruikt?

E «Nee. Ik hou me er niet zoveel mee bezig. Ik geef mijn toestemming, that’s it. Als ik iets zie, is het meestal bij toeval. Het recentste wat ik heb gezien en waar ik héél tevreden mee was, was ‘I Like the Way This Is Going’ op het einde van ‘Enough Said’, de laatste film met James Gandolfini zaliger. Een lied op het einde van een film is sowieso al beter dan ergens in het midden, maar hier vat het bovendien de film mooi samen: ‘I don’t care about the past / None of it was made to last / It’s not who you’ve known / It’s who you’re knowing’. Mocht je de film nog niet gezien hebben: daar gaat-ie over. Alles verklapt (lacht)


[READ_FULL_ARTICLE]

Bekijk: 'Mistakes of My Youth'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234