null Beeld

Edith Demaertelaere, de moeder van Olivia, Jonathan en Kevin Borlée

Het is druk in Louvain-la-Neuve. En bloedheet. Gelukkig hebben we afspraak met Edith Demaertelaere aan de fontein van het Universiteitsplein. Demartelaere was dertig jaar geleden Belgisch kampioene op de 200 meter.

Maar toen viel ze voor sprinter Jacques Borlée en kon het niet snel genoeg gaan: op haar drieëntwintigste was ze moeder van drie kinderen, en toen ze alsnog een comeback op de 400 meter overwoog, scheurde ze haar achillespees - game over.

Nu is ze alleen en doen haar kinderen van zich spreken in de sprint: Olivia Borlée is Belgisch topniveau, de tweeling Kevin en Jonathan is wereldniveau - kenners dichten hun zelfs medaillekansen toe op de Olympische Spelen.

Hun moeder loopt er, drie weken voor het mega-evenement, al enigszins zenuwachtig bij: de vintage familiekrullen dansen op haar schouders als ze met grote ogen en brede gebaren vertelt over de beproevingen die haar kroost de komende weken te wachten staan. Ze wil niet dat ze winnen, ze wil dat ze gelukkig terugkeren uit Londen.

Humo sprak met een overslaand moederhart.

Edith Demaertelaere «Ik heb altijd zenuwen, maar dat heeft niks te maken met het belang van een competitie: ook als mijn jongste dochter een partijtje tennis speelt, heb ik er last van. Het lot van een moeder, zeker? Voor mij hoeven mijn kinderen niet te winnen, ze moeten wel tevreden zijn met wat ze doen.

»En ik stel tot mijn grote plezier vast: elke race waaraan ze deelnemen, gaan ze tot het uiterste - ze geven zich helemaal. En dat is mooi. Je moet je geven, of je nu deelneemt aan de Olympische Spelen of de Belgische kampioenschappen.»

HUMO Het resultaat doet er niet toe?

Edith «Ik wil dat het resultaat goed is voor hén. Dat zij er gelukkig mee zijn, begrijpt u? Maar of dat nu betekent dat ze vice-Belgisch kampioen worden of vicewereldkampioen, dat is van geen belang. Enfin, voor mij toch niet.»

HUMO De race moet hen gelukkig maken?

Edith «Of de studie, wat ze ook doen: ze moeten zichzelf ontwikkelen en het gevoel krijgen dat het loont om je in te spannen voor je doel. Men vraagt me dikwijls: 'Ben je trots op je kinderen?'

»Sorry, maar het woord 'trots' brengt me in de war. Als je kinderen je trots stemmen, kunnen ze je ook ontgoochelen. En dat is onmogelijk in mijn geval: mijn kinderen kunnen me niet ontgoochelen.

»Ik hou van mijn kinderen, c'est tout.»

HUMO Dit is niet het discours van een doorsnee-topsporter, mevrouw Demaertelaere.

Edith «Nee, het is het discours van een mama (lacht)

HUMO Maar u hebt zélf nog aan topsport gedaan.

Edith «Maar ik ben ook mama geworden, en dat betekent dat ik mijn kinderen op de atletiekbaan zie lopen, geen kampioenen. Ik ben zelf voldoende atlete geweest om te beseffen hoeveel inspanning het vergt.

»Hoe hard ze ervoor moeten werken, hoeveel spanning het oproept - zeker bij hen. Ze zijn overgemediatiseerd omdat ze zo'n ongewoon gezelschap zijn: broers en zus, getraind door hun vader. En de broers zijn dan ook nog eens eeneiige tweelingen.»

HUMO U was zeventien toen u Belgisch kampioene op de 200 meter werd: da's héél jong.

Edith «Ik ben er ook héél jong mee opgehouden.»

HUMO Waarom?

Edith «Ik had zin in kinderen.»

HUMO U was niet geblesseerd?

Edith «Ik heb me pas later geblesseerd, toen ik na de geboorte van Olivia en de tweeling probeerde terug te komen: achillespees gescheurd. Mijn lichaam wilde het blijkbaar niet. 'Stop,' zei het, 'voortaan ben jij mama.' (lacht)

»Mijn jongste kinderen Alizia en Dylan zijn heel blij om die zware blessure. 'Je had waarschijnlijk zo hard gelopen,' zeggen ze, 'en ook zo lang, dat je ons niet meer gehad zou hebben.' Gelukkig is het anders gegaan.»

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234