null Beeld

Edwyn Collins - Losing Sleep

Dat Edwyn Collins
amper vijf jaar nadat twee hersenbloedingen hem volledig hebben verlamd (hij moest van nul af aan opnieuw leren spreken, lopen, leven) een nieuwe plaat klaar heeft, is op zich al alle sterren van de wereld waard. Dat het één van de beste uit zijn rijkgevulde carrière is geworden, is niets minder dan een mirakel.

Jürgen Beckers

In 2007 was 'Home Again' al verschenen, ook post-infarct en evenmin teleurstellend, maar opgenomen lang voor 2005. Voor 'Losing Sleep'
schreef Collins twaalf gloednieuwe songs.

Niet op gitaar of piano - zijn rechterhand is nog altijd grotendeels verlamd - maar gewoon door ze uit het blote hoofd in een dictafoon te zingen. Vervolgens legde hij ze uit aan de getalenteerde jongens en meneren die hun hulp kwamen aanbieden: Ryan Jarman
van The Cribs
op kop (Collins had in 2005 hun 'The New Fellas' geproduced), The Drums
, de Franz
en Ferbdinand
, Roddy Frame
, Romeo Stodart
van The Magic Numbers
, zijn oude kompaan Paul Cook
en zoon Will Collins
.

'Losing Sleep' opent straf met de titeltrack, een single zoals wij onze singles graag hebben: gebald, vuist in de lucht, haren of wat ervan overblijft in de wind, en meezingen maar. 'I'm losing sleep / I'm losing dignity / Everything I own / Is right in front of me / And it's getting me down'.

Niet meteen een feelgoodhit als je het zo op papier ziet, maar de levenslust waarmee het op band werd gevlamd, houdt de balans mooi in evenwicht. 'What Is My Role'
, 'Do It Again'
en 'Humble'
- nummers twee, drie en vier - zijn van hetzelfde type en een soortgelijke kwaliteit. Dat machtige begin wordt verderop nergens meer geëvenaard, waarmee niet gezegd is dat de plaat als een pudding ineen zakt.

Nee, gezond en nog alle lichaamsfuncties ter beschikking hebbend volk zou blij geweest zijn met wat Edwyn Collins nog in de aanbieding heeft. 'Come Tomorrow, Come Today'
had hij aan The Strokes
kunnen verpatsen, 'In Your Eyes'
aan New Order
, 'I Still Believe in You'
aan Iggy Pop
.

Helemaal zichzelf is Collins nog eens in het bloedmooie, opgewekt slepende 'It Dawns On Me'
: 'Simple life / A simple choice / It dawns on me / Reality'. Met meer woorden had hij het nooit zo treffend kunnen zeggen. Edwyn Collins leeft en zingt weer, en dat volstaat voorlopig ruimschoots.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234