Een ezeltje in de tuin lijkt best leuk, maar blijkt al snel een last

De Belgische ezelasielen kreunen onder de werklast. Jaren terug waren ezels plots erg populair, maar nu willen veel mensen ervan af of staan de dieren verwaarloosd in een wei. De opvangcentra trekken aan de alarmbel.

'Ons opvangcentrum zit barstensvol. Iedere week moet ik twee ezels weigeren', klinkt het bij Kristel Cromheeke van Anegria in Sint-Gillis-Waas, het grootste ezelasiel van het land. Op dit moment worden er 102 ezels verzorgd, vorige zomer zelfs 124. Ook in de Ezeloase, op een steenworp van Visé, zitten de verzorgers op hun tandvlees. 'We hebben nu 69 dieren, dat is voor ons echt de limiet. We hebben zelfs enkele tientallen ezels op een wachtlijst staan’, zegt Alette Thielen.

De ezel lijkt het slachtoffer te worden van zijn populariteit. Beide opvangcentra wijzen erop dat enkele jaren terug een ware hype ontstond. Mensen haalden de lastdieren in huis als schattig gezelschapsdier voor de kinderen, of bijvoorbeeld als alternatief voor een grasmaaier. En ze zijn niet overdreven duur, ten minste als je geen mini-ezel wil. Die zijn tegenwoordig erg in trek en kosten makkelijk 3.000 euro. Een gewone ezel heb je al voor een paar honderd euro.

Maar ezels worden erg oud, zo’n 30 tot 40 jaar. Veel mensen die een dier in huis haalden, hebben daar jaren later spijt van en zien het niet meer zitten of zijn gewoon niet meer in staat om ervoor te blijven zorgen. Of de kinderen gaan het huis uit, en de ouders hebben het gehad met de ezel die achterblijft.


Inteelt

In tegenstelling tot katten vragen ezels immers veel tijd en zorg. 'Eigenlijk moet je ze verzorgen zoals een paard', zegt Johan Lateur van De Belgische Ezelsvrienden. Een hoefsmid moet drie of vier keer per jaar de hoeven bijkappen, de dieren moeten regelmatig gekamd worden, de stallen moeten worden schoongemaakt, ‘s ochtends en ‘s avonds moeten ze eten en water krijgen. Mensen weten niet altijd goed hoe ze er voor moeten zorgen, merkt Lateur. Ze worden vaak op een te groot stuk grond gezet, waar ze zich overeten en daardoor te dik worden.

Bovendien kan je een ezel beter niet alleen laten. 'Dan gaan ze vervelend doen en erg veel lawaai maken', zegt Thielen. 'Een ezel hoort echt bij een andere ezel. Ze hebben gezelschap nodig, en communiceren ook heel graag met elkaar. Eens ze een maatje gevonden hebben, is het echt voor het leven: dan is het heel moeilijk om ze nog uit elkaar te halen.' Anegria biedt ze dan ook vaak per koppel aan ter adoptie.

Vaak worden een hengst en een merrie samen gezet. Heel wat eigenaars weigeren echter een dure castratie te laten uitvoeren, waarna van het een het ander komt en de natuur zijn werk kan doen. Jonge bronstige hengsten durven zich ook wel te werpen op hun moeder die in dezelfde wei staat. Inteelt bij ezels is een groot probleem. Bij Anegria hebben ze weet van een man uit Aalst die al ruim een decennium zijn merries en hengsten door elkaar laat lopen. Dat leidt tot schrijnende situaties met talloze veulens die door inteelt totaal verzwakt geboren worden en uiteindelijk opgenomen worden in een asiel. 'Vorig jaar hebben we 46 verwaarloosde dieren opgenomen van op die ene locatie. Het was een drama.'


Verplichte castratie

De toestroom aan ezels is voor de asielen nu echt te groot geworden. Johan Lateur van De Belgische Ezelvrienden is dan weer voorstander van een verplichte castratie van hengsten die geboren worden buiten een fokkerij. 'Katten mogen ook niet ongecastreerd verkocht worden, dus waarom kan dat niet gelden voor ezels?'

'Zolang er centen mee verdiend kunnen worden, blijven mensen kweken', zegt Cromheeke. De controle en opvolging laten echter flink te wensen over, klinkt het. Ezels moeten verplicht gechipt en geregistreerd worden, maar kwekers lappen die regel al te vaak aan hun laars. Officieel zijn er in ons land 14.680 ezels, enkele jaren terug waren dat er nog zo’n 10.000. Maar door de gebrekkige registratie zijn die cijfers volgens Cromheeke niet te vertrouwen. 'Ik ben er zeker van dat de helft van de geregistreerde ezels al lang dood is. En van degene die niet aangegeven zijn, is de helft illegaal in de worst gedraaid.'

Ⓒ De Morgen

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234