null Beeld

Een mens van goede wil: flying doctor Sam Proesmans

In 2014 vergaarde Sam Proesmans (28) eeuwige roem toen hij voor het oog van de camera samen met twee andere flying doctors en een piloot een medisch sportvliegtuig van België naar Congo bracht. ‘Achteraf gezien was het een gek en absurd plan. Maar ik kijk er met veel trots op terug.’

Jan Stevens

'Je zag de doodsangst in mijn ogen'

Op zijn 16de trok Sam met de rugzak de wereld rond. ‘Ik werd toen voor het eerst in verschillende landen geconfronteerd met extreme armoede en gebrek aan gezondheidszorg,’ zegt hij. ‘Die ervaringen liggen aan de basis van mijn latere keuze om me als dokter te specialiseren in tropische geneeskunde. Daarom ook volg ik nu de richting public health aan Columbia University in New York. Daarna heb ik nog twee jaar studeren voor de boeg, waarvan één aan het Tropisch Instituut in Antwerpen en één in Zuid-Afrika. Dan zal ik afgestudeerd zijn als infectioloog.’

Pas dan vindt Sam zichzelf klaar voor een leven als ontwikkelingswerker.

Sam Proesmans «Het is bewonderenswaardig dat mensen meteen na hun studie in België naar een ver land reizen om er te gaan helpen, maar we leven in een tijd waarin grondige kennis steeds belangrijker wordt. Daarom wil ik me eerst zo goed mogelijk voorbereiden. Na New York wordt de volgende halte misschien Afrika, om er als Arts Zonder Grenzen te werken.»

HUMO In 2014 werd u bij het grote publiek bekend als enthousiaste jonge dokter in de eerste reeks van ‘Flying Doctors’.

Proesmans «Twee jaar eerder had ik als student samen met twee vrienden een ziekenwagenjeep naar Tanzania gebracht. Die tocht kwam in het voorjaar van 2013 als ‘Convoi Exceptionnel’ op de buis. Die reeks werd een groot succes en het plan groeide om iets soortgelijks te ondernemen, maar dan met een vliegtuig. De mensen van productiehuis Geronimo waren ondertussen vrienden geworden en één van hen kende Anthony Caere, een ervaren en geëngageerde piloot. Zonder hem zouden Toon Van Genechten, Filip Couturier en ikzelf het nooit gewaagd hebben om met een klein vliegtuig van Wevelgem naar het Nationaal Park Virunga in Congo te vliegen. Anthony is vandaag nog altijd in het park aan het werk om het te beschermen tegen stropers, illegale houtkap en olieboringen.»

HUMO Met wat voor een vliegtuig maakten jullie de overtocht?

Proesmans «Een Cessna 206, met zes zetels. Een oerdegelijk bushvliegtuig dat al verschillende keren in Afrika had gediend. Het vliegt nog steeds rond. Je kan er maximaal 2.000 kilometer mee overbruggen en dan moet je bijtanken. Wij gebruikten de tussenstops om verschillende projecten te bezoeken. Zo kwamen we terecht in ziekenhuizen en scholen in Afrikaanse sloppenwijken. Af en toe hielpen we mee in een ziekenhuis om de lokale manier van werken te leren kennen en ons steentje bij te dragen. Het grotere doel was om dat vliegtuig naar Virunga te brengen en ondertussen de kijkers te informeren over de zin van ontwikkelingshulp.»

HUMO Was het een gevaarlijke onderneming?

Proesmans «Er waren best spannende momenten. Een Cessna 206 is kwetsbaar omdat hij maar één propeller heeft. Op het einde van onze tocht dacht ik dat ons laatste uur geslagen had. Het tropisch klimaat in Congo zorgt voor veel warme en koude luchtstromen die over elkaar heen buitelen en tijdens onze laatste landing werd Anthony verrast door een neerwaartse wind. Hij moest volle bak optrekken voor een tweede landingspoging, maar door de chaotische luchtstroming kreeg het vliegtuig niet genoeg snelheid. Als er toen geen dal was geweest waar we in konden duiken, leefden we nu niet meer. De cameraman is blijven filmen. In de laatste aflevering zag je de doodsangst in mijn ogen.»

HUMO Had u achteraf dan geen spijt van uw jeugdige overmoed?

Proesmans «Nee, maar ik besefte wel wat voor een gek en absurd idee het was geweest om zo ver met een dertig jaar oud vliegtuigje te reizen. Al was de Cessna elk jaar keurig gereviseerd en had Anthony ons op voorhand verzekerd: ‘Dat vliegtuig is in werkelijkheid al vijf keer een ander vliegtuig geweest.’ Er zat ook een nieuwe motor in. Maar toch… We vlogen twee kilometer boven land, over conflicthaarden in Somalië en Soedan. Nadat we een kaart verkeerd geïnterpreteerd hadden, waren we bijna op een militaire basis geland. Eigenlijk is het een wonder dat we tot in Congo geraakt zijn. Daarom kijk ik er nu met zoveel trots op terug.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234