Een mens van goede wil: Jan De Meersman, op stap met mensen met een handicap

Een paar keer per week trekt Jan De Meersman (rechts) met Jeugddienst Appelsien op uitstap met een grote groep mensen met een beperking. ‘We gaan uit eten, bowlen, naar de disco of een pretpark. Dan zie je ze stralen.’

'Niemand durft nog 'mongool' te roepen'

Acht maanden geleden bood Jan De Meersman spontaan zijn diensten aan als vrijwillig begeleider bij Jeugddienst Appelsien, een organisatie die uitstappen voor mensen met een beperking verzorgt. ‘Iedereen die een beperking heeft, verstandelijk of lichamelijk, kan aansluiten. De organisatie heet dan wel Jeugddienst Appelsien, maar leeftijd speelt geen rol. In onze groep zitten kinderen van 14, maar ook ouderen van 70. We halen ze op met busjes en rijden naar pretparken, we gaan uit eten bij de Chinees of de Italiaan, we gaan naar de bowling of de discotheek, de cinema of het theater. In Nederland zijn er veel zulke initiatieven, in België is er behalve Appelsien zo goed als niets.’

HUMO Waarom besloot je vrijwilliger te worden?

Jan De Meersman «Door wat mijn zoon Glen (foto links)heeft meegemaakt – hij is 21 en heeft autisme. Als hij vroeger samen met vrienden uitging, werden ze bijna elke keer uitgelachen of uitgemaakt voor ‘mongool’. Bij Glen komt dat telkens keihard binnen, waardoor hij compleet van de kaart raakt. Urenlang praat ik dan op hem in, maar ik kan je verzekeren: het is niet makkelijk om iets uit het hoofd van een jongen met autisme te praten. Iemand die zomaar ‘mongool’ naar mijn zoon roept, beseft niet hoe hard hij die jongen doet lijden.»

HUMO Na de reeks ‘Tytgat Chocolat’ lijkt het toch alsof heel Vlaanderen verzoend is met mensen met beperkingen?

De Meersman «Toch niet. Oudere mensen kunnen ermee omgaan, maar de jongere generaties hebben geen begrip. Een paar weken geleden wou Glen op de kermis in de botsautootjes. Niets mis mee, toch? Maar die jonge kerels konden het niet laten om ‘mongool’ te roepen. Constant. Je kunt het je echt niet voorstellen. Als we met Appelsien in groep op stap gaan, zie je nog steeds verbaasde blikken. Maar de groep is dan groot, de pestkoppen merken dat er begeleiders zijn en houden zich gedeisd.

»Zaterdag gaan we een pretpark in Frankrijk bezoeken. Ik haal de mensen met mijn busje bij hen thuis op, en sluit me aan bij de andere busjes om gezamenlijk naar Frankrijk rijden. We praten met de mensen, luisteren naar hun problemen en troosten als het iets minder gaat. Onze job is meer dan met de bus rijden en een uitstap begeleiden: we willen de deelnemers een goed gevoel geven.»

HUMO Hoe vaak bent u met Appelsien op stap?

De Meersman «Gemiddeld twee keer per week. Bij elke uitstap ben ik tussen de acht en de twaalf uur onderweg. De laatste keer waren we met achttien deelnemers. Eén keer per maand bezoeken we een dancing in Beervelde en dan zijn we soms met dertig. Niet alle vrijwilligers houden het vol. Velen willen het graag proberen, maar ze haken snel weer af omdat ze het lastig vinden om met mensen met een beperking om te gaan. Het is ook niet altijd even makkelijk. Als je met dertig mensen in een pretpark op stap bent, krijgen er soms een paar klinkende ruzie. Terwijl je tussen de ruziemakers bemiddelt, mag je de anderen niet uit het oog verliezen.»

HUMO Worden jullie daarvoor opgeleid?

De Meersman «Nee. Sommige collega-vrijwilligers werken in de gehandicaptensector, maar mijn opleiding bestaat uit mijn eigen ervaring met mijn zoon. Een betere leerschool is er niet. Mijn zoon is op zijn 18de gestopt met school wegens pesterijen. Mensen met autisme begrijpen niet altijd de dubbele bodems in uitspraken. Van het één komt het ander en zo ontstaat er ruzie. De directie en de leerkrachten op school deden hun best, maar de pesterijen en de misverstanden dijden alleen maar uit. Op het einde kwam Glen elke dag huilend thuis. Hij zat vol frustraties en krulde zich elke avond na school op in een bolletje. We willen hem nu aangepast vrijwilligerswerk laten doen, maar dat is niet vanzelfsprekend omdat hij zo moeilijk met stress overweg kan. We maken ons zorgen over zijn toekomst. Hij zal later nooit helemaal alleen kunnen leven. De enige optie is begeleid wonen, maar dat wil hij niet: hij wil bij ons blijven.»

HUMO Aan welke uitstap hebt u tot hiertoe de meeste lol beleefd?

De Meersman «De pretparken zijn de leukste uitstappen. Ze kunnen er op alle attracties en laten zich helemaal gaan. Dán zie je ze stralen en opleven.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234