null Beeld

Een serieverkrachter in de sociale sector: De Leuvense jaren van Ronald Janssen

In de jaren negentig studeerde
Ronald Janssen voor industrieel
ingenieur. Maar zodra hij zijn diploma op zak had, gooide hij het over een
andere boeg: hij ging in de sociale sector.

Begin januari 2010 - dezer
dagen precies een jaar geleden - gaat het opeens heel hard. In de nabijheid van
de uitgebrande wagen waarin de verkoolde lichamen van Shana Appeltans (18) en Kevin Paulus (22) zijn gevonden, wordt een voetafdruk van Ronald Janssen aangetroffen. Hij móét de moorden op het jonge koppeltje
bekennen. Even later, als op het lichaam van de in het kanaal gedumpte Annick
Van Uytsel
(18) een haartje van hem wordt
aangetroffen, bekent hij zijn derde moord.

Enkele passages

Sindsdien is het afgelopen met
de bekentenissen. Janssen lacht hooghartig de beschuldigingen weg uit de
tientallen cold cases, de
onopgeloste moorddossiers waarmee zijn twee vaste ondervragers komen aanzetten.
Eén zinnetje komt hem telkens uitstekend van pas: 'Hebben jullie bewijzen,
jongens?'

[...]

Vermassen sluit niet uit dat
de Campusmoord het werk was van Ronald Janssen - een man van wie geweten is dat
hij bij zijn verkrachtingen meestal een mes bij zich droeg. De speurders doen
dat evenmin, ondanks de bekentenis van Hans V. Maar veel valt er niet meer te
checken: het heeft al lang geen zin meer om het lichaam van de vermoorde vrouw
nog op te graven, in de hoop daarop het DNA van Janssen aan te treffen.

[...]

«Janssen was een alternativo. Een
Greenpeace-achtig type dat nogal afstak bij de andere studenten, met zijn
sikje, zijn veekleurige gestreepte truien en zijn parka. Er waren periodes dat
hij toenadering zocht en samen met ons uitging, maar meestal hield hij zich
afzijdig. In gezelschap was hij een gangmaker: hij kon zeveren en zwanzen. Maar
hij gaf zich niet bloot - nooit.

[...]

'Janssen en Janssen' noemen
zijn twee vaste ondervragers hem, een man met twee gezichten. Een zachtaardige
leraar vol begrip, en een opgefokte seksuele pervert. Een liefhebbende vader
van twee jonge kinderen, en de verkrachter van hun moeder. In 2005 diende Nathalie B. een
klacht in nadat hij haar had geslagen, vastgebonden, verkracht en geprobeerd te
wurgen - door een washandje in haar mond te duwen en haar neus dicht te
knijpen. Eerst was ze verdoofd met Trazolan. Later heeft ze haar klacht ingetrokken,
nadat hij had beloofd zich te zullen laten behandelen.

Het volledige artikel leest u in Humo 3670 van dinsdag 4 januari 2011.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234