null Beeld

Eeuwig spits Jan Mulder: 'Eeuwig leven'

Ik wil op mijn 3.000ste verjaardag zélf chaufferen met een geliefde op de voorbank

Het jaar loopt af, de lijsten worden opgemaakt, foto’s van de bekende doden verschijnen in kranten en televisieprogramma’s. Voetbal International publiceerde de zwarte bladzijde al. Wij betreuren – ik zal ze niet allemaal opnoemen – Swat Van der Elst, Piet Keizer, Raymond Kopa, Cheick Tioté, Hans Schäfer, Tommy Gemmell, Tonny van der Linden, Hans Kraay senior, Jean Plaskie, Pierre Hanon, Joske Weber en Bogdan Dochev, de scheidsrechter die de Hand van God niet zag tijdens het WK in 1986.

Enkele van de genoemde overledenen zijn mij goed bekend. Pierre Hanon. Jean Plaskie. Swat Van der Elst. Piet Keizer. Hun dood aanvaarden? Ik kan het niet. Op de foto’s van Anderlecht en Ajax uit de jaren 60 en 70 waarvan ondergetekende deel uitmaakte, staan steeds meer donker gemaakte gestaltes. De levenden, in een vrolijk gekleurd shirt, zijn nog met z’n vijven of zessen. Gewoon doorgaan tot het nabije einde en zelf een kruis over je heen krijgen? Protest. Ik wil eeuwig leven. Of het op zijn minst proberen.

De eerste keer dat ik mezelf betrapte op een gedachte betreffende het onderwerp ‘ik wil iets langer leven dan die lullige zeventig, tachtig of zelfs honderd jaar’ was in de jaren 90. In een kranteninterview wenste ik me toen de leeftijd van 600 toe. ‘Om mee te beginnen.’ Die 600 bleef geruime tijd het vaste getal in mijn woede jegens de veel te korte periode die wij op aarde zijn.

Halverwege het eerste decennium van dit millennium kwam er in een vraaggesprek, ik meen in Humo, opeens een 0 bij: 6.000. We lazen het met zoveel plezier, dat ik de volgende seconde op 60.000 zat, wederom begeleid door het dreigement ‘om mee te beginnen.’ Want 60.000 jaar staat gelijk aan een flits van 1 seconde. Tijd is relatief. Behalve de eeuwigheid. Daarin ben je veilig.

Doodgaan. Tientallen jaren wéten dat je doodgaat: welke sadist heeft dat bedacht? De Aannemer. Eerst verwent hij je met alle soorten van genot – leuke vrouwen, fijne mannen – en dan komt de sloopkogel op je af. Ik heb niet gevraagd om geboren te worden, maar om nou ook nog te moeten sterven als je net lekker bezig bent, dat gaat te ver.

Het systeem deugt niet. De liefdes die me zo aan het leven doen hechten, zijn de vrienden, de kunst, het landschap, de discussie en wakker worden, elke dag weer de heerlijkheid van het bewustzijn ondergaan. Je favoriete auto, laten we zeggen de Mustang, voorop in een stoet, jij daar horizontaal in: ik pieker er niet over. Ik wil op mijn 3.000ste verjaardag zélf chaufferen met een geliefde op de voorbank. We rijden niet door wijken met een aula, maar door Toscane met glooiende wegen en cipressen. Er wordt gelukkig aan gewerkt in laboratoria, door wetenschappers op het gebied van celvernieuwing en kunstorganen, door huid- en hersengenieën. De verlossing is nabij.

Ik volg al jaren de nieuwste ontwikkelingen, laat me informeren door de beste wetenschappers, ga overleggen met kunstenaar Wim T. Schippers, die zich wil laten invriezen, met tegenstanders van het eeuwige leven en hun visie op de prachtige dood, met mannen en vrouwen in het Italiaanse dorp Acciaroli, waar ze stokoud worden en kunnen vertellen of het gezellig is daar, vlak bij de uitgang. Met politici, toekomstvisionairen en ethici zal ik spreken over de reusachtige aantallen mensen die er bij eeuwig leven zullen zijn – en hoe we dat qua ruimtelijke ordening regelen. En als je er, laten we zeggen na 5.000 jaar, genoeg van hebt, dan is er natuurlijk een pil bij de apotheker te halen om de gewenste stilte van de dood in te gaan.

Dankzij de tv-serie van zes afleveringen die ik momenteel aan het voorbereiden ben, kan men meeprofiteren en eeuwig leven. Als u zich liever neerlegt bij de verschrikkingen van het stervende lichaam en de uitdovende geest, als u gelooft in het ‘hiernamaals’, kijk dan niet.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234