null Beeld

Eeuwig spits Jan Mulder: 'Jan Mulder'

Ik zat in het pikkedonker op de kruk tussen zijn benen.

jan mulder

‘Victoria Derbyshire, van het programma ‘Victoria Derbyshire’ op BBC 2, heeft zich vastgebeten in het misbruik van jonge voetballers door coaches en jeugdleiders. Victoria verdient lof voor haar hardnekkig onderzoeken van de aanrandingen, vernederingen en levenslange trauma’s. Elke ochtend wordt een nieuw geval openbaar gemaakt of een oud uitgediept met een broer of zus van het slachtoffer, die de gevolgen voor de familie schetsen. Derbyshire spreekt hen op begripvolle, zachte, zeer zachte toon toe. Ik moet mijn hand achter een oor houden om haar te kunnen verstaan, zó niet-sensationeel probeert ze te zijn in het journalistieke centrum van dit lijden.

‘Tony, you have a story to tell.’ Dan zwijgt Victoria. Tony dacht dat ze nog wat zou toevoegen, maar dat gebeurt niet en hij begint zijn verhaal. Wanneer hij alles heeft gezegd en op de volgende vraag wacht, zwijgt Victoria. Het is doodstil in de studio. Tony beseft dat hij hier niet voor niets zit, en gaat zwetend door.

De bekentenissen werden alsmaar griezeliger. De FA had de signalen en de brieven van slachtoffers genegeerd. Clubs (Chelsea) kochten seksueel misbruik van hun spelers af voor 50.000 pond, met inbegrip van de op schrift gestelde belofte van een misbruikte voetballer de zaak stil te houden. Vrienden en bestuurders die vaag van de misdaden hadden gehoord, keken in hun machteloosheid en onbekendheid met deze soort misdaad weg. Bij Southampton werden in de jaren 70 de jeugdteams volledig naakt gemasseerd.

Er komt een moment tijdens al die uitzendingen en nieuwsberichten in de krant dat je je afvraagt of jij ooit in zo’n situatie bent geweest. Is me misschien iets ontgaan?

undefined

null Beeld

Als speler van Anderlecht belandde ik (20) op aanraden van een medespeler met een blessure bij een arts die in een fraai pand woonde in een zijstraat van de Louizalaan te Brussel. Bij binnenkomst in zijn zwak verlichte werkkamer stak hij een pijp op en opende hij de deuren van een antieke kast. Er stonden twee lage krukken in. Hij verzocht me plaats te nemen op een kruk. Zelf ging hij op de andere zitten. Sloot de deuren.

Ik zat in het pikkedonker op die kruk tussen zijn benen. Hij trok me aan mijn schouders dicht naar zich toe, rookte met zware halen en uitstoten, die gepaard gingen met hijgende piepgeluiden uit zijn luchtpijp, en begon mijn dijbeen te betasten. Ik had mijn broek gewoon aan. Hij zuchtte en steunde en rookte, knikte alsof de kwaal hem opeens bekend voorkwam en zei: ‘Bien, garçon.’ Hij duwde de deuren open en schreef een recept voor een zalf uit. Hier was sprake van een persoonlijke blessure-behandeling: aanraken, voelen, betasten. Zulke hulpverleners komen meer voor. De Nederlandse haptonoom Ted Troost haalde in de jaren 80 het nieuws met zijn revolutionaire behandelingen. Troost in een interview met het magazine Coach, januari 2009: ‘Ik kom heel dichtbij, ik ben heel close: ik voel, ik proef, ik ruik. Er was eens een speler die ooit zei dat hij bij mij op schoot had gezeten. Dat wordt me nog steeds nagedragen, omdat het not done was.’

Ruud Gullit en Marco van Basten waren ook kind aan huis bij Troost. Om beter te worden moesten ze languit op elkaar op de massagetafel liggen. Troost kroop daar dan nog bovenop. Aanraken is volgens hem de sleutel tot het succes.

Misschien liggen volwassen topvoetballers graag een kwartier op elkaar, met hun genezer, al helend, daar jubelend bovenop, maar dankzij Victoria Derbyshire wijzen wij vandaag de dag zo’n sessie beleefd af. En jonge voetballers van 6 tot 60 ook.

Vader en moeder, voetbalbond en clubbestuur, vriend en supporter, drukken in 2016 hun jeugdspelers op het hart: ‘Op schoot van de trainer zitten, of die van meneer de masseur, is not done. Vertel het ons onmiddellijk als hij dat vraagt.’

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234