Eeuwig spits Jan Mulder: 'Naomi Osaka'

Osaka huilde. Haar grote moment, tennissen in de finale van de US Open, was veranderd in een nachtmerrie

In de voetbalwereld heerst de mening dat goede scheidsrechters de wedstrijd ‘aanvoelen’. Terwijl ze toch alleen maar de spelregels horen te kennen. Een halve kopstoot mag door de scheidsrechter niet mild worden bejegend omdat de dader in de wirwar van een corner zelf ook aan alle kanten omvergeduwd werd. Rood dus. ‘Als je zo doorgaat, hou je niemand over,’ zeggen de ingewijden die zelf spelen of hebben gespeeld. De term ‘een wedstrijd doodfluiten’ valt.

Ik ben voor doodfluiten. Deze dood duurt namelijk maar een week of twee. Daarna blijven ze van elkaar af en leeft iedereen lang en gelukkig.

Er wordt tegenwoordig veel te veel gevoeld door de dames en heren arbiters. Tennis. Op de US Open kon umpire Mohamed Lahyani bij de wedstrijd tussen Kyrgios en Herbert, en een stand van 6–4 en 3–0 voor Herbert, de zelfdestructie van Nick Kyrgios niet langer verdragen. Lahyani kwam van zijn stoel, knielde voor de vloekende en rackets aan flarden slaande Australiër en begon op hem in te praten.

‘Ik wil je helpen,’ zei de scheidsrechter liefdevol. ‘Ik heb wedstrijden van je gezien: je bent erg goed. Ik weet dat je niet bent zoals je nu doet. Kom op, jongen!’

Kyrgios luisterde gedwee en vroeg, hoewel hem niks mankeerde, permissie om de fysiotherapeut in de kleedkamer te bezoeken. De intens meevoelende umpire stond het verzoek toe. Nick kwam na de pauze weer op de baan en won de volgende drie sets én de match. De organisatie van het toernooi verklaarde later dat de umpire van zijn stoel afkwam vanwege de herrie in het stadion. Herbert: ‘Ze denken zeker dat we gek zijn.’

De vrouwenfinale brak alle records qua gevoelens, maar niet dankzij de scheidsrechter, de vlekkeloos leidende Carlos Ramos. Serena Williams bleek een te zwakke tegenstandster voor Naomi Osaka en had (door het reglement verboden) hulp nodig: haar coach op de tribune sommeerde haar met handgebaren in de richting van het net. Een waarschuwing van Ramos volgde. Toen sloeg Serena haar racket stuk op de baan. Weer een strafpunt. Vervolgens herinnerde ze zich de waarschuwing en kwam de inmiddels historische tirade tegen de umpire: ze is een moeder die het goede voorbeeld aan haar baby moet geven en dus nooit valsspeelt, haar coach had niets gedaan (zelf gaf hij na de wedstrijd toe dat hij illegaal bezig was geweest), de umpire was een leugenaar, een man met wie ze nooit meer op dezelfde baan zal staan, een dief. Ze kreeg een game aftrek.

Vijfentwintigduizend fans van Serena floten de wedstrijd nu ’t liefst dood.

Osaka huilde. Haar grote moment, samen met haar voorbeeld Serena in de finale van de US Open tennissen, was veranderd in een nachtmerrie. Gelukkig won ze. Williams verdiende 1,8 miljoen dollar voor plek twee. Ze kreeg een geldboete van 17.000 dollar voor haar uitbarstingen. De kranten vonden dat er sprake was van een ‘pittige’ boete. Deze originele perceptie kabbelde voort in veel commentaren. De sterkste: ‘Serena Williams is het slachtoffer geworden van de aloude stereotypering: die van de ‘boze zwarte vrouw’.’

Columniste Renée Graham in The Boston Globe: ‘Zo gaat het altijd. Een vrouw die voor zichzelf durft op te komen, is een bitch.’ En voor zwarte vrouwen is het nog veel erger. Graham: ‘Wij worden afgeschilderd als duivels zonder zelfbeheersing.’

Andere Amerikaanse zwarte vrouwen zagen de reacties op Williams’ tirade als bevestiging van een stereotype dat teruggaat tot de slavernij: ‘De angry black woman als redeloze, hysterische heks.’ Tobi Oredein van The Independent schreef dat het incident een voorbeeld was van wat misogynoir wordt genoemd: de combinatie van seksisme en racisme waaronder donkergekleurde vrouwen lijden. Dit alles, nadat Ramos de spelregels toepaste, Williams ze meerdere malen overtrad en Osaka er eventjes niet toe deed.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234