Eeuwig spits Jan Mulder: 'Youri Tielemans'

Profvoetballer worden is de droom van menige gezonde jongen. Roem, auto’s en meisjes, daar is hij op uit. Niet alle jongens en meisjes natuurlijk, sommigen zien een leerstoel literaire wetenschappen als hun levensvervulling, of ze willen expert op het gebied van de hagedis in Mauretanië worden, politicus of Olympisch turner.

'Mevrouw Tielemans gaf geen reactie en bleef strak voor zich uitkijken'

De wil om profvoetballer te worden voelde ik op de leeftijd van 8 jaar. Waar kwam die hardnekkigheid vandaan? En waardoor? Vader en moeder hadden er niets mee te maken. Ze hebben me later ook nooit aangemoedigd, nee, zelfs een beetje ontmoedigd in de tijd dat er Belgische auto’s voor kwamen rijden met aanbiedingen voor hun talent.

‘Jongen,’ zei mijn vader, ‘Brussel is een grote stad met loerende gevaren en waar de mensen niet allemaal zo vriendelijk zijn als onze buren hier. Denk nog eens goed na voor je de Winschoter Voetbal Vereniging verlaat voor Anderlecht.’

Ik was toen 18, tien jaar nadat het profvoetballersvirus me ziek van verlangen had gemaakt te schitteren in de grote stadions ter wereld. Geen haar op mijn hoofd dacht eraan Anderlecht af te zeggen. Later heb ik nog weleens aan de wijze woorden van mijn ouders gedacht. Zo gek was hun voorzichtigheid niet geweest. Ik ging alleen maar uit van mijn talent en zag geen enkel ander risico, bijvoorbeeld een trainer die jou niet zo goed vindt en dan in samenwerking met een handige makelaar en vriend van de voorzitter je na enkele matige wedstrijden liever aan KV Kortrijk doorverkoopt.

Ik ben blij dat ik heb doorgezet, maar eigenlijk waren mijn ouders meer op de hoogte van de risico’s die een jeugdige profvoetballer loopt. Risico één: melancholie. In de eerste week bij mijn nieuwe club Anderlecht stond er een Europacupduel in Turkije tegen Besiktas op het programma. De jonge belofte moest thuisblijven.

Ik begreep daar niets van. Ik herinner me dat ik op de avond van de wedstrijd door de stad zwierf, ergens uit mijn nieuwe sportwagen stapte en verweesd door een buurt liep waar ze de EEG uit de grond stampten.

Het regende. Ik kwam laat thuis bij mijn pleegouders, de familie Menschaert. Het was donker in huis. De tafel was al gedekt voor het ontbijt van de volgende dag. Ik zag het silhouet van mijn bordje en koffiekop. Op dat moment had de carrière van de jonge profvoetballer definitief kunnen worden geknakt. Gelukkig was ik gek op de zelfgemaakte jam van mevrouw Menschaert, ik verheugde me op de ochtend en het ontbijt, besteeg met ferme tred de trap en viel, dromend van een mooie carrière met topwedstrijden in Bernabéu en Wembley, in slaap.

Bovenstaande schoot door me heen toen op de televisie het hoofd van Youri Tielemans verscheen. Het was een fragment van de site van zijn nieuwe club waarin Youri bekendmaakte dat hij een vijfjarig contract bij AS Monaco had getekend. Het transferbedrag schommelt rond de 23 miljoen euro.

De avond ervoor had ik Youri ook gezien. Hij kreeg op het gala van Play Sports van zijn collega-voetballers de onderscheiding Profvoetballer van het Jaar. Toen oud-Clubspits Jean-Pierre Papin ‘Youri Tielemans!’ riep, draaide Youri zich naar zijn vrouw en kuste hij haar. Mevrouw Tielemans gaf geen reactie en bleef strak voor zich uitkijken – met de blik van mijn moeder toen ik lang geleden tegen haar zei: ‘Ik ga naar Brussel.’ Zou de jonge mevrouw Tielemans liever in haar vertrouwde omgeving willen blijven? Ik hoop dat het niet zo is en dat haar weerzin en angst projectie van ondergetekende is en dat ze jubelend naar Monte Carlo afreist, samen met haar Profvoetballer van het Jaar.

Maar een zekere matheid kenmerkt de toptransfer van deze schitterende speler. AS Monaco is geen absolute Europese topclub. Er komen weinig of geen toeschouwers. Mijn advies: neem tien potten zelfgemaakte aardbeienjam mee, Youri.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle verhalen van de Humo rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234