null Beeld

'Eigen kweek': Sien Eggers

Ik ben opgelucht als ik thuis bij Sien Eggers aan de keukentafel merk: ‘Ze kan het weer, zo echt op z’n Siens helemaal verontwaardigd zijn.’ In de nieuwe VRT-serie ‘Eigen kweek’ speelt ze de licht nerveuze mater familias van een gezin met twee zonen en een man die zich uit geldnood op de kweek van wiet stort. Ik heb haar net verteld dat de VRT heeft besloten om elke aflevering van ‘Eigen Kweek’ af te sluiten met de mededeling dat de serie cannabis­gebruik niet wil promoten.

Sien Eggers (62) «Wat is dat?! Daar begrijp ik niks van! Mogen er dan nog wel politieseries uitgezonden worden? Want daar schieten ze soms, hè? Of ze zijn baldadig. Hoe komen ze erbij! Op Canvas tonen ze nu toch al maanden ‘Breaking Bad’. Geen kat die dat ziet en dan denkt: ‘Nou ga ik toch ook ’ns wat van dat chemische spul brouwen.’ Integendeel! Vanaf de eerste aflevering weet je: ‘In zo’n situatie wil ik niet verzeild raken.’ Die man begint, net als Jos in ‘Eigen kweek’, met die handel om zijn familie veilig te stellen, maar komt daardoor in een wereld terecht waar je niet zomaar kunt zeggen: ‘Morgen kom ik niet meer.’ Dan is het enige wat je denkt toch: ‘In dergelijke omstandigheden, waar je nooit meer uitkomt, wil ik niet belanden.’

Dan is het opeens stil en duiken Siens onwerkelijk blauwe ogen even naar beneden. Ik voel dat ze zich inhoudt, nadenkt, nagaat of ze niet iets zegt dat ze niet wíl zeggen. Zo zal dat het hele gesprek lang gaan. Het ene moment is ze de Sien die ik al zo lang ken, de onstuimige Sien die elke keer als ik haar zie zonder afweer door zich heen laat kijken, zich zonder schaamte toont: ‘Ik vind het ook niet evident, hoor, dat leven.’ Die op haar tweeënzestigste nog altijd even hard probeert, struikelt en weer rechtstaat als twintig jaar geleden. Die ook nog weleens een glas breekt, de schuld volledig op zich neemt en alles weer goedmaakt. De Sien waar ik van hou.

Net daarom komt het zo hard aan als ik merk dat ze, telkens als ze op dreef is en me als vanouds weer versteld doet staan met de ongebruikelijke wegen die haar gedachten soms inslaan, ineens op de rem gaat staan.

Maar ik begrijp het wel. Ik zit hier niet aan de keukentafel als vriendin, maar als journalist. De vierde macht, die eist dat als je beroemd bent, je daar ook maar de gevolgen van moet dragen. Die vindt dat je over al je menselijke misstappen in het openbaar verklaringen moet afleggen. Dát is de wereld waarin ik werk, en ik hou niet alleen van Sien, maar ook van mijn job. Nu, aan de keukentafel, evenwel, haat ik wat ik hier zit te doen. Ik heb me voorbereid op ons gesprek, heb natuurlijk ook snel Siens naam opgezocht op het internet en gezien dat daar, na bijna twee jaar, nog altijd het krantenartikel staat met de vette kop: ‘Sien Eggers aangeklaagd wegens racisme.’

Ze heeft een fout gemaakt, heeft die toegegeven, heeft het goedgemaakt. Méér kan een mens niet doen. Sien ook niet.


Levensopdracht

We hebben het dus over ‘Eigen kweek’, en over hoe vreselijk het is in een situatie te zitten waar je maar niet uitkomt, ook al heb je jezelf erin gewerkt.

Eggers «Het ís natuurlijk ook boeiend om mensen daarmee te zien worstelen.»

HUMO Boer Jos betrekt jou, zijn vrouw Ria, niet in zijn onderneming. Hij durft haar niet te vertellen dat hij al zijn geld is kwijtgespeeld.

Eggers «Ria is geen simpele, hè. Ze zegt wat ze denkt, en hij is een beetje bang voor haar. Ze is ook zenuwachtig, ze wil op een iets te nerveuze manier dat het goed gaat met haar gezin. Ze is bovendien gelovig, ze gaat naar de mis. Ik heb een vriendin van wie de man gelovig is. Dat is goed, want anders zou ik met die gelovigheid van Ria moeite hebben gehad. Zelf word ik altijd droevig als ik in een mis zit. Dat is iets van vroeger, denk ik. Ik vond de liedjes niet mooi en ze spraken er zo’n rare taal: ‘Broeders en zusters...’ Dat algemene van zo’n dienst maakte me triest, het gaf me het gevoel dat het precies niet voor mij bedoeld was. We moeten goed zijn, ja, dat weten we wel, maar... Mensen zitten vol onvermogen. Ze willen het goede wel, maar soms is er een moment waarop je je niet hebt kunnen voorbereiden en er gebeurt iets: je lief stapt het af, je wilt hem tegenhouden, je wilt het ultieme zeggen en... je zegt iets helemaal mis. En dan is het moment weg. De deur is dicht.

»Als het belangrijk is, als ik denk: ‘Dit móét ik nu zeggen, anders kan ik niet meer voort,’ merk ik dat ik de dingen meestal niet goed gezegd krijg. Juist omdat het zo belangrijk is en mijn kalmte me daardoor in de steek laat. Hoe doe je dat, dingen goed zeggen? Dat is een levensopdracht, hè. Dingen zo formuleren dat je de ander niet verontrust, of dat-ie denkt: ‘Hier versta ik geen lap van.’ Gewoon omdat die ander helemaal anders in elkaar zit.»

HUMO Boer Jos zoekt een zijweg in het leven om het aan te kunnen. Begrijp je dat?

Eggers «Je moet dan wel eerst op een idee voor een zijweg komen, hè. Ik weet niet of ik iemand ben die op ideeën komt. Ik blijf plakken aan boeiende mensen, mensen naar wie ik blijf kijken en bij wie ik voel: dit is goed.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234