null Beeld

EK 2016: Roger Lukaku, voetbalvader van Romelu en Jordan, zendt zijn zonen uit

Roger Lukaku kan zijn geluk niet op: zijn taak is volbracht, nu zowel Jordan als Romelu in de selectie van de Rode Duivels voor het EK Voetbal in Frankrijk zitten. Van in hun wieg heeft hij hen voorbereid op een leven als profvoetballer. Sinds hij door een slepende ziekte de dood in de ogen heeft gekeken, wil hij nóg meer van het voetbalspel van zijn zonen genieten, want het beste moet nog komen: ‘Het is een kwestie van tijd voor Romelu de beste spits ter wereld is.’

'Nu Romelu op aangeven van Jordan voor de Rode Duivels heeft gescoord, kan ik in vrede sterven'

In de bar van een hotel in Elsene, waar we hebben afgesproken, begroet Roger Lukaku (48) me in een prachtig blauw kostuum. Hij oogt slank en vooral jong: hij zou zo voor de oudere broer van Romelu kunnen doorgaan, al lijkt hij meer op Jordan, zijn jongste zoon. En er zijn nog gelijkenissen. ‘Ik ben nogal explosief van aard. Un caractère bouillant, zeggen we: het kan bij mij al eens overkoken. Jordan draait ook niet rond de pot, hij zegt wat hij denkt. Romelu kropt de dingen meer op. Maar áls hij kwaad wordt, krijg je een echte explosie. Maar dat gebeurt zelden, hij is niet het type dat zich snel opwindt.’

Roger is veel kilo’s kwijtgespeeld na een slepende ziekte, misschien ziet hij er daarom vrij jong en slank uit, denkt hij.

Roger Lukaku «Ik ben op het nippertje aan de dood ontsnapt. Nu gaat het beter, maar ik ben er nog niet helemaal bovenop. Ik heb problemen met mijn nieren, al ben ik niet toe aan dialyse of een transplantatie. Ik zal me vanaf nu goed moeten verzorgen.»

HUMO ‘Als ik nu moet sterven, doe ik dat in vrede en met een gerust hart,’ zei u onlangs.

Lukaku «Dat was na de oefeninterland tegen Portugal, toen Romelu scoorde op aangeven van Jordan. Toen die goal viel, kon ik een halfuur lang geen woord meer uitbrengen: ik was te geëmotioneerd. Wat daar gebeurde, was iets waar ik altijd van heb gedroomd. Daarom zeg ik: als ik vandaag of morgen moet sterven, het zij zo, het is mooi geweest. Als ik het een jaar geleden niet had overleefd, dan had ik deze mooie momenten niet meegemaakt. Daarom savoureer ik het leven nog meer: je moet het nu leiden, niet als je in de problemen zit. Je moet ook weten: ik heb mijn zonen gebracht waar ze nu zijn, vooral Romelu.»

HUMO Waarom vooral hem?

Lukaku «Vanaf de dag dat hij geboren is, heb ik hem erop voorbereid. Mijn vrouw was pas bevallen, toen ik een kleine bal ben gaan kopen. Ik heb die in Romelu zijn wieg gelegd en gezegd: ‘Jij zult een voetballer worden en mij op de velden vervangen.’ Ik wilde het talent dat ik had meegekregen zelf doorgeven. Als Romelu op een dag een zoon krijgt, hoop ik dat hij hetzelfde zal doen.

null Beeld

'Ik ben 48, maar als ik morgen moet gaan: het zij zo, het is mooi geweest'

»Thuis was het altijd voetbal, voetbal, voetbal. Ander speelgoed, zoals autootjes, kocht ik niet voor hem. Ik nam hem mee naar mijn wedstrijden, en als hij mij op tv bezig zag, wilde hij me uit het toestel halen (lacht). En vanaf het moment dat hij kon lopen, kon je zien dat hij voor het voetbal geboren is.»

HUMO Mij lijkt hij soms te vriendelijk voor het voetbal.

Lukaku «Nee, ook daar is hij op voorbereid, al zijn successen zijn geen toeval. Toen ik zijn talent opmerkte, was ik zelf net gestopt. Ik wist hoe veeleisend het beroep van een voetbalprof is, en daarom ben ik heel hard en streng geweest voor hem.»

HUMO Hoe reageerde hij daarop?

Lukaku «Hij begreep het niet altijd. Soms vroeg hij zich af: ‘Wat bezielt papa? Waarom maakt hij zich altijd zo kwaad op mij?’ Een voorbeeld: één uur voor de training moest hij al klaarstaan. Als hij enkele minuten te laat verscheen, gingen we niet. Dan begon hij te roepen en te huilen. Maar alleen zo kon ik hem leren om zich professioneel te gedragen: als prof móét je altijd tien minuten te vroeg zijn. Hij heeft het goed opgepikt.»

HUMO Zegt Romelu daarom: ‘De enige persoon voor wie ik bang ben, is mijn vader’?

Lukaku «Ja. Ik besefte dat ik soms veel te hard was. Maar ik had geen keuze: deed ik het niet, dan zaten we later met een probleem.»

HUMO Is dat de dictature congolaise, zoals men de Congolese opvoeding weleens noemt?

Lukaku (lacht) «Die bestaat zeker, maar die had ik bij Romelu en Jordan niet in gedachten. Ik wist wat ik deed en als ik in de spiegel kijk, dan ben ik trots op hoe ik het heb aangepakt. Vandaag is Romelu op en top professioneel: hij leeft enorm voor zijn vak, en daar hou ik van.»


Boom zien en huilen

Roger Lukaku weet waarover hij spreekt. In de jaren 90 speelde hij als spits in de Belgische competitie bij subtoppers als Seraing en Germinal Ekeren. Zijn passage ging niet onopgemerkt voorbij: hij scoorde makkelijk, maar liet vooral scoren. Niemand reageerde verrast toen negen jaar geleden het gerucht de ronde deed dat ‘de zoon van Roger’ weleens een heel grote zou kunnen worden.

Op een donkere en koude novemberdag in 1990 belandde hij in België. Hij was 23 jaar oud en stond er moederziel alleen voor. Hij zou voor FC Boom spelen, aanvankelijk met veel tegenzin.

'Voor Romelu is een leidersrol bij de Rode Duivels nog veel te vroeg.'

Lukaku «Ik was een absolute ster in Congo: ik speelde voor Motema Pembe, één van de beste clubs van het land. Ik zat ook bij de nationale ploeg, Les Léopards, en speelde geregeld voor 80.000 toeschouwers in het Stade des Martyrs in Kinshasa. Als ik op straat kwam, gebeurde er altijd iets – c’était vraiment la folie. Ja, daar genoot ik van. Ik was jong en had nog geen verplichtingen: het leven lag voor mij, en ik wilde helemaal niet naar Europa.»

HUMO Droomt elke Afrikaanse voetballer dan niet van een carrière in Europa?

Lukaku «Ik niet, of toch niet op dat moment. Eind jaren 80 was het goed leven in wat toen nog Zaïre heette, pas een jaar of zes later zijn de problemen begonnen. Maar toen was het er relatief rustig en we hoefden niet per se weg. Maar Jacques Van Der Planken, de voorzitter van FC Boom, had me zien spelen tegen Abidjan Sport in Ivoorkust – één van de grootste clubs van Afrika, en eigenlijk dacht ik daar te tekenen. Hij wilde me absoluut naar België halen, maar ik zei nee (lacht). Uiteindelijk ben ik toch gezwicht. Ik was 23 jaar toen ik hier aankwam. Nu vinden ze dat oud voor een Afrikaanse speler, maar toch had ik beter nog gewacht. Ik was te jong, ik wilde gewoon voetballen en bij mijn moeder en mijn vrienden blijven.

'Pas na mijn transfer van Boom naar Seraing raakte ik gelanceerd.'

»Ik ben geboren in Kinshasa. Mijn moeder was een commerçante die handel dreef met de oostelijke provincies via de Congostroom. Mijn vader was directeur bij de inlichtingendienst van het regime. De Agence Nationale de Renseignements heet die dienst nu en ze heeft een slechte naam, maar dat was in die tijd niet het geval. We behoorden tot de betere klasse, we woonden ook in een chique wijk. Mijn ouders hadden hogere studies voor mij in gedachten. Ik heb zelfs even economie aan de universiteit gestudeerd, maar de combinatie met voetbal was onmogelijk. Na een tijdje besefte iedereen wel dat ik beter alles op het voetbal zette. Maar toen ik in België aankwam, was ik in shock. Het was koud en er lag sneeuw, en de eerste maanden speelde ik bij de reserven van Boom, een tweedeklasser nota bene. Dat was ik, gezien mijn status in Congo, niet gewend.»

HUMO Werd u hier meteen aanvaard?

Lukaku «Nee, integendeel. Ik bleef meestal alleen thuis en voelde me eenzaam. Niemand keek naar mij om of sprak tegen mij, en ook op de club werd ik genegeerd. De andere spelers keken me aan en dachten: ‘Wie is dat?’ Ik voelde geen respect.

»Na zes maanden heb ik gesmeekt om terug naar Congo te mogen gaan, maar de voorzitter had veel geld voor mij betaald en wilde zijn investering niet verloren laten gaan. Ik moest blijven, en ik heb toen mijn karakter getoond. Uiteindelijk raakte ik in de ploeg door een blessure van de vaste spits. Ik scoorde daarna elke wedstrijd en bracht Boom in eerste klasse. Toen werd ik naar Seraing getransfereerd en was ik vertrokken. Die eerste twee jaar in België heb ik me dus heel triest gevoeld – ik kwam van de top en tuimelde diep naar beneden. Maar ik heb Romelu en Jordan altijd voorgehouden: laat in het voetbal nooit je armen zakken.»

HUMO Uw verhaal doet me denken aan dat van Romelu bij Chelsea.

Lukaku «Daar heeft hij het moeilijk gehad, hij zat er ook bij de reserven. We wisten dat het niet evident zou worden tussen sterren als Didier Drogba en Nicolas Anelka. Maar hij was een fan van de club en wilde er per se naartoe. Het is het enige jaar dat hij geen progressie heeft gemaakt, maar hij heeft er veel geleerd. En nu lijkt het alsof hij al tien jaar in de Premier League speelt, ook al is hij nog maar 23.»

HUMO Geeft u hem nog veel raad?

Lukaku «Nee, hij zit al in een uiterst professionele omgeving. Af en toe zeg ik hem weleens iets, maar veel minder dan vroeger.»

HUMO Hij legt zichzelf enorm veel druk op, dat zie je zelfs als hij speelt.

Lukaku «Romelu wil de beste aanvaller ter wereld worden. Hij zegt het niet alleen, hij zal het ook worden. Heel snel zelfs.»

HUMO Waarom bent u daar zo zeker van?

Lukaku «Hij is groot, sterk en snel. En hij voetbalt heel goed. Er zijn nog enkele details die hij moet verbeteren. Maar zet hem morgen in een grote ploeg, die als een echte machine in functie van de aanvallers speelt en hen laat scoren, en dan doet hij elke tegenstander pijn.

'De problemen destijds bij Chelsea berustten vooral op een misverstand: Mourinho had verkeerde informatie gekregen.'

»Op dit moment vind ik Manchester United of Bayern München het meest geschikt voor hem. Vooral Bayern: elk jaar spelen ze minstens de halve finale van de Champions League, en de Bundesliga zal hem enorm liggen. Naar Italië mag hij niet gaan, daar houden ze het achteraan te gesloten – veel te moeilijk voor een aanvaller. Wat zeker is: om vooruitgang te blijven boeken, móét hij van club veranderen. Maar we zijn vooral bezig met de juiste keuze te maken.»

HUMO Romelu moet zich gerespecteerd voelen door zijn trainer: daar is hij erg gevoelig voor.

Lukaku «Klopt. Zeker voor een aanvaller is het belangrijk dat een trainer hem echt wil. Als Romelu zich gerespecteerd voelt, krijg je veel terug. Kijk maar naar zijn samenwerking met Roberto Martínez bij Everton of met Ariel Jacobs bij Anderlecht. Dat José Mourinho de nieuwe trainer van Manchester United wordt, zie ik niet als een probleem. Integendeel, ze kunnen het opnieuw met elkaar vinden. De problemen destijds bij Chelsea berustten vooral op een misverstand: Mourinho had verkeerde informatie gekregen, en daar hebben de makelaars een rol in gespeeld.»

HUMO Hij voetbalt voor zijn familie, zegt hij. Er lijkt behalve het voetbal ook weinig anders in zijn leven.

Lukaku «Op een dag zal hij toch die cocon moeten verlaten en zelf een gezin stichten. Ook dat zie ik snel gebeuren. Het wordt opnieuw een belangrijke stap, en de vraag is hoe hij daarmee zal omgaan. Want zodra je vrouw en kinderen hebt, verandert alles.»

HUMO Toen u vorig seizoen ziek was, had zijn vorm daaronder te lijden. Het verklaarde ook zijn moeizame WK in Brazilië.

Lukaku «Ja, hij had veel moeite om zich te concentreren. Hij kwam dikwijls naar Brussel om me te bezoeken. Al die jaren was onze cocon ongeschonden gebleven, en als er dan iemand ziek wordt, heeft dat gevolgen. Op een bepaald moment wisten we niet of ik mocht blijven leven. Maar ik ben er nog, Dieu merci.»

'Onze zonen hebben ons financieel uit de put geholpen.'

HUMO Toen Romelu 6 jaar was en u zijn talent zag, barstte u in tranen uit. ‘Deze jongen zal onze familie redden,’ zei u tegen uw vrouw.

Lukaku «We kampten toen met zware financiële moeilijkheden. En toen we hem in onze tuin bezig zagen, heb ik gezegd dat hij ons terug op het goede spoor zou brengen. We woonden in een sociale woonwijk en leefden van het absolute bestaansminimum. Dat was heel hard. Voor iedereen, maar nog het meest voor mij: ik voelde me verantwoordelijk voor mijn familie, en die moest in armoede leven. Mijn trots werd enorm op de proef gesteld. Onze situatie was een gevolg van verkeerde keuzes – foute investeringen, mensen die van mij hebben geprofiteerd. Ik had als voetballer ook nooit bij topclubs gespeeld en altijd maar een gemiddeld salaris ontvangen. Maar het heeft ons allemaal wakker geschud.

null Beeld

»Nu Romelu ons er bovenop heeft geholpen, proberen we anderen te helpen. Vooral onze familie in Congo – zo zit la famille africaine in elkaar. We hebben in Kinshasa ook een voetbalclub opgericht, AS Rojolu, die de initialen van mijn zonen draagt en in eerste klasse speelt. Die moet jonge talenten op weg zetten. En er is de Fondation Lukaku, die ik in de eerste plaats heb gesticht om de armoede te helpen bestrijden. Ik wil Congo iets teruggeven voor alles wat wij hebben gekregen.»

HUMO Voelt u zich nog 100 procent Congolees?

Lukaku «Ik wel, mijn zonen niet: zij voelen zich Belg en Europeaan. Ik spendeer nog de helft van mijn tijd in Kinshasa. Congo is een geweldig land. Er is de zon, er is alles om goed te leven. De mensen zijn er altijd vriendelijk en blijven lachen, ook al hebben ze het moeilijk. Maar het is ook een heel ingewikkeld land (zucht). Al hou ik er niet van om over politiek te praten, veel te vermoeiend. Het gaat altijd over hetzelfde: geld en macht. We hebben dringend een democratie naar Europees voorbeeld nodig, en de politici zeggen dat het deze keer zal gebeuren. Eind dit jaar zijn er presidentsverkiezingen, maar ik hou mijn hart vast: als die niet doorgaan, kan de situatie explosief worden. De bevolking heeft nog veel veerkracht, maar ze is het tegelijkertijd ook beu. We willen maar één ding: vrede. Nu ja, ik moet oppassen wat ik allemaal zeg, want mijn woorden hebben invloed in Congo. Ze hebben me ooit gevraagd om in de politiek te gaan, maar dat heb ik geweigerd: te gevaarlijk. Mijn werkzaamheden in het voetbal wil ik wel uitbreiden: ik word binnenkort voorzitter van mijn vroegere club Motema Pembe, zeg maar het Anderlecht van Congo. Ik heb veel ideeën en wil ze graag in de praktijk brengen.»

HUMO Is er in Congo nog veel jaloezie tegenover de familie Lukaku?

Lukaku «Nee, ik voel ze toch niet. Maar ik weet waar u op doelt. Het huis van mijn zus is ooit door militairen vernield en ze kreeg een kogel in het hoofd nadat ik een wedstrijd met de nationale ploeg had verloren. Het waren andere tijden, ik geloof nooit dat het nu nog zou kunnen gebeuren. Het was een daad van fanatisme, weliswaar begonnen door jaloezie. Ja, fanatisme heb je ook in het voetbal, en niet alleen in religie.»


Ervaring gevraagd

HUMO Heeft Romelu genoeg respect gekregen bij de nationale ploeg?

Lukaku (aarzelt) «Ja en nee. Maar ik wil positief blijven, de nationale ploeg is ook een ingewikkelde zaak. Men vraagt me weleens: ‘Waarom rendeert Romelu bij de nationale ploeg niet zoals bij zijn clubs?’ Volgens mij is de vraag: moet de nationale ploeg zich aanpassen aan Romelu, of omgekeerd?»

'Romelu moet zich aanpassen aan de Rode Duivels, maar ze moeten er ook voor zorgen dat hij kan scoren'

HUMO Geeft u mij het antwoord eens.

Lukaku «Het is aan Romelu om zich aan te passen. Maar ze moeten er ook voor zorgen dat hij kan scoren in een wedstrijd. Dus, een beetje van beide, en je zult zien dat het zal werken.»

HUMO Toch wordt er nog altijd aan hem getwijfeld als diepe spits van de Rode Duivels.

Lukaku «Die twijfel zal verdwijnen als hij enkele goede matchen na elkaar speelt én scoort. Hij is nog niet constant genoeg, maar dit jaar heeft hij een geweldig seizoen gespeeld en opnieuw een grote stap vooruitgezet.»

HUMO Zal de aanwezigheid van zijn broer Jordan hem helpen op het EK?

Lukaku «Dat zou zeker kunnen, ze hebben een sterke band. De ontwikkeling van Jordan verbaast me niet, ook die was gepland. Alle problemen en jeugdzonden heeft hij zelf overwonnen, en ook hij is klaar voor een volgende stap, na jaren ‘de broer van’ geweest te zijn. Jordan heeft heel veel karakter, je zou ervan opkijken.»

HUMO Ook hij is ontwapenend tijdens interviews.

Lukaku «Hij weet wat hij wil, hij zegt niks zomaar en verstopt zich niet: dat raakt de mensen. Hij is niet de makkelijkste, nee, maar hij trekt zijn plan.»

HUMO Kunnen de Rode Duivels Europees kampioen worden, denkt u?

Lukaku «Ik geloof erin. We hebben er de spelers voor, maar talent alleen volstaat niet.»

HUMO Hebben we een echte ploeg?

Lukaku «Het ontbreekt ons aan ervaring, zoals Duitsland die wel heeft: zij zijn al jaren klaar om toernooien te winnen. Zoiets heeft tijd nodig, dat komt niet vanzelf. Een ploeg maken hoort tot de taken van de trainer, en als ik me daar als vader over uitlaat, ondermijn ik zijn bevoegdheid. Maar hij moet het wel doen.»

'Het voetbalmilieu is vergeven van de haaien, en wie correct lijkt, blijkt achteraf óók een haai te zijn'

HUMO Hoe groot is het verlies van Vincent Kompany?

Lukaku «Heel groot, Vincent belichaamt de ziel van deze Rode Duivels. Hij is een waardige leider, altijd zeer hoffelijk – zoals zijn vader Pierre, die ik goed ken. Maar hij kon ook op tafel slaan als het nodig was. Het is aan de groep om die leemte op te vullen. Eden Hazard bereikt weer zijn goede vorm, ik denk dat hij zal opstaan als de nieuwe kapitein. Hij heeft autoriteit en invloed op de groep. Voor Romelu is een leidersrol nog veel te vroeg, hij moet zich maar op één ding concentreren: goed spelen.»


Cadeau van 8 miljoen

HUMO Jordan zei onlangs: ‘Ik hou van voetbal, maar niet van de wereld errond.’ Romelu liet al soortgelijke geluiden horen. U hebt hen er altijd voor gewaarschuwd.

Lukaku «Er gaat zoveel geld om in het voetbal, en het milieu is vergeven van de haaien. Ze zijn ook allemaal gek, en je vindt er nauwelijks mensen die correct zijn. En diegenen van wie je dacht dat ze correct waren, blijken achteraf – als je de rekening controleert – óók haaien te zijn. Het systeem van de makelaars moeten we dringend veranderen. Ze duiken plots op in de levens van jonge, succesvolle voetballers en gaan tijdens hun carrière met miljoenen euro’s lopen.»

HUMO Wat stelt u voor?

Lukaku «Laten we het voorbeeld van Romelu nemen. Hij werkt sinds één jaar met de Nederlandse makelaar Mino Raiola. Die heeft een goede reputatie, en werkt met grote namen als Zlatan Ibrahimovic. Maar Romelu heeft zo’n niveau bereikt dat hij eigenlijk niemand meer nodig heeft om hem bij een club binnen te loodsen. Alle topclubs en hun coaches kennen hem, ze zullen zelf wel naar Everton komen en zeggen: ‘Wij willen zoveel betalen voor hem.’ Maar bij die transactie is het wel de makelaar die het meeste geld opstrijkt. Ik vind het vooral oneerlijk dat wij – zijn ouders, die hem vanaf zijn 6de hebben begeleid en hard gewerkt hebben om hem op het hoogste niveau te brengen– nergens aanspraak op kunnen maken. Hoelang is Mino Raiola al in het leven van mijn zoon? Eén jaar. Ik vind Mino een geschikte makelaar en een fijne mens. Maar heeft hij recht op die miljoenen euro’s? Dat is toch niet normaal?

'Vandaag komen mensen er openlijk voor uit dat ze racist zijn'

»Everton vraagt voor Romelu om en bij de 80 miljoen euro. Voor Romelu is er geen probleem, hij zal bij zijn nieuwe club een mooi contract aangeboden krijgen, en bij Everton zijn ze ook in de wolken. Alleen de ouders blijven met lege handen achter. Dat moet veranderen, we moeten vennoot van de makelaar kunnen worden en in de winst kunnen delen.»

HUMO Hoeveel commissie strijkt een makelaar op?

Lukaku «Dat varieert tussen 7 à 10 procent, meestal ronden ze af naar 10 procent. In het geval van Romelu zou dat dus 8 miljoen euro zijn, terwijl hij niemand nodig heeft om hem te vertegenwoordigen. Toen hij van Anderlecht naar Chelsea wilde, was een makelaar wel aangewezen, Christophe Henrotay heeft toen gevochten om hem er onder dak te krijgen. Maar Romelu heeft besloten om die samenwerking te stoppen: er waren plots problemen en hij moet zich heel kwaad gemaakt hebben. Blijkbaar heeft Henrotay veel méér geld van Chelsea opgestreken toen Romelu voor Everton tekende. Ik weet niet of het waar is, we kunnen het niet bewijzen. Ik was ook toen ziek, en ik heb het niet kunnen volgen.»

HUMO Wie beslist welke club het uiteindelijk wordt? Romelu, toch?

Lukaku «Hij zal de keuze mee bepalen, maar de makelaar heeft meestal het laatste woord. Als hij vindt dat hij niet genoeg aan de transfer verdient, kan hij wachten op een bod waarbij hij meer commissie opstrijkt. Ik hoop en denk dat Mino eerlijk is, en dat hij handelt in het belang van de speler. Nu, bij Romelu zal het snel geregeld zijn.»

HUMO Is de transfer al rond?

Lukaku «Bijna. Ik denk dat het vóór het EK in orde zal zijn (lacht).»


Een banaan voor Roger

HUMO Ik heb ooit een wedstrijd van FC Boom bijgewoond. Een toeschouwer gooide een banaan naar uw hoofd, vergezeld van enkele racistische spreuken.

Lukaku «Dergelijke dwaasheden gebeuren nu eenmaal. Niet zo erg.»

HUMO Niet zo erg?

Lukaku «Racisme heb je overal, ook in het voetbal. Hoe wil je dat ik dat verander? Alleen opvoeding kan dat. In Engeland wordt zoiets veel strenger bestraft dan in België. Toen Romelu bij West Bromwich speelde, werd hij door een toeschouwer uitgemaakt voor aap. Die man hebben ze met camerabeelden opgespoord, en ze hebben hem één jaar stadionverbod gegeven. Dat kunnen ze in België toch ook? Maar het racisme blijft hier hardnekkig aanwezig in het dagelijkse leven. Mensen zijn gewend geraakt aan de racistische slogans van partijen als Vlaams Belang.»

HUMO Hebt u het racisme en de onverdraagzaamheid met de jaren zien toenemen?

Lukaku «Toen ik hier begin jaren 90 aankwam, was het er ook al. Ik wil geen namen noemen, maar zelfs in eerste klasse waren er gerenommeerde spelers die me op het veld beledigden met ‘sale nègre’ of ‘makak’. Als je reageerde en de arbiter zag het, kreeg je meteen een rode kaart. Naar mijn gevoel is het belangrijkste verschil dat mensen vroeger voor zich hielden hoe ze dachten. Nu komen ze ervoor uit dat ze racist zijn of dat ze het niet op vreemdelingen begrepen hebben.»

HUMO Hoe hebt u uw zonen daartegen gewapend?

Lukaku «Opnieuw: opvoeding. Je moet er elke dag mee bezig zijn, het hen uitleggen en zeggen dat ze er hun ogen voor moeten sluiten. Terwijl ik er zelf soms kwaad van word. Maar verander je die mensen daar mee? Ik denk het niet. Als speler ben ik ooit eens over de omheining gesprongen om zo’n supporter een lesje te leren. Zeker toen ik bij kleinere clubs speelde, bleven ze soms de hele wedstrijd lang ‘sale noir’ roepen.

»Maar mijn zonen hebben zich wél altijd geaccepteerd gevoeld, ze hebben niet dezelfde problemen gekend als ik. Dus ja, er is wel een mentaliteitswijziging merkbaar.»

HUMO U woont in Molenbeek. Na de aanslagen in Parijs wilde Romelu u en uw echtgenote daar zo snel mogelijk weg.

Lukaku «Hij reageerde veel te emotioneel. Niet iedereen die in Molenbeek woont, is een terrorist. En waar ik woon, zijn er geen problemen. De multiculturele samenleving van Molenbeek juich ik toe, maar er zijn ook problemen die de politici lang niet hebben willen zien. Veel mensen wisten dat jongeren daar aan het radicaliseren waren, en nu zitten we met de gevolgen. Maar Brussel is echt mijn stad geworden, het is hier goed wonen en ik voel me ook een echte Bruxellois. Ik heb hier veel vrienden, en niet enkel in Matonge.»

HUMO Wat wenst u nog?

Lukaku «Voor mijn zonen: het allerbeste. Voor mij: dat mijn leven nog even mag duren. Het was mijn vurige wens om mijn moeder ook te laten profiteren van alles wat we nu dankzij onze kinderen hebben. Helaas, ze is vijf jaar geleden overleden.»

HUMO Ziet u uzelf terug als u Romelu in de spits ziet lopen?

Lukaku «Nee, Romelu is veel beter. Ik ga nog zelden kijken als ze spelen, en ik word ook niet meer zenuwachtig bij elke topmatch. Enfin, je denkt dat het je allemaal niet meer raakt, tot Romelu plots scoort. Dan steken toch telkens emoties de kop op waarvan ik dacht dat ik ze niet meer zou krijgen.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234