El Clan

Pas op voor de Puccio’s.

Vergeet de Pfaffs, de Planckaerts, de Kardashians, de Osbournes, de Jolie-Pitt-Voights, de Beckhams en de Cyruses: hier zijn de Puccio’s – bid dat u niet in hun badkamer terechtkomt. Maken deel uit van de clan: vader Arquímedes, mama Epifanía, zoon Guillermo, zoon Alejandro – een beloftevolle rugbyspeler bij de Pumas – en de dochters Silvia en Adriana.

Woonplaats: Buenos Aires, Argentinië. Hun claim to fame: in de vroege jaren 80, in het duistere tijdperk van de militaire junta, lukte het de Puccio’s om een lucratieve ontvoeringsbusiness uit te bouwen. Mannen en vrouwen uit hun auto’s sleuren, een zak over hun hoofd gooien, het losgeld regelen en af en toe een lijk in een kuil gooien: de Puccio’s hadden er een dagtaak aan. Interessant: de film suggereert dat de Puccio’s rustig konden gedijen op de gewelddadige politiek van het rechtse regime – de flikken knepen een oogje dicht, hoge magistraten namen papa Arquímedes in bescherming.

De film die regisseur Pablo Trapero over de Puccio’s maakte, is helaas een stuk minder boeiend dan het gezin zelf. Eigenlijk doet de cineast twee uur lang weinig meer dan de brutale ontvoeringen in de montage monotoon laten afsteken tegen het gezellige gezinsleventje dat de Puccio’s in hun mooie huisje leiden. Zien we hoe de papa zijn dochter aan de eettafel met haar rekenoefeningen helpt, dan zien we in de volgende scène hoe diezelfde lieve papa een man met bruut geweld in een autokoffer duwt.

Horen we hem in de ene scène tegen zijn andere dochter zeggen dat het eten bijna klaar is, dan brengt hij het volgende moment een bord rijst naar een jongen die in de badkamer zit vastgeketend. Beelden van de zoon die in de auto met zijn lief ligt te rampetampen worden afgewisseld met beelden van de vader die aan een snikkende man een losgeldbrief dicteert – enzovoort, enzovoort.

De kalme zakelijkheid waarmee de Puccio’s te werk gaan – alsof het ontvoeren van medemensen de normaalste zaak van de wereld is – schokte ons aanvankelijk wel, maar al snel begonnen we te snakken naar wat meer spanning, naar wat meer inhoudelijke elektriciteit, en naar wat meer inzicht in de verknipte psychologie van de vader en de moeder. Prima eightiessoundtrack wel, maar geef ons toch maar de Cyruses.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234