Elbow: 'Zelfs Picasso heeft dingen voor de poen gedaan, maar nu wilden we echt voor de kunst gaan'

Ik ontmoet het onafscheidelijke duo Guy Garvey en Pete Turner, samen één helft van het oerdegelijke Elbow, in de grijze, weinig tot ontboezemingen uitnodigende gangen van de VRT. Gelukkig ben ik voorbereid: dankzij een kratje tripel Karmeliet (Garvey: ‘You wonderful, wonderful man’) ontaardt ons gesprek over hun achtste plaat ‘Giants of All Sizes’ al snel in roezig cafégelal. ‘Eigenlijk ben ik stomverbaasd dat ik nog leef.’

De barcultuur zit er diep ingebakken bij Elbow. Elke keer als de gentlemen een plaat hebben afgewerkt, beginnen ze een ritueel dat ze ‘getting chuffed’ noemen: elk afzonderlijk zetten ze de plaat op, ze zuipen zich lazarus en bestoken elkaar via sms met complimentjes.

HUMO Wat heeft die traditie jullie geleerd over ‘Giants of All Sizes’?

Guy Garvey «Dat we er allemaal onwezenlijk trots op zijn. De laatste passionele discussie ging tussen Mark (Potter, gitarist, red.) en mezelf: we hadden allebei een tracklist opgesteld. Identiek dezelfde, op één nummer na (lacht).»

Pete Turner «Zeer vervelend voor Craig (Potter, toetsenist, red.) en mij, want we houden van jullie allebei. We wilden niemand teleurstellen. En jullie bléven maar zeuren.»

Garvey «Toen we de mastertape maakten, bereikte de discussie een kookpunt: hij probeerde één van mijn argumenten tegen mij te gebruiken, alsof het een kruisverhoor was. Ik maakte me groot: ‘Dat is niet alleen onproductief, Mark, het is onvolwassen!’ Waarop ik de kamer uit beende om een sigaret te roken. Vijf minuten later kwam ik terug: ‘Jou onvolwassen noemen en vervolgens de kamer uit lopen was misschien óók niet de oplossing.’ (hilariteit)»

HUMO Wie heeft de discussie gewonnen?

Garvey «Dat zeg ik niet, maar de winnaar is sindsdien wél van mening veranderd.»

HUMO Jij?

Garvey (lacht) «Nee. Maar nu wéét Mark dus dat ik gelijk had.»

Turner «Ach, wat maakt het uit? De plaat is absolutely fuckin’ great zoals ze is, niet?»

Garvey «Zeker. Afijn, wat drinken we? Tripel Car-me-lite? Santé, jongens.»

HUMO Hoe gaat het met jou, Guy? Ten tijde van ‘Build a Rocket Boys!’ ging het slecht na een relatiebreuk. Daarna trouwde je en kreeg je een zoon, waardoor de vorige plaat, ‘Little Fictions’, erg rooskleurig was. Maar nu luister ik naar ‘Giants of All Sizes’ en denk ik: hij is wéér gezien.

Garvey (lacht) «Nee, hoor. Ik ben enorm verliefd op mijn vrouw (actrice Rachael Stirling, red.), mijn beste maatje. Ik hang de filosofie aan dat de eigenaardigheden van je partner de échte reden zijn waarom je van haar houdt. My wife basically is a total weirdo, maar ik zeg haar dat niet, want dan verandert ze misschien. Ik hou van ons leven en ik hou van onze zoon Jack.

»Maar de plaat is inderdaad donker, vooral omdat we als band hadden besloten dat ze donker mócht zijn. Voor het eerst in tien jaar hebben we samen in één kamer muziek geschreven. Met live drums erbij! Nu hebben we er één, Alex Reeves, die niet kan stoppen met spelen.»

Turner «Zijn bijnaam is The Boy Who Can’t Not Drum (grijnst).»

Garvey «Ik was onlangs met hem in een pub in Manchester toen hij plots naar het toilet moest. Na 25 minuten kwam hij terug. ‘Alles oké?’ Bleek dat hij aan de overkant van de straat livemuziek had gehoord en zich was gaan inschrijven voor een jamsessie (lacht).

»Alex is meegegaan naar de industriële Clouds Hill-studio’s in Hamburg, waar we aan ‘Giants of All Sizes’ zijn begonnen en waar ik voor het eerst sinds lang een gitaar heb vastgenomen. We deden maar wat. De eerste en laatste nummers, ‘Dexter & Sinister’ en ‘Weightless’, en de rocknummers daartussen, ‘Empires’ en ‘White Noise White Heat’, zijn daar geschreven.»

HUMO Waarom mocht de plaat donker zijn?

Garvey «Vorig jaar in maart heb ik mijn vader verloren, en in oktober zijn twee van de oudste, dierbaarste vrienden van de band overleden. Op de achtergrond ging het klimaat naar de knoppen, zat Trump in het Witte Huis en was het land verscheurd over de brexit. (Op dreef) Het belangrijkste is dat het boeltje gerégeld wordt. Het is een ramp dat we Europa verlaten, maar het moet gebeuren, en wel nú, zodat we zo snel mogelijk kunnen terugkeren naar de EU.»

HUMO Hóóp jij.

Garvey «Het zal gebeuren! En ik zal het nog mogen meemaken als veertiger, echt waar. Er zijn genoeg Britten die dat willen.»


Voor de poen

HUMO Over ‘Little Fictions’ zei je dat je die niet wilde verzwaren met politiek: je wilde positiviteit, tegengif voor doom and gloom. Is het in die twee jaar zoveel erger geworden?

Garvey «We waren het erover eens: we wilden niet nóg eens een verheffende, móóie plaat maken. Liefdesliedjes, nummers over vriendschap: daar zijn we goed in. Maar dat willen we niet meer. Ik zou durven te stellen dat we trotser zijn op deze plaat dan op om het even welke schijf sinds ons debuut. Of overdrijf ik nu?»

Turner «Nee. We hebben onze visie gevolgd, zonder compromissen. Op het einde hadden we in handen waar we in het begin over hadden gepraat – dat is ons nog nóóit gelukt.»

Garvey «Toen we in Hamburg waren, maakte ik een aanstellerige opmerking: ‘Zullen we maar eens een festivalanthem schrijven om het Phil (Chadwick, hun manager, red.) makkelijker te maken?’ Er viel een stilte: níémand wilde dat. Ook alle haren in mijn nek en op m’n armen kwamen spontaan overeind. Ik blijf achter onze oude muziek staan, maar deze plaat is... anders. Ik belde Phil op en zei: ‘Verwacht geen singles.’»

HUMO Er staan wel degelijk singles op.

Garvey «Maar ze zijn op een natuurlijke manier ontstaan!»

HUMO In het verleden gingen jullie dus wél samen zitten om een single in elkaar te knutselen?

Turner (twijfelt) «We hebben al songs gehad die één van de twee richtingen konden uitgaan. En als je een potentiële single in handen hebt, doe je al wat meer je best om die die richting uit te sturen – terwijl je misschien méér geloofde in de andere weg.»

Garvey «We hebben ons schuldig gemaakt aan commercialisme, ja.»

Turner «Als je mij vroeger had verteld dat ik later mijn liedjes op de radio zou kunnen horen, was ik gék geworden. Maar soms hoor ik iets van Elbow en denk ik: tja. En als ik nu ‘Dexter & Sinister’, ‘Empires’ of ‘White Noise’ hoor passeren: fucking brilliant! Het doet me denken aan de eerste keer dat onze single ‘Grounds for Divorce’ op de radio kwam. Het gevoel: dát zijn wij, zó willen we dat mensen ons zien als band.»

HUMO Leuk dat je dat gevoel hebt op je achtste plaat.

Garvey «We vertrouwen elkaar voor 100 procent. Er zijn geen persoonlijke vetes, discussies gaan alleen over de muziek. (Denkt na) Wacht even, dat is complete onzin.»

Turner (lacht luid)

Garvey «Ach, artistieke beslissingen zijn moeilijk. Zelfs fucking Picasso heeft dingen voor de poen gedaan. In een band is het nog moeilijker, omdat je met zoveel verschillende meningen zit. Maar nu niet: we wilden allemáál voor de kunst gaan.»

Turner «Er lagen twintig nummers op tafel voor deze plaat, en er zijn er maar negen overgebleven – het is onze kortste plaat – omdat we bij élk nummer wilden gloeien van trots.»

HUMO ‘Giants of All Sizes’ is een klaagzang die ‘verlossing vindt in vrienden, familie en nieuw leven’. Laten we het eens over dat nieuwe leven hebben: hoe gaat het met Jack?

Garvey «Uitstekend, dank je. Hij heeft een fantastische invloed op me. Ik heb eindelijk door dat de evenaar niet door mijn navel loopt (lacht). Zelfs na een paar emotionele, moeilijke jaren – naast de sterfgevallen is er nóg shit gebeurd – besef ik dankzij Jack hoeveel gelúk ik heb. Ik mag mijn handen kussen dat ik deze jongens ooit heb leren kennen. Ik wil met hen muziek blijven maken voor de rest van mijn dagen.

»Ik ben nu vooral standvastiger, denk ik. Ik besef meer dan ooit dat ik van mijn vrouw houd, van mijn kind, mijn vrienden... Als er vroeger een trein passeerde, wilde ik machinist worden, en als ik een goeie film zag, wilde ik regisseur worden. Die holderdebolderhouding is weg. Nu denk ik vlugger: ‘Goede beslissing, you lucky bastard.’»

'Mijn zoontje heeft een fantastische invloed op me. Ik heb eindelijk door dat de evenaar niet door mijn navel loopt'

HUMO Een antimidlifecrisis eigenlijk.

Garvey «Of het einde van eentje? Maar ik ben nooit naar New York verhuisd om met een jongere vrouw aan te pappen.»

HUMO Ook geen sportwagen gekocht?

Garvey «Nee, maar ik heb vorig jaar wél eindelijk leren autorijden.»

Turner «Ik heb jou nog nooit zien rijden.»

Garvey «Ik heb je toch eens opgepikt?»

Turner «Juist! Ik voelde me wel veilig, maar dan vooral omdat je amper vooruitging (lacht).»

HUMO Jij was de laatste in de groep die vader werd, hè?

Garvey «Jep. De laatste met een rijbewijs en de laatste papa.»

HUMO Pete, heb jij ’m advies gegeven?

Garvey «Hij is érg bemoedigend geweest.»

Turner «Dank je. Maar ik denk niet dat ik je advies heb gegeven, want ik vind het erg irritant als ouders hun wijsheden willen delen. Maak gerust je eigen fouten, vriend.»

Garvey «Craig heeft me het beste advies gegeven: ‘Baby’s leren jóú hoe het moet.’ Echt waar, zij maken het poepsimpel: je slaapt als zij slapen, veel meer is er niet aan. Af en toe moet je wel een fles of een borst in hun mond duwen.»

HUMO Echte mannen!

Garvey (lacht) «Welja, Jack en ik zijn met hetzelfde tevreden.»


Madonna Sheeran

HUMO Je woont in Londen, maar je hart ligt in Manchester. Daar was je één van de guys in de pub. In Londen ben je ‘Guy Garvey van Elbow’, of ‘die kerel van die band’.

Garvey (knikt) «In Manchester had ik het handig aangepakt: ik ging zo vaak naar de pub dat niemand het nog speciaal vond om me tegen het lijf te lopen.»

HUMO Is dat nu ook je doel in Londen?

Garvey «Dat is onmogelijk, als je geen onverantwoordelijke vader wilt zijn. Los daarvan zijn er ook te veel pubs. In vergelijking met Londen is Manchester een dorp.»

HUMO Vroeger dronk je met gemak een fles whisky in je eentje leeg. Heb je geprobeerd je verbruik te minderen na de geboorte van Jack?

Garvey «Dat moest wel. Dit is nu mijn vierde biertje en ik ben al pretty drunk. Weet je wat je moet doen als je wil minderen met whisky? Gooi een borrel op het vuur. (Imiteert een explosie) Dat doet je wel even schrikken. I Am Kloot had een fantastische zin over whisky: ‘This stuff strips the light from your bones.’ En toch hou ik ervan.»

HUMO Drink je ’t nog?

Garvey «Een glaasje nu en dan. Maar vroeger dronk ik, als ik heel eerlijk ben, vijf à zes avonden per week zes grote Guinness-pints, met telkens een shot whisky erachteraan. Week na week. Eigenlijk ben ik stomverbaasd dat ik nog leef.»

HUMO Toen Jack net geboren was, deed je een voorspelling: ‘Afgaande op de andere jongens in de band, gaat een tournee binnenkort zo: ik stap de bus op, open een fles wijn en vier uur later zit ik te huilen bij een foto van m’n kind.’

Garvey (lacht luid) «That’s about right. Eén bandlid – het zou ungentlemanly zijn om te zeggen wie – houdt ervan om scheetjes te blazen op de buik van zijn kind. Welnu, hij miste dat zo hard dat hij het op festivals bij willekeurige mensen deed, ook bij mij (lacht).»

HUMO Jouw schoonmoeder is Diana Rigg, die in ‘Game of Thrones’ de cynische Lady Olenna Tyrell heeft gespeeld. Ik kan me moeilijk voorstellen dat ze lieve woordjes zegt tegen haar kleinkind.

Garvey «Oh, she’s wonderful! Ze leest voortdurend verhaaltjes voor. Maar ze is wel een ondeugende oma. In de iconische sixtiesreeks ‘The Avengers’ deelde ze in een jumpsuit karatekicks uit. Welnu, ze is nog geen sikkepit veranderd. Ze moedigt Jack aan om kattenkwaad uit te halen en als hij om zich heen begint te schoppen, vindt ze dat hilarisch. Een fantastische grootmoeder, kortom.»

'Guy Garvey: 'Ik mag mijn handen kussen dat ik deze jongens ooit heb leren kennen. Ik wil met hen muziek blijven maken voor de rest van mijn dagen.''

HUMO Heb je haar nooit gevraagd om een rolletje in ‘Game of Thrones’? Zoveel Britse groepen kregen een cameo, van Snow Patrol over Bastille tot Coldplay.

Garvey «Vóór ik Rachael – en dus Diana – leerde kennen, hebben ze mij een échte rol aangeboden. Maar ik ga niet zeggen welke, want dat zou onrespectvol zijn tegenover de acteur die het zo fantastisch heeft gedaan. Ik moest weigeren omdat we in Australië zaten. Geef toe, ik zou perfect in die wereld gepast hebben. Een echte Wildling!»

Turner «Wij vinden ‘Game of Thrones’ allemaal top, maar die cameo van Ed Sheeran vond ik maar niks. Ze bouwen minutieus een geloofwaardige fantasywereld op en dan droppen ze daar ineens de beroemdste kerel van de planeet in – de Madonna van onze tijd! Dat verbreekt de betovering toch?»

Garvey «De Madonna van onze tijd... My God, that’s depressing, innit? Mag ik je een leuk Madonna-verhaal vertellen?»

HUMO Ga je gang.

Garvey «Toen ik pas naar Londen was verhuisd, kwam Madonna voor het eerst op tv in Engeland, in een programma dat ‘The Tube’ heette. Toen ik later met mijn moeder, een zeer gelovige vrouw, in een bakkerij stond, kwam er een nummer van Madonna op de radio. Ik zei: ‘Ik heb Madonna gezien op ‘The Tube’!’ Ze keek op met een hoopvolle blik. Ze dacht oprecht dat één van haar kinderen een visioen van de Heilige Maagd had gekregen, in de Londense metro (lacht).»

HUMO Wat vond zij van de zin ‘I don’t know Jesus anymore’ in ‘Dexter & Sinister’?

Garvey (zucht) «Ze was er niet gelukkig mee. Mijn broer Marcus heeft haar de plaat laten horen – which I didn’t fucking ask him to. Hij vond het waarschijnlijk hilarisch. Ze is nochtans een enorme fan van de band. Toen ik haar later zag, vroeg ik: ‘Donkere plaat, hè?’ Haar antwoord, heel fijntjes: ‘Yèèèès.’ Verder heeft ze nog niks gezegd.»

HUMO Heb jij Jezus echt gekend?

Garvey «Ja, hoor. Een tijdlang had ik zelfs een uitstekende relatie met hem. Maar ik wist niet écht wat ik geloofde tot er iets verschrikkelijks gebeurde met een dierbare. In het ziekenhuis bad ik me te barsten, met elk vezeltje van mijn lijf zocht ik naar het kleinste sliertje goedheid in het universum. En tóén besefte ik dat ik in alle goden en in geen enkele god geloofde, in de toevallige schepping van het universum én in het prachtige plan erachter. Het kon me opeens niet meer schelen of er een kracht achter zat, of dat het gewoon een waanzinnig complex ongelukje is dat na een tijd weer zal uitdoven. (Wuift weg) Ik weet het niet: ik ben tegelijk niet-religieus en religieus op elke manier die je je maar kunt inbeelden.»


Vader en zoon

HUMO Willen we het nog even over je vader hebben? Het laatste nummer van ‘Giants of All Sizes’, ‘Weightless’, gaat over hem: omdat je nog dingen tegen hem wilde zeggen?

Garvey «Ik had een ingewikkelde relatie met hem, maar tegen het einde van zijn leven niet meer. Toen hadden we alles gezegd wat we wilden zeggen, alle liefde gedeeld die we wilden delen.

»‘Weightless’ heb ik eigenlijk voor mijn zoon geschreven, over mijn vader: ‘We look like him / When the time came / Just like you are / He was weightless / In my arms’. En dat ‘gewichtloos’ bedoel ik niet letterlijk, wel integendeel: toen hij kwam te gaan, woog hij nog een gezonde 115 kilo (lacht).»

Turner (lachje) «He was a big fucker. En een fantastische gast.»

Garvey «Hij hield echt van jou, Pete. ‘Weightless’ verwijst naar hoe makkelijk het was om van hem te houden. Je maakt wel vaker een samenvatting van een leven als iemand sterft, maar het enige wat ik – nu toch, want ooit was het anders – over mijn vader kan zeggen, is: he was a fucking great bloke.

»(Ziet de pr-dame) Ik weet dat we moeten afronden, maar ik wil nog graag één verhaal vertellen, over de laatste keer dat hij naar Elbow kwam kijken, in de Manchester Arena. Goed?»

HUMO Heel goed.

Garvey «Het was de laatste keer, en iedereen wíst het. Hij zat in een rolstoel met een zuurstoffles, en de diagnose was duidelijk. M’n zus, die hem heeft verzorgd tot aan zijn dood, zei: ‘Ik breng pa naar de show, maar langer dan twintig minuten houdt hij het niet vol. Kom je dus vóór de show dag zeggen?’ Dat was de laatste keer dat jij hem zag, niet?»

Turner (knikt) «We gaven hem een knuffel en bedankten hem voor alles. Het was erg emotioneel, we all loved him.»

Garvey «Tijdens de show was ik me bewust van het feit dat het de láátste keer was. En toen het gedaan was, ging ik alleen in de kleedkamer zitten met een drankje, totaal versuft, tot ik plots besefte: ‘Wait a minute, mijn vader heeft nog nooit in heel z’n fucking leven vroegtijdig een feestje verlaten!’ Ik rende dus de backstage door, terug naar het podium, en daar zat hij – met een grote glimlach en een heupfles whisky (lacht).

»Het laatste wat hij persoonlijk tegen me zei – zijn allerlaatste woorden kwamen over de telefoon, toen we in Vancouver waren – was geen afscheid, maar een belofte: ‘See you in a beer garden next summer.’ He was a great fucking bloke.»

‘Giants of All Sizes’ is uit bij Polydor.

Elbow speelt op 25 maart in Vorst Nationaal. Info en tickets: teleticketservice.com

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234