null Beeld

Elegy

Bent ook u één van die onrustige zielen die aan fuckin' bindingsangst lijden? Eén van die mensen die, telkens als ze met een bloedmooie chick staan te sabbelen, reeds aan de lippen van de volgende denken?

Erik Stockman

Mogen wij u dan een meet and greet met uzelf voorstellen? U zult zichzelf namelijk herkennen in professor David Kepesh, de hoofdfiguur uit 'Elegy'. De goede prof (Ben Kingsley) nadert de zestig en nog steeds loopt hij - zonder ooit écht iemand in zijn leven toe te laten die hem zou kunnen raken - zijn pik achterna. Maar zijn nieuwste verovering, de dertig jaar jongere adembenemende schoonheid Consuela Castillo (Penélope Cruz), haalt de hoge vestinggordels die hij rond zich heeft opgetrokken moeiteloos onderuit. Kepesh raakt Echt Verliefd, maar tegelijk confronteert de romance hem heviger dan ooit met zijn eeuwige onrust, zijn bindingsangst en zijn - tiktiktiktiktik! - steeds luider klinkende biologische klok. Misère!

Wanneer de door jaloezie en bezitsdrang verteerde Kepesh de nachtclub binnenvalt waar Consuela staat te dansen verandert hij heel even in een zielige versie van Humbert Humbert uit 'Lolita', maar 'Elegy' overstijgt met verve het doorsnee oude-bok-valt-op-groen-blaadje-verhaaltje. Daar zorgen de acteurs wel voor: Kingsley - zijn kale kop lijkt zowaar op een glanzende roede - hoeft alleen maar even de linkerwenkbrauw te laten trillen om ons een blik te gunnen in zijn kwetsbare ziel; Cruz laat vooral in de tweede helft wondermooie dingen zien (en dan hebben we het écht niet alleen over haar derrière); en Dennis Hopper, in de rol van de vriend-dichter die Kepesh een beetje rede tracht bij te brengen, komt zomaar eventjes aanzetten met de ontroerendste drie minuten uit zijn carrière (u zult wel zien welke scène we bedoelen). Maar ook de inbreng van regisseuse Isabel Coixet ('My Life without Me', 'The Secret Life of Words') is niet min: zij heeft uit het kortverhaal 'The Dying Animal' van Philip Roth een hele mooie, warme, sensuele en vederlichte film gebeeldhouwd. Ze kan niet helemaal beletten dat de meligheid op het eind alsnog toeslaat, maar het hindert niet.

Was het maar mogelijk om in het Rijk der Liefde de klok af en toe een stukje terug te draaien, zoals in de overgang van het zomeruur naar het winteruur, hoorden we onszelf tijdens de aftiteling verzuchten. Maar helaas, de wijzers wentelen onherroepelijk verder: tiktiktiktiktík!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234