null Beeld

Elliott Smith - New Moon

'Zo puur, zo schoon, zo breekbaar', en ook: 'Zo puur! Zo schoon! Zo breekbaar!' Alex Callier kwam amper uit zijn woorden toen hij onlangs in 'Het beste moet nog komen' de muziek bezong van Elliott Smith.

Davy Coolen

Voor Friedl' hem de mond snoerde, vertelde de praatvaar van Hooverphonic nog hoe hij tien jaar geleden in de States, onderweg naar een in store, ademloos naar een cassette van 'Either/Or' had geluisterd, hoe hij de beautiful loser daarna als allereerste Belg aan de boezem had gedrukt, en hoe hij later aan de grond genageld diens ijzingwekkende passage in de Ancienne Belgique had bijgewoond. Van die Elliott Smith is er nu 'New Moon': meer dan drie jaar na zijn dood, meer dan twee jaar na het uitstekende, postume 'From a Basement on the Hill'. From a Basement on the Hill'.

undefined

'New Moon' verzamelt, op twee schijfjes, twee dozijn liedjes opgenomen tussen 1995 en 1997, de periode waarin Smith voor het punklabel Kill Rock Stars zijn tweede, titelloze plaat en 'Either/Or' opnam. Slechts drie nummers zagen eerder het daglicht op obscure compilaties, en grungy versies van twee andere tracks zijn ook te vinden op 'Mic City Sons', de laatste plaat van Smits eerste rockgroepje Heatmiser.

De dubbelaar werd samengesteld door studioadept Larry Crane, vriend des huizes en archivaris van Smiths nalatenschap. 't Was een labour of love, aldus Crane, die er alles aan deed om de visie van zijn maat trouw te blijven; hij beperkte zich tot het mixen van de tracks en haalde slechts één keer de trukendoos boven om twee takes op elkaar te enten.

Crane trof een goudader. Op 'New Moon' geen studioafval, geen obscure, te pletter geprotoolde demo's, geen afdankertjes, geen B-kantjes. Dit is géén 'With the Lights Out', en ook het lot van Jeff Buckley, wiens nalatenschap door overbodige releases werd bezoedeld toen de bron allang was opgedroogd, blijft Elliott Smith bespaard. Wat je hoort zijn kraakheldere, van kop en staart voorziene songs. Wat je hoort is een zanger met niks aan dan vel, een akoestische gitaar en een eight track. Met kracht en elegantie legt hij zijn ziel bloot, de vingers voelbaar over de snaren glijdend, de lippen tegen de microfoon gedrukt. Folky grandeur en punky furie smelten samen tot afwisselend rauwe, hese en tedere confessies, die heen en weer schieten tussen hoop en wanhoop.

'New Moon' is niet alleen een proeve van Smiths ontzagwekkende productiviteit, maar bewijst ook dat hij midden jaren negentig op een to-ren-hoog niveau musiceerde: elke song had zó op één van zijn reguliere cd's gekund. Het is weliswaar vergeefs zoeken naar onverwachte stijloefeningen (die waren voor later), maar deze compilatie bevestigt 's mans status als één van de belangrijkste songschrijvers van zijn tijd. Hoogtepunten opsommen heeft nauwelijks zin, want deze plaat raakt je overal waar het pijn doet. Of toch eentje: check 'Thirteen', een spiernaakte reïncarnatie van de oermelancholische Big Star-song die een blauwdruk was voor Smiths eigen schuchtere ballads. En zwijmel.

Larry Crane, ondertussen weer de archieven ingedoken, heeft al doorgeseind dat ook uit de jaren 1998-2003 - toen Smith zich, gesponsord door een major, voor het eerst in een echte studio uitleefde als ware hij de in één schriel lijf geperste Beatles - meer dan voldoende materiaal voorhanden is voor een nieuwe plaat. Hemeltje: als die even sterk is als deze collectie, dan hebben we van de edelsmid met de engelenstem nóg een meesterwerk te goed. 'New Moon' is puur, puur, puur goud.

De opbrengst van 'New Moon' gaat gedeeltelijk naar Outside In, een organisatie uit Portland (waar Elliott Smith een groot deel van zijn leven doorbracht) die zich onder meer inzet voor dakloze jongeren.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234