null Beeld

Eminem - Relapse

Eminem verscheen voor het eerst ten tonele met 'The Slim Shady LP', in 1999 - nooit gedacht dat dát ooit lang geleden zou zijn. In sneltreinvaart leverde hij nog twee meesterwerkjes af ('The Marshall Mathers LP' en 'The Eminem Show') en nam dan twee jaar de tijd om het keuteltje genaamd 'Encore' te droppen - onze liefde was meteen over. In 2004 was dat, ook alweer lang geleden. Sindsdien werd niets fundamenteels meer van hem vernomen. En de vooruitgeschoven singles van de nieuwe plaat, 'Crack a Bottle' en 'We Made You' (met die ene semigrappige rhyme: 'I'll invite Sarah Palin out to dinner, then / Nail her, baby say hello to my little friend'), hadden onze honger geenszins aangewakkerd.

En to Ol' D.H. Lawrence wat zágen wij ertegenop toen we vorige week eindelijk 'Relapse' uit de gekoerierde enveloppe trokken. Een schijf over drugs, rehab en hervallen. Zucht. Songs die 'My Mom' heten, gesproken intermezzo's (zogenaamde skits)... Welk jaar is het? 2009. En wij hebben ons vergist.

Eén skit (de rapper die afscheid neemt in de ontwenningskliniek, en nog voor hij de deur uit is weer aan het spul zit) en twee songs ver in 'Relapse' fladderen de vlinders ons in de buik als waren ze nooit weggeweest. Dat de onderwerpen nogal zwaar op de hand zijn, drukt de pret geenszins. Integendeel. Alsof hij onze gedachten kon lezen, rapt Eminem in 'My Mom' (over hoe hij net als haar is geworden: een junkie die in elkaar stuikt in de badkamer, met zijn dochtertje in de deuropening): 'My mom, my mom, I know you're probably tired of hearing 'bout my mom.' Niet als het op déze manier gebeurt, Em.

'Insane' (over kinderverkrachting en daar als lijdend voorwerp in de eerste persoon over kunnen berichten) zet een ziekmakende tekst over een razend aanstekelijke beat met dito riedeltje. Wij moesten denken aan 'Excitable Boy' van de grote Warren Zevon, de enige andere ons bekende song over moord, doodslag en lijkenpikkerij waarop wij graag de benen strekken.

'Bagpipes from Baghdad' gaat - Allah zij geprezen! - niet over de erfenis van George W. Bush, maar over de oorlog in Eminems hoofd. Over de stemmen die, begeleid door lichtjes uit de toon joelende doedelzakken, beloven te zullen weggaan als hij er nog eentje - ééntje maar - neemt. Met 'Same Song and Dance' wordt een dipje ingeleid. De inleiding zelf hoort daar niet bij, maar voorspelt weinig goeds: 'Everywhere I go: same song and dance.' Eminem rapt het alsof hij wéét dat ook hij niet aan zijn eigen clichés ontkomt. En jawel, next up: het derderangs doorslagje genaamd 'We Made You', gevolgd door het zeer matte 'Medicine Ball'.

Het eveneens veel te clichématige 'Stay Wide Awake' opent deel tweede van 'Relapse' (dat twintig nummers telt), en ook 'Old Time's Sake', met Dr. Dre (tevens executive producer van de plaat) als gastrapper, en 'Must Be the Ganja' zijn geen hoogvliegers. 'Déjà Vu' - de songs met de minstbelovende titels spatten hier het aangenaamst uit de speakers - is dat weer wél. Gedekt door een overstuurde beat van Dre bericht Eminem over zijn vermeende opname met een acute longontsteking enkele jaren geleden: ''cause that Christmas, you know the whole pneumonia thing / It was bologna, was it the methadone ya thing? / Or the Hydrocodone ya hide inside your pornos, your VCR tape cases / With your Ambien CR great places / To hide 'em so ain't it so you can lie to Hailie?' De waarheid en niets dan de waarheid: dan is Eminem op z'n best, en niet als hij zoals in 'Crack a Bottle' (het laatste smetje) leuk probeert te doen. Ronduit aandoenlijk hoe 50 Cent daarin een zo waarheidsgetrouw mogelijke versie van zichzelf probeert te brengen.

Vóór slotsong 'Underground' (Eminem goes op onnavolgbare wijze Carmina Burana) krijgen we nog één skit, van 's mans platenbaas Steve Berman: 'Let me guess: another album about poor me. I'm so famous it has ruined my rich little life.' Zelfkennis ligt wel vaker aan de basis van een geweldige plaat, zelfs als die barst van de twijfels. Dans maar.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234