null Beeld

Emmanuel Carrère - Andere levens dan het mijne

Een kwaaie golf maait de grond weg onder de voeten van een half continent. Het is 26 december 2004, en Zuidoost-Azië leert wat een tsunami is. Emmanuel Carrère, de Franse successchrijver, zag het van dichtbij, op vakantie in Sri Lanka.

Jeroen Maris

In het eerste deel van 'Andere levens dan het mijne' (De Arbeiderspers) zoomt hij in op de bizarre melange van geluk en ellende die hem toen overviel. Geluk, omdat zijn gezin gespaard bleef. Ellende, omdat Juliette, het dochtertje van een bevriend echtpaar, stierf.

Die eerste pagina's lezen als een bloedstollende afdaling in de hel. Het is een sentimental journey én een rampreportage, een brok moorzwarte literatuur én de aanzet voor een liefdesroman.

Wanneer hij het tsunamiluik heeft afgehandeld, verandert Carrère drastisch van focus. Het gaat nu over de zus van zijn vriendin, die ook Juliette heet, en ook sterft - zij aan kanker. En vervolgens begint de schrijver de pedalen te verliezen.

Hij voert Etienne op, een collega van Juliette, en laat hem haar verhaal vertellen - maar ook uitweiden over zijn leven, hun stiel (beiden waren rechter), het Franse rechtsysteem. Allemaal interessant, en keurig opgeschreven, maar het boek zwalkt alle kanten op. Carrère wil vertellen als Franzen, doceren als Houellebecq, stileren als McEwan.

En het resultaat is een bric-à-brac waarvan je denkt: aardig, maar wat moet ik ermee? 't Is afwisselend boeiend, ontroerend en krankzinnig, maar er is geen snoer dat het geheel bij elkaar houdt.

Toch: Carrère schrijft mooie gedachten neer. 'Tussen mensen die een gespleten kern hebben en de rest, is het net als tussen armen en rijken, is het als de klassenstrijd, je weet dat er armen zijn die het redden, maar de meesten, neen, die redden het niet, en tegen een zwaarmoedige ziel zeggen dat geluk een keuze is, is net zoiets als tegen een hongerlijder zeggen dat hij dan maar cake moet eten' - met zo'n alinea kan een mens wel wat. Maar beeldige lambrisering verdoezelt de constructiefouten in een huis niet.

Emmanuel Carrère is een goeie schrijver (zie het sensationele 'De tegenstander'), maar deze keer is hij te flatulent geweest.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234