null Beeld

Emmylou Harris - All I Intended to Be

Waag het niet om in ons bijzijn kwaad te spreken over PJ Harvey, Cat Power of Joni Mitchell - om maar die singing beauties te noemen - of u riskeert een koek op uw bakkes.

Maar als het over échte Charlie's Angels gaat, komen zelfs zij niet in de buurt van Emmylou Harris en - zie ook - Sandy Denny.

De tijd lijkt geen vat te hebben op Emmylou Harris: hoe aantrekkelijk zij er op haar 61ste nog uitziet! Every inch a lady. Terwijl ze toch met de vreemdste sujetten is opgetrokken en podia & studio's heeft gedeeld: Gram Parsons, Bob Dylan, Roy Orbison, Johnny Cash, Elvis Costello, Beck, Bright Eyes, Ryan Adams, Admiral Freebee - om maar die singing beauties te noemen.

'All I Intended to Be' is haar 21ste studioplaat, en misschien wel haar beste. Omdat de intentieverklaring uit de titel klópt. De country sweetheart uit het eerste driekwart van haar artiestenleven en de singer-songwriter van het laatste kwart (kantelmoment: 'Wrecking Ball' uit 1995, met Daniel Lanois) komen hier samen, in evenveel eigen nummers als covers, elk zes.

Harris betuigt haar respect voor old time country onder meer met de outlawklassieker 'Old Five and Dimers like Me' van Billy Joe Shaver en 'Kern River' van Merle Haggard, en met het optrommelen van oudgedienden als Brian Ahern (haar ex, producer van haar eerste handvol platen), Emory Gordy, Glen D Hardin en Buddy Miller.

Laten we ook de vocale bijstand door de countrysupersterren Dolly Parton en Vince Gill en de zussen Kate & Anna McGarrigle niet vergeten. Vloeiender nog dan tevoren schuift ze daar als singer of songs haar persoonlijke observaties tussen: over gebroken relaties, het verglijden van de jaren, de toekomst, de dood. De ene keer geeft de elektrische gitaar de marsrichting aan, andere keren de accordeon van Phil Madeira, elders een klagende steel. Maar altijd is er: die engelenstem.

We zouden de break-upsong 'Broken Man's Lament' als hoogtepunt kunnen aanstippen (Emmylou in de rol van de mannelijke verteller), of het zowel naar de Carter Family als een voorbije liefde verwijzende 'How She Could Sing the Wildwood Flower', maar de primus inter pares is toch 'Sailing round the Room': Harris treedt uit zichzelf en wordt - letterlijk - een geest.

Schrijft ze: 'All I ever intended to be? A singer of songs, a writer of songs, and a strummer of chords'. Triple check. Dat de geest nog lang in ons - en hopelijk ook uw - leven mag rondwaren!

Toptracks: Sailing round the Room, How She Could Sing the Wildwood Flower, Broken Man's Lament

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234