Erik Van Looy & Adil El Arbi:'Heb je in Hollywood al verteld dat je de slimste mens ter wereld bent?'

Een kordate doodsreutel verlaat de mond van Erik Van Looy. Gehaast staat hij op en hinkelt naar het dichtstbijzijnde toilet, waar zijn avondeten vluchtmisdrijf pleegt. Ondertussen blijft Adil El Arbi achter zoals alleen Adil El Arbi kan achterblijven: niet van plan om zich van z’n à propos te laten brengen door een mooie kotsende jongen.

'Als je bekend bent in België, word je op straat vaak nagestaard, maar zelden aangesproken. Behalve door Marokkanen: die durven dat wél' 'Wij zijn heel open en direct, hè. Een beetje zoals Hollanders'

Van Looy, het niet van een eenduidig happy end voorziene ‘The Loft’-avontuur in Hollywood nu uitgezweet, begint straks aan de opnames van ‘De premier’, zijn nieuwe film. El Arbi komt net uit een vliegtuig gekukeld: ‘Black’, een liefdesverhaal tegen de achtergrond van twee Brusselse jongerenbendes, heeft op het filmfestival van Toronto net de Dropbox Discovery Award gewonnen – op 11 november komt de opvolger van ‘Image’ hier in de zalen. Het maakt El Arbi samen met zijn brother in arms Bilall Fallah tot gegeerd wild in Hollywood.

Ondertussen staat ook ‘De slimste mens ter wereld’ weer op beginnen, de educatieve pretkermis waar Van Looy over vadert. El Arbi, die als een onaantastbare Eddy Merckx door het vorige seizoen pedaleerde, zal ook nog een keertje opduiken: op de dag dat ‘Black’ de bioscoop binnenloopt, is hij gastjurylid.

Adil El Arbi «Verwacht niet te veel grappen. Ik ga gewoon om de vijf minuten ‘Check ‘Black’, mensen, check ‘Black’!’ roepen.»

HUMO Dat was vorig seizoen ook je voornaamste beweegreden om deel te nemen aan het spelletje: gratis publiciteit voor ‘Image’.

El Arbi «Bilall en ik waren twee nobody’s, hè – we hadden een klein filmke gemaakt, met een minibudgetje. De hele ploeg zei dat ik moest gaan: ik zou er wel na één aflevering uit liggen, maar de reclame zou onbetaalbaar zijn. En dus deed ik het toch maar. Nooit gedacht dat ik er veel langer dan één aflevering in zou zitten, dat ik het hele ding zelfs zou winnen.»

Erik Van Looy «Meen je dat nu? Was je echt zo onzeker?»

El Arbi «O ja.»

Van Looy «Komaan, je wist álles! Dat was al gebleken in de cafétest. We hadden Adil én Bilall uitgenodigd, en eigenlijk was het spijtig dat we één van de twee moesten kiezen. Want Bilall was óók geweldig. Een iets mindere quizzer misschien, maar helemaal dezelfde stijl en présence. En zelfs iets sexier dan Adil. Enfin, jij bent ook sexy, hè. Wat zeg ik: megasexy.»

El Arbi «Nee nee, het is waar: Bilall is het sekssymbool van ons twee. Vroeger vroegen ze zijn nummer aan mij; sinds ik bekend ben, vragen ze mijn nummer aan hem (lacht).»

HUMO Jullie opereren als een duo, maar op Bilall schijnen veel minder spotlights. Heeft dat jullie band veranderd?

El Arbi «Nee, want Bilall vindt het allemaal prima. Hij is een man van de achtergrond: ik moet ’m altijd meesleuren naar interviews en feestjes. Als ik ’m niet motiveer, blijft hij thuis.»

HUMO Erik, hoe was Adil achter de schermen?

Van Looy «Zoals je hem in het programma zag, en zoals hij hier nu zit. Er zijn geen verschillende Adils, geloof ik: what you see is what you get.

»’t Is trouwens Adils schuld dat ik tram 24 niet meer kan nemen. Dat was voor mij de meest anonieme manier om van Borgerhout naar de stad te gaan: die tram zit vol Marokkanen, en die herkenden me niet. Tot Adil dus furore maakte in ‘De slimste mens’. Nu moet ik zelfs selfies nemen met gesluierde vrouwen.»

El Arbi «Alle Marokkanen kennen Erik Van Looy!»

Van Looy «Ik vind het wel intrigerend: als je bekend bent in België, word je op straat nagestaard, maar zelden aangesproken. Behalve door Marokkanen: die durven dat wél.»

El Arbi «Wij zijn heel open en direct, hè. Een beetje zoals Hollanders.»


Discokikker

HUMO In november gaat ‘Black’ in première, Adil, maar ondertussen werk je ook voor de Telenet-franchise Woestijnvis. Je gaat misschien een fictiereeks maken met Jan Eelen.

El Arbi «Maar da’s allemaal nog heel vaag. ’t Is de bedoeling om met iets te komen over de hoogdagen van de Belgische discotheken, in de nineties. De Zillion! De Boccaccio! Ik zou er graag iets groots, epic, ‘Boardwalk Empire’-achtigs van maken, met een internationaal aura. Want dankzij de Netflixen van deze wereld weten we nu dat lokale kwaliteit wereldwijd kan gaan.»

Van Looy «Die discotheken, da’s helemaal mijn wereld.»

El Arbi (lacht)

Van Looy «Nee, ik meen het: in mijn jonge waren was ik een discokikker. Maar niet echt het hedonistische type: ik danste en dronk niet. Waardoor ik me nu plots afvraag: wat dééd ik daar dan eigenlijk? (lacht)»

HUMO Heb jij ‘Black’ al gezien?

Van Looy «Gisteren. Hij is héél goed. Een grote stap voorwaarts na ‘Image’, dat goed en interessant was, maar nog niet voldragen.»

El Arbi «Klopt. Alles wat we sindsdien geleerd hebben, zit in ‘Black’. We hebben een veel volwassener film gemaakt.»

Van Looy «Hij doet me een beetje aan ‘La haine’ denken.»

El Arbi «Of aan ‘Cidade de Deus’ – dat was ook een belangrijke referentie tijdens het draaien.»

Van Looy «Wat Spike Lee was voor de Amerikaanse cinema – hij introduceerde een eigen stijl en een eigen manier van vertellen – zijn Adil en Bilall voor de Belgische film. Scorsese wordt ook vaak genoemd als invloed, maar ik vind het nog veel meer Spike Lee.»

El Arbi «Dat is wat ik indertijd op mijn ingangsexamen aan Sint-Lukas gezegd heb: ‘Ik wil de Spike Lee van België worden.’ En Bilall bleek exact hetzelfde zinnetje uitgesproken te hebben. Dat was ook mijn geluk, want in een eerste gesprek had ik vooral over Steven Spielberg gepraat. Dat viel bepaald niet in goede aarde bij de Patricen Toye van deze wereld. Pas toen ik in dat tweede gesprek Spike Lee noemde, mocht ik beginnen.»

Van Looy «Ha, ik heb exact hetzelfde meegemaakt: op mijn ingangsexamen aan het RITS noemde ik ook Spielberg als mijn held. Waarop ik een brief in de bus kreeg: ‘Volgens ons bent u totaal ongeschikt voor deze opleiding.’»

'Adil El Arbi met Bilall Fallah: '­Bilall is het sekssymbool van ons twee. Vroeger vroegen ze zijn nummer aan mij; sinds ik bekend ben, vragen ze mijn nummer aan hem.'

HUMO Adil, Bilall en jij werden in Toronto uitgebreid het hof gemaakt door de industrie.

El Arbi «Ja, en daar hebben we meteen van geprofiteerd: we hebben nu een agent, een manager en weldra ook een advocaat.»

Van Looy (lichtjes ongerust) «Je weet toch dat je die allemaal moet betalen?»

El Arbi «Natuurlijk: 30 procent van wat we verdienen zal altijd naar die gasten gaan. Fair enough.»

Van Looy «Bij welk agency zit je?»

El Arbi «CAA – Creative Artists Agency.»

Van Looy «Daar ben ik ook nog bij geweest. Da’s het grootste!»

El Arbi «Ik vond het wel funny om te zien hoe de grootste drie agentschappen tegen elkaar aan het opbieden waren. Eerst UTA: ‘Wij hebben Michael Mann en Johnny Depp.’ Dan WME: ‘Scorsese zit bij ons.’ En tot slot CAA: ‘Wij hebben Steven Spielberg, Tom Cruise en Anne Hathaway.’ Dan denk je wel even: ‘O, shit!’ CAA drong het sterkst aan, en zette het hoogst in – ze stuurden zelfs de directe agent van Steven Spielberg en Tom Hanks op ons af.»

Van Looy «Wie is dat?»

El Arbi «Maha Dakhil, een Libische. Ze is ook moslima. Je ziet het: Arabieren klitten altijd samen, hè (lacht).»

Van Looy «Ik heb wel een agent en een advocaat in de Verenigde Staten, maar geen manager. Dat vond ik toch iets te duur. (Lachje) Misschien had ik er beter wel één genomen.

»Het is grappig dat we hier zo nonchalant over agents en managers in Hollywood zitten te praten. Toen ik jong was, was een agent hebben in Amerika iets onbereikbaars. Daar durfde je zelfs niet van te dromen.»

El Arbi «En ze meenden het, hè! Die gasten trokken ons echt mee naar de feestjes en introduceerden ons bij de grote sterren. Hey, Alfonso Cuarón! O, hallo, Naomi Watts

HUMO Die je vervolgens natuurlijk versierd hebt.

El Arbi «Niets van. Bilall, ja, die was wel een beetje aan het playen. En ik moet zeggen: Naomi leek wel een beetje onder de charme (lacht).»

'Heb je in Hollywood al verteld dat je de slimste mens ter wereld bent?' 'Daar komen ze vanzelf achter zodra ik Nietzsche, Wittgenstein en Etienne Vermeersch begin te citeren' Erik Van Looy

HUMO Jij hebt al meegespeeld met de grote jongens, Erik, maar na het kil onthaalde ‘The Loft’ lijkt je moment in Hollywood weg. Voorzie je Adil even van wat goeie raad?

Van Looy «Zorg dat je je eigen projecten hebt. Want die zijn doorgaans beter dan wat je aangeboden krijgt.»

El Arbi «Ze begonnen al over ‘The Fast and the Furious 8’ tegen Bilall en mij. We hebben geantwoord dat we daar helemaal oké mee zijn. Dat konden ze duidelijk appreciëren. En we ménen dat ook. (Tot Van Looy) Ik weet dat jij alleen een film doet als het echt je baby is. Maar wij willen ons gerust ook eens aanpassen aan een commerciële logica. Zolang we er onze stempel maar op kunnen drukken. Want als je prefab wilt, moet je ons niet vragen.

»Enfin, we weten wel dat Hollywood een droom is die snel in een nachtmerrie kan omslaan.»

Van Looy «Nogal, ja. Zorg dat je je kop niet laat zot maken. Ik had gehoopt dat ‘The Loft’ voor mij een springplank zou zijn naar Tom Hanks. Maar het bleek een springplank naar Jason Statham. Dat besefte ik tijdens mijn laatste weekend in LA, toen ‘The Loft’ net begon te draaien en de eerste vernietigende recensies binnenliepen. En effectief: ik kreeg een dag later een aanbieding voor een actiefilm met Statham. ‘Over drie weken beginnen draaien, in Bangkok.’ Zou jij dat doen? Ja, hè?»

El Arbi «O ja.»

Van Looy «Da’s het verschil: jullie zouden gewoon springen. Ik ben daar intussen te oud voor. Ik zat ook vaak te twijfelen, heb weleens de verkeerde keuzes gemaakt, ben ook uit een aantal projecten gestapt.

»Ik denk dat jullie jezelf beter zullen verkopen. Dat is echt cruciaal. Ik ging in principe ‘Street Kings’ regisseren, met Keanu Reeves. Ik herinner me dat ik me op één meeting met Paramount iets te weinig gesmeten had, dat ik net iets te weinig uit mijn pijp was gekomen, en hop: ik werd van het project gehaald. In Hollywood moet je echt voor jezelf opkomen, maar ik ben van nature geen verkoper. Terwijl jij ergens binnenkomt, Adil, en meteen de hele ruimte vult.»

El Arbi «’t Is een people’s business, op z’n Amerikaans: a handshake does the deal, er moet niets op papier. Ik hou daarvan. En dan die budgetten! ‘We gaan klein beginnen,’ kregen we te horen, ‘een film van 20 of 25 miljoen.’ Dan val je van je stoel als je het ventje bent dat ‘Image’ met wat wisselgeld heeft gemaakt.»

Van Looy «Het voordeel aan CAA is dat je de grote sterren binnen handbereik hebt. Zodra jullie op een concreet project zitten, gaan jullie ook echt met die grote namen kunnen praten. In mijn tijd bij CAA ben ik thuis geweest bij Tobey Maguire en heb ik eens afgesproken met Matthew McConaughey. Maar goed, dan kan het nog misgaan. Ik ging eten met Keanu Reeves, en die keek al raar op toen hij de dure fles wijn die hij besteld had, in zijn eentje soldaat moest maken – ik drink geen alcohol. En toen vervolgens bleek dat ik ook niet rook, vroeg hij me of ik dan tenminste toch heroïne spoot (lacht).»

'Black' is een liefdesverhaal tegen de achtergrond van twee Brusselse jongerenbendes. Adil El Arbi: 'Alles wat we sinds 'Image' geleerd hebben, zit in 'Black'. We hebben een veel volwassener film gemaakt.'

El Arbi «Bilall rookt – oef! In principe drinkt hij niet, maar als het ooit nodig is, push ik hem wel zover. Soms heb je een dappere soldaat nodig. En dat is dan bij voorkeur Bilall.»

HUMO Maar jullie willen dus niet per definitie jullie eigen project?

El Arbi «We hebben tegen iedereen verteld dat we graag artistieke films willen maken die toch voor een groot publiek toegankelijk zijn. Maar dat we net zo goed ‘Bad Boys 3’ willen regisseren. Ik kijk daar niet op neer: zo’n goeie genrefilm in Hollywood, ik zou me daar niet voor schamen.»

HUMO In Hollywood zijn acteurs, veel meer dan regisseurs, de baas op de set.

El Arbi «Dat is toch mijn grootste angst. Want ik ben een dominante regisseur. Ik heb, euh, niet zo heel veel geduld met acteurs.»

Van Looy «En Bilall?»

El Arbi «O, da’s ook zo’n dictator. Acteurs zijn rare mensen, vind ik. Weet je wat eigenlijk het probleem is? Dat op een filmset in België de regisseur vaak diegene is met de minste ervaring. Je maakt, als het allemaal een beetje meezit, één film per drie jaar. Terwijl de acteurs en de technische mensen van project naar project springen, en dus de hele tijd op de set staan. En dan kom jij, met het minst aantal kilometers op de teller, vertellen hoe het moet. Dat is een moeilijke.»

Van Looy «En in Amerika hebben de acteurs écht macht. Bruce Willis kwam op de set van ‘Tears of the Sun’ en zei tegen Antoine Fuqua, de regisseur: ‘Ga maar naar huis. Vandaag regisseer ik.’»

El Arbi «Ik weet het, ik weet het. Onze manager zei: (met een prachtig, vettig Amerikaans accent) ‘We gonna put you on ‘The Fast and the Furious 8’, you gonna meet the producers, but you know: you gotta handle Vin Diesel – and he’s not easy to handle.’ Ik zag al een moordzuchtige blik in de ogen van Bilall opkomen. Want wij, ons laten doen door acteurs? Dat mag nooit gebeuren.»

Van Looy «Ik zou toch geen klop willen krijgen van Vin Diesel.»

El Arbi «Maar we gaan trainen, hè, volle bak. Thais kickboksen, crossfit. Nee, serieus: ik heb wel zin om het Hollywoodspel te spelen.»

HUMO Krijg je weleens geschikt advies van mensen als Michaël Roskam en Matthias Schoenaerts?

El Arbi «Ja, die koesteren grotebroergevoelens tegenover ons: ‘Rustig aan, neem jullie tijd.’ Schoenaerts raadde me CAA af.»

Van Looy «Ik begrijp dat wel: je bent er een kleine vis in een grote vijver. Bij bescheidener agentschappen ben je een grotere vis in een kleine vijver.»

El Arbi «Maar wij dachten: ‘Fuck it, we gaan voor de grootste.’»

Van Looy «Heb je dan ook verteld dat je de slimste mens ter wereld bent?»

El Arbi «Daar komen ze vanzelf achter zodra ik Nietzsche, Wittgenstein en Etienne Vermeersch begin te citeren (lacht)

'Adil El Arbi maakte furore in 'De slimste mens ter wereld'. Erik Van Looy: 'Door hem moet ik nu zelfs selfies nemen met gesluierde vrouwen.'


De sympathieke jos

HUMO Laten we eens wat verschilletjes en gelijkenissen oplijsten. Erik de smooth guy, Adil de harde – klopt dat?

El Arbi «Ik zoek het conflict graag op, dat is waar.»

Van Looy «Echt? Ik zie dat helemaal niet in jou. Voor mij ben jij de warme, lieve gast uit ‘De slimste mens ter wereld’.»

El Arbi «Dat ben ik ook, maar op een filmset word ik plots heel kordaat. Als het keislecht was, breng ik die boodschap niet voorzichtig en omzwachteld: ik kies voor kort, bondig en scherp. Ik krijg weleens te horen dat acteurs een beetje bang voor me zijn. Gène Bervoets noemt me een slavendrijver.»

Van Looy «Maar die is dan ook míj gewoon (lacht).»

HUMO Ben je naast de set ook zo’n heftige gast, Adil?

El Arbi «Vroeger wel. Ik was luid, zenuwachtig, fucked up. Sinds ‘De slimste mens’ loop ik in the picture en probeer ik wat rustiger te zijn. Maar vroeger, ja, toen werd er veel geroepen.»

Van Looy «En gevochten?»

El Arbi «Dat gebeurde al eens, op school, maar ik was geen aanstoker. Het was altijd iemand anders die begon. Maar een payback was bij mij wel een hárde payback.»

HUMO Jij lijkt me geen vechtersbaas, Erik.

Van Looy «Het had gekund, want in de discotheken waar ik uithing, zaten vooral johnny’s, en die knokken al eens.»

El Arbi «Had je dan ook zo’n johnnykapsel?»

Van Looy «Nee, ik had een afro. Echt: als ik mijn haar laat groeien, krijg ik lange, zwarte krullen. Deep inside, I’m a black guy, man! (lacht)

»Ik kon heel goed knokpartijen voorspellen. Ik wist al twee uur op voorhand welk groepje zou vechten. En dan zorgde ik ervoor dat ik uit de buurt was wanneer het losbarstte. Ik heb fysieke agressie nooit goed begrepen. En als ik er zelf mee geconfronteerd word, ben ik zo naïef om te denken dat humor en de sympathieke jos uithangen me kan redden. Ik zat ’ns na een match tussen Anderlecht en Bayern München in een metrostel vol Duitse hooligans. Ik voelde de agressie die in de lucht hing, maar ik geloofde dat ik het kon oplossen door gewoon vriendjes te worden met die gasten. Ik vroeg dus heel vriendelijk aan zo’n kleerkast of hij die avond nog terugkeerde naar München. Waarop die gast parmantig z’n sigarettenrook in m’n gezicht blies.»

El Arbi (Komt niet meer bij)

Van Looy «Ik ben nog nooit overvallen, maar ik ben er zeker van dat ik, als het ooit gebeurt, het sukkeltje ben dat met de overvaller probeert te praten, en vraagt of we niet gewoon een glas kunnen gaan drinken. Enfin, daar zit dus inderdaad een verschil tussen ons: ik ga het liefst lopen als iemand me belaagt...»

El Arbi «En ik zou er eens goed op rakken (lacht).»

Van Looy «Er zit gewoon geen held in mij. Ik hoop echt dat me nooit iets overkomt in het gezelschap van een vrouw, want ik vrees dat die het dan zelf zal moeten oplossen.»

El Arbi «Komaan, je mag gewoon je angst niet tonen. Als ze zien dat je bang bent, ben je geneukt.»

Van Looy «Ben jij nooit bang?»

El Arbi «Tuurlijk wel. Maar soms krijg ik het kamikazegevoel: ik weet wel dat ik naar de kloten zal gaan, maar toch ga ik de confrontatie aan.»

HUMO Je werd ooit gepest.

El Arbi «Op de middelbare school. Dat is een fucked up wereldje, hè, omdat niet iedereen zich in hetzelfde tempo ontwikkelt. Er waren gasten die al vol in de wereld stonden, die stoer en sterk waren. En ik was het kindje dat z’n ogen uitkeek. Ik behoorde meteen tot de seuten: diegenen die níét konden voetballen en níét durfden te praten tegen de meisjes.»

Van Looy «Het had mij ook kunnen overkomen, maar ik had één chance: al in het derde middelbaar had ik mijn eigen filmtijdschrift. Ik ging bekende sterren interviewen wanneer die in Antwerpen op bezoek waren. Dan wachtte ik ze op aan hun hotel met een kameraad die foto’s nam, en regelde ik een interview. Je kent dat verhaal van de cowboy van The Village People toch?»

El Arbi «Nee?»

Van Looy «Die gasten waren dus in Antwerpen, en ik wilde ze interviewen. Met Randy Jones, de cowboy, had ik vrij snel een klik. Ik mocht mee naar een discotheek – het interview zouden we daarna in zijn hotelkamer doen. Daar begon hij zich uit te kleden en een joint te roken. (Snel) Maar er is niets gebeurd, hoor – ik wist ook helemaal niet dat hij voor de mannen was.»


Revanche

HUMO Jullie zaten beiden voortdurend in de bioscoop.

Van Looy «Vond jij het ook zo vervelend als er een meisje meeging? Dan werd er verwacht dat je haar zou vastpakken en kussen, terwijl ik gewoon geconcentreerd de film wilde volgen.»

El Arbi (beteuterd) «Bij mij ging er nooit een meisje mee. En de keren dat het toch gebeurde, was ik al royaal gefriendzoned

HUMO ‘Ik zat me af te vragen hoe al die coole gasten dat deden, meisjes fiksen,’ zei je afgelopen zomer nog in Humo. ‘Eigenlijk voos: toen ik nog een nerd was, was geen enkel meisje in mij geïnteresseerd. Nu kan ik fiksen wat ik wil, maar heb ik een vaste relatie.’

El Arbi «In het middelbaar was ik een superlieve gast, maar alle meisjes vielen op de bad boys. Daar stond ik dan: ik sloofde me uit voor een meisje, ik wilde verdomme álles voor haar doen, en vervolgens hing ze aan de arm van een klootzak. Maar zodra ik wat cooler werd, toen ik me de ‘I don’t give a shit’-attitude eigen had gemaakt, wilde plots iedereen. Daar klopt toch iets niet?»

Van Looy «Wanneer heb jij voor het eerst gekust?»

El Arbi «Pfff, dat weet ik niet meer. Op vakantie, geloof ik – daar lukte het vreemd genoeg allemaal wel. Een memorabel moment was het in elk geval niet.»

HUMO Hoe reageren jullie wanneer iemand níét in jullie gelooft?

El Arbi «Conflict pusht me vooruit. Sint-Lukas heeft Bilall en mij in het eerste jaar gebuisd, en dat is een trauma. Maar het heeft ons wel geweldig veel energie gegeven. We waren zo pissed! Nog altijd, eigenlijk. In Toronto waren Bilall en ik er de hele tijd over bezig. En wanneer we de vraag kregen hoe we tot ‘Black’ gekomen waren, begonnen we ons verhaal altijd bij dat eerste jaar op Sint-Lukas. Dat revanchegevoel heeft ons echt vooruitgeduwd.»

Van Looy «Dat herken ik. Ooit heeft iemand op het RITS tegen me gezegd: ‘Wat zit jij hier te doen? Jij gaat toch nooit regisseur worden.’ Vanaf die dag ben ik als een bezetene beginnen te werken en studeren. En kijk: ik bén nu regisseur, en die man is intussen één van mijn beste vrienden.»

El Arbi «Ik had het ook na ‘Image’. Die werd unaniem afgemaakt in de pers. ‘Sympathiek, maar waardeloos’ – dat was toch zo’n beetje de teneur. Ik begreep dat, want er mankeerde heel veel aan de film. Maar het was nu toch ook niet dat we ‘F.C. De Kampioenen’ gemaakt hadden?»

HUMO ‘Alles wat ik weet, hoe ik ben, is dankzij de film.’ Wie van jullie leverde dat citaat?

Van Looy (beslist) «Ik.»

HUMO Nee, Adil. Maar het had ook van jou kunnen komen.

Van Looy «Absoluut: ál mijn bagage heb ik uit de cinema.»

El Arbi «Film heeft bepaald wie ik ben. Een personage zien en denken: ‘Ik wil ook zo’n held zijn.’ Of: ‘Ik wil ook die wijsheid.’»

Van Looy «Ik wilde Steve McQueen zijn. (Droog) Het is niet gelukt.»

El Arbi «Ik Arnold Schwarzenegger. Ook niet helemaal gelukt. Ik wilde ook de wijsheid van Tom Hanks, en de latente agressie van Robert De Niro

Van Looy «Film heeft me geleerd wat verbeelding is, en in hoeveel werelden tegelijk je daardoor kan leven.»

El Arbi «Ontroerend, ket. Maar had film je niet beter kunnen leren dat je geen sushi eet die al twee dagen vervallen is?»


Bekijk hoe het er achter de schermen aan toeging bij Humo's radiospot (filmpje) »

Adil El Arbi praat over z'n zegetocht in Canada met Guy Mortier en Erik Van Looy (filmpje) »

Dit is volgens Adil de topfavoriet voor het volgende seizoen van 'De slimste mens ter wereld'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234