Eurocommissaris Marianne Thyssen (CD&V) ziet sterren: 'Als ik zak, zakt heel Europa. Mislukken is geen optie'

Wie afdaalde in de krochten van Twitter moest lang zoeken naar een link tussen de hashtags #graaicultuur en #MarianneThyssen. Dat is niet zo vreemd: de Europese Commissaris van CD&V staat voor degelijkheid, betrouwbaarheid en verantwoordelijkheid. Maar zélfs zij kwam deze zomer in opspraak met al dan niet geoorloofde onkostenbonnetjes.

'Mijn passie voor lopen is het enige positieve dat ik aan mijn kanker heb overgehouden'

Begin augustus boog Knack zich over de reisgewoonten van de Europese Commissie. In twee maanden tijd hadden de 28 Eurocommissarissen 261 officiële reisjes uitgevoerd. Goed voor een prijskaartje van 500.000 euro. Marianne Thyssen (61) kwam eerder zuinig uit de hoek. Ze maakte zestien trips, maar daarbij waren zeven verplaatsingen naar Belgische nieuwjaarsrecepties, waarvoor ze in totaal 230 euro onkosten aangaf. Was de slinger der verontwaardiging nu toch wat te ver doorgeslagen? Of moet een politica met een bruto maandloon van 20.667 euro zulke verplaatsingen uit eigen zak betalen?

MARIANNE THYSSEN «Van commissarissen wordt verwacht dat ze in heel Europa de standpunten van de commissie uitleggen, ook in hun thuisland.»

HUMO Zelfs op nieuwjaarsrecepties!

THYSSEN (onverstoorbaar) «Dat houdt verplaatsingen in, en die organiseren we volgens strikte regels. Voor elke verplaatsing buiten Brussel moet een missie-order worden ingevuld en dat heeft mijn kabinet gedaan, zoals het hoort. Ik claim geen vergoedingen, ik volg de regels.

»Het is terecht dat aan politici hoge ethische normen worden gesteld. Maar bij de commissie was er, ondanks hard zoeken, geen enkel schandaal te vinden.»

HUMO Is de Europese elite de voeling met de gewone burger kwijtgeraakt?

THYSSEN «Ach, elite. Ik heb er altijd naar gestreefd om mensen kansen te geven om een zinvol leven uit te bouwen. Onze slogan is: ‘Midden de mensen’. Zo heb ik mezelf altijd gezien. Meer wil ik daar niet over zeggen.»

HUMO Oké, ander onderwerp. Denkt u soms nog aan de slopende onderhandelingsnacht begin september 2014 waarin Wouter Beke voor u koos als Eurocommissaris en daarmee de premierdroom van Kris Peeters opblies? Binnen uw partij bestaat daar wrevel over. Politieke commentatoren spraken onomwonden van een strategische blunder, waarbij emo het won van ratio.

THYSSEN «Ik weet wie dat zegt: Yves. Maar dat mag, ieder zijn mening.

»De partij heeft die nacht een weloverwogen beslissing genomen. Iedereen zit goed in zijn vel. Ziet u Kris ongelukkig? Of Wouter? Of mezelf? We zitten allemaal op onze plaats, en we hebben onderling de beste contacten.»

HUMO Maar kunt u als Eurocommissaris even hard scoren als een premier?

THYSSEN «Scoren, moet het daarover gaan? De grootte van onze partij en de samen-stelling van de regering maakte het allesbehalve evident om de kop te nemen. Wij wilden op een andere manier op de regering wegen.»

HUMO Men zegt dat het vooral een emotionele beslissing was. Wouter Beke vond dat u het had verdiend, na uw passage als partijvoorzitter. U had nog iets tegoed.

THYSSEN «Zulke overwegingen spelen in elke partij. Maar het was meer dan: ‘We gaan Marianne eens een plezier doen.’ Het was vooral een strategische keuze. Als Kris premier was geworden, had ik het hem ten volle gegund en zou ik ook gelukkig geweest zijn in het Europees Parlement.»

HUMO Misschien wilde Europa ook wel liever Marianne Thyssen dan Didier Reynders?

THYSSEN «Dat is goed mogelijk. En weet u waarom? (Lacht) Ik heb ooit nog het leven gered van Jean-Claude Juncker, voor hij voorzitter van de Europese Commissie werd.

»We waren met enkele mensen aan het eten in een Italiaans restaurant in Straatsburg. Het was ijskoud en het regende natte sneeuw. Op een gegeven moment zag ik iemand kloppen op een raam dat uitgaf op de binnen-plaats. Juncker! Hij was op het terras gaan roken en kon niet meer binnen. Het raam was achter hem dichtgewaaid. Door hem daar te redden van de vriesdood, heb ik de loop van de geschiedenis beïnvloed (lacht). Misschien heeft hij er daarom zo op aangedrongen dat ik tot zijn commissie toetrad.»


Tafels vol snoep

HUMO U werkt al drie jaar aan een compromis voor het probleem van de sociale dumping. Bent u gezakt als u dat niet opgelost krijgt binnen uw termijn?

THYSSEN «Als ik zak, is heel Europa gezakt. Mislukken is geen optie. Daar wil ik zelfs geen rekening mee houden. Voor de zomer heb ik een voorstel op tafel gelegd. Het principe is: gelijk werk voor gelijk loon op dezelfde plaats. Een Pool die door zijn Poolse werkgever naar België wordt gestuurd om hier een dienst te leveren, heeft enkel recht op het minimumloon. Die regeling volstaat niet meer. Wij willen dat gedetacheerde werknemers recht krijgen op dezelfde loonvoorwaarden als lokale werknemers. Bovendien ondervinden onze bedrijven steeds meer oneerlijke concurrentie van postbusfirma’s die zich in Oost-Europa vestigen.

'Misschien wilde Jean-Claude Juncker me bij de commissie omdat ik ooit nog zijn leven heb gered'

»Die oneerlijke concurrentie gaat soms gepaard met mensonterende toestanden: truckers die voor maanden naar België worden overgebracht, op bedrijfsterreinen in tenten moeten slapen en wekenlang in hun vrachtwagen moeten leven. We móéten dat aanpakken.

»We hebben nog eerlijke transport- en bouwbedrijven, maar ze vinden hier nog moeilijk werknemers. Steeds minder Belgen zijn bereid om elke week van huis te zijn of keihard te werken op een werf. Dan is het normaal dat men buitenlandse werknemers inschakelt. Maar dat moet wel volgens de regels gebeuren. Daarom heb ik de samenwerking tussen de internationale inspectiediensten versterkt. De lidstaten kunnen nu veel meer doen om op te treden tegen zwartwerk, sociale dumping en postbusfirma’s dan een jaar geleden.»

HUMO Maar uw voorstel over de detachering werd gekelderd door de Franse president Macron. Hij vond het niet ambitieus genoeg en wil de duur van een detachering beperken tot maximaal een jaar. ‘Ik wil een eerlijk speelveld, anders krijgen we Europa niet meer uitgelegd aan de mensen,’ zei hij. Hoe boos was u op hem?

THYSSEN «Ik deel zijn ambitie voor een eerlijk speelveld. Maar ik heb de premier van Frankrijk kort nadien bezocht en hem rechtuit gezegd dat ik ontgoocheld was. Er was meer dan een jaar hard gewerkt aan die deal. Maar ik begrijp ook dat Macron zijn woord wil houden tegenover zijn kiezers. Hij heeft voor de verkiezingen zwaar ingezet op dat dossier.»

HUMO Hij is zelf naar Oost-Europa gereisd om die landen te overtuigen. Eigenlijk doet hij nu uw werk. Hebt u hem gezegd: ‘Ga jij het daar nu maar uitleggen?’

THYSSEN (lacht) «Zo werkt het niet. Ik moest hem niet pushen. Hij wil de Fransen tonen dat hij meewerkt aan een oplossing.»

HUMO De Oost-Europese lidstaten zagen u de voorbije jaren wellicht niet graag komen?

THYSSEN «Het is soms hard geweest. Ik ben op resolute weigeringen gebotst, omdat we hun competitieve voordeel van lagere lonen aanpakken. In de parlementen waar ik mijn voorstel ging toelichten, reageerden ze soms ronduit agressief. Ze vonden dat ik me aan het bemoeien was met iets waar ik niks over te zeggen had. Ik kan ook mijn been stijf houden, hoor. Maar alleen door vriendelijk in dialoog te blíjven gaan, kom je tot oplossingen. »

HUMO Werd u soms kil ontvangen, met een schaal bedorven broodjes filet americain en slappe koffie?

THYSSEN «Ik heb nergens de deur in mijn gezicht gekregen en ben ook nergens met slaande deuren vertrokken.

»Mijn eerste trip was naar Slowakije. De minister van Arbeid sprak alleen Slowaaks, maar hij gaf me wel een boeket bloemen. En de tweede keer opnieuw. De derde keer heb ik voor hem en zijn tolk twee dozen pralines meegenomen.

»Meestal wordt er bij zulke bilaterale ontmoetingen niet eens gegeten. Alleen in Oost-Europa zit je aan een tafel vol snoep, taart en cake. Ik blijf daar meestal af. Als ik mijn koffie opgedronken heb voor hij koud is, ben ik al content. Grote diners zie je alleen bij het begin van een voorzitterschap, als we met de voltallige Europese Commissie de regering van dat land ontmoeten.»

'Als ik zak, zakt heel Europa. Mislukken is geen optie'

HUMO Heeft uw geduldige dialoog al iets opgeleverd?

THYSSEN «Meer begrip voor onze situatie. Estland onderzoekt hoever ze Frankrijk nog tegemoet kunnen komen. Ook de Slowaken willen blijven praten. De Polen waren de felste tegenstanders, maar tijdens mijn laatste gesprek met hun minister heb ik zelfs daar openingen gezien. Die landen weten dat er een meerderheid zal komen voor mijn voorstel. Dan kun je wel tegen stemmen, maar de wet zal toch in heel Europa gelden.

»Ze beginnen ook te beseffen dat ze het met hun lagelonencompetitie alleen niet zullen halen. Ook zij worden welvarender, waardoor ze op hun beurt worden geplaagd door de instroom van goedkope arbeidskrachten uit Oekraïne. Europese landen moeten het verschil maken met kwaliteit en innovatie.»


Starre Oostblokkers

HUMO De Oostbloklanden liggen niet alleen dwars in uw dossiers. Ze willen ook hun klimaatdoelstellingen niet halen en wijzen het spreidingsplan voor de vluchtelingen af. Was de uitbreiding van de EU met die nieuwe lidstaten wel zo’n goed idee?

THYSSEN «We gaan toch niet bij elke moeilijke discussie zeggen dat we ‘die ambetanteriken’ er beter buiten hadden gelaten? Er waren destijds heel goede redenen voor die uitbreiding. Met 28 landen zijn we sterker in de rest van de wereld. Maar de hoofdreden was de politieke stabiliteit binnen Europa. De Sovjet-Unie was uit elkaar gevallen en iedereen vroeg zich af hoe die landen zouden evolueren. Europa heeft hen onderdak geboden onder duidelijke voorwaarden: democratie, mensenrechten, economische hervormingen. Die landen hadden een achterstand, maar als je hun economische en sociale situatie vergelijkt met die van vijftien jaar geleden, kun je niet zeggen dat de uitbreiding een vergissing was.

»Iedereen heeft voordeel bij die grote, interne markt. We hebben daardoor bedrijven bij ons kunnen houden die anders misschien naar Azië waren verhuisd. Maar de interne markt is geen jungle. De regels zijn er voor iedereen.»

HUMO Nochtans lacht de Hongaarse premier Viktor Orbán de Europese instellingen gewoon uit.

THYSSEN «Orbán loopt er flink de kantjes af en gaat soms over de rand, maar hij wordt telkens op zijn plaats gezet. En als het erop aankomt, schikt hij zich naar de regels, weliswaar na veel gedoe.

»Met Polen hebben we ook problemen, maar we blijven in dialoog. Je kunt niet bij het minste obstakel iemand uit de club gooien. De bevolking van die landen wil in Europa blijven, want ze voelt zich beter beschermd.»

HUMO Er circuleert een controversiële deal: de Oost-Europese lidstaten aanvaarden de strengere regels voor grensarbeid, maar hoeven in ruil geen vluchtelingen op te vangen. Vindt u dat aanvaardbaar?

THYSSEN «Ik koppel die twee dossiers niet aan elkaar. Iedereen moet solidair zijn en het spreidingsplan voor de vluchtelingen naleven.»

HUMO De vorige Britse premier, David Cameron, wilde lidstaten de mogelijkheid geven om de hoogte van de uitkeringen te koppelen aan de levensstandaard van het herkomstland: een Slowaakse bouwvakker, van wie de kinderen nog in Slowakije wonen, zou hier dan een lagere kinderbijslag krijgen dan zijn Belgische collega. Uw partijgenoot Ivo Belet vond dat een interessant denkspoor.

THYSSEN «Ik heb vorig jaar een voorstel gedaan met allerlei regels voor mensen die in een ander land werken dan waar ze wonen. Daarin worden veel ‘misbruiken’ aangepakt. Het voorstel-Cameron zat daar niet in, wegens de brexit. Ik ben daar ook tegen.

»In Vlaanderen zeggen we nogal snel dat buitenlanders naar hier komen om te profiteren. ‘Geef ze lagere uitkeringen, dan sparen we geld uit.’ Dat klinkt goed. Maar een Roemeen die hier werkt, betaalt híér sociale bijdragen en heeft dus ook recht op een Vlaamse kinderbijslag, ook al verblijven zijn kinderen nog in Roemenië. Wat als die kinderen tijdelijk toch mee naar hier verhuizen? Wat doe je met mensen die voortdurend in andere landen werken? En wat met een Duitse gepensioneerde die heel zijn leven in Duitsland heeft gewerkt, maar daarna uitwijkt naar Mallorca? Als de levensstandaard daar lager is, moet die Duitser dus een lager pensioen krijgen? Zo maak je het systeem nodeloos ingewikkeld. Het is bovendien niet fair. En fairness is één van dé uitgangspunten van deze commissie.»

'Het is mensonterend hoe buitenlandse truckers op bedrijfsterreinen in tenten moeten slapen en wekenlang in hun vrachtwagen moeten leven'

HUMO Welke misbruiken hebt u aangepakt?

THYSSEN «Europeanen die niet economisch actief zijn en dus niet in hun levensonderhoud kunnen voorzien, mogen niet zomaar naar een andere lidstaat verhuizen en daar uitkeringen claimen. Dat staat nu duidelijk in de wet. En het is niet meer mogelijk om een werkloosheidsuitkering te trekken als je niet eerst hebt bijgedragen in een land. Het kan gebeuren dat je na een carrière van twintig jaar een job in het buitenland aanneemt, en die na een jaar verliest. Dan heb je recht op een uitkering. Maar die regel kan aanleiding geven tot misbruiken. Mensen konden immigreren, zich voor een paar dagen laten inschrijven in het bedrijf van hun oom, en dan werden ze ‘ontslagen’, zodat ze recht hadden op een uitkering. Dat kan niet meer. Voortaan moet je minimaal drie maanden in een land gewerkt hebben om recht te hebben op een werkloosheidsuitkering, waarin je eerdere ervaring in een andere lidstaat wordt meegeteld.»


GESJOEMEL

HUMO Hoe gaat het met uw vriend Louis?

THYSSEN «Mijn vriend Louis

HUMO Louis Tobback zei dit voorjaar in De Standaard dat Europa met de huidige bevoegdheden geen sociaal beleid kan voeren. ‘En het beste bewijs is onze vriendin. Marianne Thyssen zit in het Berlaymontgebouw elke dag te bidden voor een sociaal Europa. Maar wat kan ze doen? Helemaal niets.’

THYSSEN «Ik heb hier nog niet veel tijd gehad om te bidden. Europa heeft niet alle bevoegdheden op sociaal vlak. Maar ik kan u een hele lijst tonen van belangrijke beslissingen die we genomen hebben over sociale bescherming, veiligheid en gezondheid op de werkplek, en de toegang tot werk. Er was bijvoorbeeld nog geen Europese bescherming tegen kankerverwekkende stoffen. Dat heb ik er meteen uitgepikt, omdat ik zelf kanker heb gehad. Ik heb een budget van 100 miljard euro, gespreid over zeven jaar. Hónderd miljard. Zeggen dat je met dat budget niks kunt doen, lijkt me lichtjes overdreven.

»Het eerste document dat ik hier moest ondertekenen, was de stopzetting van de betalingen aan een land, omdat het niet voldeed aan de regels. Dat gaat over veel geld, hé. Je kunt hier wel degelijk een verschil maken.»

HUMO De Nederlandse schrijver en ex-politicus Jan Terlouw vindt dat Europa te veel draait rond economie. ‘Men heeft er zoveel mogelijk landen bij gehaald, om de markt te vergroten. Alles moest wijken voor economische groei, de rest zijn ze vergeten.’

THYSSEN «Ik begrijp die kritiek, omdat we de laatste tien jaar de ene crisis na de andere moesten oplossen, waardoor er in sommige landen ook sociale schade was. Maar als je economie niet draait, werkt al de rest ook niet. Groei maakt sociaal beleid mogelijk.

»Zelf zet ik keihard in op opleiding en vorming. 90 procent van de nieuwe jobs vraagt een zekere digitale vorming. Maar wat zie je? 20 procent van de 18- tot 65-jarigen in Europa heeft een gebrek aan lees- en schrijfvaardigheid, 25 procent een gebrek aan rekenvaardigheid en 40 procent beschikt over onvoldoende digitale basisvaardigheden. Iedereen moet de kans krijgen om die skills te verwerven. De lidstaten hebben zich op mijn vraag geëngageerd. Zo willen we ervoor zorgen dat mensen de juiste vaardigheden hebben om een job te vinden in het digitale tijdperk. Maar dan moeten die jobs er dus eerst wel zíjn.»

HUMO Maar de multinationals zijn zo machtig geworden. De energiereuzen, de chemiegiganten, de auto-industrie, de banken: ze laten de politieke klasse naar hun pijpen dansen.

THYSSEN «Dat multinationals macht hebben, is niet nieuw. Toen ik in ’92 voor de eerste keer naar Straatsburg reed, zat ik in de wagen bij Leo Tindemans. Hij was ‘De nieuwe uitdaging’ van Peter Drucker aan het lezen.»

HUMO Dan zit je met de jonge Marianne Thyssen in de auto en dan lees je een boek.

THYSSEN «Ja zeg! We waren vier uur onderweg. Ik had toevallig hetzelfde boek bij. Dat ging over hoe de politieke macht steeds meer invloed verliest, omdat de financiële macht zo sterk wordt. Samenwerking is de enige oplossing, bijvoorbeeld tegen belastingontwijking. Multinationals die in meerdere lidstaten actief zijn, lokaliseren hun winst in het land waar ze de minste belastingen moeten betalen. De vorige commissie heeft voorgesteld om in alle landen dezelfde basis te nemen voor de vennootschapsbelasting. Eén belastingaangifte in het land waar de hoofdzetel gevestigd is. En wíj beslissen, volgens objectieve criteria, waar die gelegen is. Geen gesjoemel meer. Zo kunnen we ervoor zorgen dat grote bedrijven een eerlijke bijdrage blijven betalen. Dat voorstel is helaas niet aanvaard door de lidstaten. Eurocommissaris Pierre Moscovici heeft het een beetje aangepast en opnieuw ingediend. Nu heeft het meer kans, omdat de roep om transparantie veel groter is en de bankgeheimen overal worden opgeheven.»

'Ik promoot een gezonde balans tussen werk en privé, maar de mijne is zelf niet in balans.'

HUMO Veel politici werken ook opmerkelijk goed samen met het bedrijfsleven. Karel De Gucht lobbyt voor ArcelorMittal. De voorzitter van de Europese Centrale Bank, Mario Draghi, komt van Goldman Sachs. Ex-commissievoorzitter Barroso is daar nu adviseur. Ook ex-commissaris Neelie Kroes werkt voor een Amerikaanse systeembank. Grootkapitaal en toppolitiek, het lijkt één pot nat.

THYSSEN «Wel, ik ga dat niet doen. De commissie-Juncker wil de regels nog verstrengen. De ontluizingsperiode zal verlengd worden van achttien maanden naar twee jaar. Voor de commissievoorzitter wordt dat drie jaar.»

HUMO Bart Staes van Groen pleit voor vijf jaar.

THYSSEN (fel) «Dat is allemaal gemakkelijk gezegd als je zelf bijna met pensioen bent. Het liefst zouden ze hebben dat een ex-commissaris niets meer doet.

»Je moet vooral opletten dat je geen misbruik maakt van je positie: dat je als politicus niet voor een bepaalde sector rijdt, in de hoop om er later een vet contract binnen te halen.

»Ik heb ook al interessante aanbiedingen gekregen. Bijna alle bedrijven zoeken vrouwen met bestuurservaring. Maar ik vind dat dat niet samengaat met politiek. Trouwens, de parlementsleden blazen hoog van de toren, maar sommigen combineren hun parlementszetel wel met functies in het bedrijfsleven.»

HUMO Om Guy Verhofstadt niet te noemen, die bijklust bij investeringsfonds Sofina.

THYSSEN «Ik zou zoiets niet doen. Maar ieder zijn ethiek.»

HUMO Er zijn duizenden lobbyisten actief in de Europese machtscentra. Hoe zijn uw ervaringen met hen?

THYSSEN «Als parlementslid had ik meer contact met lobbyisten dan nu. Voor elk dossier dat je opmaakt, is er een industrie.

»In het Europees Parlement was ik ooit rapporteur over de veiligheid van speelgoed. Ik ontving de lobbyisten van de industrie met zes tegelijk. Tegen sommigen zei ik: ‘Ge zijt hier nu geweest, ik ken uw positie, ik hoef u niet elke week te zien.’ Omdat het zo’n delicaat dossier was, hield ik een lijst bij van de mensen die ik had ontmoet. Om me in te dekken. Nooit heeft iemand me om die lijst gevraagd.»

HUMO Maar nu hebt u beslissingsmacht. U kent de verhalen toch over de enveloppen en de dure etentjes waarmee politici worden bewerkt?

THYSSEN (wuift weg) «Moh! Dat is mij nog nooit aangeboden. Ik weet dat het bestaat. Er zijn Britten die zich hebben laten betalen om amendementen in te dienen. Maar misschien zien ze in mijn ogen dat ik daar slecht op zou reageren. Er is een lijst uitgelekt waarin de tabaksbedrijven alle Europarlementsleden rangschikten volgens hun beïnvloedbaarheid. Ik stond bij de groep waar ze niks mee konden aanvangen.

»Maar lobbyen is niet per se slecht. Iedereen mag zijn belangen komen verdedigen. Je hebt soms technische bedrijfsinformatie nodig: hoeveel jobs staan er op het spel als we een bepaalde beslissing nemen? Als politicus moet je de verschillende belangen kennen en daar een afweging in maken. De grote sectoren organiseren die lobbying zelf. De kleinere weten vaak niet goed waar ze moeten zijn. Daarom doen ze een beroep op lobbyfirma’s en consultants om hun belangen te behartigen. Ik vind dat geen oneerlijk beroep.»


Cadeau voor De Wever

HUMO Hoe kijkt u terug op uw periode als CD&V-voorzitter?

THYSSEN «De Wetstraat was niet mijn natuurlijke biotoop. Ik heb 23 jaar in het Europees Parlement gezeten en zit nu drie jaar hier. Mijn partij heeft me altijd mijn goesting laten doen. Maar in 2008 zaten we in moeilijkheden en werd er aan mijn mouw getrokken. Ik had een goed contact met alle hoofdrolspelers en ik wist dat het tussen hen niet altijd koek en ei was. Ik voelde dat het tijd was om iets terug te doen voor de partij. Die periode was niet altijd leuk, maar ik heb mijn best gedaan.»

HUMO Bij de verkiezingen van 2010 werd u zelfs kandidaat-premier. De stoel ging uiteindelijk naar Elio Di Rupo. Een bittere pil?

THYSSEN «Pff, ik denk daar niet meer aan. Ik voel me hier goed. Ik heb die lijst getrokken, omdat men zei dat ik nog een percentje of twee verschil kon maken. De consequentie was dat ik dan ook kandidaat-premier werd. Ik dacht: ‘Hier gaat mijn mooie leven in Europa.’ Maar we hebben die verkiezingen verloren.»

HUMO Was u gedegouteerd?

THYSSEN «Ik heb mijn ontslag gegeven, zegt dat niet genoeg? Intern gaf niemand me de schuld voor die verkiezingsnederlaag. Maar ik had het gehad. Ik heb het eens uitgerekend: om de zeven weken was het crisis, ofwel in de partij, of met het kartel, of rond Brussel-Halle-Vilvoorde, en dan kwam Fortisgate met de val van de regering-Leterme… Ik was blij dat ik weer naar Europa kon. Daar heerst toch een andere sfeer, men gunt je iets meer.»

HUMO Kijkt u nu soms nog hoofdschuddend naar het verhitte debat in de Wetstraat?

THYSSEN «Zeker als het steekvlamdiscussies zijn. We zouden ons beter focussen op de belangrijke zaken, want de wereld is aan het veranderen tegen een nooit geziene snelheid. Bij elke grote crisis verwacht ik nog altijd dat alle krachten zich zullen verenigen om dat aan te pakken. Maar dat blijkt heel vaak erg naïef.»

HUMO Die krachten zijn vooral met zichzelf bezig. Bart De Wever heeft aangekondigd dat de N-VA bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen de leidende volkspartij moet worden. Wouter Beke antwoordde dat CD&V dé centrumpartij blijft. Hebt u De Wever destijds geen reusachtig cadeau gegeven door het kartel met de N-VA op te blazen?

THYSSEN «Of door het te maken. Ach, dat is terugkijken.»

HUMO Geschiedenis kan toch interessant zijn?

THYSSEN «Ik voel vaak medelijden als men mij vragen stelt over die periode: ‘Wat hebben ze u toen toch allemaal aangedaan!’ Alles zat muurvast. Maar ik heb gedaan wat ik kon en ik heb er geen spijt van.»

HUMO Maar door het kartel op te blazen, hebt u wel de grote droom van Yves Leterme kapotgemaakt. Hij is daar nog altijd een beetje bitter om.

THYSSEN «Vergeet niet welke rol de N-VA daarin heeft gespeeld. Op een bepaald moment zijn ze uit de communautaire onderhandelingen gestapt, die door Kris Peeters werden geleid. Ik heb daar veel zien gebeuren, maar ik wil er niet meer op ingaan.

»Dat kartel was Yves’ kind. Ik heb hem indertijd ook gesteund om het te maken. Het heeft ons uit de oppositie gehaald. Maar na een tijd ging het echt niet meer. Dat Yves dat als een mislukking ziet, is begrijpelijk.»

HUMO Zijn de bruggen met Leterme opgeblazen?

THYSSEN «Nee, ik heb met hem al een paar goede gesprekken gehad op de luchthaven.»

HUMO U hebt geen vijanden?

THYSSEN «Toen ik in de running was voor deze job, hebben ze gezocht naar mijn vijanden, maar ze hebben die niet gevonden. Ik probeer mij altijd loyaal op te stellen en ik kan een bladzijde omslaan. Ondanks alles kan ik nog altijd van tegenstanders zeggen: ‘Dat is een knappe politicus.’ Of: ‘Die heeft toch al veel bereikt.’»

HUMO Ook van Bart De Wever?

THYSSEN «Ja. Ik heb dingen van hem gezien en ik weet wie hij is, maar…»

HUMO Maar?

THYSSEN «Hij wil de baas zijn, de rest van mijn inschatting hou ik voor mezelf. Maar ik ben niet rancuneus. Anders word je een venijnig mens.»

HUMO Kort na uw afscheid als voorzitter kreeg u borstkanker. Kan die hectische periode daar een oorzaak van zijn geweest?

THYSSEN «Misschien. Ik heb in die periode ook mijn ouders verloren. Dokters zeiden me dat ik de schuld niet bij mezelf mocht zoeken. Ik ben gestopt met erover te piekeren.

»Na die kanker nam ik me voor om het wat rustiger aan te doen. Dat heb ik toch drie maanden volgehouden. Ik werd rapporteur over het bankentoezicht en belandde weer in de hectiek. Zo’n belangrijke opdracht doe je niet half-half.

»Ik promoot een gezonde balans tussen werk en privé, maar de mijne is zelf niet in balans. Het enige wat ik probeer over te houden, is het besef dat ik met mijn man getrouwd ben en niet met de Europese Commissie. Ik probeer ’s avonds zoveel mogelijk naar huis te gaan. Dat lukt niet altijd. Maar ik klaag niet. In sommige jobs moet je dat erbij nemen.»

HUMO Uw ziekte heeft dus weinig veranderd?

THYSSEN «Ik heb de liefde voor het lopen ontdekt. Dat is het enige positieve dat ik aan die kanker heb overgehouden. Mijn dokter had gezegd dat er twee dingen waren die ik zelf kon doen: gezond eten en sporten. Het eerste deed ik al. Ik fietste ook graag, maar het ontbrak me te vaak aan tijd. Voor een loopsessie volstaan 40 minuten. De vrouwenbeweging van mijn partij gaf me een iPod met 1.000 ‘vrouwenliedjes’ cadeau. Daarmee ben ik in het bos beginnen te lopen. Dat ging zo goed dat ik het nu graag doe. Maar in de winter komt het er te weinig van, want ik loop niet graag in het donker. Met kerst heb ik een loopband gekregen. Dat is ideaal: zo kan ik me na een lange werkdag ’s avonds toch nog in het zweet werken.

»Ik plan ook elke zomer een fietsvakantie van twee weken. Dat doe ik al sinds 1987, altijd met dezelfde vrienden. We maken elke dag een rit van 80 kilometer. En ’s avonds wordt er goed gegeten en gedronken. De afgelopen zomer hebben we de Jura ontdekt. Een fantastische streek!»

HUMO Hebt u cols beklommen?

THYSSEN «Ja, zelfs eentje met stijgingspercentages boven de 20 procent. En daar wil ik in één ruk op rijden. Als je onderweg stopt, telt het niet (lacht).

HUMO Blijven trainen, mevrouw de Eurocommissaris!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234