‘Vroeger was ik veel meer bezig met mijn uiterlijk, maar met een kind leer je dat af. IJdelheid is een zoete herinnering.’ Beeld Diego Franssens
‘Vroeger was ik veel meer bezig met mijn uiterlijk, maar met een kind leer je dat af. IJdelheid is een zoete herinnering.’Beeld Diego Franssens

De 7 HoofdzondenDe 7 Hoofdzonden

Evelien Bosmans: ‘Door mijn zwangerschap had ik eindelijk supergrote borsten: féést!’

Als er ooit een Vlaamse versie van ‘Friends’ komt, mogen wij voorstellen dat de drie meisjes dan gespeeld worden door Frances Lefebure, Daphne Wellens en de vandaag gracieus voor ons neerzijgende Evelien Bosmans (31)? Hun nieuwe, hoogst bekijkenswaardige serie ‘F*** You Very Very Much’ verkent vriendschap, liefde en de fase in je leven waarin de grond onder je voeten plotsklaps kan wegzakken. Het is Bosmans’ comeback, of toch haar eerste grote tv-rol sinds ze een zoon kreeg met Jonas Van Geel. Een biecht dringt zich op. ‘Ik wéét dat acteren vissen naar liefde is. Maar ik werk eraan.’

HUMO Ik herinner mij van mijn catecheselessen vooral dat ik ze volgde bij een vreemd jong koppel dat hun kelder als kerk had ingericht, met harde houten banken en een lichtgevend kruis aan de muur. En jij?

EVELIEN BOSMANS (lacht) «Een catecheseles is toch altíjd een beetje een horrorfilm? Ik moest naar het huisje naast de kerk, waar de koster woonde. Die arme mens had slokdarmkanker gehad, wat een gat in zijn keel had achtergelaten. Toen we aanbelden, hoorden we zijn diepe rochel in de duisternis: ‘Hááállo?’

»Wat ik me verder nog herinner, is dat we op een bepaald moment een kleibeeldje in de vorm van een vrouw moesten maken. Ik had dat van mij uit anatomische overwegingen borsten gegeven, die ik tot in de perfectie aan het boetseren was. Maar toen de lerares dat zag, werd ze kwaad: ik moest meteen die borsten eraf kappen! Tóén ben ik van mijn geloof gevallen, denk ik.»

TRAAGHEID

HUMO Laten we beginnen met traagheid: het is jaren geleden dat we jou nog op het scherm of in de media zagen.

BOSMANS «En toch heb ik niet stilgezeten, integendeel: toen mijn zoontje Charlie zes weken oud was, stond ik al terug op de planken: ‘Angels in America’ in Toneelhuis. Mijn mama kwam tijdens de pauze met hem langs, zodat ik borstvoeding kon geven. Dat was mooi: een versmelting van twee werelden, zoals ik het me vooraf had voorgesteld. Maar het is niet altijd zo harmonieus geweest. Werk en moederschap combineren: dat is een Grote Zoektocht geweest.»

HUMO Waarin schuilde de grootste moeilijkheid?

BOSMANS «In het gevoel dat ik er, zowel naar Charlie als naar mijn werk toe, niet helemáál kon zijn. Met Charlie is ook mijn schuldgevoel geboren.

»Ik heb intussen een evenwicht gevonden. Als ik een dag alleen aan het spelen ben, probeer ik daar écht van te genieten. Dat lukt in die mate dat ik het zelfs vergeet om op mijn gsm te kijken hoe Charlie het stelt in de crèche (lachje). En als ik thuis ben, is mijn werk weg en ben ik honderd procent moeder. Ik heb de twee nodig: een huismoeder is aan mij niet verloren gegaan.»

HUMO ‘F*** You Very Very Much’ ligt duidelijk in het verlengde van de film ‘Charlie en Hannah gaan uit’, ook van regisseur Bert Scholiers, ook met jullie drieën. Maar de problemen van de personages zijn dit keer pertinenter: in plaats van twintigers zijn het dertigers, en dus wordt er iets van hen verwacht.

BOSMANS «Het leven is één grote puinhoop, maar als twintiger wordt je dat maatschappelijk gezien vergeven. Daarna moet je je shit together krijgen, wat de personages uit ‘F*** You Very Very Much’ maar niet lukt. Ze zijn alle drie zoekend en ze gaan geen problemen uit de weg. Mijn personage Flo blijft gaan voor haar grote passie – acteren – terwijl je misschien zou denken: lieve schat, kun jij nu niet beter gewoon geld gaan verdienen? An (Frances Lefebure, red.) blaast alles op en Violet (Daphne Wellens, red.) weet niet hoe ze uit haar relatie moet breken, omdat ze een baby’tje heeft. Ik denk dat er heel veel dertigers zijn die dichtklappen en het leven over zich heen laten spoelen: ‘Dit is het nu, ook al voel ik mij er niet goed bij.’»

HUMO Aan het vertrekstation liggen er nog veel sporen, maar eenmaal onderweg kun je niet meer zomaar van trein veranderen.

BOSMANS (lacht) «Ik kan mij óók opgesloten voelen in mijn coupé. Franny, Daphne en ik, wij zijn drie zoekers. Ik denk dat ik ook heel mijn leven ga blíjven zoeken. Dat is niet per se een onrust, maar wel een voortdurende, bewuste afweging: ‘Is het goed zoals het is?’»

HUMO Flo is ‘het meest zen van de drie, maar daarom niet minder fucked up’ en een totale hypochonder. Toevallige gelijkenissen?

BOSMANS «Van smetvrees heb ik ook lang last gehad. Ergens anders kon ik onmogelijk slapen in niet-verse lakens, en ik waste de mijne elke week. Sinds ik een kindje heb, is dat voorbij: het móét ook wel, met zo’n wandelende vuilnisbelt (lacht). Ik ben ook even sociaal awkward als Flo, hoewel het betert met ouder te worden. Ik heb eindelijk in mezelf de tools gevonden om een luchtig praatje te slaan zonder inwendig te sterven.»

HUMO Nog traagheid: een zwangerschap duurt negen maanden. Was dat voor jou een eindeloze periode of een vingerknip?

BOSMANS «De eerste drie maanden heb ik afgezien. Dat was een donkere tijd, met angsten en nachtmerries. Er werden door mijn zwangerschap ook rollen afgezegd, en vaak op niet bijster fijne wijze. Ik raakte daarvan in paniek. Maar goed: na die drie maanden, toen we wisten dat het een jongetje zou worden, begon ik te genieten van de rust. Ik ging van een heel vol leven naar een deugddoende leegte. Ik deed zelfs yoga!

»Ik ben sowieso beter geworden in kalmte. Vroeger deed ik altijd mijn best om mijn dag vol te plamuren. Maar hard werken kan evengoed een vlucht zijn, om toch maar niet bezig te hoeven zijn met wat je écht dwarszit. Nu heb ik dat niet meer. Slapen: zéér goed in geworden. Weet je wat het is? Als je goed bij jezelf kunt zijn, is het leven gemakkelijk.»

‘Vroeger was ik veel meer bezig met mijn uiterlijk, maar met een kind leer je dat af. IJdelheid is een zoete herinnering.’ Beeld Diego Franssens
‘Vroeger was ik veel meer bezig met mijn uiterlijk, maar met een kind leer je dat af. IJdelheid is een zoete herinnering.’Beeld Diego Franssens

HOOGMOED

HUMO Flo wordt omschreven als ‘een gigagetalenteerde actrice, vooral als niemand het ziet’. Herkenbaar?

BOSMANS «O, ik heb echt al gé-ni-a-le dingen gedaan in mijn badkamerspiegel. Je speelt het best in een veilige, warme context, waarin je je zelfbewustzijn kunt uitschakelen. (Denkt na) Acteren is een tweestrijd tussen de totale angst om niet graag gezien te worden en het brandende verlangen om graag gezien te worden. Ik wéét dat acteren vissen naar liefde is. Maar ik werk eraan.

»Ik heb altijd last gehad van onzekerheid, vroeger meer dan nu. Tijdens de eerste draaidag van ‘F*** You Very Very Much’ was het weer zover. Daphne, Frances en ik filmden in een Thais restaurant, waar onze personages om de paar afleveringen de dingen op een rij zetten. Ik zag hen spelen en vond hen allebei zó ongelofelijk goed... Zelf voelde ik het niet. Ik dacht: die Flo, ik kén haar niet! Ik klapte dicht. Dat gebeurt eigenlijk vaak bij mij. Dan denk ik: ik heb alle scènes verpest! Ze moeten mij hercasten!»

HUMO Gruw je dan als je de scènes in kwestie ziet?

BOSMANS «Nee. Je zíét de onzekerheid in mijn ogen, maar mijn grote geluk is dat Flo ook gewoon een reteonzeker personage is (lacht). Ik mocht mijn twijfels zelfs nog wat dikker aanzetten. Stotteren, het af en toe niet goed weten: echte mensen doen dat ook.»

HUMO Als je een kind hebt, hoor je te worden overvallen door een deugddoend relativeringsvermogen: het draait nu niet meer rond jou.

BOSMANS «Alle banaliteiten waar je daarvoor mee bezig was, vallen weg. Maar er zijn tegelijk ook grotere thema’s die zich opdringen. Dat je minder bezig zou zijn met jezelf, vind ik alvast onzin. Ik hoop dat ik niet ben gaan navelstaren, maar de existentiële vraag ‘Wie ben ik?’ kreeg opeens wel veel meer gewicht.»

HUMO En wat is het antwoord?

BOSMANS «Als ik dat eens wist (lacht). Ik ben al een tijdje in therapie, en daar is naar boven gekomen dat ik iets moest doen aan mijn pleaserschap. Ik was vroeger een ontzettend grote pleaser. Nu minder. Wat bij anderen ook iets teweegbrengt: ik laat meer horen wat ík wil, ga minder mee met de stroom.»

HUMO Zijn er momenten dat je pleaser-Evelien vroeger graag een klets had gegeven?

BOSMANS (lacht) «Je komt weleens in situaties terecht... Ik was ’ns een zware zak aan het dragen. Een jongen vroeg of hij mij kon helpen, en voor ik het wist, stond hij met die zak in mijn slaapkamer. Dat is: niet nee durven te zeggen, te beleefd zijn. Toen ik zei dat hij naar huis mocht gaan, was dat niet geheel naar zijn zin. Hij had duidelijk iets anders in gedachten.

»Professioneel gezien hield ik ook te vaak mijn mond. Ik heb ooit eens een Vlaams-Waalse ‘Romeo en Julia’-productie gedaan, met een Franse regisseur die echt afschuwelijk was. Nu zou ik zeggen: ‘Ga weg, het is totale bullshit om te blijven!’ Maar toen glimlachte ik.»

HUMO Ben je even onzeker over je uiterlijk? Je personage in ‘Charlie en Hannah gaan uit’ zegt: ‘Mijn gezicht is een omgekeerde peer.’ En ook: ‘Mannen vinden mij alleen maar interessant omdat ik kleine borsten heb.’

BOSMANS «Ik ben niet ontevreden met wat de natuur me heeft gegeven. Vroeger was ik veel meer bezig met mijn uiterlijk, maar met een kind leer je dat af. Ik ben een krak in zo snel mogelijk een bizar grote vlek op witte T-shirts krijgen – en daar nietsvermoedend mee naar de supermarkt gaan. De handjes van een baby zijn áltijd vuil, en hij pakt mij altijd vast. Dan wordt ijdelheid algauw een zoete herinnering (lachje).»

HUMO Heb je moeten wennen aan je lichaam na de zwangerschap?

BOSMANS «Nee, ik vond het net cool: eindelijk had ik supergrote borsten! Féést! (lacht)

»Ook frappant, als je zwanger bent, is dat heel je seksualiteit als vrouw even wordt weggeveegd. Ik ben iemand die mensen graag aanraakt, en vroeger paste ik daarmee op om niet de verkeerde signalen uit te zenden. Maar met een zwangere buik kún je geen verkeerd signaal geven. Ik moest opeens geen rekening meer houden met de spelletjes tussen man en vrouw, die hoe dan ook elke interactie tussen de seksen kleuren. Ik voelde me daar heel veilig bij, was zelfs geruster als ik alleen over straat liep.»

HUMO Behandelen mensen je nog altijd anders nu die buik weg is?

BOSMANS «Ja, omdat ik anders bén. Ik vind het niet meer nodig om dat meisjesachtige, dat frivole nog te cultiveren dat me als twintiger typeerde. Ik heb het nog een paar keer voorgehad dat ik met Daphne op café was en dat ik mezelf opeens enorm irritant vond door pakweg te giechelig te reageren op een ober. Dat pást helemaal niet meer bij mij. Ik mis dat meisje niet. Ik ben blij met de mature, mysterieuze vrouw die ervoor in de plaats is gekomen (lacht).»

HEBZUCHT

BOSMANS «Acteren is een raar vak. Ik heb mássa’s audities gedaan voor ik een rol kreeg in ‘Groenten uit Balen’. Soms is het erg: sta je daar de ziel uit je lijf te spelen voor een commercial en bellen ze je zelfs niet om je af te wijzen. Maar ik heb gelukkig nooit, zoals Flo, op het eind van de maand angstvallig moeten kijken naar de 26 euro die nog op mijn rekening stond.»

HUMO Wanneer stond je rekening het laagst?

BOSMANS «Na de scheiding van mijn ouders, net op het moment dat ik ging studeren aan een heel dure school in Maastricht. Ik deed weekendwerk om mijn studie te bekostigen, en in de vakantie werkte ik in de horeca, ook al was ik daar walgelijk slecht in. Ik verdiende 6,5 euro per uur: fucking weinig, maar méér dan ik verdiende te krijgen (lacht). Ik heb ooit een bord met hete pepersaus – het was een taverne in Mol waar ze enorm zware borden gebruikten – in de nek laten lopen van een man met een wit hemd. Hélemaal verbrand. Ik heb nooit opslag durven te vragen. Wel een dot van een rekening gekregen van de stomerij.

»Ik weet heel goed wat geld is, en ik ben blij dat mijn ouders – een kleuterleidster en een brandweerman – niet de financiële mogelijkheid hadden om te zeggen: ‘Doe maar op.’ De ideale financiële situatie is voor mij: net genoeg hebben om er niet mee bezig te hoeven zijn.»

'Als mijn lief ooit iets wil doen, moet-ie dat maar doen. Je moet een ander niet willen bezitten' Beeld Diego Franssens
'Als mijn lief ooit iets wil doen, moet-ie dat maar doen. Je moet een ander niet willen bezitten'Beeld Diego Franssens

JALOEZIE

BOSMANS «Als jaloezie een vuile mug is, heeft ze mij nog nooit gestoken: ik kén die emotie niet. Ik ben totaal geen bezitterig lief, laat staan van het verbiedende type. Iedereen moet vooral doen waar-ie op het moment goesting in heeft. Ook op professioneel vlak heb ik nooit afgunst gevoeld.»

HUMO In ‘Charlie en Hannah gaan uit’ waren de hoofdrollen voor jou en Daphne, Frances kreeg een bijrol. In ‘F*** You Very Very Much’ is het omgekeerd. Was dat op voorhand zo afgesproken?

BOSMANS «Nee, dat was gewoon logisch. Ik had nooit Frances’ rol kunnen spelen: zij móést dat doen, want die rol sluit perfect aan bij een bepaald aspect van haar karakter.»

HUMO De zelfdestructieve alcoholtornado?

BOSMANS (lacht) «De baldadige griet die op tijd en stond roept: ‘Fuck you!’ Zij doet ook dingen voor tv als zichzelf en dan...»

HUMO ...komt zij over als een lief meisje, toch?

BOSMANS «De eerste keer dat we haar zo zagen, krabden wij ons enigszins verward achter de oren (lacht). Ik heb met Frances op school gezeten, hè. Een mónster in de klas. Zij haalde het bloed onder de nagels van de leerkrachten vandaan, danste heel de dag op de koord van het toelaatbare, en was bovendien een absolute meester in de kunst van het oogrollen. Dat kan ze nog altijd: als haar iets niet zint, ook op de set, waar iedereen bij is, draaien haar ogen naar achteren en gaat haar wijsvinger onvermijdelijk richting keel. Subtiel is ze niet.»

WOEDE

HUMO Je wordt soms kwaad op Frances, omdat ze zo bot is in haar sms’jes.

BOSMANS «Zij sms’t met weerhaken, wat soms botst met mijn pleaserschap. Als ik iets moeilijks moet zeggen, dan nog verpak ik ’t met een gouden strikje. Frances smijt gewoon met stront (lacht). Eigenlijk is het straf dat wij zulke goeie vriendinnen zijn.»

HUMO Kun je haar tegenwoordig, nu je tegen je innerlijke pleaser vecht, wél op haar plaats zetten?

BOSMANS «Het maffe is: Frances is zachter geworden en ik ben harder geworden. Dat zijn die thirties: we zijn allemaal aan het veranderen, keren onszelf op tijd en stond binnenstebuiten. In wezen is onze relatie met elkaar onze belangrijkste lange relatie: terwijl mannen kwamen en gingen, is onze vriendschap altijd stabiel gebleven. Daphne en Frances zijn de liefdes van mijn leven.»

HUMO Maak jij gemakkelijk ruzie?

BOSMANS «Ik ben als een obus uit de Eerste Wereldoorlog: het kan héél lang duren, maar pas op als ik dan toch ontplof. Mijn uitbarsting, dat is: pure hysterie, onhoudbaar huilen, onstuitbaar verdriet. Heel vervelend, want op die manier is het geen sinecure om je punt te maken. En het ziet er zo zielig uit.»

HUMO Worden je naasten soms kwaad op jou?

BOSMANS «Mensen worden zot van mij omdat ik nooit mijn telefoon opneem of een bericht terugstuur. Ik heb nu weer (kijkt naar haar smartphone) twaalf onbeluisterde voicemailberichten. En ik kom veel te vaak te laat zonder iets te laten weten of zelfs maar bereikbaar te zijn. Ik ben gewoon te graag in het moment. Als ik iets doe, bestaat er even niets anders behalve datgene waar ik mee bezig ben.»

HUMO Heb je ooit gevochten?

BOSMANS «Ik heb eens dóén vechten. Ik was zestien en mijn beste vriend, Bram, was homo. We waren in Mol op een fuif, en de Bende van Mol-Rauw – don’t ask – was er ook. Die riep ‘Vuile homo!’ naar Bram, waarop ik me omdraaide en de slapste zin ever terugwierp: ‘Ge zijt zelf nen homo!’ (lacht) Daarop gaf een gast mij een duw, waarop Bram hem op zijn gezicht sloeg: bám, neus gebroken. Als ik dat verhaal vaag genoeg hou, kan ik zeggen dat ik twee mannen om mij heb doen vechten: dat is ook al iets.»

GULZIGHEID

BOSMANS «Gulzigheid is de hoofdzonde waar ik het meest bij voel. Gulzig leven, véél verwachten, geen compromissen sluiten: zo ben ik van kindsbeen af. Ik had meteen door wat ik wilde doen met mijn leven – acteren. Ik wilde alles doen, alles beleven. En als het niet lukte, ging ik alleen maar harder.»

HUMO Je was vroeger onstuimig: het leven mocht bruisen, verrassen en op tijd en stond eens goed dooreen worden geschud. Heb je ondertussen vrede kunnen nemen met het soort gezonde saaiheid dat, zo vermoed ik, het ouderschap met zich meebrengt?

BOSMANS «De kunst is om mee te gaan in de flow van je kind. Als je zelf nog te veel probeert te willen, gaat het mis en krijg je frustraties. Je moet net binnen het ritme van je kind je eigen momenten vinden. Zo worden die opeens wondermooi. In je tuin zitten met een boek terwijl je kind in de zandbak speelt? Het volstaat om een overweldigend geluksgevoel over je te doen neerdalen.

»Op een manier probeer ik wel om de conventioneelste paden te vermijden. Ik weet niet of ik daar al de juiste landkaart voor heb gevonden. Want het is schrikken: opeens kom je in een systeem terecht. Een fantastisch goed uitgedokterd systeem, met crèches en scholen en Kind en Gezin. Ik weet nog dat ik in het begin overweldigd was door de golf van burgerlijkheid die opeens op me afkwam. Dan sta je voor een schooltje, omringd door mensen die er nét zo uitzien als jij, en denk je: ‘Fuuck, in wat voor weird, messed up universum ben ik terechtgekomen?’ Maar ik heb daar vrede mee: mijn kind moet nu eenmaal naar school.»

HUMO Perfect leven in het ritme van je kind: het is één ding om dat zelf te doen, maar lukt dat ook als koppel?

BOSMANS «Het is een weinig vanzelfsprekende, maar wel heel bijzondere zoektocht naar elkaar. Jonas (Van Geel, haar partner, red.) en ik zijn de afgelopen twee jaar allebei enorm geëvolueerd, maar wij hebben samen wel het allerzotste meegemaakt: daar zit een enorme schoonheid in.»

HUMO Nog gulzigheid: in de kringen waarin jij je begeeft, drinkt men al eens graag een glaasje. Heb je alcohol gemist tijdens je zwangerschap?

BOSMANS «O ja, ik was superblij dat ik na de borstvoeding weer mocht boozen (lachje). Ik was zat na een half glas, natuurlijk. Een heerlijke roes: ik merkte toen dat ik ’t écht gemist had. Erg, hè? Ik probeer me in te tomen, en af en toe enkele dagen tussen twee glazen te laten, want anders zou ik met gemak elke dag alcohol kunnen drinken.»

HUMO Daphne, Frances of jij: wie van jullie drinkt de anderen onder tafel?

BOSMANS (stellig) «Frances. Maar we zijn aan elkaar gewaagd.»

HUMO Welke leutige caféverhalen uit ‘F*** You Very Very Much’ hebben jullie uit jullie eigen leven geplukt?

BOSMANS «In één aflevering neem ik het personage van Daphne mee naar een yogaretraite, waar zij het geitenwollensokkengehalte niet aankan en opstapt. In het echt waren de rollen omgekeerd: Daphne nam mij mee en ík ben ontvlamd in woede. Ik zat als nieuwbakken twintiger in een rusteloze periode: toen ik al die besjes van middelbare leeftijd lekker opzichtig hun frustraties zag wegademen tijdens hun downward facing dog wilde ik hen allemaal de kop inslaan.»

HUMO Heb jij talent voor geluk?

BOSMANS (denkt na) «Ik heb wel een fundamenteel geloof dat het met mij altijd goed zal komen. Dat gezegd zijnde, ben ik altijd door het leven gefíétst: rechtdoor, rechtdoor. Het is nu pas, via therapie, dat ik mezelf wat meer onder de loep neem. Voor het eerst in mijn leven heb ik het gevoel dat ik wel wat hulp kan gebruiken in de zoektocht naar mezelf.»

ONKUISHEID

HUMO Jij was de Charlie in ‘Charlie en Hannah gaan uit’. Ik herinner me haar als nogal een mannenmagneet. Ben jij dat ook?

BOSMANS (maakt wegwerpgebaar) «Ik heb altijd veel meer gehouden van het liefdesspel dan van de consumptie ervan. Een lichte aanraking, een blik die iets te lang blijft hangen, dát vind ik spannend. Zodra het geconsumeerd wordt, is ’t opeens saai.

»Dat klinkt niet echt goed, hè?»

HUMO Zodra je een jongen kon krijgen, hoefde je hem niet meer?

BOSMANS (klein stemmetje) «Ja.»

HUMO Praten jij en je vriendinnen even openlijk over seks als jullie personages?

BOSMANS «Véél explicieter zelfs. Niks is taboe.»

HUMO ‘F*** You Very Very Much’ lijkt wel door een vrouw geschreven.

BOSMANS «Dat komt omdat Bert Scholiers een gewiekste dief is. Als je met hem op café gaat, moet je opletten, want hij steelt álles wat je tegen hem vertelt. Hij is een opmerkzame luisteraar, en hij kan zich goed verplaatsen in de vrouwelijke psyche. Maar zelf zou ik het nooit zo witty kunnen zeggen als Bert: onze gesprekken zijn vaak van een iets minder hoog niveau.

»Daphne heeft ook mee in de schrijverskamer gezeten, en wij brainstormden na elke aflevering. Dat móést. Want hoe cool hun poging ook is, twee mannen – Bert en coregisseur Jonas Govaerts – kunnen geen reeks over drie vrouwen maken zonder er met vrouwen over te praten. Zeker als het gaat over tampons en over seks.»

HUMO Frances zei ooit: ‘Met naaktscènes heb ik geen probleem. Au fond heeft iederéén tieten en een foef, of een piemel.’ Hoe sta jij daartegenover?

BOSMANS «Ik heb soms wel een probleem met naaktscènes, als je op voorhand niet exact weet hoe iets in beeld zal worden gebracht. Ik weet graag precies wat er van me wordt verwacht, en wat er getoond zal worden. Ik heb al fijne en minder fijne situaties meegemaakt. Maar in de regel vind ik zulke opnames awkward.»

HUMO Hollywood werkt tegenwoordig met intimiteitscoördinatoren voor naaktscènes, die ervoor moeten zorgen dat acteurs en actrices op hun gemak zijn en dat er geen vooraf afgesproken grenzen overschreden worden. Zijn er momenten in je carrière dat je ook wel zo’n coördinator had gewild?

BOSMANS «Misschien wel. Misschien moeten regisseurs wel getraind worden om zulke scènes goed aan te pakken. Ik herinner mij dat ik eens een soort plak-bh aanhad, zodat mijn borsten niet in beeld zouden komen. Maar dat was lastig: het moest snel gaan en die bh floepte al een aantal takes mee in beeld. De regisseur vond dat zo irritant dat hij zei: ‘Kom, doe dat ding nu gewoon uit!’ Maar ik vond dat op dat moment helemaal niet fijn. Je ligt daar al bloot, iemand z’n in een nylonkous verpakte piemel schuurt tegen je aan... Dan zijn er zachtere manieren om te communiceren.»

HUMO Is de grens met #MeToo niet heel dun?

BOSMANS «Neuh, niet álles is #MeToo: de onhandigheid van het moment speelt ook mee, en niet iedereen is even attent. Daar schuilt geen scheefgelopen machtsverhouding of bewust misbruik in.»

HUMO Wat staat er in jouw woordenboek onder het lemma ‘onkuisheid’?

BOSMANS «Wat zou jij zeggen?»

HUMO Dat hangt af van persoon tot persoon. Sommige mensen vinden het best als hun partner een slippertje maakt, voor anderen is de relatie gedaan na een dronken kus.

BOSMANS «Zo ben ik helemaal niet. Ik vind: je bent trouw omdat je dicht bij elkaar bent en samen dingen meemaakt. Fysieke trouw vind ik minder belangrijk. Als mijn lief ooit iets wil doen, moet-ie dat maar doen. Je moet een ander niet willen bezitten: bezitterigheid vind ik iets héél lelijks.»

HUMO Een goeie relatie staat niet gelijk aan een monogame relatie?

BOSMANS «Nee. Een affaire zou ik wél erg vinden. Want dat is per definitie geheim, en het bedrog schuilt voor mij in de leugens, niet in de daad. Zolang er communicatie is, vind ik het geen overspel. Het geheim van een goeie relatie is net: een mooi leven náást het leven dat je hebt met je partner.»

HUMO Een long term booty call zonder gevoelens, kan dat?

BOSMANS (blaast) «Zover heb ik daar niet over nagedacht: ik heb daar in mijn relaties nog nooit mee moeten dealen. Ik ben benieuwd hoe ik daarop zou reageren. Ik zou alleszins nooit het gevoel willen krijgen dat me iets ontzegd wordt, en ik zou ook iemand anders nooit iets willen ontzeggen. Maar misschien is dat grootspraak, en begin ik te huilen als een klein meisje nadat mijn partner met een ander heeft gekust. Zuiver filosofisch gezien is het voor mij een uitgemaakte zaak, maar het is niet dat ik een open relatie ambieer.»

HUMO Wat is voor jou romantiek?

BOSMANS «Attent zijn, je best doen om iemand te zien en te horen. En vragen hoe het is, elke dag.»

HUMO Jij bent nooit een believer in de eeuwige liefde geweest. Is dat veranderd nu je in een wel erg lange relatie zit, die ook nog eens een fraai kind heeft opgeleverd?

BOSMANS «Niet echt. Wie weet wat de toekomst brengt? En wat is eeuwige liefde? Ik weet één ding zeker: dat ik voor eeuwig en altijd verbonden zal zijn met Jonas, en dat ik daar zielsgelukkig om ben.»

F*** You Very Very Much, Vanaf zondag 1 augustus op Streamz

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234