Evelyn Tuytens, Ine Beyen en Sheena Maesen, de vrouwen van Ronde van Frankrijk-renners Thomas De Gendt, Serge Pauwels en Jens Keukeleire

‘Coureurs moeten verwend worden als een kasplant,’ sprak de wijze Eddy Planckaert ooit, en dat blijkt anno 2017 onverminderd waar: zoveel generaties later bekommeren wielrennersvrouwen zich nog altijd met veel liefde en toewijding om hun man en het huishouden.

'Ze kunnen zo trots zijn op zichzelf: 'Heb je gezien hoe ik demarreerde?' 'Euh, nee, ik was voor de kinderen aan het zorgen''

Op een zonnig terras in de buurt van Gent aanschouwt Lou Keukeleire (10 maanden) met argwanende blik hoe drie vrouwen het leven aan de zijde van een top-renner uit de doeken doen. Sheena Maesen (28) is zijn moeder, en de vrouw van Jens Keukeleire. De twee anderen heten Evelyn Tuytens (28) en Ine Beyen (30) en zijn respectievelijk getrouwd met Thomas De Gendt en Serge Pauwels. We zijn nog maar twee weken verwijderd van de Tour, maar het is voor deze drie prachtige vrouwen business as usual. Geen spatje nervositeit, zij zijn al jaren gewoon de kalmte in huis te bewaren.

HUMO Kennen jullie mekaar?

Ine Beyen «Evelyn en ik hebben enkele jaren geleden al eens samen een berg beklommen, in Livigno.»

Evelyn Tuytens «We waren mee op stage met onze mannen, en hebben toen samen een bergwandeling uitgestippeld. Mijn zoontje Timo was mee, en toen hij te zwaar werd, heeft Ine hem van me overgenomen.»

Beyen «Ik had toen nog geen kinderen, ik was nog fit (lacht).»

HUMO Ine, jij stond vorig jaar in de Tour zelfs op de top van de Mont Ventoux met je dochter Odile.

Beyen «Ik was ook net zwanger van Marcelle. Kotsmisselijk was ik (lacht).»

HUMO Het schrikt je niet af.

Beyen «Nee, dit jaar ga ik met de twee kindjes, zowel de eerste als de laatste week. Mijn ouders gaan mee, want alleen is dat niet te doen.»

Tuytens «Wij blijven thuis, op televisie is het veel gemakkelijker om te volgen. Thomas heeft die drie weken een vaste structuur, en dan vindt hij het jammer dat hij voor ons maar vijf minuten kan vrijmaken. Timo zou het ook niet begrijpen. ‘Waarom wil papa niet met mij spelen?’ hoor ik hem al zeggen. Hij is nu drieënhalf jaar. Dus we houden het liever bij skypen op een afgesproken tijdstip.»

Sheena Maesen «Ik ga enkel op bezoek als de Tour in Luik is. Ik heb al een reis geboekt naar Tenerife. We vertrekken op het einde van de Tour, en Jens komt ons meteen achterna.»

HUMO Valt het zwaar om jullie mannen voor een maand uit te zwaaien?

Beyen «Een maand? Ze zijn al veel langer weg, Serge is dit jaar nog bijna niet thuis geweest. Ik kon amper nog volgen waar hij aan het koersen of trainen was. Nu zit hij nog een week in Italië, dan is hij één dag thuis, om volgende week meteen naar de Tour te vertrekken. Het is druk met de twee kindjes, maar het is dikwijls gemakkelijker als hij er niet is.»

Maesen «Dan is er nog iemand extra om voor te zorgen.»

Beyen «Klopt. Je zit in je ritme, en dat van de kindjes. Als Serge er is, wil hij om 19u.30 eten, maar dan ben ik er normaal eentje in bed aan het steken. Dus moet ik opnieuw puzzelen.»

Maesen «Als Jens thuis is, past hij al eens op Lou, en kan ik eens een uitgebreid bad nemen: zalig.»

Beyen «Wij hebben dat ook één keer geprobeerd: Marcelle was al na enkele minuten aan het wenen. ‘Allee, breng ze maar naar boven,’ heb ik gezegd.»

Tuytens «Bij ons lukt dat al gemakkelijker: Timo kan zich al even alleen bezighouden. En Thomas kijkt geregeld naar hen om.»

Maesen «Ik begrijp mensen niet die klagen over hoe zwaar het is met hun kindjes. Wij doen het alleen. Ik heb nog geluk dat ik een braaf kind heb.»

HUMO Lijkt hun karakter op dat van de ouders?

Beyen «Odile is de koppigste ezel die er bestaat, en Serge is ook zo. Hij lijkt stil en beheerst, maar heeft een ijzeren wil, net als Odile. Zij zal er geraken in het leven.»

Tuytens «Thomas en Amber zijn allebei rustige types. Zij liep ook al op tien maanden: ze heeft dezelfde kloeke bovenbenen als haar vader.»

Beyen «Zou ze mogen koersen?»

Tuytens «Zeker. Ik denk dat Thomas dat wel leuk zou vinden.»

HUMO En jouw dochters? Je bent zelf profwielrenster geweest.

Beyen «Alleen als ze het per se willen. Ik zal geen koersfiets cadeau doen. Ik ben er destijds zelf ingerold: mijn vader reed bij de amateurs, en mijn oudere zus koerste ook. Ik ben vier jaar prof geweest, en ik vind het een geweldige sport om karakter en doorzettingsvermogen te kweken. Het heeft me ook geholpen bij mijn studies communicatie aan de universiteit. Ik heb dankzij het wielrennen ook de wereld gezien, maar ik vind het veel te gevaarlijk.»

HUMO Zit de angst voor valpartijen er diep in?

Beyen «Ja, ik zit bang voor de televisie.»

Tuytens «Ik volg de koers eerst via het internet. Pas als het spannend dreigt te worden, en Thomas maakt kans, begin ik te kijken.»

Maesen «Jens is een handige renner, ik heb er wel vertrouwen in. Hij zegt ook: ‘Voor ik neerga, probeer ik nog een andere renner vast te pakken. Dan val ik zacht.’»

Beyen «Ocharme, die andere renner. Serge is geen sprinter, en dat scheelt. Een koers als Parijs-Roubaix ziet hij al helemaal niet zitten.»

Tuytens «Thomas ook niet. Hij is geen wringer: ofwel rijdt hij helemaal vooraan, ofwel achteraan.»

Maesen «Jens zal er ook zijn leven niet voor riskeren. In de Scheldeprijs ligt soms iedereen op de grond. ‘Als dat hier zo zit, dan rij ik niet mee,’ heeft hij gezegd. Er zijn altijd onnozelaars die het hele peloton in gevaar brengen.»

Tuytens «Thomas is zich bewuster geworden van het gevaar, zeker na wat er met zijn ploegmaats Stig Broeckx en Kris Boeckmans gebeurd is. Kris heeft hij zien liggen in de Vuelta (van 2015, red.), meteen na zijn zware val. Hij was daardoor zelf volledig van de kaart. Hij kon niet meer slapen, en dacht de hele tijd: ‘Waarom ben ik hier nog?’ Enkele dagen later is hij afgestapt.»

Beyen «Ik ben gestopt met koersen toen we kinderen wilden. Ik wist dat Serge zich grote zorgen om mij maakte: hij zat er geweldig mee in dat ik zou vallen. Toen ik het voor bekeken hield, was de opluchting groot.»

HUMO Evelyn en Ine, jullie staan allebei in het onderwijs.

Beyen «Ik geef onder andere Engels en Nederlands in de tweede en derde graad van het middelbaar, maar nu ben ik thuis met de kindjes. Ik mis het lesgeven, als ze wat groter zijn wil ik terug naar de klas.»

Tuytens «Ja, ik ook. Ik heb interieur gestudeerd en daarna nog een lerarenopleiding gevolgd. Maar dat staat even on hold.»

Beyen «Ik deed altijd interimopdrachten, voor een schooljaar of een semester. Maar dat was logistiek niet te doen: vind eens een crèche met die wisselende uren. En aan Serge kan ik niks vragen.»

'Ik val op magere mannen met een babyface. En zeker als ze sportief zijn: een man in trainingsbroek vind ik sexy' Sheena Maesen

HUMO Sheena, jij hebt een eigen zaak: een beautysalon in Brugge.

Maesen «Ik hád een salon in Brugge, maar dat was niet langer haalbaar: ik vond amper tijd om mijn huishouden te doen. Ik werk nu van thuis uit.»

HUMO Cru gezegd: op jullie echtgenoten kunnen jullie niet rekenen?

Maesen «Totaal niet.»

Tuytens «Ik maak altijd een planning zonder Thomas. Zoveel te beter als hij toch thuis is, dan kan ik schrappen.»

Maesen «De dagen dat Jens niet thuis is, plan ik vol. Als hij er wel is, wacht ik daar even mee. Wat moet er nog voor hem gedaan worden? Moet ik hem ergens naartoe brengen?»

Beyen «Ik ook. Straks moet ik voor Serge nog wielen gaan ophalen in Sint-Eloois-Winkel. Waar ligt dat eigenlijk?»

HUMO Evelyn, jij hebt voor de kinderen een systeem met foto’s uitgedacht.

Tuytens «Ik heb een soort kalender gemaakt. Op de dagen waar Thomas zal thuis zijn, hangt er een foto van hem, vastgemaakt met velcro. Als hij er niet is, hangt er een vliegtuig. Dat moet Timo elke dag verhangen, tot bij de volgende foto van Thomas. Dat doen we al even, en het werkt. Vorig jaar zag hij wel dat er in juli niet veel foto’s van zijn papa hingen, en begon hij te wenen. Hij was te jong, en kon het nog niet plaatsen dat die zolang weg is. Soms neemt hij Thomas vast, en zegt hij: ‘Je mag niet vertrekken,’ of wordt hij kwaad op hem.»

HUMO Hebben jullie mannen het moeilijk om voor de zoveelste keer van huis te vertrekken?

Beyen «We zijn voortdurend aan het bellen, facetimen of foto’s aan het versturen. Er gebeurt wel veel op een maand, de kinderen veranderen ook zo snel. Odile heeft voor het eerst gestapt op een koers in Italië, dat heeft Serge gelukkig kunnen zien.»

Maesen «Ze maken uiteindelijk niks mee. Ze zien het maar nadat het is gebeurd.»

Tuytens «Ik heb de twee babyborrels alleen gedaan. Het is gepland, het staat op het geboortekaartje en je denkt – of liever: hoopt – dat hij thuis zal zijn. Maar Thomas zat in Australië: ze reden er een koers die eerst niet voorzien was.»

Beyen «Ik doe geen babyborrels.»

Maesen «De mensen zeggen: ‘Wij komen op babybezoek als Jens thuis is.’ Nooit, dus. Dus heb ik toch maar een babyborrel georganiseerd, samen met de doop, anders zag ik niemand. Ik heb tegen Jens gezegd hoe laat hij er moest zijn, en waar.»

Tuytens «Thomas is het ondertussen gewoon om continu te moeten vertrekken. Maar hij vraagt zich wel af of hij een goede vader kan zijn, als hij er zo weinig is? Ik zeg hem dat ze het veel leuker zullen vinden als hij hen later, als ze een echte hobby hebben, altijd kan vergezellen.»

Beyen «Dit is een bepaalde periode in ons leven, het loopt zo omdat het niet anders kan. Ik zit nu de hele tijd tussen kinderen. Ik wil vooral weer lesgeven omdat ik het contact mis met de collega’s en andere volwassenen.»

Tuytens «Ik betrap me er ook op dat ik de hele tijd aan de schoolpoort blijf praten. Om dan snel naar huis te gaan, zodat Thomas naar de training kan vertrekken.»

Beyen «Bij ons gaan de kinderen niet naar een crèche, dus heb ik nauwelijks nog sociaal contact. Ik loop hele dagen rond op speeltuinen, hopend dat er iemand stopt om een praatje te slaan (lacht). Ik weet ook van elke vriendin wanneer ze een vrije dag heeft.»

'Mijn kind snapt niet dat hij papa met rust moet laten als hij ziek is. 'Kom maar een beetje hoesten bij mama,' zeg ik dan'


Geschoren benen

HUMO Hoe hebben jullie jullie mannen leren kennen?

Maesen «Op school, Jens en ik zaten samen in de klas.»

Beyen «Op de koers. We reden allebei het wereldkampioenschap – ik bij de junioren, Serge bij de beloften.»

Tuytens «Mijn broer koerste bij de beloften, en reed Luik-Bastenaken-Luik. Het was hard aan het regenen en wij stonden met onze mobilhome bovenaan op La Redoute. Mijn broer stapte af, en er klopte nog een renner op de deur met de vraag of hij mee mocht tot aan de finish. Wij kenden hem niet, of toch wel: zijn naam werd vaak afgeroepen, hij was altijd de eerste die aanviel (lacht). Hij is bij ons binnengestapt, en blijven plakken.»

HUMO Werden jullie aange-trokken door de glimmende kuiten?

Maesen «Ja, ik vond die geschoren benen meteen mooi. Ik val op magere mannen met een babyface. En zeker als ze sportief zijn: een man in trainingsbroek vind ik sexy.»

Beyen «Ik viel op Serge omdat hij zo intelligent was. Eindelijk was er eens een wielrenner met verstand. In mijn wielerploeg waren het allemaal machotypes waar ik niets mee had, en met Serge vond ik iemand met wie ik kon praten.»

HUMO Hij is licentiaat in de economie.

Beyen «Ja, zijn bomma herinnert hem af en toe nog eens aan zijn diploma, en dat hij eens aan een echte job moet denken. Zij begrijpt niet dat je met koersen geld verdient (lacht).»

Tuytens «Ik viel vooral op Thomas’ stoere uiterlijk. Hij had een baardje en zijn haar kleurde nog wat rood, het resultaat van een weddenschap. Hij heeft mijn broer eerst gevraagd of hij het goed vond dat hij zijn schoonbroer zou worden. En die heeft vervolgens mijn e-mailadres gegeven (lacht).»

HUMO Horen jullie het aan hun stem als het minder gaat in de Tour?

Beyen «Natuurlijk. Ik denk dat wij altijd de eersten zijn om het te horen, en dat is niet gemakkelijk. Je zit met twee kinderen, van wie je er eentje eten aan het geven bent en de andere aan het wenen is. En dan is plots je man aan de telefoon, die vol frustraties zit: ‘Sjoeke, het gaat niet.’ Dan zoeken we samen naar een oplossing (lacht).»

Maesen «Belt niet iedereen naar zijn vrouw als het minder gaat? Wij moeten ook de mental coach van onze mannen zijn.»

Tuytens «En topsporters twijfelen allemaal aan zichzelf.»

Maesen «Ik moet veel op Jens inpraten: ‘Verdorie, laat je hoofd niet zo hangen. De koers is gepasseerd: op naar de volgende.’»

Beyen «Serge heeft ook te veel ontzag voor de andere renners. Dat heeft wel iets moois – ergens is hij nog altijd die kleine jongen die opkijkt naar zijn helden – maar toch zeg ik dan: ‘Jij bent wel één van hen, hè!’»

Tuytens «Soms kijkt Thomas naar de rituitslag, en roept hij: ‘Je moet eens kijken tussen welke namen ik hier sta!’ (lacht)»

Maesen «Dat had Jens ook, toen hij tweede werd in Gent-Wevelgem: ‘Ik sta hier wel tussen Olympisch kampioen Greg Van Avermaet en wereldkampioen Peter Sagan. Besef je dat?’»

Beyen «Maar de twijfel moet altijd weggenomen worden. Als iets niet goed loopt, moet Serge een verklaring hebben. Hij weegt zich ook drie keer per dag, en neemt zijn weegschaal altijd mee.»

Maesen «Als Jens zich heeft gewogen, vraag ik altijd: ‘Hoe was het?’ Als hij glimlacht, ken ik het antwoord. Zijn geluk hangt ervan af. En Lou is net als Jens: ze hebben altijd honger.»

Beyen «Serge is ook voortdurend met zijn eten bezig. Als hij morgen thuiskomt, dan moet ik maken dat alles uit huis is.»

HUMO Snoep, bedoel je?

Beyen «Dat hebben we sowieso niet liggen. Nee, andere dingen, alles waardoor hij in de verleiding kan komen om te eten. ‘Sjoeke, zorg je dat er zeker rijstkoeken en havermout in huis zijn?’ heeft hij me gisteren nog gevraagd. De cols zijn z’n terrein, elke gram telt.»

HUMO ‘Ik moet mezelf iets kunnen gunnen, een pak frieten of een glas bier, anders word ik ongelukkig,’ zei Thomas De Gendt ooit in Humo.

Tuytens «Ik moet niet alles uit huis halen of het hele menu aanpassen, maar ik kook wel iets gezonder en met meer groenten dan normaal.»

'Ik moet thuis alles regelen, van a tot z: vluchten boeken, de tandarts bellen voor een afspraak... Serge belt nooit, behalve naar mij'




De tijd van Lucien

HUMO De egoïstische topsporter die een gezin uitbouwt: het klinkt hoe langer hoe meer onverenigbaar.

Beyen «Het gaat niet anders, ik moet alles doen thuis, van a tot z. Vluchten boeken, de tandarts bellen voor een afspraak... Serge belt nooit, behalve naar mij. Hij is gewoon dat alles voor hem geregeld is.»

Maesen «Ze zijn egoïstisch in hun werk, niet tegenover hun gezin.»

HUMO Jullie cijferen je wel volledig weg.

Beyen «Dat is logisch. Je weet waarom je het doet, en het duurt ook geen tien jaar.»

Maesen «Ze verdienen er goed hun boterham mee.»

Beyen «Ja, onze kinderen hebben niks te kort, we wonen in een mooi huis.»

Maesen «Hoe beter je je soigneert, hoe beter de resultaten en hoe beter je contract. En dat betekent dat je het later ook goed zult hebben.»

HUMO De vrouw van Stephen Roche verzweeg alle pro-blemen van het thuisfront, zelfs toen ze van de trap was gevallen en tal van breuken had opgelopen.

Maesen «Ik zeg altijd alles. Met Skype is het moeilijk om dingen achter te houden, ik neem aan dat het vroeger anders was.»

Beyen «‘In de tijd van Lucien Van Impe verzweeg zijn vrouw zelfs dat de kinderen ziek waren,’ zegt Serge altijd. ‘Ik ben niet getrouwd met Lucien Van Impe,’ antwoord ik dan (lacht). Maar ik zeg niet altijd alles. Jij?»

Tuytens «Enkel zaken die niet echt van belang zijn, zou ik weleens verzwijgen. Over het interieur, bijvoorbeeld. Hij wil daar niet mee lastiggevallen worden. En dan kies ik zelf de nieuwe stoelen.»

Beyen «Zulke zaken beslis ik ook. Ik was onlangs de haag beginnen te scheren met een kniptang. Tot onze buurman, wiens haag altijd in de juiste plooi ligt, naar mij kwam en zei: ‘Ine, wat doe je nu?’ (lacht) Ik ben dan met de twee kindjes in de auto gesprongen om een elektrische haagschaar te gaan kopen. Even later stond ik ermee op de hoogste trede van de ladder, tot die plots begon te kantelen. Ik ben er met de schaar in mijn handen afgesprongen. Sindsdien mag ik dat van Serge niet meer doen, maar hij heeft er wel eens goed mee gelachen.»

HUMO Jullie zijn sterke vrouwen.

Maesen «Ja, maar soms heb ik weleens een moeilijk momentje. Dan bel ik naar mijn mama.»

Beyen «Ik bel ook elke dag met mijn moeder. En het mag 11 uur ’s avonds zijn: als er een probleem is, staat ze er meteen. Zonder mijn ouders zou het nooit lukken. Ook voor Serge, hij is zich daarvan bewust.»

Tuytens «Bij mij is het niet anders, mijn ouders wonen op 500 meter van ons. Timo en ik zijn ’s nachts eens ziek geworden, toen Amber net geboren was. Thomas zat in Australië, en toen heb ik mijn ma uit haar bed gebeld: ‘Kun je me komen helpen?’»

Beyen «Drie dagen nadat Marcelle geboren was, moest Serge al vertrekken om te koersen. En dan sta je daar alleen: Odile sliep niet ’s nachts, en de baby kreeg borstvoeding. Kun je je dat voorstellen? En als ze wél thuis zijn, moeten ze rusten, zij kunnen het zich niet permitteren om nachten over te slaan. Ik ga om 6 uur naar beneden met de kinderen, zodat Serge verder kan slapen.»

Maesen «Jens is nog nooit opgestaan. Hij slaapt met een lapje voor zijn ogen, en oordopjes.»

Tuytens «Ze hebben allebei als baby bij ons in de kamer gelegen, dan nog hoorde Thomas niks (lacht).»

Beyen «Ik zit er nu vooral mee in dat de kinderen zouden ziek worden, en Serge aansteken. Dat mag echt niet gebeuren, zo vlak voor de Tour.»

Maesen «Jens heeft de Ronde van Vlaanderen niet kunnen rijden omdat ik hem met buikgriep besmet had.»

Tuytens «Timo snapt niet dat hij papa met rust moet laten als hij ziek is. ‘Kom maar een beetje hoesten bij mama,’ zeg ik dan (lacht).»

'Topsporters twijfelen allemaal aan zichzelf.' Evelyn Tuytens


Tacktiekbespreking

HUMO Serge Pauwels en Thomas De Gendt vochten vorig jaar een heroïsche strijd uit op de Mont Ventoux. Hoe hebben jullie die beleefd?

Beyen «Serge en ik hebben Thomas die overwinning écht gegund. ‘Hun kindjes zullen ook heel gelukkig zijn,’ dacht ik op dat moment.»

Tuytens «Het omgekeerde gold voor ons. Serge had die zege ook verdiend, maar op dat moment wilde Thomas vooral zelf winnen.»

Beyen «Ik zat die avond in ‘Vive le vélo’ en was de hele dag onderweg met Eddy Planckaert en Paul Herygers, die met zijn busje de gasten rondrijdt. Odile was bij mijn ouders, en die stonden halverwege de Mont Ventoux. We zouden er stoppen om beelden te maken. Serge reed voorop, en we besloten vlak voor de renners nog naar de aankomst te rijden. Heel hectisch allemaal. Uiteindelijk stond ik samen met Odile aan de streep, en dat was geweldig. Heel veel stress, maar fantastisch om Serge meteen na de finish te zien.»

HUMO Mogen jullie achteraf kritiek geven als ze een mindere dag hebben?

Beyen «Hij is er al het hart van in als hij niet goed gereden heeft, dan moet ik hem toch niet extra gaan kwetsen?»

Tuytens «Thomas bekijkt de koers altijd opnieuw, om zichzelf te evalueren. ‘Dat meen je niet, een hele week koers, en nu ga je nog eens kijken,’ zeg ik dan.»

Beyen «Serge ook, en dan vraagt hij: ‘Vind je dat ik mooi op mijn fiets zit?’ (lacht)»

Tuytens «Of: ‘Heb je gezien hoe snel ik daar naar beneden ging? Dat was echt op het randje!’ En dan kijken we en blijkt dat ze hem net niet gefilmd hebben (lacht).»

Beyen «Ze kunnen ongelooflijk trots zijn op zichzelf. ‘Heb je gezien hoe ik demarreerde?’ Euh, nee (lacht). Ze beseffen niet dat wij geen twee uur voor televisie kunnen zitten.»

HUMO Wordt dit het jaar van de bevrijdende ritzege voor Serge?

Beyen «Ik hoop het, het is ook daarom dat ik ga. Serge heeft er veel aan dat zijn familie daar staat. Hij zou het niet aankunnen om drie weken niemand te zien. En hij is zo blij als hij zijn kindjes ziet, al is het maar voor twee minuten.»

HUMO Zijn rennersvrouwen tegenwoordig gewenst in de Tour?

Beyen «Zeker in de ploeg van Serge, dat is één grote familie. Allemaal lieve mensen. Dimension Data is een bijzondere ploeg, waar bij absoluut voor wilde rijden. Ze willen het Afrikaanse wielrennen op de kaart zetten, en met hun project ‘Qhubeka’ zoveel mogelijk geld inzamelen om fietsen te kopen. Een fiets kan in Afrika een leven veranderen.»

Maesen «In de Vuelta heeft zijn ploeg het geregeld dat Jens, Lou en ik in hetzelfde hotel zaten, en zelfs op dezelfde verdieping. Tot ’s avonds laat zaten we in de wellness, het leek wel vakantie.»

HUMO Thomas zien we naar goede gewoonte altijd in de aanval?

Tuytens «Hij heeft een polsblessure en draagt een brace, maar hij heeft in de Tour al rondgereden met een gekneusd sleutelbeen en gebroken ribben. ‘Dit zal ook wel gaan,’ lachte hij. Ik hoop op een ritzege, ook voor Serge.»

Beyen «Kunnen we de tactiek misschien al afspreken, Evelyn? Ik zeg altijd tegen Serge: ‘De Gendt zal aanvallen, je moet enkel hem in het oog houden’ (lacht).»

Maesen «Jens is vooral in de Tour als helper, ik hoop dat hij op het einde zijn eigen kans mag gaan.»

HUMO Traditioneel wordt er na drie weken gefeest op de Champs Elysées, met de vrouwen erbij.

Tuytens «Ik weet nog niet of ik erbij zal zijn. Thomas vreest een aanslag. Hij denkt: ‘Misschien ben ik je wel kwijt als je komt.’ Dus heeft hij liever dat ik thuisblijf.»

Maesen «Dan kun je ook niet meer op luchthavens komen. Dat is net hetzelfde als de valpartijen in de koers: ik probeer daar niet aan te denken.»


Voetbalvrouwen

HUMO Wacht er na de Tour vakantie met het gezin?

Maesen «Wij zitten in Tenerife.»

Tuytens «Nee, vakantie is voor oktober. Na de Tour zijn er de criteriums, en misschien de Vuelta.»

Beyen «Wij houden traditioneel een feest voor zo’n honderd supporters in de tuin van mijn ouders. We laten dan een frietkot komen, en delen truitjes uit. We proberen vooral geld in te zamelen voor de ploeg. Vorig jaar hadden we genoeg om 27 fietsen te kopen voor Afrika.»

Tuytens «Als Thomas terug is van de Tour, heeft hij vooral een aanpassingsperiode nodig. Hij zit helemaal in die structuur van de koers.»

Beyen «Ik herken het. Ze moeten dan wachten op de kindjes en dat gaat niet, het past niet meer in hun denken (lacht).»

HUMO Neemt de liefde toe als je elkaar zo lang niet ziet?

Maesen «Er is geen sleur. Ze zeggen: ‘Absence makes the heart grow fonder.’»

Beyen «Er is geen tijd meer om ruzie te maken. Maar we zien en horen mekaar wel dagelijks, op een andere manier. En er zijn ook periodes dat ze de hele dag thuis zijn, soms weken aan een stuk.»

HUMO Voetbalvrouwen lijken altijd in Miami op het strand te liggen, rennersvrouwen bekommeren zich met zorg om hun man en maken verse minestronesoep.

Beyen «Wij zijn vrouwen aan de haard. Maar het is niet voor eeuwig, en de Tour is geweldig om te volgen, we amuseren ons kostelijk. En mijn kinderen zijn de hele dag bij mij, en altijd buiten. Ze hebben een prachtig leven. Voetbalvrouwen hebben vaak een nanny, en dat zie ik zeker niet zitten.»

Tuytens «We zijn er ook beetje bij beetje ingerold, in dit leven: het is niet zo dat we van de ene dag op de andere aan ons lot zijn overgelaten. Dat groeit, en nu rijden ze bij de profs, op het hoogtepunt van hun kunnen.»

Maesen «Voetbalvrouwen moeten mee met hun man naar het buitenland. Misschien speelde Serge dan wel bij Barcelona, en woonde je daar.»

Beyen «Niks voor mij.»

Tuytens «En wat met de kinderen: waar moeten die dan naar school?»

HUMO Tot slot: wie wint de Tour?

Beyen «Wat vraag je nu? Daar ken ik niets van, hoor.»

Tuytens «Ik ook niet, ik volg enkel Thomas (lacht).»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234