Evi Hanssen over haar radioshow, werken in Nederland en de dag dat ze crashte

‘Thuiswerken zit in de lift,’ moet iemand tegen Evi Hanssen gezegd hebben. Eén keer, meer was niet nodig: tegen dan had ze al een radiostudio gebouwd in haar eigen woonkamer en er een volledig seizoen van het spraakmakende programma ‘Het heilig huis van Hanssen’ doorgejaagd. Zaterdag is ze aan de laatste aflevering toe op JOE. ‘Het zwarte gat lonkt, ja.’

'Het gaat niet geweldig, maar ik heb ook geen burn-out. Is dat zo raar? Zo voelen de meeste mensen zich toch?'

Als video ooit nefast was voor de radio star, hoe zit het dan omgekeerd? Want hoewel tv-bonzen in Nederland maar niet genoeg kunnen krijgen van Evi Hanssen, is er aan deze kant van de grens minder animo. Eind dit jaar wordt Hanssen wel in ‘De slimste mens’ verwacht als deelneemster, maar onlangs raakte bekend dat ‘Mijn pop-uprestaurant’ een jaartje gesloten zal blijven. Iets anders staat naar verluidt niet meteen gepland bij VTM. Maar eerst dus nog die laatste aflevering van haar radioshow ‘Het heilig huis’ opnemen.

HUMO Waarom presenteer je ‘Het heilig huis’ eigenlijk vanuit je woonkamer? Zoveel file staat er toch niet op een zaterdagochtend?

Evi Hanssen «Die vertrouwde omgeving was een voorwaarde voor mij. Hoe kan je anders verwachten dat je gasten zich kwetsbaar opstellen? Toen ik mijn ideeën voor ‘Het heilig huis’ doorstuurde naar JOE, waren ze heel enthousiast, tot ik zei dat er nog één detail was: het programma moest bij mij thuis opgenomen worden. ‘Goed idee,’ zeiden ze. ‘Misschien doen we dat wel voor de laatste aflevering.’ (lacht) Waarop ik: ‘Nee, élke keer. Anders doe ik het niet.’»

HUMO Na zowat elke aflevering staat je gast ’s maandags in de krant met wat hij of zij bij jou heeft gezegd. Als het Dina Tersago niet was omdat ze borstvoeding gegeven heeft in de uitzending, dan was het wel Erik Van Looy over erectieproblemen of Cath Luyten over haar seksleven.

Hanssen «Het was niet de bedoeling om bewust taboes aan te pakken in de uitzending. Ik praat zelfs vooraf met elke gast door waarover ik het wil hebben, en waarover zij het zeker níét willen hebben. Maar tegelijk is er niets leukers dan een onderwerp waar je vooraf geen rekening mee gehouden had. Je zou er versteld van staan hoeveel bekende mensen een andere kant van zichzelf willen tonen. Alles wat ze nodig hebben, is iemand die ze kunnen vertrouwen, en die hun woorden niet uitvergroot of uit hun context rukt.»

HUMO Gewoon plaatjes aan elkaar praten wou je niet, je programma moest meer zijn dan dat.

Hanssen «Omdat ik wéét dat ik meer kan. Als je wat ouder wordt, weet je stilaan zelf wel wat je kan en wat niet. Spelletjes uitleggen, mensen van een eiland sturen, kandidaten van een spelprogramma goed nieuws brengen… Dat heb ik intussen wel gehad. En daar ben ik ook goed in, maar ik ben tegelijk echt wel geïnteresseerd in meer.»

HUMO Heb je dan het gevoel dat dat niet genoeg opgemerkt wordt?

Hanssen «Toch wel. Voor de laatste editie van de Rode Neuzen Dag heb ik reportages gemaakt over jongeren met psychische problemen. Dat ging dieper dan wat ik doorgaans doe, en daar heb ik toen veel goeie reacties op gekregen. Ik zou dat vaker willen doen, maar het hangt niet alleen van mij af. Intussen zijn we bijna een jaar verder en heb ik alleen maar ‘Mijn pop-uprestaurant’ gepresenteerd. Jammer. Vooral omdat ik ondertussen in Nederland wél meer mag doen, en hier almaar moet aandringen. Ik ben blij met hoe ‘Het heilig huis van Hanssen’ nu is uitgedraaid, maar ik heb het gevoel dat ik het allemaal zelf heb moeten doen.»

HUMO Wat vind je ervan dat ‘Mijn pop-uprestaurant’ nu een seizoen overslaat? Zo ben je plots niet meer te zien bij ons, op ‘De slimste mens’ na.

Hanssen «Het volgende seizoen was sowieso zonder mij geweest. Na het vorige heb ik laten weten dat een vervolg niet meer hoeft voor mij. Het duurt vier maanden om zo’n seizoen op te nemen, en ik besteed die tijd en die energie liever aan iets anders waar ik zelf gelukkiger van word. Soms moet je in je carrière zelf een deur dichttrekken als je wilt dat er nog een andere opengaat. Als je lange tijd hetzelfde doet, gaan mensen op den duur denken dat je niets anders kan. Van mij mag iemand jonger het programma overnemen.»

HUMO Jonger? Je bent nog geen 40, Evi.

Hanssen «Maar ik zit wel al sinds 2001 in het vak en het ís nu eenmaal zo in de media dat je houdbaarheidsdatum als vrouw korter is dan bij mannen. Daarnaast merk ik dat de volgende generatie er al zit aan te komen bij VTM, en dan kan ‘Mijn pop-uprestaurant’ een goeie leerschool zijn.»

HUMO Hebben we het dan over de Laura Tesoro’s en Olga Leyersen van deze wereld?

Hanssen «Ik heb het over niemand specifiek, voor alle duidelijkheid. Maar het is wel zo dat er momenteel veel jonge mensen snel tot een persoonlijkheid worden gebombardeerd. Allemaal tof voor hen, en ik begrijp het ook van de zender: het is fris en het oogt leuk. Maar ik maak me soms zorgen in die jongeren hun plaats, want ze zijn vaak nog niet eens 22 maar ze krijgen wel al erg veel in handen geduwd. Wat als het nieuwe er ooit af is en ze moeten beslissen wat ze nóg willen doen? Hebben ze wel genoeg tijd gekregen om het vak te leren? Want dat is het wel: een vak. Geef die jongeren toch ook nog even de tijd om te leren. Dat was het voordeel van beginnen bij een kleine zender als TMF: ik kon eens goed op mijn bek gaan en eruit leren zonder dat er al te veel mensen keken.»

HUMO Het krantenknipsel over je eerste presentatie op TMF staat ingekaderd op een kast in je appartement. Uit nostalgie?

Hanssen «Ik heb het onlangs teruggevonden, ergens onderin een doos. Het was al ingekaderd, maar ik heb het uit bescheidenheid nooit durven ophangen. Tot nu: het is stilaan een mooie tijd om op terug te kijken. Eerst had ik het boven de vuilbak gehangen, maar het mag toch íéts zichtbaarder zijn dan dat. Zó jong nog. En zo voorzichtig ook: ‘Ik wil eerst mijn vak nog leren,’ zeg ik in dat interview. Andere tijden (lacht).»

'Na mijn scheiding besefte ik dat ik misschien eerst maar eens moet beginnen met mezelf graag te zien'


Levensgevaarlijk

HUMO In Nederland ben je aan je vierde jaar bezig als presentatrice van ‘3 op reis’. Is het niet gek dat er bij ons geen echt reisprogramma meer bestaat? En, nu we toch bezig zijn, dat jij dat niet presenteert?

Hanssen «We hebben toch ‘Reizen Waes’?»

HUMO Dat draait even hard om de ‘Waes’ als om het ‘Reizen’.

Hanssen «Ja, misschien wel. Ik vind het een topprogramma, maar het is inderdaad niet bedoeld om achteraf je koffer te pakken en te zeggen: ‘Ik reis ’m achterna.’

»Ik heb een tijdje gepraat met VTM over een volwaardig reisprogramma, maar die onderhandelingen zijn afgesprongen.»

HUMO Wat denk je dat ze in Nederland in jou zien?

Hanssen «In het begin vonden ze het vooral interessant dat ik een nieuw gezicht was, denk ik. En veel mensen zijn fan van mijn accent. Maar goed, daar bouw je natuurlijk geen carrière op. Ze moeten dus toch íéts in me zien daar. Misschien doe ik gewoon mijn job goed? (lacht)»

HUMO Is het anders werken dan voor Vlaamse zenders?

Hanssen «Vlamingen zijn iets beleefder.»

HUMO De oerdegelijke Vlaamse bescheidenheid bestaat dus nog altijd?

Hanssen «Die is nog altijd springlevend, ja. Maar het is een mes dat aan twee kanten snijdt. Je kan ook zeggen dat Vlamingen achterbakser zijn: we zijn beleefd, maar vaak omdat we de waarheid niet durven te zeggen in iemands gezicht. Als ik na afloop dit interview lees en ik zeg tegen jou dat ik mezelf er niet in herken, dan zal jij je persoonlijk aangevallen voelen. In Nederland is dat anders: als ik daar een opname doe die niet goed zit, dan zeggen ze: ‘Dat was kut, dat doen we opnieuw’. Hier zegt de regisseur: ‘Niet slecht, maar we gaan het toch nog eens opnieuw proberen. En helemaal anders.’»

HUMO Welke manier van werken apprecieer je zelf het meest?

Hanssen «De Nederlandse aanpak, zeker weten. Ik wil beter worden in mijn vak, dan hoort kritiek erbij en moet je je ego opzij kunnen zetten. Mocht iemand zeggen dat ‘Het heilig huis van Hanssen’ nog niet helemaal op punt staat, dan zou ik de eerste zijn om ’m gelijk te geven. Natuurlijk is dat zo, ik maak nog maar net radio!»

'De week dat ik de kinderen niet heb, zit ik in een mooi, groot huis. Maar wel alleen. En dan is het oppassen om niet weg te zinken'

HUMO Zijn de ego’s in Vlaanderen kwetsbaarder, als niemand de waarheid durft te zeggen?

Hanssen «Ik denk het. Maar het is niet omdat we voorzichtiger met elkaar omgaan dat ik het daarom respectvoller vind. Als er bij ons slecht nieuws gemeld moet worden, dan moet je daar zelf maar achter zien te komen omdat niemand het je durft te vertellen. Achter je rug wel, maar niet in je gezicht.»

HUMO Je hebt een tijdlang deeltijds in Amsterdam gewoond. Nu woon je weer voltijds in Antwerpen. Mis je het leven daar?

Hanssen «Ergens wel. Ik vond toen dat ik op zijn minst een beetje voeling moest hebben met Nederland als ik er televisie wou maken. Het gevolg was wel dat mijn leven erg hectisch werd, ik heb ongelofelijk veel kilometers gedaan tussen Vlaanderen en Nederland.

»Nu is het even wennen, weer één thuis hebben. Confronterend soms, om thuis te zitten na een drukke periode en eens níét je koffers te moeten pakken. Dan is het afkicken. Gelukkig heb ik vaak genoeg iets te doen.»

HUMO Je klinkt bijna opgelucht dat je weinig vrije tijd hebt.

Hanssen «Blij is misschien wat overdreven. Maar het is een manier om niet in het zwarte gat te tuimelen, hè.»

HUMO Lonkt dat dan?

Hanssen «Dat is maar normaal. Dat befaamde zwarte gat is weinig meer dan je adrenalinepeil dat begint te dalen, en daar ben ik wel bekend mee. Bovendien woon ik alleen: als dat gebeurt in een week dat ik de kinderen niet bij me heb, dan valt er véél weg, geloof me. Dan zit ik in een mooi, groot huis. Maar ik zit er wel alleen. En dan weet ik: oppassen, Evi. Niet wegzinken.»

HUMO Maar aan de andere kant moet je wel tijd nemen om weer op adem te komen. Begin deze zomer kwam het bericht dat je oververmoeid was en even pauze nam.

Hanssen «Die duurde ongeveer van 10 uur ’s morgens tot 1 uur ’s middags (lacht). Ik was gewoon even op bed gaan liggen om wat uit te rusten, meer was het niet. Scout (Hanssens zoon, red.) had daar toen een foto van gemaakt, en die heb ik online gezet. Maar toen werd dat bericht opgepikt en door krantensites de wereld ingestuurd alsof ik met een burn-out zat.»

HUMO Niet alleen kranten dachten dat. Om bijvoorbeeld de reactie van Tom Waes op je bericht te citeren: ‘Af en toe wat minder werken, meisje.’

Hanssen «Hij had natuurlijk wel gelijk (lacht). Al zie ik alle bezorgde reacties ook als een teken van hoe raar we het vinden dat iemand durft toe te geven dat het niet meer gaat. Ofwel gaat alles geweldig goed met je, of je hebt een burn-out. Iets daartussen bestaat niet. Maar dat is wel waar ik me bevind, en met mij de meeste mensen.»

HUMO Dat er zulke reacties kwamen, toonde ook dat niemand écht uit de lucht zou vallen als op een dag het nieuws kwam dat Evi Hanssen met een burn-out zit.

Hanssen «Ik besef zelf goed genoeg dat ik in de gevarenzone zit: ik moet erop letten dat ik mezelf niet voorbijloop. Vier jaar geleden ben ik daardoor zowat gecrasht. Ik zat middenin de opnames voor ‘Beat da bompaz’, het was net uit met mijn toenmalige lief en er kwam nog heel wat andere miserie naar boven. Ik liep met koorts rond – bronchitis, werd gedacht. Tot er plots twee dokters in mijn woonkamer stonden met mijn bloedresultaten: mijn huisdokter en de dokter van wacht. Ze schrokken: ‘Jij staat nog recht?!’ Bleek dat die bronchitis eigenlijk een longontsteking was, door oververmoeidheid. Ze stuurden me meteen naar bed en eisten dat ik mijn ouders belde, zodat iemand een oogje in het zeil kon houden. Toen vond ik dat overdreven, maar nu besef ik: van een longontsteking kun je doodgaan. Ik had amper nog de kracht om een boterham te smeren, maar ik kon tegelijk niet toegeven dat ik ziek was. Ik was zover heen dat er al twéé dokters nodig waren om me dat duidelijk te maken.»

HUMO Zo wordt doorbijten plots levensgevaarlijk.

Hanssen «Daarna heb ik beseft: het moet anders. Gelukkig sta ik nu wat steviger in mijn schoenen. Ik zal het niet meer zover laten komen, al is het maar omdat ik het nu ook zég als ik doodop ben. Nu plan ik mijn ziektes bij wijze van spreken in (lacht). Als ik eens een paar weken vrij heb, weet ik dat ik in die tijd ziek zal worden. Omdat het zich heeft opgestapeld terwijl ik te druk bezig was. De volgende vakantie zal het wellicht weer van dat zijn, voel ik nu al.»

HUMO Aan wat voel je dat, dat het weer eens te veel wordt?

Hanssen «Dan word ik wat afwezig. Onlangs ging ik iets drinken met een vriend, en die vroeg me hoe het ging met me. ‘Ik dénk goed,’ zei ik. Het onderscheid werd me toen weer duidelijk: met mijn carrière gaat het best goed, maar als het over mezelf ging, kon ik niet met zekerheid hetzelfde zeggen.»

HUMO Je bent wel vaker openhartig op sociale media. Onlangs vertelde je op Instagram hoe je heel vaak alleen bent, en dat dat heus niet altijd makkelijk is.

Hanssen «Dat is zo. Ik heb een geweldige job, ik mag keileuke dingen doen en ik heb een warme familie en goeie vrienden. Maar: ik ben vaak alleen. De momenten dat je na een drukke opnamedag helemaal alleen in je hotelkamer zit, die ziet niemand. Een noodkreet was dat bericht niet, maar blijkbaar schrokken veel mensen. Nog eens: we zijn het niet gewend dat iemand breekbaar durft te zijn.»

HUMO In dat bericht zei je dat je geleerd hebt om alleen te zijn, en dat dat zowel een sterkte als een zwakte is. Waarom een zwakte?

Hanssen «Omdat ik besef dat ik ook extreem zou kunnen vereenzamen. Ik kan me inbeelden dat ik zonder verplichtingen dagen niet buiten zou komen en al die tijd met niemand een woord zou wisselen. Ik heb altijd al aanleg gehad om alleen te zijn: thuis hadden we een groot gezin, maar ik herinner me dat ik veel tijd alleen op mijn kamer heb doorgebracht. Het liefste wat ik deed, was in mijn eentje zingen op mijn kamer. Ik was net iets te anders om goed in een kliekje te passen.»

HUMO Wanneer heb je dan voor het eerst het gevoel gehad dat je dat moest leren, alleen zijn?

Hanssen «Na mijn scheiding. Toen ik daar uitkwam, merkte ik dat ik bijna als reflex hunkerde naar gezelschap en bevestiging, en dat wil ik niet meer voelen. Zo ga je je vastklampen aan mensen die niet bij je passen en misschien zelfs niet goed zijn voor je, gewoon om niet meer alleen te zijn. Na die periode besefte ik dat ik misschien eerst maar eens moest beginnen met mezelf graag te zien als ik wilde dat er iets veranderde.»

HUMO Het is een cliché: wie bevestiging wil, zoekt een job in de media.

Hanssen «Soms schrik ik van collega’s en zeg ik: ‘Amai, jij zit complex in elkaar. Zóveel angsten’. Maar dan denk ik ook: ‘Oké, zo erg is het dan toch niet gesteld met mij.’ (lacht)»

'Vier jaar geleden ben ik gecrasht. Ik was zover heen dat er twee dokters nodig waren om me duidelijk te maken hoe ziek ik was'


De slimste Evi

HUMO Heb je al tijd gevonden om je degelijk voor te bereiden voor je passage in ‘De slimste mens’?

Hanssen «Nee, en dat zal er ook niet van komen. Lijstjes blokken? Ik heb andere dingen te doen. Kinderen opvoeden en zo (lacht).»

HUMO Dan ben je zowat de enige die er nog niet mee bezig is.

Hanssen «Dat merk ik zelf ook. Overal waar ik kom hoor ik: ‘Je gaat dat keigoed doen, Evi! Jij zal er vast lang inzitten!’ Dat zou weleens lelijk kunnen tegenvallen (lacht).

»Ik had mezelf voorgenomen om altijd te weigeren mochten ze me vragen voor ‘De slimste mens’. Ik probeer zoveel mogelijk onnodige stress uit de weg te gaan. Maar aan de andere kant kon ik Erik ook niet blijven afschepen (lacht). Dus doe ik mee. Om me te amuseren, serieuzer dan dat wil ik het echt niet nemen (lacht).»

HUMO Toen Erik de kandidaten voorstelde in de pers noemde hij je ‘charmant, goedlachs en snel in het spel’.

Hanssen «Snel ben ik niet, dus Erik was iets té vriendelijk. Dat finalespel snap ik bijvoorbeeld nog altijd niet. Je moet je op een bepaald moment laten zakken in plaats van het antwoord te geven? Dat vind ik raar. Antwoord dan toch als je het weet! Enfin, dat deel zullen ze me nog eens moeten uitleggen.»

HUMO Voel je je niet verplicht om een goeie beurt te maken? Er zijn al meerdere tv-carrières die een nieuwe wending gekregen hebben door die ogenschijnlijk onnozele quiz. En anders: een klein miljoen kijkers is ook niet mis.

Hanssen «Ach, ik denk dat er al meer dan een miljoen mensen me gezien hebben in al die jaren dat ik op tv kom. Daar zal mijn carrière niet van afhangen, toch?»

HUMO Over kinderen opvoeden gesproken: je bent sinds deze zomer weer single, dat maakt een hectisch leven er niet makkelijker op met twee kinderen.

Hanssen «Ik heb een co-ouderschapsregeling met mijn ex, maar inderdaad: als ik met de kinderen speel, wordt intussen de tafel niet afgeruimd en als ik naar de winkel ben, staan de vuilzakken niet buiten wanneer ik terugkom. Als ik mijn moeder niet had, stonden ze trouwens nooit buiten: ze stuurt me elke week een bericht, ander zou ik het vergeten (lacht).

»Het is niet altijd makkelijk om mijn carrière in die weken te proppen waarin de kinderen bij hun vader zijn, maar tegelijk zijn zij het die me overeind houden. Zij zijn mijn anker, zonder hen zou ik pas echt beginnen te zwalpen. Als ze bij mij zijn, kan al de rest ontploffen, ook het werk. Dan ben ik gewoon mama. Het gebeurt weleens dat ik van een vliegtuig stap en in één ruk doorrijd tot aan de schoolpoort om er op tijd te zijn om hen af te halen. Dat vind ik het zaligste dat er is.»

HUMO In Nederland gingen onlangs stemmen op om vóór het huwelijk al regelingen vast te leggen voor mocht er een scheiding aan te pas komen. Op Twitter brak je toen een lans om hetzelfde te doen voor de kinderen: een pre-ouderschapscontract, als het ware.

Hanssen «Ik ben ervan overtuigd dat zoiets een goeie zaak zou zijn: vastleggen wat er met de kinderen gebeurt bij een scheiding, om hen zoveel mogelijk te beschermen. Geen populair idee, dat besef ik. Maar tegenwoordig sluit je voor alles een contract af: je gsm-abonnement, je auto, je Humo-abonnement... Maar als het over kinderen gaat, slaan mensen in een kramp. ‘Zoiets romantisch, dat leg je toch niet vast op papier?!’ Terwijl: is er íéts belangrijker dan je kinderen? Zijn zij die kleine moeite dan niet waard? Hoe vaak gebeurt het niet dat mensen hun kinderen inzetten om hun ex te raken?»

HUMO Mocht het al bestaan hebben, had je dan zelf zo’n contract afgesloten voor je huwelijk?

Hanssen «Ik heb het gelukkig nooit nodig gehad, mijn scheiding is heel correct verlopen. Maar niet iedereen heeft zoveel geluk. Ik heb gezien hoe koppels elkaar fantastische partners vonden – tot ze gingen scheiden en elkaar verweten slechte ouders te zijn.

»Na mijn scheiding, toen BV’s nog geen boeken schreven, had ik het plan om samen met mijn ex een boek uit te brengen over hoe je zoiets uitlegt aan je kinderen en hoe je in een goeie verstandhouding uit elkaar gaat. Ik kreeg toen nogal droog te horen dat mensen geen boeken over slecht nieuws kopen. Ja, zeg.»

HUMO Ongeveer gelijktijdig met jouw oproep was er even ophef omdat een jeugdrechter in ‘Radio Gaga’ gezegd had dat sommige mensen volgens haar maar beter geen kinderen kunnen krijgen. Ben je het daarmee eens?

Hanssen «Het is natuurlijk hard om te zeggen, maar volgens mij had die rechter een punt. Daarom zou zo’n contract een goeie test zijn: als je het op voorhand nog niet eens kan raken met je partner over wat er met de kinderen moet gebeuren in het geval van een scheiding, dan moet je je afvragen of je er wel aan moet beginnen.»

HUMO Over carrière gesproken: ik was eerlijk gezegd vergeten dat jij als jazzzangeres bent afgestudeerd aan het conservatorium. Heeft het nog nooit gejeukt om daar iets mee te doen?

Hanssen «Dat doe ik hoor, alleen weet niemand dat (lacht). Als ik mee aan tafel zit bij ‘De wereld draait door’ (een Nederlandse talkshow, red.) sta ik voor de opnames even op het podium met de muzikanten en improviseren we wat. Als het lukt is dat zalig, en als het minder goed uitdraait, heeft niemand het gezien (lacht). Daarom keer ik zo graag terug naar ‘De wereld draait door’: ik kan er zingen.»

HUMO Geef eens snel, om af te sluiten, je favoriete jazzplaat?

Hanssen «Ik hoor graag Ella Fitzgerald. Voor beginners zou ik dan weer ‘Kind of Blue’ van Miles Davis aanraden. En nog een tip voor liefhebbers: ‘Live’ van Erykah Badu – dit jaar twintig jaar oud, trouwens.»

HUMO Waar is de tijd!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234