Ex-motorcrosser Eric Geboers is overleden. Herlees hier een interview

Voormalig wereldkampioen motorcross Eric Geboers (55) is overleden. Eric 'The Kid' Geboers, een van de grootste namen in de Belgische motorcrossgeschiedenis. werd 5 keer wereldkampioen en was de eerste coureur ter wereld die het WK won in de 3 klassen: 125, 250 en 500 cc. Herlees hier een interview met hem door Wouter Vandenhaute uit 1986.

(Dit artikel verscheen in Humo 2414 van 11 december 1986)

Indoorcross, stadioncross of hardcross zijn drie namen voor hetzelfde briljante idee: men kiepert 3.800 ton zand uit in een Sportpaleis, de airconditioning wordt nagekeken, een oordopjesstand in mekaar getimmerd, en daar komen ze al aangebruld : Broc Glover, Dany Laporte, Dave Strijbos, Johnny van de Berk, Georges Jobé en 50.000 wilde motorfans. En vooral: Eric Geboers.

HUMO Het lijkt erop dat de stadioncross Europa stilaan verovert ?

Eric Geboers «Het aantal grote organisaties breidt elk jaar uit. De bekendste zijn Bercy, Genua, Nijmegen en Antwerpen, maar je hebt nu ook al MiJnchen, Manchester, Goteborg, Bologna en Lyon. Al die wedstrijden trekken tienduizenden toeschouwers. Er is blijkbaar een markt voor stadioncrossen.»

HUMO Voor de rijders betekent het wel dat het gedaan is niet de traditionele winterslaap, waarin je rustig de batterijen op kon laden.

Geboers «Het hangt ervan af hoe je daar zelf tegenover staat. Ik verwijs in dit verband graag naar de Amerikanen. Die zijn ook het hele jaar door bezig, en dat merk je duidelijk aan hun resultaten. Voor je ontwikkeling als crosser is het zondermeer een nadeel om de hele winter stil te liggen. Zonder die indoorcrossen zouden we niet zoveel doen. De weersomstandigheden zijn er niet naar om vaak met de motor te trainen. Je kunt hier hoogstens wat aan je conditie werken.»

HUMO Je komt nog maar net uit een zwaar Grand Prix seizoen en je moet alweer indoor gaan crossen. Word je die motor nooit eens beu ?

Geboers « Ik heb het alleen lastig in de maand september. De eerste indoorwedstrijden komen vlak na afloop van het WK, en dan hoop je vurig dat ze zo snel mogelijk achter de rug zijn. Maar in oktober en november is er geen competitie, en nu heb ik weer honger naar het crossen.»

HUMO Fysiek kan je het zonder veel problemen opbrengen ?

Geboers «Absoluut. Trouwens, zelfs in mijn rustperiode zit ik niet stil. Ik train dan een maand stevig door, en dat valt me helemaal niet zwaar, integendeel. Ik ben graag fysiek bezig, ik voel me niet goed in mijn vel als ik niet kan bewegen. De echte belasting is de competitie. Het is de stress die je afmat.»

HUMO Indoorcross komt je ontwikkeling als crosser goede?

Geboers «Het is een aanloop naar het zomerseizoen, dat is Europa toch altijd het zwaartepunt. Stadioncross is een mc stijl van motorcross. Heel agressief en technisch en daarom juist zo leerzaam. Vergeleken met outdoorcross zijn de inspanningen heviger, en de situaties waarin je belandt extremer. Daardoor word je sterker op de motor, je krijgt hem beter onder controle. En je deinst minder terug voor gevaarlijke hindernissen.»

HUMO Word je er ook fysiek sterker van?

Geboers « In een gewone cross duurt een ronde ongeveer twee minuten. Als je na drie ronden stopt heb je een pols van 140. Indoor duurt een omloop maar één minuut, maar bij een polscontrole na drie ronden kom je uit op 160170. Indoorcross is korter, explosiever, en de fysieke belasting ligt dus hoger. Men zegt vaak : "Een goeie training moet zwaarder zijn dan de wedstrijd". Dat is zeker van toepassing op de stadioncross.»

HUMO Als je ergens aankomt voor zo'n cross, merk je dan al gauw of de parcoursbouwer er verstand van heeft?

Geboers «Ja, dat zie je meteen, aan de manier waarop de bochten aangelegd zijn, of aan de plaats en de opbouw van de sprongen. Een parcoursbouwer heeft heel wat speelruimte, hij kan het telkens weer anders aanpakken. Belangrijk is dat er een bepaalde moeilijkheidsgraad wordt ingebouwd, zodat de vaardige rijders naar voren komen, Bij een dubbelsprong bijvoorbeeld moet de tweede berg zó geconstrueerd zijn dat hij net te halen is door de goeie mannen, en dat de mindere goden er niet aan beginnen.»

HUMO Hoe ligt het parcours in Antwerpen?

Geboers «Jammer genoeg is het al drie keer na mekaar hetzelfde parcours. In Bercy en Genua is er elk jaar een nieuw circuit, en dan krijgt het publiek telkens iets totaal anders te zien. Voor de rijders is het ook plezanter, de uitdaging is veel groter. Maar het parcours in Antwerpen is wel tamelijk goed uitgetekend voor de beschikbare ruimte. Die is namelijk beperkt.»

HUMO Zijn de inddorhallen in Bercy en Genua dan zoveel groter?

Geboers «Nee, maar het circuit is er anders opgevat, met een brug en een tunnel, en dat geeft meer mogelijkheden. Er valt ook meer te beleven voor het publiek. En stadioncross moet nu eenmaal een totaalspektakel zijn.»

HUMO Het moet ook als zodanig verkocht worden ?

Geboers « In alle geval. In Bercy zijn de meeste toeschouwers al in verrukking na de presentatie van de piloten. Ze laten daar de Amerikanen vanuit het dak naar beneden zakken, begeleid door een zware bas van Bruce Springsteen. De Japanners worden met Japanse muziek binnengehaald. Die voorstelling alleen al is de verplaatsing waard.»

HUMO Verdwijnt het sportieve niet een beetje te midden van alle show?

Geboers «Daar is geen gevaar voor. De motorcross zelf wordt niet geannuleerd, hé. De mensen krijgen gewoon meer! Iedereen vindt het vervelend om anderhalf uur te zitten wachten op de start van de cross. Je moet de mensen dus vastpakken vanaf het moment dat ze op hun plaats zitten, en je mag ze niet meer loslaten vóór de laatste seconde. De middag moet af zijn.

»Antwerpen kan op dat vlak nog een hoop leren van Bercy of Genua. Het publiek wordt onvoldoende enthousiast gemaakt, de show wordt minder goed verkocht. De vlam zit er niet genoeg in. Het publiek wordt niet gegrepen.»

HUMO Is de cross op zich ook boeiender dan een outdoorcross ?

Geboers «Het grote voordeel is dat de kijker het hele circuit kan overschouwen. Bij een outdoorcross zie je hoogstens een vierde van het parcours. Tenzij in Borgloon misschien, omdat de omloop in een diep dal ligt, maar dat is een uitzondering.

»Doordat het publiek alles ziet gaat het parcours een meer centrale rol spelen. Als een buitenomloop er op een bepaalde plaats slecht bijligt, is dat niet zo erg. Het publiek gaat daar gewoon niet staan. Bij indoor verloopt alles op kleine ruimte. Enkele slechte bochten kunnen voldoende zijn om de hele wedstrijd naar de vaantjes te helpen. Want dan ligt de uitslag misschien al na één ronde vast.»

HUMO De wedstrijd wordt in de bochten gemaakt?

Geboers « Er moeten in elke bocht minstens twee en liefst drie lijnen zijn. Dan kan je echt aanvallend rijden. Eén lijn is absoluut slecht. Daarom is de parcoursbouwer de spilfiguur in een hardcross. Een goeie parcoursbouwer past zijn creatie aan tijdens de trainingsritten. Want dan pas blijken de zwakke punten. Dat willen sommige eigenzinnige organisatoren niet inzien.»

HUMO Zo'n omloop is geen geklasseerd landschap?

Geboers «De allerbeste stadionbouwer is de Amerikaan John Savitsky. Het is een plezier om die man bezig te zien tijdens de trainingen. Savitsky is zelf motorrijder geweest en heeft een ongelooflijke feeling om via kleine ingrepen zijn parcours bij te regelen. Hij merkt bijvoorbeeld dat alle rijders buitenom gaan in een bepaalde bocht. Zonder de boel stil te leggen stapt hij naar die bocht en verplaatst het paaltje aan de binnenkant een meter of wat, waardoor het erg aanlokkelijk wordt om het daarlangs te proberen. Enkele dapperen wagen het erop, er komt een klein spoor, er liggen twee lijnen. Of neem nu het wasbord, de "woops". Als rijder volg je instinctmatig het spoor van je voorganger. Die lijn wordt dieper en dieper en op de duur ligt daar geen wasbord meer. Als er dan twee tegelijk aan komen gereden, wordt er echt gespurt naar het spoor toe, en wie het niet haalt, remt gewoon af. Want niemand haalt het in zijn hoofd om nog over dat wasbord te rijden. Maar wat doet Savitsky ? Hij neemt een pak stro en blokkeert dat ene spoor zodat we wel verplicht worden ernaast te rijden. Zo is hij de hele tijd in de weer. Het zijn vaak simpele truuks, maar hij bereikt een fantastisch resultaat. Jammer genoeg zijn er te weinig Savitsky's.»

HUMO Dat zijn toch dingen die elke parcoursbouwer kan overnemen?

Geboers « Weet ik, maar dan komen we terug op die eigenwijsheid van daarnet. Tijdens de trainingen in Manchester stapten de rijders zelf naar de organisatoren toe met de vraag om stro op een spoor te leggen. "Too dangerous !" was het antwoord. Zoiets knijpt je keel dicht. Ze laten ons de meest gewaagde sprongen doen en dan zou een pak stro dat iedereen duidelijk ziet liggen, gevaarlijk zijn ! Dat pak heeft helemaal niks met veiligheid te maken. Er kan daar net zo goed een piloot stilstaan met zijn motor. Als ik zoiets meemaak, heb ik meteen geen zin meer. Dat is zoals een voetballer die met een te harde bal traint en die niet de toelating krijgt om wat lucht af te laten.»

HUMO Zou jij zelf een parcours kunnen bouwen ?

Geboers: Ik heb hier in de buurt mijn eigen trainingsomloop aangelegd. Met allerlei bochten en hindernissen, net zoals bij een echt indoorparcours. Geregeld breng ik wijzigingen aan, ik weet dus ongeveer waar het op aankomt. En ik speel graag met de bulldozer.»

HUMO Je bent nu aan je derde winter indoorcrossen toe, en toch ben je er nog niet in geslaagd te winnen. De Amerikanen blijven voorlopig sterker?

Geboers «Voorlopig wel, al denk ik dat we momenteel het niveau van de beste Amerikanen benaderen. Wé, want ik ben niet de enige die tegen de Amerikanen duelleert. Jobé rijdt ook goed, en in Nederland heb je Dave Strijbos en Johnny van de Berk. Ik voel me zeker in staat om deze winter een cross te winnen, maar daarvoor heb je ook een dosis geluk nodig. In Nijmegen hebben van de Berk en ik de hele finale door zitten knokken voor de tweede plaats, achter de Amerikaan Rainey. Wij hebben veel agressiever gereden, meer laten zien, maar in dat bitsige duel hebben we mekaar natuurlijk ook gehinderd. Zo bleef Rainey voorop, hoewel wij zeker sneller en beter hebben gereden. Ik heb ook al een aantal halve finales gewonnen tegen diezelfde Amerikanen waartegen het in de finale nét niet lukt. En pas op, in de halve finale wordt even fel gestreden, want daar wordt de startvolgorde voor de finale bepaald. In twee jaar tijd heb ik al veel bijgeleerd.»

HUMO Wat heb je dan precies geleerd?

Geboers « Alles. Ik ga gewoon sneller. Stadioncross is een combinatie van techniek, timing en agressie. Je moet het leren, het is een aparte sporttak. Ergens start je dus van nul.»

HUMO Maar je bekijkt het indoorcrossen wel als een doel op zich. Je wil winnen?

Geboers « Het blijft een voorbereiding op het zomerseizoen, maar dat neemt niet weg dat ik mij met de besten wil meten. Wel heb ik ondervonden dat winnen niet het allerbelangrijkste is in een stadioncross. Als je tenonder gaat, maar je hebt gevochten tot de laatste snik, heeft het publiek

HUMO Hoewel België een land van crossers is, zijn er weinig indoorrijders. Malherbe bijvoorbeeld weigert deel te nemen?

Geboers « Malherbe is van een andere generatie. Van hem kun je niet verlangen dat hij meedoet met het jonge geweld. Want stadioncross is een jeugdige sporttak, het is een stuk gevaarlijker dan outdoor rijden. Het is iets voor de jongere garde. Wij crossen even goed binnen als buiten. Malherbe is ouder, rijper, en daardoor ook voorzichtiger. Te voorzichtig voor stadioncrossen. En dat is nog gevaarlijker dan iemand die doorduwt. Door spektakulair te rijden, door niet te cijferen win je de sympathie van de massa. Ik rij om te winnen, maar ik wil al vechtend winnen. En dat Iaat zich ook vertalen in de interesse van de organisatoren. Ik werd overal gevraagd, en daar zit mijn rijstijl zeker voor iets tussen.»

HUMO Een stuk gevaarlijker dan outdoor rijden, zeg je. Zit het gevaar in het parcours zelf ?

Geboers « Op bepaalde plaatsen ruik je het gevaar. Als de piloten mekaar ergens moeten kruisen aan hoge snelheden, vraag je om moeilijkheden. De hindernis na een sprong kan ook erg gevaarlijk zijn. Zo'n hindernis zou altijd mooi afgerond moeten zijn. Als je het dan niet haalt, verlies je gewoon snelheid, en je vertrekt opnieuw. Maar sommige heuvels zijn rechtaf gemaakt, en wie daar tekort komt, knalt tegen een muur aan.

» Er zijn ook dingen die veilig lijken, maar het in de praktijk niet zijn. Pakken stro bijvoorbeeld. In Antwerpen ligt het stro drie lagen hoog, wat tot gevolg heeft dat je bij een fout ofwel je voorwiel omslaat ofwel met je stuur geklemd raakt. In Bercy ligt er ook stro, maar niet overal en slechts één laag hoog. Maar "Hard Cross", de organisator in Antwerpen, heeft van die speciale blauwe hoezen voor het stro, en daarmee willen die mensen per se de omloop afspannen. Terwijl de beste omheining gevormd wordt door paaltjes met een lint erdoor. Als je dan in het lint terecht komt, rij je gewoon het parcours weer binnen. Vooral bij een duel kan dat stro razend gevaarlijk zijn.»

HUMO Ben jij nooit bang ?

Geboers « Waarvan zou ik bang moeten zijn ? Je kent het circuit van tijdens de trainingen, en dan weet je waaraan je je moet houden. Wel is het zo dat een gevaarlijke omloop automatisch een zekere nervositeit onder de rijders veroorzaakt. Dan maak je je ongerust over de wedstrijdsituatie. Je bent zeker van jezelf, maar je hebt weinig vertrouwen in de minder ervaren rijders.»

HUMO Vormen zij het echte gevaar?

Geboers « Ik heb al vaak nagedacht over wat Ronny Vanderhaegen is overkomen. Die jongen zit nu in een rolstoel, een rugletsel. Het is onverantwoord dat de jongere, onervaren rijders op hetzelfde parcours als wij aan de slag moeten. Misschien hebben ze wel de intentie om voorzichtig te rijden, maar na het startsignaal willen ze niet onderdoen voor mekaar. Zo gebeuren er automatisch ongelukken. In de States komen de inters gedurende de eerste dag aan de beurt, en na afloop wordt het parcours omgebouwd voor de juniorenwedstrijd. Zo zie je maar weer het voordeel van een flexibele omloop.»

HUMO André Malherbe, ex-wereldkampioen en één van de wereldspecialisten 500 cc, kreeg dit jaar nog wel materieel van Honda, maar geen contract. Hoe is zoiets mogelijk?

Geboers « Er is niet alleen Malherbe, Georges Jobé heeft ook lang moeten zoeken na het verdwijnen van Suzuki. Voor de toppiloten is het moeilijk geworden om een fabriekscontract los te peuteren. Tegenwoordig staan de subtoppers er relatief beter voor. De motorfabrikanten zijn guller met het leveren van materieel, maar de echte fabriekscontracten worden teruggeschroefd. Piloten als André Vromans en Jo Martens krijgen ruim materieel en technici, iemand van zijn niveau moet toch door elke fabrikant niet open armen worden ontvangen. Bij indoor duurt de omloop maar 1 minuut maar na drie ronden heb ik al een polsslag van 170. lndoorcross is korter, explosiever en fysiek belastender dan een gewone motorcross.»

HUMO Sta je er soms bij stil dat zo'n indoorcross je hele zomerseizoen kan hypothekeren?

Geboers « Het houdt je niet meer bezig dan tijdens de eerste GP. Dan denk je er ook aan dat er nog een heel seizoen volgt. Een motorcrosser moet beheerst rijden, gecontroleerd. Als je springt moet je weten waar je terecht zult komen. Je mag risico's nemen, maar geen waarbij je je nek riskeert. En op dat vlak heb ik een grenzeloos vertrouwen in mezelf.»

HUMO Hoe kijkt Honda tegen liet stadioncrossen aan?

Geboers « Ik zeg je dit : Honda heeft mij gevraagd volgend jaar 250 cc te rijden, en ik heb dadelijk toegestemd. Je moet je een beetje soepel opstellen tegenover je werkgever. Dat is het probleem van Malherbe. Hij wou te veel pakken, stelde zijn eisen te hoog. In de periode dat Malherbe enig kanshebber was op de 500 cctitel slaagde hij erin Honda met de rug tegen de muur te zetten, maar nu er verscheidene kandidaten zijn, heeft Honda hem laten vallen.»

HUMO Je hebt eens beweerd dat je met een 125cc motor op acht van de tien circuits sneller gaat dan met de 500cc ?

Geboers « Dan spreek ik wel over een zuivere chronorace, hé. Want als ik met een 125cc tegen een 500cc moet rijden, ga ik ten onder. Dan zou je er al uitliggen van bij de start. Of probeer maar eens een 500cc in te halen. Dat lukt nooit, tenzij op een snel, technisch circuit. Daar zou je wel kans maken met een 125cc, rn zand of modder sta je machteloos.» Een 125cc is lichter, je kunt er sneller mee gaan en je bent hem ook meer de baas. Je kunt veel sneller naar de bochten toe, en je wipt er zo mee over de hindernissen. Zo'n motor heb je vast, en die bougeert niet. Een 500cc heeft meer overschot, je kunt veel makkelijker een fout compenseren door gas bij te geven.»

HUMO Waarmee rij je het liefste?

Geboers « Ik heb totaal geen voorkeur. Maar als ik nu een maand op vakantie zou vertrekken en maar een motor mag meenemen, dan kies ik de 250cc. Dat is de neutraalste motor. Hij is handelbaar, en heeft toch flink wat PK's. De 250 is de beste om stunts mee uit te halen. Een 125 is iets te licht, je moet altijd op een hoog toerental bezig zijn.»

HUMO Bij je overstap van de 125cc naar de 500cc dacht iedereen "Geboers zal dat hier even komen regelen". Je werd vijfde en twee keer derde. Een ontgoocheling ?

Geboers « Echt tevreden ben ik zeker niet. In mijn eerste jaar heb ik een kniebreuk opgelopen. Eigen schuld, ik maakte een ongeconcentreerde sprong. Die kwetsuur heeft mij twee jaar parten gespeeld. Nu gaat het eindelijk beter, vanaf september ben ik weer aan het lopen. Dat heb ik twee jaar niet gekund, en het heeft aan mij gevreten. Ik ben iemand die graag loopt. "Als ik terug kan lopen, word ik opnieuw wereldkampioen", heb ik altijd gezegd. Ik heb dat lopen nodig, het is mijn barometer. Zo weet ik precies hoe ik in vorm zit. Lopen geeft een onbeschrijflijke voldoening.»

HUMO Je bent al die tijd gekwetst rond blijven rijden?

Geboers « Mijn tibiaplateau was kapot, en ze hebben het weer op moeten krikken door er een stuk uit mijn heup in te schroeven. Maar dat plateau zelf was niet meer zo glad en ik kreeg steeds een gezwollen knie doordat de gewrichten ertegen schuurden. Daar is niks aan te doen, het moet stilaan slijten. Maar lopen was er niet bij. Ik kon geen schokken verdragen. Enkel fietsen was te harden. En de motor natuurlijk, maar dat was bijten.»

HUMOJe staat ervoor bekend dat je de pijn kunt verbijten. Vorig jaar reed je zeventien dagen na je enkeloperatie de GP van Amerika. Om een de rde plaats in de stand van het WK te verdedigen. Was het dat wel waard?

Geboers « Die derde plaats betekende veel voor mij. Voor mezelf wou ik Georges Jobé kloppen. Daarnaast moest ik een nieuw contract bespreken, en op zo'n moment laat je het best niet hangen. Dan moet je laten zien dat je een bijter bent, een vechter. Thorpe en Malherbe stonden één en twee, als ik derde kon finishen was dat een unieke prestatie voor Honda. Nog nooit was het een fabrikant gelukt de eerste drie plaatsen in het WK 500cc te bezetten. Om al die redenen heb ik mij de tanden stukgebeten. Want je voelt die enkel de hele wedstrijd door, hij blijft vervelend doen van de eerste tot de laatste meter.»

HUMO Vorig jaar kon je het excuus inroepen van een enkel en een kuitbeenbreuk, maar dit seizoen had je geen last van blessures. Toch werd je maar derde ?

Geboers « Vorig jaar eindigde ik ook derde, maar toen bedroeg mijn achterstand op Thorpe 60 of 70 punten. Nu was ik kanshebber tot in de laatste GP. De derde plaats van dit jaar is een stuk meer waard dan die van vorig jaar.»

HUMO Je schiet nog net tekort tegen Thorpe en Malherbe ?

Geboers « Dat geloof ik niet. Thorpe en Malherbe zullen er wel mee akkoord gaan dat Luxemburg een dobbelsteen was. Iedereen in het milieu zegt het : dit jaar had Honda drie wereldkampioenen.»

HUMO Driemaal na mekaar geen wereldtitel, dat moet toch knagen?

Geboers « Nee, toch niet. Over '84 ben ik zelfs zondermeer opgetogen. De stap naar de 500cc, overschakeling van Suzuki op Honda, kniebreuk en toch nog vijfde. Het mag trouwens geen teleurstelling zijn dat je er in je eerste seizoen 500cc niet in slaagt wereldkampioen te worden. Kinigardner won twee maal in de 250cc en dit jaar stond hij nergens in de hoogste kategorie. In die drie seizoenen heb ik een sterke progressie gemaakt. Ik weet dat ik de 500cctitel kan pakken.»

HUMO Als jonge kerel heb je een blitzcarrière gekend. Je zou de motorrijder van de jaren '80 worden. Maar dat ben je alsnog niet.

Geboers « Nog niet, maar ik zal er alles aan doen om dat recht te zetten. Ik wil volgend jaar terugkomen zoals in '83. Kost wat kost.»

HUMODe reactie zal zijn : het is máár 250cc!

Geboers « Ach, het staat vast dat ik terugkeer naar de 500cc. Ik rij één, maximum twee jaar 250cc. Nu heeft Honda het mij gevraagd, maar was ik in Luxemburg wereldkampioen geworden, dan had ik zelf op die overstap aangedrongen. Want het is mijn ambitie om wereldkampioen te worden in de drie kategorieën. Daarom wil ik na de 250cc per se opnieuw 500cc rijden. Om te winnen.»

HUMO De 500cc blijft de koninginnekategorie. Van de vier titelkandidaten val jij alleen weg. Vergelijk eens de drie andere : Thorpe, Malherbe, Jobé?

Geboers « Op dit moment is Dave Thorpe de beste, maar het verschil is miniem. Thorpe is een erg professionele piloot met een verschroeiende zegedrang. Als het erop aankomt, is hij nog een tikje agressiever dan de anderen. Jobé en Malherbe schat ik zowat gelijk in, op voorwaarde dat Malherbe op Honda blijft rijden. Indien Malherbe ergens een fabriekscontract zou ondertekenen, dan maakt hij volgend seizoen geen kans. Want dan heeft hij tijd nodig om zijn nieuwe machine in te rijden. Veranderen van merk, dat is zoals terugkeren uit een blessureperiode. Het betekent van voor af aan beginnen.

» Het grote verschil tussen de 500cc en de 250cc ligt in het aantal kanshebbers. Nu komt Jacky Vimond over naar de 500cc, misschien kan je die nog bij het kransje voegen, maar dan heb je het gehad. In de 250cc zijn er wellicht twintig zegekandidaten, en je weet nooit wie je in het oog moet houden. Je kan niet op positie rijden, je moet altijd tegen iemand vechten. In de 500cc moest ik met drie concurrenten rekening houden, en lagen die achter mij, dan was het in orde. Ik zal er dus weer meer in moeten vliegen.»

HUMO Iets anders nu : je liefde voor de autosport. In '84 heb je ParijsDakar al mee gereden, en onlangs werd je gesignaleerd in de rally van de Condroz.

Geboers « Rally intrigeert mij, en ik heb meegereden in een trainingswagen van Valère Vandermaesen, mijn ploegmaat in ParijsDakar. De test is 100 % meegevallen. Ik eindigde 28ste op 130 deelnemers, en zesde in mijn kategorie, groep N.»

HUMO Haal je veel voordeel uit je ervaring als motorrijder?

Geboers « Je treft dezelfde competitiesfeer aan als in het crossen. Het bochtenwerk, het schuiven met de wagen is ook te vergelijken met het motorrijden. Alleen komt op de motor nog het aspect evenwicht kijken.»

HUMO Vloog je er meteen in?

Geboers « Nee. Het is misschien vreemd, maar de schrik zat er toch wat in. Op een bepaalde plaats kwam je tegen 160 per uur op een groep toeschouwers toegereden. Op het laatste ogenblik moest je remmen en de wagen omgooien om kort een heuvel op te draaien. Ik verloor vier, vijf seconden door te vroeg af te remmen. Uit pure schrik voor het publiek. Stel je voor dat je als debutant meteen in het volk terecht komt. Ik mag er niet aan denken.»

HUMO Hoe kijk je twee jaar later terug op ParijsDakar ?

Geboers « Het is het mooiste avontuur dat ik ooit mee heb gemaakt, de vakantie van mijn leven. Want wij reden om in Dakar aan te komen, we waren geen profs, de drang om te winnen was er niet bij. Voor ons was het geen topsport. Onze ParijsDakar is totaal niet te vergelijken met die van Jacky Ickx of Gaston Rahier. We waren drie weken lang dag en nacht in de weer, met een minimum aan slaap, fysiek enorm uitputtend, maar overheerlijk. Weg alle stress.»

HUMO Droom je ervan ooit terug te keren om voor de zege te vechten ?

Geboers « Nu niet, maar dat kan nog komen als ik te oud word om crossen te winnen. Maar in alle geval zal ik goed gesteund moeten zijn. Ik begin er niet aan zonder een op en top professioneel team. Anders wordt het enkel maar een frustratie.» Maar rally en formulerijden interesseren mij minstens even fel. De kans zit erin dat ik het over enkele jaren in de cross voor bekeken hou. Als ik wereldkampioen ben geworden in de drie kategorieën en er komt een ernstig voorstel, zou ik mij op het autorijden willen gooien. Ja, ik volg de Formule 1 op de voet.»

HUMO Tegen dan zit je wellicht al lang in Monaco, André Malherbe achterna?

Geboers (lacht) « Misschien moet ik voor de fiscus vertrekken als ik wereldkampioen 500cc word. Ik verdien nu ook goed mijn brood, maar de grote centen rijf je binnen met een 500cctitel. Al weet ik niet of ik hier wel ooit kan weggaan. Er is immers een groot mentaliteitsverschil tussen Malherbe en ik. Malherbe loopt graag in een leren kostuum rond, en eet bij voorkeur in veelsterrenrestaurants. Ik voel me lekker in mijn jeansbroek en slaap liever in een gewoon hotelletje. Ik hou niet van al die tralala. Ik denk niet dat ik mij thuis zou voelen in Monaco. Want ik ben een kind van de streek, ik woon twee kilometer van de ouderlijke woonst en heb hier al mijn vrienden. Ik adem hier. En dat is niet in geld uit te drukken.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234